I C 517/15

Sąd Rejonowy w GiżyckuGiżycko2015-10-02
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskarejonowy
wierzytelnościfundusz sekurytyzacyjnyusługi telekomunikacyjneumowafakturycesja wierzytelnościprzedawnieniekoszty procesu

Sąd zasądził od pozwanej na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego kwotę 827,35 zł z odsetkami za zaległe usługi telekomunikacyjne, oddalając zarzuty pozwanej dotyczące braku rachunków i przedawnienia.

Powód, fundusz sekurytyzacyjny AGIO, wniósł o zapłatę 827,35 zł od pozwanej H. D. za niezapłacone usługi telekomunikacyjne nabyte od P4 Sp. z o.o. Pozwana kwestionowała wysokość rachunków, brak ich otrzymania oraz skuteczność cesji wierzytelności, podnosząc też zarzut przedawnienia. Sąd uznał umowę za ważną, a rachunki za prawidłowo wystawione, odrzucając zarzuty pozwanej jako nieudowodnione i zasądzając całą kwotę wraz z odsetkami i kosztami.

Sąd Rejonowy w Giżycku rozpoznał sprawę z powództwa AGIO Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty przeciwko H. D. o zapłatę. Powód domagał się zasądzenia kwoty 827,35 zł z ustawowymi odsetkami, wskazując, że nabył wierzytelność od pierwotnego operatora usług telekomunikacyjnych, firmy P4 Sp. z o.o. Pozwana nie uznała powództwa, podnosząc zarzuty dotyczące kwestionowania wysokości rachunków, braku ich otrzymania, nieskuteczności cesji wierzytelności oraz przedawnienia roszczenia. Sąd ustalił, że pozwana zawarła umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych z P4 Sp. z o.o., która została następnie wypowiedziana przez operatora. Sąd uznał, że pozwana otrzymała wszystkie dokumenty związane z umową i regulaminami, a jej zarzut nieotrzymywania rachunków nie został poparty dowodami i był jedynie gołosłowną polemiką. Sąd podkreślił, że wysokość opłat była szczegółowo wykazana w fakturach i nocie, a ich podstawy znajdowały potwierdzenie w umowie i cenniku. Zarzut przedawnienia również nie został uwzględniony. Sąd uznał również, że cesja wierzytelności z P4 Sp. z o.o. na rzecz AGIO była skuteczna, zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego. W konsekwencji, sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda całą dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut nie jest zasadny. Pozwana miała obowiązek podjąć działania zgodnie z regulaminem w celu wyjaśnienia tej kwestii, a ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na niej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pozwana nie wykazała, aby podjęła kroki zgodne z regulaminem w celu wyjaśnienia braku rachunków, a jej twierdzenia były gołosłowne. Podkreślono, że umowa i regulamin przewidywały procedury postępowania w takich sytuacjach.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

AGIO Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W.

Strony

NazwaTypRola
AGIO Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W.instytucjapowód
H. D.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (5)

Główne

k.c. art. 509 § § 1

Kodeks cywilny

Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

Pomocnicze

k.c. art. 481 § § 1 i 2

Kodeks cywilny

Dotyczy odsetek ustawowych za opóźnienie.

k.c. art. 482 § § 1

Kodeks cywilny

Dotyczy kapitalizacji odsetek.

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

Ciężar dowodu w zakresie zarzutu nieotrzymywania rachunków spoczywał na pozwanej.

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skuteczność umowy cesji wierzytelności. Prawidłowość naliczenia opłat za usługi telekomunikacyjne. Brak podstaw do uwzględnienia zarzutu nieotrzymywania rachunków. Brak podstaw do uwzględnienia zarzutu przedawnienia.

Odrzucone argumenty

Kwestionowanie wysokości rachunków. Brak otrzymywania rachunków. Nieskuteczność cesji wierzytelności. Przedawnienie roszczenia.

Godne uwagi sformułowania

ciężar dowodu w tym akurat zakresie spoczywał na stronie pozwanej, jako że to właśnie ta strona podniosła zarzut i wywodzić z niego chce określone skutki prawne twierdzenia pozwanej należało potraktować li tylko jako gołosłowną polemikę, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za wykonanie umowy, nie zasługującą na uwzględnienie Zgoda dłużnika jest niepotrzebna do skutecznego przelewu wierzytelności.

Skład orzekający

Janusz Supiński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad odpowiedzialności dłużnika za usługi telekomunikacyjne w przypadku braku dowodów na zasadność zarzutów oraz skuteczności cesji wierzytelności przez fundusze sekurytyzacyjne."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy standardowej interpretacji przepisów dotyczących cesji wierzytelności i odpowiedzialności kontraktowej w specyficznym kontekście usług telekomunikacyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest typowa dla działalności funduszy sekurytyzacyjnych i dotyczy powszechnych usług telekomunikacyjnych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.

Dane finansowe

WPS: 827,35 PLN

zapłata: 827,35 PLN

zwrot kosztów procesu: 227 PLN

Sektor

telekomunikacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 517/1 5 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janusz Supiński Protokolant: Katarzyna Kucharska po rozpoznaniu w dniu 24.09.2015 r. w Giżycku sprawy z powództwa AGIO Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. przeciwko H. D. o zapłatę I. Zasądza od pozwanej H. D. na rzecz powoda AGIO Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. kwotę 827,35 (osiemset dwadzieścia siedem 35/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 06.02.2015r. do dnia zapłaty. II. Zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 227 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 517/15 UZASADNIENIE Powód – AGIO Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. (dalej AGIO) – wniósł o zasądzenie od pozwanej H. D. kwoty 827,35 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 06.02.2015r.r do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, iż nabył na podstawie umowy przelewu wierzytelność P4 Sp. z o.o. w W. względem pozwanej, wynikającą z nieopłaconych faktur za świadczenie usług telekomunikacyjnych. Pozwana H. D. nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie. W uzasadnieniu pozwana nie zanegowała wprawdzie istnienia umowy z P4 Sp. z o.o. w W. o świadczenie usług telekomunikacyjnych jej wypowiedzenia przez operatora ani braku jakichkolwiek wpłat pozwanej na poczet należności wynikających z umowy, ale jednocześnie zakwestionowała wysokość wystawionych rachunków na podstawie przedmiotowej umowy, brak dostarczania rachunków przez operatora sieci oraz skuteczność dokonanej cesji wierzytelności. Nadto pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem. Sąd ustalił co następuje: W dniu 04.02.2013r. pozwana H. D. zawarła z firmą P4 Sp. z o.o. w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) w zakresie telefonii komórkowej w sieci P. w ramach oferty promocyjnej „Formuła Tylko SIM(12)”. Umowa została zawarta na okres 12 miesięcy z ustalonym okresem rozliczeniowym ostatniego dnia miesiąca, opłatą aktywacyjną 49 zł, abonamentem 19 zł miesięcznie, opłatą za muzykę na czekanie w wysokości 2 zl miesięcznie od drugiego miesiąca i opłatą za pakiet 200 minut do wszystkich sieci w kwocie 10 zł od drugiego miesiąca Dowód: umowa nr (...) k 56-59 regulamin k 60-63 W dniu 07.03.2013r. P4 Sp. z o.o. w W. wystawiła fakturę nr (...) na kwotę 539,32 zł, obejmującą opłatę aktywacyjną – 49 zł, abonament za okres od 09.02.2013 – 28.02.2013r. – 13,57 zł, abonament za okres od 01.03.2013 – 31.03.2013 – 19 zł, opłatę poza abonamentową za wysłane SMS-y P. (124 szt.) w kwocie 457,56 zł. W dniu 03.04.2013r. została wystawiona faktura nr (...) na kwotę 31 zł, obejmująca abonament za okres 01.04.2013 – 31.04.2013 – 19 zł, opłata za muzykę na czekanie – 2 zł i opłata za pakiet 200 minut do wszystkich sieci – 10 zł. W dniu 09.07.2013r. została wystawiona nota obciążeniowa nr (...) na kwotę 101,07 zł, obejmująca opłatę specjalną za przedterminowe rozwiązanie umowy. Dowód: faktura k 65-66, 67-68 nota k 64 W dniu 26.09.2014r. P4 Sp. z o.o. w W. i powód AGIO Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny w W. zawarły umowę sprzedaży wierzytelności, obejmującej m.in. wierzytelność wobec pozwanej. Dowód: umowa k 42-55 W dniu 06.02.2015r. powód skapitalizował odsetki ustawowe należne od kwot wynikających z faktur i noty wystawionych przez P4 Sp. z o.o. w W. na podstawie umowy z pozwaną za okres od dnia wymagalności do dnia 05.02.2015r. i wniósł pozew w niniejszej sprawie dowód: wyliczenie k 30 Sąd zważył co następuje: Roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie w całości. Bezspornym w sprawie jest fakt zawarcia przez strony (P4 Sp. z o.o. w (...) i pozwaną H. D. ) umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 04.02.2013r, jej przedterminowe rozwiązanie przez operatora sieci oraz brak jakiejkolwiek wpłaty pozwanej z tytułu rozliczenia należności wynikających z przedmiotowej umowy. Wynika to zarówno z dokumentów, znajdujących się w aktach sprawy (umowa, regulamin), jak i zgodnych twierdzeń stron. Analizując z kolei samą treść przedmiotowej umowy oraz – stanowiące jej integralną część – Regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych P4 Sp. z o.o. dla abonentów, Cennik usług telekomunikacyjnych P4 Sp. z o.o. i (...) promocji należy w pierwszej kolejności wskazać, że pozwana otrzymała wszystkie wymienione dokumenty i zaakceptowała zawarte w nich uregulowania. Świadczy o tym podpis pozwanej widniejący na umowie, bezpośrednio zresztą pod klauzulą obejmującą oświadczenie abonenta o otrzymaniu i zaakceptowaniu powyższych regulaminów i cennika. Ma to pierwszoplanowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. § 12 Regulaminu świadczenia usług określa bowiem sposób komunikowania się operatora sieci z abonentem (list zwykły) oraz obowiązki abonenta w przypadku nieotrzymania w terminie stosownego rachunku. Pozwana w niniejszej sprawie ograniczyła się do podniesienia zarzutu nieotrzymywania rachunków od operatora sieci P. , nie wskazując jednak, jakie działania (zgodnie z regulaminem) podjęła w kierunku wyjaśnienia tej kwestii i nie przedstawiając na poparcie swojej tezy żadnych dowodów. Tymczasem ciężar dowodu w tym akurat zakresie spoczywał na stronie pozwanej, jako że to właśnie ta strona podniosła zarzut i wywodzić z niego chce określone skutki prawne ( art. 6 kc ). W takiej zaś sytuacji twierdzenia pozwanej należało potraktować li tylko jako gołosłowną polemikę, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za wykonanie umowy, nie zasługującą na uwzględnienie. Dalej należy dostrzec, że umowa dotyczy świadczenia usług telekomunikacyjnych w zakresie telefonii komórkowej w sieci P. (o czym świadczy już sam tytuł umowy), a zakres opłat związanych z umową określony został w głównej mierze już w samej umowie. Zarówno bowiem opłata aktywacyjna, opłaty abonamentowe, opłaty za usługi dodatkowe objęte promocją jak i wartość ulgi związanej z promocją zostały jednoznacznie określone w umowie. Opłaty inne (poza abonamentowe) wynikają zaś z Cennika Usług (...) P4 Sp. z o.o., który – o czym była już mowa wyżej – również został pozwanej wydany przy podpisywaniu umowy. Zresztą cennik ten jest ogólnie dostępny w Internecie lub punktach sprzedaży operatora sieci (...) (vide umowa i regulamin). Na podstawie umowy oraz cennika firma P4 Sp. z o.o. wystawiła pozwanej obie sporne faktury oraz notę obciążeniową, wskazując w nich bardzo szczegółowo elementy, składające się na kwotę do zapłaty. Pozwana zresztą nie kwestionowała wysokości owych rachunków na etapie przesądowym. Wspomniany wyżej Regulamin Świadczenia Usług (...) przez P4 Sp. z o.o. dla Abonentów przewiduje tymczasem procedurę reklamacyjną, związaną z usługami operatora sieci (...) , w tym wysokością wystawianych rachunków (§ 14 regulaminu). Pozwana nie wykazała w żaden sposób, ani nawet nie podniosła tej kwestii, aby kiedykolwiek zwracała się do wierzyciela pierwotnego z jakąkolwiek reklamacją czy innym zastrzeżeniem dotyczącym wysokości naliczonej opłaty. Dopiero na etapie postępowania sądowego strona pozwana podniosła zarzut nieprawidłowego naliczenia wysokości opłat. Zarzut ten jednak nie może zyskać akceptacji, a to wobec bardzo szczegółowego wykazania w fakturach i nocie podstaw naliczenia poszczególnych opłat, ich wysokości i przede wszystkim ich potwierdzenia w treści umowy stron oraz cenniku usług. Wysokość zaś ostatniej z kwot dochodzonych pozwem – 155,96 zł – wynika z matematycznych wyliczeń uwzględniających wysokość poszczególnych kwot (539,32 zł; 31,00 zł; 101,07 zł), wysokości obowiązujących odsetek ustawowych (13 % do dnia 22.12.2014r. i 8 % od 23.12.2014r.) oraz terminów wymagalności poszczególnych elementów ( 18.03.2013r., 17.04.2013r., 23.07.2013r.) Przechodząc do ostatniej kwestii, tj. skuteczności dokonania cesji wierzytelności pomiędzy P4 Sp. z o.o. w W. , a powodem, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 509 § 1 kc „wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania”. Zgoda dłużnika jest niepotrzebna do skutecznego przelewu wierzytelności. Niewątpliwie strony (wierzyciel pierwotny i powód) zawarły umowę cesji wierzytelności z dnia 26.09.2014r. Umowa ta została przedstawiona przez stronę powodową w ramach wykazania legitymacji procesowej strony powodowej. Z umowy tej wynika jednoznacznie (vide załącznik do umowy), że objęła ona również zobowiązanie pozwanej. Zarzut zatem strony pozwanej, jakoby nie doszło do skutecznego zawarcia umowy cesji wierzytelności nie może być uwzględniony. Konkludując powyższe, należało orzec jak w wyroku. Na zasądzone roszczenie powoda w wysokości 827,35 zł składają się kwoty wynikające z niezapłaconych faktur w łącznej wysokości 671,39 zł oraz skapitalizowana kwota ustawowych odsetek od należności objętych fakturami za okresy od dnia wymagalności poszczególnych kwot do dnia 05.02.2015r. (tj. dnia poprzedzającego wniesienie pozwu). O odsetkach Sąd orzekł po myśli art. 481 § 1 i 2 kc oraz art. 482 § 1 kc. O kosztach Sąd orzekł zgodnie z zasadą określoną w art. 98 § 1 kpc . Na koszty należne stronie powodowej składają się opłata od pozwu w kwocie 30 zł, wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 180 zł i opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa – 17 zł.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI