I C 540/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd oddalił powództwo o zapłatę kary umownej za niedotrzymanie okresu wypowiedzenia umowy o usługi internetowe, uznając klauzulę za niedozwoloną.
Powód domagał się zapłaty kary umownej od pozwanego za rozwiązanie umowy o usługi internetowe z naruszeniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Pozwany argumentował, że umowa została wypowiedziana z ważnych powodów i od daty wypowiedzenia nie korzystał z usług. Sąd uznał, że klauzula dotycząca kary umownej za niedotrzymanie okresu wypowiedzenia, przewidziana w regulaminie, stanowi niedozwolone postanowienie umowne (klauzulę abuzywną) w rozumieniu art. 385¹ k.c., rażąco naruszające interesy konsumenta i sprzeczne z dobrymi obyczajami, a także z przepisami Prawa telekomunikacyjnego.
Sprawa dotyczyła powództwa (...) Spółki z o.o. przeciwko J. J. o zapłatę kwoty 139,80 zł tytułem kary umownej. Roszczenie wynikało z niedotrzymania przez pozwanego trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia umowy o usługi internetowe, zawartej na czas nieokreślony w ramach promocji. Pozwany wypowiedział umowę z dniem 28 lutego 2013 r., wskazując, że nie zamieszkuje już w lokalu, do którego świadczone były usługi, a najemca nie chciał kontynuować umowy. Powód wystawił notę obciążeniową na kwotę kary umownej, powołując się na §16 ust. 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług. Sąd Rejonowy w Bełchatowie oddalił powództwo, uznając, że sporne postanowienie umowne (§9 ust. 3 w zw. z §16 pkt 6 Regulaminu) stanowi niedozwolone postanowienie umowne (klauzulę abuzywną) w rozumieniu art. 385¹ k.c. Sąd podkreślił, że postanowienie to nie było indywidualnie negocjowane, rażąco narusza interesy konsumenta, jest sprzeczne z dobrymi obyczajami oraz z art. 57 ust. 5 Prawa telekomunikacyjnego, ponieważ nieuzasadniony, trzymiesięczny okres wypowiedzenia utrudniał pozwanemu skorzystanie z prawa do zmiany dostawcy usług telekomunikacyjnych. Sąd stwierdził, że zakończenie świadczenia usług przez operatora nie generuje dodatkowych kosztów, a długi okres wypowiedzenia jest nieproporcjonalny do ryzyka przedsiębiorcy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, postanowienie to stanowi niedozwolone postanowienie umowne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że trzymiesięczny okres wypowiedzenia umowy o usługi internetowe, po okresie promocyjnym, jest nieusprawiedliwioną dysproporcją praw i obowiązków na niekorzyść konsumenta, sprzeczną z dobrymi obyczajami i art. 57 ust. 5 Prawa telekomunikacyjnego, ponieważ utrudnia zmianę dostawcy usług.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
J. J.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. | spółka | powód |
| J. J. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.c. art. 385¹ § §1
Kodeks cywilny
Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
Prawo telekomunikacyjne art. 56 § ust. 1
Ustawa Prawo telekomunikacyjne
Świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
Prawo telekomunikacyjne art. 57 § ust. 5
Ustawa Prawo telekomunikacyjne
Warunki umowy o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych nie mogą uniemożliwiać lub utrudniać abonentowi korzystania z prawa do zmiany dostawcy usług.
Pomocnicze
k.c. art. 385¹ § §3
Kodeks cywilny
Nieuzgodnione indywidualnie są postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu, w szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Klauzula o karze umownej za niedotrzymanie okresu wypowiedzenia jest niedozwolonym postanowieniem umownym (art. 385¹ k.c.). Długi okres wypowiedzenia narusza interesy konsumenta i jest sprzeczny z dobrymi obyczajami. Postanowienie narusza art. 57 ust. 5 Prawa telekomunikacyjnego, utrudniając zmianę dostawcy usług.
Odrzucone argumenty
Roszczenie o zapłatę kary umownej jest zasadne na podstawie §16 ust. 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług.
Godne uwagi sformułowania
nieuzgodnione indywidualnie kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy nie mogą uniemożliwiać lub utrudniać abonentowi korzystania z prawa do zmiany dostawcy usług nieusprawiedliwiona dysproporcja praw i obowiązków na niekorzyść konsumenta oderwane od kosztów i ryzyka przedsiębiorcy
Skład orzekający
P. F.
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja klauzul abuzywnych w umowach o świadczenie usług telekomunikacyjnych, zwłaszcza dotyczących kar umownych za wcześniejsze wypowiedzenie umowy przez konsumenta."
Ograniczenia: Dotyczy umów konsumenckich, gdzie postanowienia nie były indywidualnie negocjowane. Konkretna kwota kary i okres wypowiedzenia mogą wpływać na ocenę w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sądy chronią konsumentów przed nieuczciwymi klauzulami umownymi, co jest tematem zawsze aktualnym i interesującym dla szerokiego grona odbiorców.
“Czy kara umowna za wcześniejsze zerwanie umowy internetowej może być niezgodna z prawem? Sąd odpowiada.”
Dane finansowe
WPS: 139,8 PLN
Sektor
telekomunikacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I C 540/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR P. F. Protokolant: st. sekr. sąd. Balbina Pęciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2016 roku w B. sprawy z powództwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. przeciwko J. J. o zapłatę 139,80 złotych oddala powództwo. Sygn. akt I C 540/15 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 2 lipca 2015 r. pełnomocnik powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. wniósł o zasądzenie od pozwanego J. J. kwoty 139,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 1 marca 2013 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda wskazał, że kwota dochodzona pozwem wynika z braku zapłaty przez pozwanego opłat za usługi oferowane pozwanemu przez powoda. Od wydanego w dniu 19 sierpnia 2015 r. przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie nakazu zapłaty skutecznie wniósł sprzeciw pozwany podnosząc, że umowa została wypowiedziana z ważnych powodów z dniem 28 lutego 2013 r. i od tej daty pozwany nie korzystał z usług powoda. Wskazał, że należności za świadczone mu usługi w zakresie usług internetowych zostały wcześniej uregulowane. W piśmie z dnia 18 listopada 2015 r. pełnomocnik powoda wskazał, że dochodzona pozwem kwota obejmuje karę umowną z tytułu rozwiązania umowy na wniosek abonenta z niedotrzymaniem pełnego okresu wypowiedzenia umowy nr (...) . Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 10 listopada 2009 r. powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. zawarł z pozwanym J. J. umowę o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa nr (...) . Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Umowa została zawarta w ramach promocji „Stała niska cena Internet T. 3 Mb/s”. Skorzystanie z promocji wiązało się z jednoczesnym zobowiązaniem korzystania z usług powoda przez okres 36 miesięcy płatnego korzystania. Wysokość miesięcznego abonamentu ustalono w umowie na kwotę 59,99 zł. Umowa przewidywała możliwość jej wypowiedzenia przez obie strony na piśmie z trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca (§9 pkt 3 umowy). W przypadku rezygnacji przez abonenta (rozwiązania lub zawieszenia umowy ze skutkiem od miesiąca następnego) z korzystania z zamówionych usług przed upływem okresu, na który usługi zostały zamówione zgodnie z umową, załącznikiem lub wnioskiem wiązało się z zapłatą przez abonenta kary umownej o równowartości ulgi przyznanej abonentowi w ramach zawartej umowy pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania na podstawie noty obciążeniowej wystawionej przez Operatora (§9 ust. 3 zw. z §7 ust. 2 umowy). Integralną częścią umowy stanowiły Regulamin Korzystania z Pakietu Usług (...) , Warunki Właściwego Użytkowania Usług (...) oraz Cennik Usług (...) . (dowód: kopia umowy Nr (...) – k. 6; regulamin promocji – k. 7; zeznania pozwanego J. J. – k. 62) Pozwany nie mógł negocjować treści wzorca umownego, jakim posługiwał się operator. (dowód: zeznania pozwanego J. J. – k. 62) W dniu 10 listopada 2009 r. powód uzyskał dostęp do Internetu w ramach zawartej umowy w lokalu położonym na os. (...) . W tym celu zostało wykonane jedynie przyłącze do sieci internetowej. (dowód: kopia protokołu odbioru – k. 7 odw.; zeznania pozwanego J. J. – k. 62) Pismem z dnia 31 stycznia 2013 r. pozwany złożył w siedzibie powoda wniosek o rozwiązanie umowy o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa ze skutkiem na konie miesiąca z dniem 28 lutego 2013 r. pod adresem os. (...) w B. . Pozwany wskazywał, że nie może korzystać z usług powoda, albowiem nie zamieszkuje w tym lokalu od czerwca 2011 r. a najemca lokalu nie wyraził woli kontynuowania tej umowy i zawarł umowę z innym operatorem. (dowód: kopia wypowiedzenia umowy – k. 8; zeznania pozwanego J. J. – k. 62) Po rezygnacji z usługi powód przestał przesyłać sygnał do lokalu wskazanego przez pozwanego w umowie. (dowód: zeznania pozwanego J. J. – k. 62) Pismem z dnia 6 lutego 2013 r. powód wskazał, że zgodnie z Regulaminem Korzystania z Pakietu Usług (...) §16 pkt 6 w przypadku niedotrzymania przez Abonenta warunków umowy z zachowaniem okresu jej wypowiedzenia Abonent zapłaci karę umowną o równowartości sumy opłat abonamentowych za pełny okres wypowiedzenia pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia złożenia pisemnego wniosku na rozwiązanie umowy do dnia jej rozwiązania na podstawie noty obciążeniowej wystawionej przez operatora, co w przypadku pozwanego stanowi wielkość na poziomie 139,80 zł. (dowód: pismo powoda – k. 9; Regulamin Korzystania z Pakietu Usług (...) – k. 52-58) Dnia 6 lutego 2013 r. powód wystawił notę obciążeniową nr (...) i obciążył pozwanego kwotą kary umownej w łącznej wysokości 139,80 zł wynikającą z tytułu niedotrzymania pełnego okresu wypowiedzenia umowy o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa nr (...) (§16 ust 6 Regulaminu). (dowód: kopia noty obciążeniowej – k. 10) Pismem z dnia 14 lutego 2013 r. pozwany zwrócił powodowi notę księgową wskazując, że wypowiedzenie umowy nastąpiło z ważnych powodów. (dowód: pismo pozwanego – k. 11) W piśmie z dnia 22 lutego 2013 r. powód ponownie wskazał pozwanemu, że rozwiązanie umowy nastąpiło z niezachowaniem umownego terminu wypowiedzenia i że umowa ich łącząca została rozwiązania na wniosek abonenta z dniem 28 lutego 2013 r.. (dowód: pismo powoda – k. 12) Pismami z dnia 8 kwietnia 2014 r. oraz z dnia 13 maja 2015 r. powód wezwał pozwanego do uiszczenia należności w wysokości 139,80 zł z tytułu kary umownej. (dowód: wezwania do zapłaty wraz z dowodem doręczenia – k. 13-15, k. 16-17) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo jako nieudowodnione podlegało oddaleniu. Powodowa spółka wskazała, iż roszczenie o zapłatę kwoty 139,80 zł dotyczy kary umownej związanej z niedotrzymaniem pełnego okresu wypowiedzenia umowy o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa nr (...) przewidzianej w §16 ust. 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług (...) . Do umowy zawartej przez strony zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r. Nr 243 ze zm.). Zgodnie z wskazaną ustawą świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych (art. 56 ust. 1). Ustawa określa szczegółowe zasady dotyczące treści umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a także wprowadza ustawowe ograniczenia co do treści tej umowy. Zgodnie bowiem z art. 57 ust. 5 ustawy warunki umowy o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do sieci, nie mogą uniemożliwiać lub utrudniać abonentowi korzystania z prawa do zmiany dostawcy usług świadczącego publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne. W tym kontekście Sąd dokonał oceny zapisu §9 ust. 3 oraz przewidzianej za jego naruszenie sankcji w §16 pkt 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług (...) (który stosownie do §9 pkt 2 stanowił element umowy stron) pod kątem niedozwolonych postanowień umownych. Zgodnie bowiem z art. 385 1 §1 k.c. postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Wskazane postanowienia umowne nie stanowiły głównego świadczenia umowy o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa nr (...) , nie były indywidualnie uzgadniane z pozwanym będącym konsumentem. Nieuzgodnione indywidualnie są bowiem te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta ( art. 385 1 §3 k.c. ). Sąd podziela stanowisko zajęte w orzecznictwie sądowym, że przedsiębiorca może stosować postanowienia wzorca umownego określające zasady odpowiedzialności finansowej konsumenta w przypadku wcześniejszego wypowiedzenia umowy, ale zasady tej odpowiedzialności muszą pozostawać w związku z kosztami i ryzykiem przedsiębiorcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie III SK 21/06). Uznanie konkretnej klauzuli umownej za postanowienie niedozwolone wymaga stwierdzenia łącznego wystąpienia obu wymienionych przesłanek, tj. sprzeczności z dobrymi obyczajami, jak i rażącego naruszenia interesów konsumenta. Przy czym rażące naruszenie interesów konsumenta należy rozumieć jako nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na jego niekorzyść w określonym stosunku obligacyjnym. Natomiast działanie wbrew dobrym obyczajom w zakresie kształtowania treści stosunku obligacyjnego oznacza tworzenie przez partnera konsumenta takich klauzul umownych, które godzą w równowagę kontraktową stron stosunku umownego. Obie wskazane w art. 385 1 §1 k.c. formuły prawne służą więc ocenie tego, czy konkretne klauzule umowne przekraczają zakreślone przez ustawodawcę granice rzetelności kontraktowej w zakresie kształtowania praw i obowiązków stron konsumenckiego stosunku obligacyjnego (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2005 r., I CK 832/04, LEX nr 1369424; uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2013 r., VI ACa 1698/12, LEX nr 1369424). Wskazać należy, że rezultatem zastosowania w umowie lub we wzorcu klauzuli niedozwolonej jest brak mocy wiążącej tego postanowienia, przy zachowaniu skuteczności innych części umowy lub wzorca. W art. 385 1 §1 i 2 k.c. ustawodawca określił bowiem sankcję w postaci częściowej bezskuteczności czynności prawnej. Przenosząc przytoczone rozważania natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy należało uznać, że przewidziany okres wypowiedzenia umowy o świadczenie usług internetowych po okresie trwania umowy zawartej w ramach akcji promocyjnej (o wydłużonym okresie obowiązywania) o długości 3 miesięcy stanowi nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na niekorzyść konsumenta w łączącym go z przedsiębiorcą stosunku obligacyjnym, a tym samym przewidziana sankcja za rozwiązanie umowy z naruszeniem tego okresu wypowiedzenia w §16 pkt 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług (...) jest oderwane od kosztów i ryzyka przedsiębiorcy, dla którego zakończenie przesyłania sygnału internetowego nie wymaga żadnych dodatkowych działań i kosztów i może być wykonane natychmiast. Zastrzeżenie umowne tak długiego okresu wypowiedzenia umowy narusza rażąco interesy konsumenta i kształtuje jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, a także z art. 57 ust. 5 ustawy Prawo telekomunikacyjne w nieuprawniony sposób utrudniają abonentowi skorzystanie z prawa do zmiany dostawcy usług świadczącego publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne. Nie może bowiem ujść uwadze, że przedłużony okres obowiązywania umowy z uwagi na skorzystanie z warunków promocji w stosunku do pozwanego już upłynął, a pozwany okres wypowiedzenia skrócił do jednego miesiąca, co w realiach obecnego rynku usług telekomunikacyjnych, oferowania przez różnych dostawców warunków promocyjnych pozwala na zakończenie przez powoda przesyłania sygnału internetowego, zaś abonentowi umożliwia skorzystania z prawa do zmiany dostawcy usług świadczącego publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne i skorzystanie z usług innego dostawcy. Z tych względów Sąd oddalił w całości powództwo jako nieuzasadnione.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI