I C 505/16

Sąd Okręgowy w OlsztynieOlsztyn2016-11-02
SAOSCywilneochrona praw członków spółdzielniŚredniaokręgowy
spółdzielnia mieszkaniowaprawo członkowskiedostęp do dokumentówopłatyinteres prawnyart. 189 kpcuchwała zarządukoszty udostępniania

Podsumowanie

Sąd Okręgowy oddalił powództwo członka spółdzielni o uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji zarządu ustalającej opłaty za udostępnianie i kopiowanie dokumentów, uznając brak interesu prawnego w ustaleniu.

Powód, członek spółdzielni mieszkaniowej, domagał się uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji zarządu ustalającej opłaty za udostępnianie i kopiowanie dokumentów, a także zasądzenia kwoty 7,74 zł z tytułu nadpłaty. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, uznając, że powód nie wykazał interesu prawnego w ustaleniu nieważności decyzji, ponieważ powództwo o ustalenie nie może służyć jako dowód w innym postępowaniu ani nie może arbitralnie ustalać przyszłych kosztów, które powinny być weryfikowane w konkretnych sytuacjach.

Powód, członek Spółdzielni Mieszkaniowej, wniósł pozew o zasądzenie kwoty 7,74 zł oraz o uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji zarządu z dnia 28 maja 2014 r., która ustaliła stawki za wykonanie odpisów i kopii dokumentów. Powód argumentował, że stawki te są bezprawne i zawyżone, a spółdzielnia odmawia bezpłatnego udostępniania dokumentów do samodzielnego kopiowania. Sąd Okręgowy w Olsztynie oddalił powództwo. Sąd uznał, że powód nie wykazał interesu prawnego w rozumieniu art. 189 k.p.c. do ustalenia nieważności decyzji zarządu. Podkreślono, że powództwo o ustalenie nie może służyć jako środek dowodowy w innym toczącym się postępowaniu (np. o zwrot nadpłaty) ani nie może arbitralnie ustalać przyszłych, zmiennych kosztów, które powinny być weryfikowane w konkretnych sytuacjach faktycznych. Decyzja zarządu została uznana za deklarację co do przyszłych kosztów, a nie za stosunek prawny, który można by jednoznacznie ustalić w drodze powództwa o ustalenie. Sąd wskazał, że członek spółdzielni ma prawo do zaznajomienia się z dokumentami i wykonania ich kopii, a ewentualne opłaty powinny być weryfikowane w kontekście rzeczywistych kosztów i konkretnych sytuacji, a nie ustalane abstrakcyjnie na przyszłość. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c., nie obciążając powoda.

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, członek spółdzielni nie ma interesu prawnego w ustaleniu nieważności decyzji zarządu, gdy powództwo o ustalenie ma na celu uzyskanie dowodu w innym postępowaniu lub arbitralne ustalenie przyszłych, zmiennych kosztów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że powództwo o ustalenie na podstawie art. 189 k.p.c. nie może służyć jako środek dowodowy w innym toczącym się postępowaniu (np. o zwrot nadpłaty) ani nie może arbitralnie ustalać przyszłych, zmiennych kosztów, które powinny być weryfikowane w konkretnych sytuacjach faktycznych. Decyzja zarządu jest deklaracją co do przyszłych kosztów, a nie stosunkiem prawnym podlegającym ustaleniu w abstrakcyjny sposób.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w O.

Strony

NazwaTypRola
A. C.osoba_fizycznapowód
Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w O.spółkapozwana

Przepisy (2)

Główne

k.p.c. art. 189

Kodeks postępowania cywilnego

Powództwo o ustalenie stosunku prawnego lub prawa może być uwzględnione tylko wtedy, gdy powód ma interes prawny w jego uwzględnieniu. Interes prawny nie istnieje, gdy powództwo zmierza do uzyskania dowodów dla innego postępowania lub do arbitralnego ustalenia przyszłych, zmiennych kosztów.

Pomocnicze

u.osm art. 8 § 1

Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych

Przepis określający prawo członka do wglądu i kopiowania dokumentów spółdzielni oraz możliwość ustalania przez zarząd opłat za te czynności.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak interesu prawnego powoda w ustaleniu nieważności decyzji zarządu. Powództwo o ustalenie nie może służyć jako środek dowodowy w innym postępowaniu. Sąd nie może arbitralnie ustalać przyszłych, zmiennych kosztów. Decyzja zarządu jest deklaracją co do przyszłych kosztów, a nie stosunkiem prawnym podlegającym ustaleniu w abstrakcyjny sposób.

Odrzucone argumenty

Decyzja zarządu jest bezprawna i zawyżona. Spółdzielnia odmawia bezpłatnego udostępniania dokumentów do samodzielnego kopiowania. Powód domaga się zwrotu nadpłaty wynikającej z zawyżonych opłat.

Godne uwagi sformułowania

Powództwo o ustalenie nie może zmierzać do uzyskania dowodów, które miałyby być wykorzystane w innym postępowaniu. Sąd nie może raz i w sposób w istocie nieodwołalny oraz niezmienialny ustalić czy dana stawka ustalona przez Zarząd jest stawką odzwierciedlającą rzeczywisty koszt. Powództwo o ustalenie co do zasady nie stanowi uniwersalnego instrumentu dla ustanowienia wszelkich warunków brzegowych regulujących zakres i rozmiar tychże wierzytelności, które mogą, choć nie muszą powstać w przyszłości.

Skład orzekający

Wojciech Wacław

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie braku interesu prawnego w sprawach o ustalenie, gdy celem jest uzyskanie dowodu w innym postępowaniu lub arbitralne ustalenie przyszłych kosztów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji członka spółdzielni mieszkaniowej i jego prawa do dokumentów; ogólne zasady dotyczące interesu prawnego w powództwie o ustalenie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne problemy związane z dostępem do dokumentów w spółdzielniach i ograniczenia powództwa o ustalenie, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie spółdzielczym i cywilnym.

Czy można zmusić spółdzielnię do udostępnienia dokumentów za darmo? Sąd wyjaśnia ograniczenia pozwu o ustalenie.

Dane finansowe

WPS: 7,74 PLN

Sektor

nieruchomości

Lexedit Research — analiza prawna z AI

Zadaj pytanie prawne i otrzymaj dogłębną analizę opartą o orzecznictwo, przepisy i doktrynę. Agent AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne przepisy.

Analiza orzecznictwa

Wyszukiwanie i analiza orzeczeń sądów powszechnych, SN i NSA

Aktualne przepisy

Treść ustaw i kodeksów w brzmieniu na dowolną datę z ISAP

Komentarze doktrynalne

Dostęp do komentarzy do kluczowych przepisów prawa

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: I C 505/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Wacław Protokolant: p.o. sekr. sąd. Paulina Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2016 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy z powództwa A. C. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w O. o uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji I oddala powództwo; II nie obciąża powoda kosztami procesu na rzecz pozwanej. I C 505/16 UZASADNIENIE Powód wniósł do S. R. w O. pozew o zasądzenie na jego rzecz kwoty 7,74 zł nadto o orzeczenie o prawnej i realizacyjnej bezpodstawności decyzji zarządu pozwanej z dnia 28 05 2014 r. wraz z ustaleniem, iż wgląd do dokumentów oraz samodzielne ich kopiowanie winno być bez opłat, zaś opłata za jedną stronę dokumentu nie powinna przekraczać 9 gr brutto. Na uzasadnienie swego żądania wskazał, iż zarząd pozwanej Spółdzielni skarżoną decyzją bezprawnie wprowadził stawki za wykonanie odpisów i kopii dokumentów o których mowa w art. 8/1/ uosm. Powód nalegał na bezpłatne udostępnienie mu dokumentów celem samodzielnego skopiowania, jednakże bezskutecznie. Jednocześnie powód dla otrzymania innych dokumentów uiścił opłaty wynikające z decyzji z dnia 28 05 2014 r., jednakże z zastrzeżeniem zwrotu, co uzasadnia żądnie zapłaty z pkt 1 pozwu. Co do żądanego ustalenia z pkt 2 pozwu, powód wskazał, iż pozwana spółdzielnia odmawia bezpłatnego zaznajomienia się z dokumentami, o których mowa w art. 8/1/ uosm i ich samodzielnego bezpłatnego kopiowania, natomiast co do kopii dokumentów przez nią na rzecz powoda wykonanych - uzależnia wydanie tychże dokumentów od uiszczenia zawyżonych opłat wynikających z przedmiotowej decyzji. Pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w O. wniosła o oddalenie powództwa. Na uzasadnienie swego stanowiska wskazała, iż podstawą dla ustalenia opłat z decyzji była konieczność jednolitego ustalenia zryczałtowanych kosztów tak, by uniknąć uciążliwego ich każdoczesnego wyliczania przy wydawaniu kopii dokumentów. Koszty zaś ustalone w decyzji zostały ustalone w taki sposób, który nie generując zbędnych kosztów, jednocześnie nie byłby źródłem nieuzasadnionych zysków dla spółdzielni. Co do roszczenia o ustalenie pozwana podniosła, iż w zakresie stawek za kopie, ich prawidłowość przesądzi odrębnie Sąd w ramach roszczenia pieniężnego, zaś co do pozostałych żądań (pkt 2b-2c) brak po stronie powoda interesu prawnego. (k. 88 i nast.). Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. S. R. w O. wyłączył niniejszą sprawę tj. w zakresie pkt 2 pozwu do odrębnego rozpoznania i przekazał ją S. O. w O. . (k. 141) Sąd ustalił i zważył co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej przy tym kolejności i dla uporządkowania dalszych rozważań wskazać należy, iż okoliczności sprawy konieczne i wystarczające dla wydania rozstrzygnięcia końcowego w sprawie o ustalenie są pomiędzy stronami bezsporne bądź niezaprzeczone i tym samym uznane przez Sąd za w wyżej podany sposób ustalone. Tak też bezspornym jest, iż powód jest członkiem pozwanej spółdzielni legitymowanym do ubiegania się o odpisy i kopie dokumentów na podstawie art. 8/1/ uosm, tak jak bezspornym jest, iż o owo udostepnienie ubiegał i ubiega się nadal. Niekwestionowanym pomiędzy stronami również jest to, iż pozwana decyzją swego zarządu z dnia 28 05 2014 r. ustaliła zryczałtowane koszty wydawania kopii w sposób odzwierciedlony na k 17 akt, jak również to , że tak naliczone koszty pobierała, odmawiając faktycznie powodowi jedynie udostępniania i samodzielnego sporządzania kopii posiadanej dokumentacji. Powyższe obrazuje zresztą całokształt dołączonej do pozwu dokumentacji w postaci licznej korespondencji pomiędzy stronami, a także faktur i pokwitowań jak na k. 55-56 akt sprawy. Podejmując natomiast obronę merytoryczną w sprawie pozwana w pierwszej kolejności podniosła braku po stronie powodowej dostatecznego interesu prawnego w rozumieniu art. 189 kpc . Przechodząc do rozpoznania żądania ustalenia w tej płaszczyźnie, to dla porządku wskazać należy, iż zgodnie z art. 189 k.p.c. powództwo o ustalenie stosunku prawnego lub prawa może być uwzględnione wtedy, gdy spełnione są dwie przesłanki merytoryczne: interes prawny oraz wykazanie prawdziwości twierdzeń powoda o tym, że dany stosunek prawny lub prawo rzeczywiście istnieje. Pierwsza z tych przesłanek warunkuje określony skutek tego powództwa, decydując o dopuszczalności badania i ustalania prawdziwości twierdzeń powoda. Wykazanie zaś istnienia drugiej z tych przesłanek decyduje o kwestii zasadności powództwa (por. uchwała SN z dnia 19 listopada 1996 r., III CZP 115/96, OSNC 1997 r., nr 4, poz. 35). W doktrynie pierwsza z wymienionych przesłanek merytorycznych określana jest też jako przesłanka skuteczności, druga zaś jako przesłanka zasadności powództwa. Dopiero dowiedzenie przez powoda interesu prawnego otwiera zatem sądowi drogę do badania prawdziwości twierdzeń powoda o tym, że dany stosunek prawny lub prawo rzeczywiście istnieje, bądź nie istnieje, zatem w niniejszej sprawie badania, czy kwestionowana przez powoda decyzja zarządu jest nieważna czy wobec członków pozwanej spółdzielni bezskuteczna w zakresie szerzej opisanym w pkt 2 pozwu. Istnienie interesu prawnego podlega ocenie według stanu na dzień orzekania, przy czym musi on być nie tylko skonkretyzowany, ale i wykazany. Jako podstawę faktyczną swego roszczenia w tym zakresie powód wskazał domaganie się przez pozwana spółdzielnię w oparciu o zaskarżona decyzję licznych wygórowanych lub w ogóle nienależnych w jego ocenie opłat za czynności związane z okazaniem dokumentów spółdzielni, kopiowaniem ich, czy też umożliwieniem kopiowania przez powoda samodzielnie. Powód dąży zatem m.in. do wykazania, że w istniejącej równolegle, związanej z treścią pkt 1 pozwu sytuacją uiszczenia na rzecz pozwanej należności z tytułu wzmiankowanych opłat nie był on i nie jest dłużny ponad określoną przezeń kwotę, wobec czego to stosowna nadpłata winna podlegać zwrotowi na jego rzecz, czego faktycznie się w pkt 1 domagał. Jeśli zatem powód, co podkreślił dodatkowo w piśmie z dnia 25 10 2016 r. w tym upatrywałby swój interes – ów interes w kategoriach prawnych nie istnieje. Zmierzałby bowiem on w istocie do uzyskania orzeczenia przesądzającego o jego racji w ramach toczącego się już postępowania o zapłatę. Nie jest to jednak możliwe, bowiem faktycznie należna pozwanej kwota będzie prejudycjalnie ustalona w ramach powództwa o zwrot kwoty w ocenie powoda nadpłaconej, gdzie okolicznością niezbędną dla ustalenia dochodzonej nadpłaty jest uprzednie ustalenie należytej i należnej faktycznie kwoty przysługującej pozwanej Spółdzielni z tytułu kosztów. Powyższą okoliczność powód zresztą sam przyznał powołując się w tej mierze na zapadłe na podobnym stanie faktycznym orzeczenia Sądu Rejonowego w Olsztynie. Warto jedynie dodatkowo wskazać, iż jeżeli powód dążyłby do ustalenia faktów prawotwórczych dlań korzystnych w celu posłużenia się orzeczeniem w tym zakresie w innym toczącym się postępowaniu (a takim jest powództwo o zwrot nadpłaty) - ten element interesu nie może być przyjęty jako czyniący zadość treści art. 189 kpc . Powództwo bowiem o ustalenie nie może zmierzać do uzyskania dowodów, które miałyby być wykorzystane w innym postępowaniu. (tak wyrok SN z 23 02 1999 r - I PKN 597/97- OSNP 2000/8/301). Podobny pogląd wyraził też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 10 2005 gdzie dał wyraz zapatrywaniu ,iż „Powód nie ma interesu prawnego w ustaleniu, że zdarzenie było wypadkiem przy pracy ( art. 189 k.p.c. ), jeżeli w toku postępowania wystąpi z wnioskiem do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o świadczenie z tytułu wypadku przy pracy, a następnie z odwołaniem do sądu od decyzji tego organu” (II PKN 80/05 -OSNP 2006/17-18/270) Jak się wydaje przytoczone wyżej tezy przystają w pełni do stanu faktycznego i okoliczności w sprawie niniejszej, gdy uznać , iż do tego zawężałby się interes prawny powoda. Sąd jednakże rozpatrywał również sprawę w kontekście sytuacji, które miałyby następować w przyszłości. Powód bowiem i w tym zakresie wskazał na potrzebę uzyskania swoistej pewności co do konieczności uiszczania opłat na przyszłość, przy czym jedyną racją jak mu przyświeca w tym zakresie jest wola i potrzeba zaznajamiania się (lub odpowiednio samodzielnego kopiowania czy pozyskiwania) w przyszłości stosownych dokumentów będących w posiadaniu pozwanej, bez nadmiernego obciążania go kosztami. I w tym też zakresie brak jest bądź interesu, bądź też brak w ogólności uczynienia zadość roszczeniu powoda w drodze powództwa o ustalenie. Prawdą jest, że interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. istnieje wówczas, gdy ma miejsce niepewność co do prawa lub stosunku prawnego, w związku z którą zachodzi obiektywna w świetle obowiązujących przepisów prawa potrzeba uzyskania konkretnej treści wyroku, wywołana rzeczywistym naruszeniem, albo zagrożeniem określonej sfery prawnej. Brak interesu prawnego jako przesłanki powództwa z art. 189 k.p.c. zachodzi wówczas, gdy powód nie ma potrzeby ustalania stosunku prawnego lub prawa, gdyż jego sfera prawna w chwili orzekania jeszcze nie została ani naruszona, ani zagrożona przez pozwanego. Przenosząc w tym kontekście poczynione uwagi na stan faktyczny i prawny w sprawie niniejszej w ocenie Sądu nie sposób uznać, by decyzja zarządu pozwanej miała sama przez się rodzić skutki o charakterze konkretnego stosunku prawnego a jednocześnie zagrożenia jego sfery prawnej. W ocenie Sądu bowiem owa decyzja (czy uchwała jako wypowiedź organu kolegialnego) stanowi w istocie deklarację co do żądanych w przyszłości przez spółdzielnię kosztów sporządzania kopii i odpisów dokumentów zgodnie z art. 8/1/ uosm. W ocenie Sądu jednakże nie sposób poddać takiej wypowiedzi abstrakcyjnej w istocie kontroli sądowej w kontekście realnych i każdoczesnych kosztów sporządzania odpisów czy kopii dokumentów. Po pierwsze bowiem, Sąd w istocie czyniąc zadość żądaniu powoda zgodnie z treścią pozwu miałby arbitralnie ustalić jakie koszty w różnorakich w przyszłości sytuacjach (zależnych od mnogich i nieznanych na dzień orzekania uwarunkowań, choćby organizacyjnych czy ekonomicznych) miałyby obciążać członka spółdzielni, co w kontekście treści wzmiankowanego przepisu art. 8/1/ uosm jest w istocie niemożliwe wobec właśnie wzmiankowanej wielości, wielorodności i nieokreśloności sytuacji z tym związanych. W tym też kontekście Sąd nie może raz i w sposób w istocie nieodwołalny oraz niezmienialny ustalić czy dana stawka ustalona przez Zarząd jest stawką odzwierciedlającą rzeczywisty koszt w rozumieniu tego przepisu. Skoro Sąd też z przyczyn wyłożonych wyżej nie może ustalić wiążąco samodzielnie stawki za określone czynności, (co zdaje się sugerować powód wskazując na górne kwoty obciążeń w pkt 2 pozwu) interes w samym wyłącznie ustaleniu nieważności decyzji (uchwały) zarządu byłby jeśli nie całkowicie chybiony to iluzoryczny, wobec faktu, iż zarząd czy szerzej pozwana spółdzielnia każdocześnie (w razie uchylenia decyzji) mogłaby i tak żądać kosztów zgodnie z wiążącą treścią art. 8/1/ uosm. Stan zatem przy wyroku orzekającym ustalenie nieważności decyzji w całości i tak zatem nie usuwałby stanu niepewności co do wysokości żądanych w przyszłości opłat. Te zaś mogą i winny być weryfikowane jak należy powtórzyć, nie w sposób abstrakcyjny, lecz dostosowany do konkretnych stanów faktycznych. Jeśli zaś chodzi o samą realną możliwość pozyskania przez członka stosownych dokumentów - w tej mierze wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Szczecinie w sprawie I ACa 121/13 (wyrok z dnia 22 maja 2013 r) gdzie w rozważaniach dano pośrednio wyraz poglądowi, iż członkowi Spółdzielni służy roszczenie o nakazanie umożliwienia zaznajomienia się z określonymi dokumentami, związanymi z funkcjonowaniem spółdzielni. (baza orz. LEX – (...) ) Kwestia techniczno-organizacyjnego realizowania obowiązku wydawania kopii dokumentów musi zaś uwzględniać z drugiej strony okoliczność, że ustawa nie nakłada obowiązku bezzwłocznego ich wydawania, co oznacza wydawanie ich w normalnym biegu rzeczy. Wydawanie dokumentów nie może bowiem dezorganizować pracy spółdzielni, powinno też uwzględniać normalny czas potrzebny do przygotowania stosownych kopii. Uprawniony ma obowiązek pokryć koszty wykonania kopii przez spółdzielnię, co może wiązać się z obowiązkiem wcześniejszego wniesienia wyliczonej przez spółdzielnię opłaty na poczet kosztów wykonania, np. kopii faktur i umów z osobami trzecimi. Wydaje się, że jeśli nie będzie przeszkód, aby udostępnić do wglądu członkowi dane dokumenty, będzie miał on prawo wykonania samodzielnie ich fotokopii (oczywiście w biurze spółdzielni), na własny koszt. (tak komentarz do uosm Roman Dziczek – WK 2014) W tym stanie rzeczy zachodzi zatem sytuacja możności realizowania prawa do zaznajomienia się z dokumentacją spółdzielni poprzez żądanie realizacji tegoż prawa, przy czym ewentualna opłata tytułem kosztów o których mowa w powołanym przepisie będzie weryfikowana na tle konkretnego obciążenia konkretnymi kwotami przez Spółdzielnię. Sąd natomiast nie może na przyszłość ustalić tych kosztów w sposób niezmienny, z góry ustalony i trwale wiążący. Sąd przy tym przyjmuje do wiadomości, iż taka sytuacja może każdocześnie stwarzać sytuacje niepewności na przyszłość co do żądanych, wymaganych i faktycznie należnych kosztów, jednakże należy mieć tu na względzie fakt, iż powództwo o ustalenie co do zasady nie stanowi uniwersalnego instrumentu dla ustanowienia wszelkich warunków brzegowych regulujących zakres i rozmiar tychże wierzytelności, które mogą, choć nie muszą powstać w przyszłości na tle różnych sytuacji, działań i zaniechań, tym bardziej, iż wkraczałoby to w sposób jak się wydaje niedopuszczalny w materię autonomii i wewnątrzorganizacyjnej samorządności spółdzielni jako samodzielnego podmiotu prawa. W tym też stanie rzeczy i w świetle poczynionych wyżej rozważań powództwo podlegało oddaleniu. O kosztach orzeczono po myśli art. 102 kpc mając na uwadze fakt, że sprawa niniejsza jest sprawą wyłączoną od macierzystej i tym samym koszty będą rozliczone jeszcze w tejże sprawie, natomiast powód mógł być w nosząc powództwo do pewnego stopnia przekonany o swej racji, zważywszy na różnorakość czy brak ściśle ugruntowanej praktyki w odniesieniu do udostępniania dokumentów w spółdzielniach, co znalazło choćby odzwierciedlenie w przywołanym wcześniej komentarzu.