I C 540/15

Sąd Rejonowy w BełchatowieBełchatów2016-03-08
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
kara umownawypowiedzenie umowyusługi telekomunikacyjneklauzula abuzywnakonsumentprawo telekomunikacyjneregulaminsąd rejonowy

Sąd oddalił powództwo o zapłatę kary umownej za niedotrzymanie okresu wypowiedzenia umowy o usługi internetowe, uznając klauzulę za niedozwoloną.

Powód domagał się zapłaty kary umownej od pozwanego za rozwiązanie umowy o usługi internetowe z naruszeniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Pozwany argumentował, że umowa została wypowiedziana z ważnych powodów i od daty wypowiedzenia nie korzystał z usług. Sąd uznał, że klauzula dotycząca kary umownej za niedotrzymanie okresu wypowiedzenia, przewidziana w regulaminie, stanowi niedozwolone postanowienie umowne (klauzulę abuzywną) w rozumieniu art. 385¹ k.c., rażąco naruszające interesy konsumenta i sprzeczne z dobrymi obyczajami, a także z przepisami Prawa telekomunikacyjnego.

Sprawa dotyczyła powództwa (...) Spółki z o.o. przeciwko J. J. o zapłatę kwoty 139,80 zł tytułem kary umownej. Roszczenie wynikało z niedotrzymania przez pozwanego trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia umowy o usługi internetowe, zawartej na czas nieokreślony w ramach promocji. Pozwany wypowiedział umowę z dniem 28 lutego 2013 r., wskazując, że nie zamieszkuje już w lokalu, do którego świadczone były usługi, a najemca nie chciał kontynuować umowy. Powód wystawił notę obciążeniową na kwotę kary umownej, powołując się na §16 ust. 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług. Sąd Rejonowy w Bełchatowie oddalił powództwo, uznając, że sporne postanowienie umowne (§9 ust. 3 w zw. z §16 pkt 6 Regulaminu) stanowi niedozwolone postanowienie umowne (klauzulę abuzywną) w rozumieniu art. 385¹ k.c. Sąd podkreślił, że postanowienie to nie było indywidualnie negocjowane, rażąco narusza interesy konsumenta, jest sprzeczne z dobrymi obyczajami oraz z art. 57 ust. 5 Prawa telekomunikacyjnego, ponieważ nieuzasadniony, trzymiesięczny okres wypowiedzenia utrudniał pozwanemu skorzystanie z prawa do zmiany dostawcy usług telekomunikacyjnych. Sąd stwierdził, że zakończenie świadczenia usług przez operatora nie generuje dodatkowych kosztów, a długi okres wypowiedzenia jest nieproporcjonalny do ryzyka przedsiębiorcy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, postanowienie to stanowi niedozwolone postanowienie umowne.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że trzymiesięczny okres wypowiedzenia umowy o usługi internetowe, po okresie promocyjnym, jest nieusprawiedliwioną dysproporcją praw i obowiązków na niekorzyść konsumenta, sprzeczną z dobrymi obyczajami i art. 57 ust. 5 Prawa telekomunikacyjnego, ponieważ utrudnia zmianę dostawcy usług.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

J. J.

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B.spółkapowód
J. J.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.c. art. 385¹ § §1

Kodeks cywilny

Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

Prawo telekomunikacyjne art. 56 § ust. 1

Ustawa Prawo telekomunikacyjne

Świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.

Prawo telekomunikacyjne art. 57 § ust. 5

Ustawa Prawo telekomunikacyjne

Warunki umowy o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych nie mogą uniemożliwiać lub utrudniać abonentowi korzystania z prawa do zmiany dostawcy usług.

Pomocnicze

k.c. art. 385¹ § §3

Kodeks cywilny

Nieuzgodnione indywidualnie są postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu, w szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Klauzula o karze umownej za niedotrzymanie okresu wypowiedzenia jest niedozwolonym postanowieniem umownym (art. 385¹ k.c.). Długi okres wypowiedzenia narusza interesy konsumenta i jest sprzeczny z dobrymi obyczajami. Postanowienie narusza art. 57 ust. 5 Prawa telekomunikacyjnego, utrudniając zmianę dostawcy usług.

Odrzucone argumenty

Roszczenie o zapłatę kary umownej jest zasadne na podstawie §16 ust. 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług.

Godne uwagi sformułowania

nieuzgodnione indywidualnie kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy nie mogą uniemożliwiać lub utrudniać abonentowi korzystania z prawa do zmiany dostawcy usług nieusprawiedliwiona dysproporcja praw i obowiązków na niekorzyść konsumenta oderwane od kosztów i ryzyka przedsiębiorcy

Skład orzekający

P. F.

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja klauzul abuzywnych w umowach o świadczenie usług telekomunikacyjnych, zwłaszcza dotyczących kar umownych za wcześniejsze wypowiedzenie umowy przez konsumenta."

Ograniczenia: Dotyczy umów konsumenckich, gdzie postanowienia nie były indywidualnie negocjowane. Konkretna kwota kary i okres wypowiedzenia mogą wpływać na ocenę w innych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sądy chronią konsumentów przed nieuczciwymi klauzulami umownymi, co jest tematem zawsze aktualnym i interesującym dla szerokiego grona odbiorców.

Czy kara umowna za wcześniejsze zerwanie umowy internetowej może być niezgodna z prawem? Sąd odpowiada.

Dane finansowe

WPS: 139,8 PLN

Sektor

telekomunikacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 540/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR P. F. Protokolant: st. sekr. sąd. Balbina Pęciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2016 roku w B. sprawy z powództwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. przeciwko J. J. o zapłatę 139,80 złotych oddala powództwo. Sygn. akt I C 540/15 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 2 lipca 2015 r. pełnomocnik powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. wniósł o zasądzenie od pozwanego J. J. kwoty 139,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 1 marca 2013 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda wskazał, że kwota dochodzona pozwem wynika z braku zapłaty przez pozwanego opłat za usługi oferowane pozwanemu przez powoda. Od wydanego w dniu 19 sierpnia 2015 r. przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie nakazu zapłaty skutecznie wniósł sprzeciw pozwany podnosząc, że umowa została wypowiedziana z ważnych powodów z dniem 28 lutego 2013 r. i od tej daty pozwany nie korzystał z usług powoda. Wskazał, że należności za świadczone mu usługi w zakresie usług internetowych zostały wcześniej uregulowane. W piśmie z dnia 18 listopada 2015 r. pełnomocnik powoda wskazał, że dochodzona pozwem kwota obejmuje karę umowną z tytułu rozwiązania umowy na wniosek abonenta z niedotrzymaniem pełnego okresu wypowiedzenia umowy nr (...) . Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 10 listopada 2009 r. powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. zawarł z pozwanym J. J. umowę o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa nr (...) . Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Umowa została zawarta w ramach promocji „Stała niska cena Internet T. 3 Mb/s”. Skorzystanie z promocji wiązało się z jednoczesnym zobowiązaniem korzystania z usług powoda przez okres 36 miesięcy płatnego korzystania. Wysokość miesięcznego abonamentu ustalono w umowie na kwotę 59,99 zł. Umowa przewidywała możliwość jej wypowiedzenia przez obie strony na piśmie z trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca (§9 pkt 3 umowy). W przypadku rezygnacji przez abonenta (rozwiązania lub zawieszenia umowy ze skutkiem od miesiąca następnego) z korzystania z zamówionych usług przed upływem okresu, na który usługi zostały zamówione zgodnie z umową, załącznikiem lub wnioskiem wiązało się z zapłatą przez abonenta kary umownej o równowartości ulgi przyznanej abonentowi w ramach zawartej umowy pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania na podstawie noty obciążeniowej wystawionej przez Operatora (§9 ust. 3 zw. z §7 ust. 2 umowy). Integralną częścią umowy stanowiły Regulamin Korzystania z Pakietu Usług (...) , Warunki Właściwego Użytkowania Usług (...) oraz Cennik Usług (...) . (dowód: kopia umowy Nr (...) – k. 6; regulamin promocji – k. 7; zeznania pozwanego J. J. – k. 62) Pozwany nie mógł negocjować treści wzorca umownego, jakim posługiwał się operator. (dowód: zeznania pozwanego J. J. – k. 62) W dniu 10 listopada 2009 r. powód uzyskał dostęp do Internetu w ramach zawartej umowy w lokalu położonym na os. (...) . W tym celu zostało wykonane jedynie przyłącze do sieci internetowej. (dowód: kopia protokołu odbioru – k. 7 odw.; zeznania pozwanego J. J. – k. 62) Pismem z dnia 31 stycznia 2013 r. pozwany złożył w siedzibie powoda wniosek o rozwiązanie umowy o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa ze skutkiem na konie miesiąca z dniem 28 lutego 2013 r. pod adresem os. (...) w B. . Pozwany wskazywał, że nie może korzystać z usług powoda, albowiem nie zamieszkuje w tym lokalu od czerwca 2011 r. a najemca lokalu nie wyraził woli kontynuowania tej umowy i zawarł umowę z innym operatorem. (dowód: kopia wypowiedzenia umowy – k. 8; zeznania pozwanego J. J. – k. 62) Po rezygnacji z usługi powód przestał przesyłać sygnał do lokalu wskazanego przez pozwanego w umowie. (dowód: zeznania pozwanego J. J. – k. 62) Pismem z dnia 6 lutego 2013 r. powód wskazał, że zgodnie z Regulaminem Korzystania z Pakietu Usług (...) §16 pkt 6 w przypadku niedotrzymania przez Abonenta warunków umowy z zachowaniem okresu jej wypowiedzenia Abonent zapłaci karę umowną o równowartości sumy opłat abonamentowych za pełny okres wypowiedzenia pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia złożenia pisemnego wniosku na rozwiązanie umowy do dnia jej rozwiązania na podstawie noty obciążeniowej wystawionej przez operatora, co w przypadku pozwanego stanowi wielkość na poziomie 139,80 zł. (dowód: pismo powoda – k. 9; Regulamin Korzystania z Pakietu Usług (...) – k. 52-58) Dnia 6 lutego 2013 r. powód wystawił notę obciążeniową nr (...) i obciążył pozwanego kwotą kary umownej w łącznej wysokości 139,80 zł wynikającą z tytułu niedotrzymania pełnego okresu wypowiedzenia umowy o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa nr (...) (§16 ust 6 Regulaminu). (dowód: kopia noty obciążeniowej – k. 10) Pismem z dnia 14 lutego 2013 r. pozwany zwrócił powodowi notę księgową wskazując, że wypowiedzenie umowy nastąpiło z ważnych powodów. (dowód: pismo pozwanego – k. 11) W piśmie z dnia 22 lutego 2013 r. powód ponownie wskazał pozwanemu, że rozwiązanie umowy nastąpiło z niezachowaniem umownego terminu wypowiedzenia i że umowa ich łącząca została rozwiązania na wniosek abonenta z dniem 28 lutego 2013 r.. (dowód: pismo powoda – k. 12) Pismami z dnia 8 kwietnia 2014 r. oraz z dnia 13 maja 2015 r. powód wezwał pozwanego do uiszczenia należności w wysokości 139,80 zł z tytułu kary umownej. (dowód: wezwania do zapłaty wraz z dowodem doręczenia – k. 13-15, k. 16-17) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo jako nieudowodnione podlegało oddaleniu. Powodowa spółka wskazała, iż roszczenie o zapłatę kwoty 139,80 zł dotyczy kary umownej związanej z niedotrzymaniem pełnego okresu wypowiedzenia umowy o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa nr (...) przewidzianej w §16 ust. 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług (...) . Do umowy zawartej przez strony zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r. Nr 243 ze zm.). Zgodnie z wskazaną ustawą świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych (art. 56 ust. 1). Ustawa określa szczegółowe zasady dotyczące treści umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a także wprowadza ustawowe ograniczenia co do treści tej umowy. Zgodnie bowiem z art. 57 ust. 5 ustawy warunki umowy o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do sieci, nie mogą uniemożliwiać lub utrudniać abonentowi korzystania z prawa do zmiany dostawcy usług świadczącego publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne. W tym kontekście Sąd dokonał oceny zapisu §9 ust. 3 oraz przewidzianej za jego naruszenie sankcji w §16 pkt 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług (...) (który stosownie do §9 pkt 2 stanowił element umowy stron) pod kątem niedozwolonych postanowień umownych. Zgodnie bowiem z art. 385 1 §1 k.c. postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Wskazane postanowienia umowne nie stanowiły głównego świadczenia umowy o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa nr (...) , nie były indywidualnie uzgadniane z pozwanym będącym konsumentem. Nieuzgodnione indywidualnie są bowiem te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta ( art. 385 1 §3 k.c. ). Sąd podziela stanowisko zajęte w orzecznictwie sądowym, że przedsiębiorca może stosować postanowienia wzorca umownego określające zasady odpowiedzialności finansowej konsumenta w przypadku wcześniejszego wypowiedzenia umowy, ale zasady tej odpowiedzialności muszą pozostawać w związku z kosztami i ryzykiem przedsiębiorcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie III SK 21/06). Uznanie konkretnej klauzuli umownej za postanowienie niedozwolone wymaga stwierdzenia łącznego wystąpienia obu wymienionych przesłanek, tj. sprzeczności z dobrymi obyczajami, jak i rażącego naruszenia interesów konsumenta. Przy czym rażące naruszenie interesów konsumenta należy rozumieć jako nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na jego niekorzyść w określonym stosunku obligacyjnym. Natomiast działanie wbrew dobrym obyczajom w zakresie kształtowania treści stosunku obligacyjnego oznacza tworzenie przez partnera konsumenta takich klauzul umownych, które godzą w równowagę kontraktową stron stosunku umownego. Obie wskazane w art. 385 1 §1 k.c. formuły prawne służą więc ocenie tego, czy konkretne klauzule umowne przekraczają zakreślone przez ustawodawcę granice rzetelności kontraktowej w zakresie kształtowania praw i obowiązków stron konsumenckiego stosunku obligacyjnego (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2005 r., I CK 832/04, LEX nr 1369424; uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2013 r., VI ACa 1698/12, LEX nr 1369424). Wskazać należy, że rezultatem zastosowania w umowie lub we wzorcu klauzuli niedozwolonej jest brak mocy wiążącej tego postanowienia, przy zachowaniu skuteczności innych części umowy lub wzorca. W art. 385 1 §1 i 2 k.c. ustawodawca określił bowiem sankcję w postaci częściowej bezskuteczności czynności prawnej. Przenosząc przytoczone rozważania natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy należało uznać, że przewidziany okres wypowiedzenia umowy o świadczenie usług internetowych po okresie trwania umowy zawartej w ramach akcji promocyjnej (o wydłużonym okresie obowiązywania) o długości 3 miesięcy stanowi nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na niekorzyść konsumenta w łączącym go z przedsiębiorcą stosunku obligacyjnym, a tym samym przewidziana sankcja za rozwiązanie umowy z naruszeniem tego okresu wypowiedzenia w §16 pkt 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług (...) jest oderwane od kosztów i ryzyka przedsiębiorcy, dla którego zakończenie przesyłania sygnału internetowego nie wymaga żadnych dodatkowych działań i kosztów i może być wykonane natychmiast. Zastrzeżenie umowne tak długiego okresu wypowiedzenia umowy narusza rażąco interesy konsumenta i kształtuje jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, a także z art. 57 ust. 5 ustawy Prawo telekomunikacyjne w nieuprawniony sposób utrudniają abonentowi skorzystanie z prawa do zmiany dostawcy usług świadczącego publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne. Nie może bowiem ujść uwadze, że przedłużony okres obowiązywania umowy z uwagi na skorzystanie z warunków promocji w stosunku do pozwanego już upłynął, a pozwany okres wypowiedzenia skrócił do jednego miesiąca, co w realiach obecnego rynku usług telekomunikacyjnych, oferowania przez różnych dostawców warunków promocyjnych pozwala na zakończenie przez powoda przesyłania sygnału internetowego, zaś abonentowi umożliwia skorzystania z prawa do zmiany dostawcy usług świadczącego publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne i skorzystanie z usług innego dostawcy. Z tych względów Sąd oddalił w całości powództwo jako nieuzasadnione.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI