I C 504/24

Powód G. K. wniósł pozew o zapłatę kwoty 213 610 562 zł przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w (...) oraz Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Apelacyjnego (...). Roszczenie wynikało z faktu, że powód przegrał wcześniejszą sprawę cywilną przeciwko trzem biegłym sądowym (sygn. akt I C 379/22; SA I ACa 1013/22). Sąd Okręgowy w (...) ustanowił dla powoda pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi na wyrok Sądu Apelacyjnego. Powód zarzucił wyznaczonej adwokat P. D. nieetyczne zachowanie, brak współpracy, nienależyte udzielanie pomocy prawnej, niesporządzenie opinii o możliwości wniesienia skarg kasacyjnych ani samych skarg, a także brak reakcji na jego projekty skarg, co miało spowodować straty materialne w dochodzonej wysokości. Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił powództwo jako oczywiście bezzasadne na posiedzeniu niejawnym, stosując art. 191¹ § 3 kpc. Sąd uznał, że jednostki organizacyjne Skarbu Państwa, które ustanowiły pełnomocnika z urzędu, nie posiadają legitymacji biernej w tej sprawie. Zgodnie z orzecznictwem (m.in. wyrok SN I CSK 607/15), pełnomocnik z urzędu działa samodzielnie i odpowiada wobec strony za swoje działania, a nie organ procesowy, który go ustanowił. Udzielenie pełnomocnictwa przez sąd ma charakter blankietowy, a dopiero wyznaczenie konkretnego adwokata przez właściwą radę tworzy stosunek pełnomocnictwa. Wszelkie uchybienia pełnomocnika obciążają jego, a nie sąd. Dlatego pozew powinien być skierowany przeciwko konkretnemu pełnomocnikowi, a nie przeciwko jednostkom organizacyjnym Skarbu Państwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający