VI C 269/14

Sygn. akt VI C 269/14 upr UZASADNIENIE W dniu 7 lutego 2014 roku powód (...) z siedzibą w W. wytoczył przed Sądem Rejonowym (...) w L. powództwo przeciwko P. C. o zapłatę kwoty 994,40 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 8 lutego 2014 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda wskazał, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwanego P. C. z (...) S.A. (wierzyciel pierwotny) umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, na podstawie której wierzyciel wystawił następujące dokumenty księgowe: - (...) na kwotę 524,44 zł, - (...) na kwotę 380,01 zł. W dniu 17 grudnia 2013 roku wierzyciel pierwotny (...) S.A. dokonał przelewu przysługującej mu od strony pozwanej wierzytelności na rzecz powoda. Wartość przedmiotu sporu stanowi sumę zaległych kwot wynikających z dokumentów księgowych oraz odsetek ustawowych obliczonych od zaległości za okres od dnia następnego po dacie wskazanej jako termin płatności dokumentów księgowych do dnia sporządzenia pozwu. Sąd Rejonowy (...) w L. postanowieniem z dnia 13 marca 2014 roku wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Szczytnie. Pozwany P. C. nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Ponieważ pozwany P. C. nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 kpc , zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego. Zgodnie z treścią art. 339 § 2 kpc , w wypadku wydania przez Sąd wyroku zaocznego, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Utrwalony w judykaturze i niekwestionowany w nauce jest pogląd, że przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz. 14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, Lex nr 707; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, Lex nr 24031; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Lex nr 30397; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Lex nr 37430). Jeżeli zatem w świetle przytoczonych przez powoda okoliczności brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo. W ocenie Sądu, twierdzenia strony powodowej o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie budzą uzasadnione wątpliwości. Powód swoje roszczenie wywodził z treści przepis art. 509 kc , dotyczącego umowy przelewu wierzytelności. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Formułując żądanie w niniejszej sprawie strona powodowa miała zatem obowiązek udowodnienia, że przysługuje mu uprawnienie do dochodzenia należności od pozwanego z tytułu związania umową z poprzednikiem prawnym strony powodowej, z tytułu której miał uiścić dochodzona pozwem kwotę. Powód w żaden sposób nie wykazał, iż doszło do skutecznego przelewu na jego rzecz wierzytelności przysługującej (...) S.A. od pozwanego P. C. . Powód nie przedłożył także Sądowi żadnych dokumentów, które potwierdzałyby, że pozwanego P. C. i (...) S.A. łączyła umowa abonencka i że z warunków tej umowy pozwany się nie wywiązał. W aktach sprawy nie ma ani umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, ani dokumentów potwierdzających wysokość należności powoda wobec pozwanego. Powód ograniczył się jedynie do złożenia pozwu, pełnomocnictwa, wyciągu z rejestru funduszy inwestycyjnych oraz odpisu z KRS które to dokumenty nie dowodzą wskazanej na wstępie okoliczności. Zgodnie z treścią art. 6 kc , ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 kpc ciążył na nim obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne. Wobec powyższego, uznając, iż roszczenie powoda nie zostało udowodnione, Sąd powództwo oddalił. ZARZĄDZENIE - odnotować; - odpis uzasadnienia wraz z odpisem wyroku doręczyć pełnomocnikowi powoda; - za 14 dni lub z apelacją. Pisz, dnia 30.07.2014r.