I C 499/20

Sygn. akt I C 499/20 WYROK CZĘŚCIOWY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Ligoń-Krawczyk Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewa Kocielnik po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z siedzibą w W. przeciwko (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. o zapłatę I. 
        zasądza od (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z siedzibą w W. kwotę 7.796,27 (siedem tysięcy siedemset dziewięćdziesiąt sześć i 27/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 stycznia 2025 roku do dnia zapłaty, II. 
        zasądza od (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z siedzibą w W. kwotę 10.278,76 (dziesięć tysięcy dwieście siedemdziesiąt osiem i 76/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 6 kwietnia 2024 roku do dnia zapłaty, III. 
        postanawia o kosztach postępowania orzec w orzeczeniu kończącym sprawę. Sygn. akt I C 499/20 UZASADNIENIE wyroku częściowego z dnia 23 października 2025 r. Pozwem z dnia 28 lutego 2020 r. (data prezentaty) skierowanym przeciwko (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 106 302,74 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie tytułem opłaty za działki (...) za 2016 r., w tym: 1a. kwoty 32 896,65 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty (opłata dotychczasowa za 2016 r. za działkę nr (...) ); 1b. kwoty 30 606,59 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty (opłata dotychczasowa za 2016 r. za działkę nr (...) ); - i wydanie wyroku częściowego zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda kwoty w łącznej wysokości 63 503,24 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty; 1c. kwoty 22 171,48 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w sprawie o sygn. akt XVI C 62/18 do dnia zapłaty (nadwyżki nad opłatą dotychczasową za 2016 r. za działkę nr (...) ); 1d. kwoty 20 628,02 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w sprawie o sygn. akt XVI C 3713/17 do dnia zapłaty (nadwyżka nad opłatą dotychczasową za 2016 r. za działkę nr (...) ); - i wydanie wyroku częściowego zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda kwoty w łącznej wysokości 42 799,50 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz zawieszenie postępowania, na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. , do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w sprawie o sygn. akt XVI C 62/18 (nadwyżka za działkę nr (...) ) oraz w sprawie o sygn. akt XVI C 3713/17 (nadwyżka za działkę nr (...) ). Powód wniósł także o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wyroku do dnia zapłaty, stosownie do treści art. 98 § 1 1 k.p.c. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż jego przedmiotem są dwie dotychczasowe opłaty roczne za 2016 r. oraz dwie nadwyżki za 2016 r. z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. , oznaczonej jako działki nr (...) o pow. odpowiednio 3031 m (
    
    
    
    
    2 ) oraz 2820 m (
    
    
    
    
    2) , której pozwany jest użytkownikiem wieczystym. Podał, iż pozwany poprzednio występował pod firmą (...) Sp. z o.o. Dodał, że nieruchomości stanowiące działki nr (...) powstały z podziału działki nr (...) a ta z działki nr (...) powstałej z podziału działki nr (...) na działki nr (...) , a działka nr (...) z podziału działki nr (...) na działki nr (...) . Kolejno, powód podniósł, że opłata dotychczasowa została wyliczona według niespornej wartości gruntu 542,67 zł/m (
    
    
    
    
    2) i dotychczasowej stawki 3%, ustalonej wypowiedzeniem z dnia 19 grudnia 2003 r. i potwierdzonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie sygn. akt VI ACa 244/15 dla działki nr (...) . Zaznaczył, że dotychczasowa stawka 3% jest nadal stawką obowiązującą, a pozwany wykorzystuje nieruchomość na cele inwestycyjne - wybudował na obu działkach hotele. Stwierdził również, że dochodzone pozwem nadwyżki, zostały wyliczone według wartości gruntu 786,50 zł/m (
    
    
    
    
    2) na podstawie dwóch zawiadomień z dnia 8 grudnia 2015 r., którymi powód ustalił dla działki nr (...) , począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r., opłaty roczne według wartości gruntu 786,50 zł/m (
    
    
    
    
    2) przy dotychczasowej stawce 3%. Podał przy tym, że pozwany zakwestionował oba parametry opłaty rocznej, tj. wartość i stawkę 3%, pomimo że nie wystąpił w ustawowym trybie z własnym żądaniem obniżenia stawki procentowej, a postępowania w tych sprawach toczą się przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, odpowiednio w sprawie sygn. akt XVI C 62/18 i sygn. akt XVI C 3713/17. Powód wskazał, że wbrew obowiązkowi, wynikającemu z art. 78 ust. 4 u.g.n. pozwany nie płaci opłaty dotychczasowej, wyliczonej według stawki 3%, pomimo jej potwierdzenia prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Zaznaczył, że na dochodzoną kwotę 106 302,74 zł składa się opłata dotychczasowa za 2016 r. za działkę nr (...) w kwocie 32 896,65 zł, opłata dotychczasowa za 2016 r. za działkę nr (...) w kwocie 30 606,59 zł, nadwyżka nowej opłaty nad opłatą dotychczasową za 2016 r. za działkę nr (...) w kwocie 22 171,48 zł, nadwyżka nowej opłaty nad opłatą dotychczasową za 2016 r. za działkę nr (...) w kwocie 20 628,02 zł. W dalszej kolejności powód wskazał podstawy obowiązywania i sposoby wyliczania poszczególnych roszczeń. Ostatecznie, podał, iż podstawą prawną powództwa jest przepis art. 238 k.c. , art. 71 ust. 1 i art. 78 ust. 4 u.g.n. oraz przepis art. 17b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (tj. Dz. U. z 2020 roku, poz. 65) i art. 5 ust. 1 noweli. Dodał jednocześnie, że podstawą prawną żądania odsetek stanowią przepisy art. 359 k.c. w zw. z art. 481 k.c. w zw. z art. 71 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz w zw. z art. 5 ust. 1 noweli. Zaznaczył, że stosownie do art. 78 ust. 4 u.g.n., na pozwanym ciąży obowiązek zapłaty wymagalnej opłaty dotychczasowej, wyliczonej według 3% i potwierdzonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie (pozew o zapłatę – k. 3-12) . W odpowiedzi na pozew z dnia 16 czerwca 2020 r. (data stempla pocztowego) pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wyroku oraz kwoty 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zastrzegł także, iż w pierwszej kolejności wnosi o wydanie wyroku częściowego oddalającego powództwo co do kwoty 42 799,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, w tym: - kwoty 22 171,48 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w sprawie o sygn. akt XVI C 62/18 do dnia zapłaty (nadwyżka nad opłatą dotychczasową za 2016 r. za działkę (...) ); - kwoty 20 628,02 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w sprawie o sygn. akt XVI C 3713/17 do dnia zapłaty (nadwyżka nad opłatę dotychczasową za 2016 r. za działkę nr (...) ); a także oddalenie wniosku powoda o wydanie wyroku częściowego. Wniósł jednocześnie – na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. – o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przed Sądem Najwyższym wywołanego skargami kasacyjnymi od wyroku częściowego Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI ACa 244/15 (sygn. akt postępowania międzyinstancyjnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie – VI WSC 138/19) oraz postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. akt VI ACa 1953/16. W uzasadnieniu pozwany podniósł, iż wyrok częściowy Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który zapadł w sprawie VI ACa 244/15 dotyczy wyłącznie udziałów, które przysługiwały (...) S.A. (obecnie (...) S.A. ) - (...) i R. K. (...) . Stwierdził, że stawka 3% jest zatem ustalona jedynie dla udziałów (...) ( (...) + (...) ), o czym świadczy o rubrum wyroku, w którym wskazano, że wyrok jest wydawany w sprawie z powództwa (...) S.A. w W. (dawniej (...) S.A. w G. ) i R. K. . Zaakcentował przy tym, że Sąd Apelacyjny z oczywistych względów nie mógł rozstrzygać o roszczeniach podmiotów, które nie brały udziału w sprawie, bowiem orzekłby ponad żądanie. Wskazał zatem, że dotychczas nie zapadło orzeczenie prejudycjalne co do stosowania stawki (1% czy 3%) dla udziałów w wysokości (...) , które przysługiwały (...) sp. z o.o. - (...) oraz (...) sp. z o.o. - (...) . Niezależnie od powyższego podniósł, iż od wyroku częściowego Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r. została wywiedziona skarga kasacyjna, która w dalszym ciągu jest rozpoznawana. Tym samym wskazał na konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na prowadzenie postępowań, których wynik wpłynie bezpośrednio na zasadność żądania pozwu w zakresie powództwa o zapłatę kwoty 63 503,24 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty, a także oddalenia wniosku powoda o wydanie wyroku częściowego, bowiem kwestia stawki procentowej opłaty rocznej nie jest ostatecznie rozstrzygnięta. Kolejno, pozwany stwierdził konieczność wydania wyroku częściowego oddalającego powództwo co do kwoty 42 799,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty prawomocnego wyroków Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie w sprawach sygn. akt XVI C 62/18 (nadwyżka za działkę nr (...) ) oraz w sprawie sygn. akt XVI C 3713/17 (nadwyżka za działkę nr (...) ). W dalszej kolejności pozwany zarzucił, iż wytaczanie powództwa o zapłatę tzw. „nadwyżki" jest przedwczesne co uzasadnia oddalenie powództwa a limine i wydanie wyroku częściowego – zestawienie konstytutywnego charakteru wyroku ustalającego wysokość nowej opłaty rocznej, daty wymagalności roszczenia o zapłatę opłaty rocznej w części przewyższającej opłatę dotychczasową oraz treści przepisu art. 78 ust. 4 u.g.n. prowadzi do wniosku, iż powód wystąpił o zapłatę wierzytelności, która dotychczas nie powstała, a zatem także nie może być wymagalna (nie zapadł prawomocny wyrok ustalający wysokość opłaty rocznej). Ostatecznie, pozwany zarzucił również przedwczesność powództwa wytoczonego w niniejszej sprawie wskazując, iż powód domaga się zasądzenia odsetek ustawowych za zwłokę w zapłacie od daty prawomocnego wyroku kształtującego nową opłatę, który jeszcze nie zapadł (odpowiedź na pozew – k. 140-144) . W dalszym toku postępowania powód modyfikował powództwo wnosząc o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 63 503,24 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty oraz kwoty 42 799,50 zł z odsetkami i w tym zakresie wnosząc o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w sprawie o sygn. akt XVI C 62/18 (nadwyżka opłaty za działkę nr (...) ) oraz w sprawie o sygn. akt XVI C 3713/17 (nadwyżka opłaty za działkę nr (...) ). Wniósł także o oddalenie wniosku pozwanego o wydanie wyroku częściowego oddalającego powództwo w zakresie kwoty 42 799,50 zł i zawieszenie postępowania w tyjże części do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Mokotowa w W. w sprawie o sygn. akt XVI C 3713/17 (nadwyżka za działkę nr (...) ). Wniósł także o oddalenie wniosku pozwanego o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowań prowadzonych pod sygn. akt VI ACa 1953/15 oraz VI ACa 244/15. Nadto, wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych podwyższonych dwukrotnie na podstawie art. 4 1 k.p.c. w zw. z art. 226 2 § 2 pkt 3 lit. a k.p.c. w związku z koniecznością zwiększenia nakładu pracy wywołaną nadużyciem prawa procesowego przez stronę pozwaną oraz kosztów postępowania pojednawczego przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie o sygn. akt I Co 1048/19. W uzasadnieniu powód podał, że w sprawie niniejszej nie ma znaczenia kwestia nierozpoznania roszczenia spółki (...) Sp. z o.o. oraz roszczenia spółki (...) Sp. z o.o. , których właściciele od co najmniej pięciu lat nie powołują organów i nie są zainteresowani ustaleniem opłat oraz obowiązkiem ich zapłaty. Podkreślił natomiast, że prawomocnym wyrokiem Sąd Apelacyjny w Warszawie ustalił jeden z elementów prawa użytkowania wieczystego w odniesieniu do całej nieruchomości – wysokości stawki procentowej. W odpowiedzi pozwany podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie powództwa również w zmodyfikowanym zakresie oraz podnosząc zarzut przedawnienia opłat rocznych (wykonanie zobowiązania – pismo przygotowawcze – replika na odpowiedź na pozew pozwanego – k. 212-222; pismo procesowe pozwanego – k. 224-231; wykonanie zobowiązania – pismo przygotowawcze – replika na pismo pozwanego z dnia 14 września 2020 r. – k. 240-255) . Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2023 r. tut. Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie sygn. akt VI ACa 1953/16. W wyniku rozpoznania zażalenia powoda na ww. orzeczenie Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 maja 2023 r., sygn. akt V ACz 125/23 – uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie żądań wskazanych w punktach 1a i 1b pozwu i w tym zakresie przekazał wniosek o zawieszenie postępowania do ponownego rozpoznania (postanowienie z dnia 31 stycznia 2023 r. – k. 789; postanowienie z dnia 31 stycznia 2023 r. wraz z uzasadnieniem – k. 811-812; zażalenie powoda – k. 815-825; odpowiedź na zażalenie – k. 846-854; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2023 r., sygn. akt V ACz 125/23 – k. 859; uzasadnienie postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2023 r., sygn. akt V ACz 125/23 – k. 868-869) . W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w sprawie ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego działki nr (...) oraz na skutek zapłaty przez pozwanego części opłaty objętej pozwem strona powodowa wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania w zakresie roszczeń objętych punktami 1c i 1d pozwu. Jednocześnie cofnęła częściowo pozew i wniosła o umorzenie postępowania co do roszczeń powoda dochodzonych z tytułu opłaty za działkę nr (...) , w tym: a) 
        co do całości żądania objętego punktem 1a pozwu, to jest co do opłaty dotychczasowej w kwocie 32 896,65 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty w związku z zapłatą przez pozwanego w trakcie procesu; b) 
        co do całości żądania objętego punktem 1c pozwu, to jest co do nadwyżki opłaty rocznej za działkę nr (...) , w tym: a. 
        co do kwoty 14 276,94 zł w związku z obniżeniem o tę kwotę w postępowaniu sądowym opłaty rocznej za użytkowanie działki nr (...) począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r.; b. 
        co do pozostałej w ten sposób do uiszczenia nadwyżki opłaty w kwocie 7 894,54 zł w związku z jej zapłatą przez pozwanego w trakcie procesu. Powód wniósł nadto o wydanie wyroku częściowego zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda kwoty 12 214,72 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty stanowiącą część objętą punktem 1b pozwu pozostałej do zapłaty dotychczasowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki nr (...) , obliczoną proporcjonalne do łącznego udziału (...) będącego sumą udziałów (...) S.A. (poprzednio: (...) S.A. ) oraz R. K. w działce nr (...) z podziału której powstała działka nr (...) , co do których to udziałów stawka procentowa opłaty w wysokości 3% została prawomocnie ustalona wyrokiem częściowym Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI ACa 244/15. Jednocześnie strona powodowa wniosła o zawieszenie postępowania w zakresie: a) 
        pozostałej części roszczenia objętego punktem 1b pozwu wynoszącej kwotę 18 391,87 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty – do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI ACa 1953/16; b) 
        roszczenia objętego punktem 1c pozwu w całości to jest w zakresie nadwyżki opłaty za działkę nr (...) w kwocie 20 628,02 zł – do czasu ustalenia przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, w sprawie o sygn. akt XVI C 3713/17 opłaty obowiązującej za działkę nr (...) od dnia 1 stycznia 2016 r. Pozwany wniósł o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. akt VI ACa 1953/16. Podkreślił jednocześnie, że jego nazwa i firma uległa zmianie na (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (wykonanie zobowiązania Sądu przez pełnomocnika powoda – modyfikacja powództwa – k. 878-881; pismo przygotowawcze pozwanego – k. 893-896) . Pismem z dnia 22 marca 2024 r. (data stempla pocztowego) strona powodowa dokonała sprostowania i doprecyzowania pozwu wnosząc o podjęcie zawieszonego postępowania w zakresie roszczeń objętych punktami 1c i 1d pozwu, a także cofając częściowo pozew i wnosząc o umorzenie postępowania co do roszczeń powoda dochodzonych z tytułu opłaty za działkę nr (...) , w tym: c) 
        co do całości żądania objętego punktem 1a pozwu, to jest co do opłaty dotychczasowej w kwocie 32 896,65 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty w związku z zapłatą przez pozwanego w trakcie procesu; d) 
        co do całości żądania objętego punktem 1c pozwu, to jest co do nadwyżki opłaty rocznej za działkę nr (...) , w tym: a. 
        co do kwoty 14 276,94 zł w związku z obniżeniem o tę kwotę w postępowaniu sądowym opłaty rocznej za użytkowanie działki nr (...) począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r.; b. 
        co do pozostałej w ten sposób do uiszczenia nadwyżki opłaty w kwocie 7 894,54 zł w związku z jej zapłatą przez pozwanego w trakcie procesu. Wniosła nadto o wydanie wyroku częściowego zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda kwoty 12 214,72 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty stanowiącą część objętą punktem 1b pozwu pozostałej do zapłaty dotychczasowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki nr (...) , obliczoną proporcjonalne do łącznego udziału (...) będącego sumą udziałów (...) S.A. (poprzednio: (...) S.A. ) oraz R. K. w działce nr (...) z podziału której powstała działka nr (...) , co do których to udziałów stawka procentowa opłaty w wysokości 3% została prawomocnie ustalona wyrokiem częściowym Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI ACa 244/15. Wniosła także o zawieszenie postępowania w zakresie: c) 
        pozostałej części roszczenia objętego punktem 1b pozwu wynoszącej kwotę 18 391,87 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty – do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI ACa 1953/16; d) 
        roszczenia objętego punktem 1d pozwu w całości to jest w zakresie nadwyżki opłaty za działkę nr (...) w kwocie 20 628,02 zł – do czasu ustalenia przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. , w sprawie o sygn. akt XVI C 3713/17 opłaty obowiązującej za działkę nr (...) od dnia 1 stycznia 2016 r. Dodatkowo podtrzymała wniosek o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. (pismo – k. 929-932v). W odpowiedzi pozwany – w piśmie z dnia 20 czerwca 2024 r. (data stempla pocztowego) – podtrzymał swoje dotychczasowe twierdzenia i zarzuty (pismo przygotowawcze pozwanego – k. 959-961) . Strona powodowa ponownie pismem z dnia 20 stycznia 2025 r. (data prezentaty), sprecyzowała powództwo wnosząc o podjęcie postępowania w zakresie roszczeń objętych punktami 1c i 1d pozwu zawieszonego do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI ACa 1953/16 i o: 1. 
        zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty w łącznej wysokości 59 030,88 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty: a. 
        7 796,27 zł od dnia 21 stycznia 2025 r. do dnia zapłaty; b. 
        10 278,76 zł od dnia 6 kwietnia 2024 r. do dnia zapłaty; c. 
        1 935,96 zł od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty; d. 
        18 391,87 zł od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty; e. 
        20 628,02 zł od dnia prawomocnego ustalenia przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w sprawie o sygn. akt XVI C 3713/17 do dnia zapłaty. Nadto strona powodowa wniosła o wydanie wyroku częściowego zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda: a) 
        kwotę 7 796,27zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 stycznia 2025 r. do dnia zapłaty – tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych od kwoty 12 214,72 zł za okres od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia 5 kwietnia 2024 r.; b) 
        kwotę 10 278,76 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 kwietnia 2024 r. do dnia zapłaty – tytułem pozostałej do zapłaty dotychczasowej opłaty rocznej za rok 2016 za działkę (...) . Strona powodowa wniosła również o częściowe oddalenie wniosku pozwanego o zawieszenie postępowania w całości do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI ACa 1953/16, tj. w zakresie ponad żądanie zapłaty kwoty 18 391,87 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłat z tytułu nadwyżki opłaty za rok 2016 za użytkowanie wieczyste przez pozwanego udziału (...) w działce nr (...) . Jednocześnie strona powodowa wniosła o zawieszenie postępowania w zakresie: a) 
        części roszczenia objętego punktem 1b pozwu wynoszącej kwotę 1 935,96 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie id dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty – do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w Warszawie pod sygn. akt XXIV C 114/09 w sprawie opłaty za działkę nr (...) obowiązującej od dnia 1 stycznia 2008 r. oraz do czasu zakończenia postępowania wszczętego na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt VI ACa 244/15; b) 
        części roszczenia objętego punktem 1b pozwu wynoszącej kwotę 18 391,87 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty – do czasu zakończenia postępowania aktualizacyjnego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. akt VI ACa 1953/16 w sprawie obowiązującej od dnia 1 stycznia 2004 r. opłaty za udział (...) w działce nr (...) ; c) 
        roszczenia objętego punktem 1d pozwu w całości, tj. w zakresie nadwyżki opłaty za działkę nr (...) w kwocie 20 628,02 zł – do czasu prawomocnego ustalenia opłaty za działkę nr (...) obowiązującej od dnia 1 stycznia 2016 r. w postępowaniu toczącym się aktualnie przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, w sprawie o sygn. akt XVI C 3713/17. Powód cofnął pozew w pozostałej części wnosząc o umorzenie postępowania w tym zakresie, tj.: a) 
        co do całości żądania objętego punktem 1a pozwu, tj. co do zapłaty opłaty dotychczasowej za rok 2016 za działkę nr (...) w kwocie 32 896,65 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty; b) 
        co do całości żądania objętego punktem 1c pozwu, tj. co do nadwyżki opłaty rocznej za rok 2016 za działkę nr (...) w kwocie 22 171,48 zł, w tym: - co do kwoty 14 276,94 zł w związku z obniżeniem o tę kwotę w postępowaniu sądowym opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki nr (...) za 2016 r.; - co do pozostałej w ten sposób do uiszczenia nadwyżki opłaty w kwocie 7 894,54 zł. Powód podtrzymał żądanie zasądzenia od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pisma powód m.in. podał, iż kwota 7.796,27 zł stanowi odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od kwoty 12.214,72 zł za okres od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia 5 kwietnia 2024 r. co do których spełniły się przesłanki określone w art. 78 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami . Wskazał, iż postępowanie aktualizacyjne dotyczące opłaty obowiązującej od dnia 1 stycznia 2004 r. zostało wszczęte na skutek żądania przez poprzedników prawnych pozwanego ustalenia przez sąd, że wypowiedzenie opłaty rocznej za rok 2004 za użytkowanie wieczyste nieruchomości, z podziału której pochodzą nieruchomości objęte pozwem w sprawie niniejszej, było nieuzasadnione a tym samym wystąpiły przesłanki określone w art. 78 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami , zgodnie z którymi pozwany do czasu zakończenia postępowania w sprawie Sądu Apelacyjnego w Warszawie sygn. akt VI ACa 244/15 zobowiązany był uiścić za działki nr (...) opłatę roczną za rok 2016 w wysokości dotychczasowej, to jest obliczoną w oparciu o wartość gruntu wynoszącą 542,67 zł/m 2 , obowiązującą bezspornie w latach 2000-2003. Dodał przy tym, że w przypadku braku wpłaty całej należnej opłaty w terminie do dnia 31 marca danego roku powód miał prawo naliczać odsetki ustawowe od nieuiszczonej części opłaty, co uzasadnia żądanie pozwu w tym zakresie. Zauważył jednocześnie, że obowiązek pozwanego w powyższym zakresie uległ redukcji dopiero z dniem wydania wyroku końcowego w sprawie VI ACa 244/15, który ze względu na swój konstytutywny charakter nie ma wpływu na wysokość zobowiązania pozwanego przed datą jego wydania (protokół z rozprawy z dnia 3 grudnia 2024 r. – k. 1007-1008; sprecyzowanie stanowiska powoda – k. 1009-1018) . W odpowiedzi na powyższą modyfikację powództwa pozwany – w piśmie z dnia 13 lutego 2025 r. (data stempla pocztowego) – wniósł o podjęcie postępowania w całości oraz oddalenie powództwa w całości. Pozwany podtrzymał swoje stanowisko zarówno co do częściowego przedawnienia roszczenia pozwu i częściowo co do jego przedwczesności. Stwierdził jednocześnie, iż nie będzie się odnosił do kwestii częściowego cofnięcia powództwa (pismo przygotowawcze pozwanego – k. 1069-1071v) . W dalszym toku postępowania, na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2025 r., strona powodowa m.in. oświadczyła, że pozew obejmuje działkę (...) i dookreśliła, iż od dnia 1 kwietnia 2016 r. naliczyła odsetki ustawowe. Strona pozwana m.in. nie podtrzymała wniosku o zawieszenie postępowania. Na rozprawie w dniu 9 czerwca 2025 r. Sąd natomiast postanowił podjąć postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia 31 stycznia 2023 r. ponad część postępowania w zakresie, w którym Sąd Apelacyjny w Warszawie uchylił rozstrzygnięciem z dnia 19 maja 2023 r. postanowienie z dnia 31 stycznia 2023 r. (protokół z rozprawy z dnia 24 kwietnia 2025 r. – k. 1121-1122; protokół z rozprawy z dnia 9 czerwca 2025 r. – k. 1154-1154v) . Tak sformułowane stanowiska procesowe stron nie uległy zmianie przy czym na rozprawie w dniu 23 września 2025 r. strony zgodnie potwierdziły, że (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz (...) S.A. z siedzibą w W. należą do jednej grupy kapitałowej (pismo przygotowawcze powoda – wykonanie zobowiązania – k. 1155-1159; pismo przygotowawcze pozwanego – k. 1224-1225; protokół z rozprawy z dnia 23 września 2025 r. – k. 1228-1229) . Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją nr (...) z dnia 21 grudnia 2004 r. Prezydent (...) W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości nr (...) z obrębu (...) o powierzchni 64 ha 2264 m (
    
    2) , położnej przy ul. (...) , w wyniku którego powstały: ⚫ działka nr (...) o powierzchni 4 ha 5.269 m 2 , ⚫ działka nr (...) o powierzchni 6 ha 2398 m 2 , ⚫ działka nr (...) o powierzchni 6 ha 5235 m 2 , ⚫ działka nr (...) o powierzchni 46 ha 9362 m 2 . (dowód: decyzja nr (...) z dnia 21 grudnia 2004 r. – k. 101-101v) Decyzją nr (...) z dnia 10 stycznia 2007 r. Prezydent (...) W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości nr 2/30 z obrębu (...) o powierzchni 46 ha 9362 m (
    2) , w wyniku którego powstały: ⚫ działka nr (...) o powierzchni 217 m 2 , ⚫ działka nr (...) o powierzchni 46 9145 m 2 , (dowód: decyzja nr (...) z dnia 10 stycznia 2007 r. – k. 1019-1019v; postanowienie o sprostowaniu z dnia 26 stycznia 2007 r. – k. 1010) Decyzją nr (...) z dnia 4 grudnia 2008 r. Prezydent (...) W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości nr (...) z obrębu (...) o powierzchni 46,9145 ha, położnej przy ul. (...) , w wyniku którego powstały: ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,2666 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,2000 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,9050 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 7,2421 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,0515 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,6895 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,8834 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,4253 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 7,0731 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,2308 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,2213 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 2,9291 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,2253 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 5,5584 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 1,2337 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,1586 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,2524 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,1364 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,1376 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 1,1094 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 9,3581 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 4,5700 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 2,9023 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,1587 ha. (dowód: decyzja nr (...) z dnia 4 grudnia 2008 r. – k. 1021-1022) Decyzją nr (...) z dnia 26 marca 2014 r. Prezydent (...) W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości nr 2/101 o powierzchni 2,9023 ha, w wyniku którego powstały: ⚫ działka nr (...) o powierzchni 1,8264 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,3031 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,2820 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,1537 ha, ⚫ działka nr (...) o powierzchni 0,3371 ha. (dowód: decyzja nr (...) z dnia 26 marca 2014 r. – k. 105-105v) (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (poprzednio (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. ) jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości obejmującej działkę o numerze ewidencyjnym (...) o powierzchni 2820 m 2 , dla której Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie prowadzi księgę wieczystą nr (...) . Właścicielem tej nieruchomości jest Skarb Państwa, a Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, wykonuje prawa przysługujące Skarbowi Państwa. (dowód: odpis zwykły księgi wieczystej nr (...) – k. 96-100) Poprzednik prawny powoda – Agencja Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa pismem z dnia 19 grudnia 2003 r. skierowanym do (...) S.A. z siedzibą w G. (przy udziale (...) ), R. K. (przy udziale (...) ), (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (przy udziale (...) ) oraz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. (przy udziale (...) ) – ówczesnych użytkowników wieczystych gruntu, wypowiedziała dotychczasową opłatę z tytułu użytkowania wieczystego działki nr (...) z obrębu (...) i ustaliła opłatę za rok 2004 z tytułu użytkowania wieczystego od całej nieruchomości w wysokości 14 386.177,71 zł, przy przyjęciu 3% ceny gruntu. Wartość nieruchomości ustalona została na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawców majątkowych M. P. i Z. B. na kwotę 479 539 257,00 zł. (dowód: wypowiedzenie z dnia 19 grudnia 2003 r. – k.106-106v) Sąd Okręgowy w Warszawie, III Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 15 października 2014 r. ustalił, że dokonane dnia 19 grudnia 2003 r. wypowiedzenie obowiązującej wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej położonej w W. , dzielnica W. w obrębie (...) oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr (...) o powierzchni 78,9664 ha - względem powodów (...) S.A. z/s w G. , (...) sp. z o.o. z/s w G. , Osiedle (...) sp. z o.o. z/s w G. i R. K. , jest bezskuteczne. (dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt III C 158/05 – k. 107-107v; wyrok częściowy Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI ACa 244/15 wraz z uzasadnieniem – k. 108-117) W toku rozpoznawania apelacji Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z siedzibą w W. od ww. wyroku wyłączono do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawę współużytkowników wieczystych (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. i (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (prowadzoną obecnie pod sygn. akt VI ACa 1953/16). W konsekwencji powyższego Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem częściowym z dnia 8 kwietnia 2019 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI ACa 244/15 i odnoszącym jest wyłącznie do (...) S.A. z siedzibą w W. (dawniej (...) S.A. z siedzibą w W. ) i R. K. zmienił ww. wyrok w ten sposób, że ustalił, że od dnia 1 stycznia 2004 r. do ustalenia wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego dla nieruchomości położonej w W. o powierzchni 78,9664 ha, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki o numerach (...) z obrębu (...) znajduje zastosowanie stawka 3% wartości tej nieruchomości. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Apelacyjny wskazał, że zmiana stawki procentowej z 1% na 3% wynika ze zmiany art. 17b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa dokonanej ustawą z dnia 20 grudnia 2022 r., która weszła w życie w dniu 6 lutego 2003 r. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2022 r. wydanym w sprawie o sygn. I CSK 445/22 Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skarg kasacyjnych R. K. i (...) S.A. z siedzibą w W. od ww. wyroku częściowego, który tym samym stał się prawomocny. (dowód: wyrok częściowy Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI ACa 244/15 wraz z uzasadnieniem – k. 108-117; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt I CSK 445/22 wraz z uzasadnieniem – k. 732-735) Na podstawie ww. wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie w dniu 31 marca 2016 r. opłata z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. oznaczonej jako działka nr (...) (w całości), powstałej w wyniku podziału działki nr (...) wynosiła 27 518,01 zł, to jest za udział (...) : 542,67 zł/m (
    
    2) x 1% x 2820 m (
    
    2) x (...) = 9 195,93 zł + za udział (...) : 542,67 zł/m (
    
    2) x 3% x 2820 m (
    
    2 ) x (...) = 18 322,08 zł = 9 195,93 zł + 18 322,08 zł = 27 518,01 zł W dniu 30 marca 2016 r. pozwany wpłacił kwotę 15 303,29 zł. (bezsporne) . Od dnia 1 kwietnia 2016 r. do zapłaty pozostała kwota 12 214,72 zł (27 518,01 zł – 15 303,29 zł = 12 214,72 zł). Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2024 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI ACa 244/15 Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, sygn. akt III C 158/05, w ten sposób, że ustalił, że od dnia 1 stycznia 2004 r. wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej W. o powierzchni 78,9664 ha, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki o numerach (...) z obrębu (...) wynosi w stosunku do (...) S.A. w W. 4 402 792,96 zł, a w stosunku do R. K. 185 686,16 zł. Dla ustalenia wysokości opłaty rocznej przyjęto wartość gruntu w wysokości 383 247.049 zł, tj. 485,33 zł za m 2 . (dowód: końcowy wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt VI ACa 244/15 wraz z uzasadnieniem – k.1024-1032) Na podstawie ww. wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie w dniu 31 marca 2016 r. opłata z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. W. oznaczonej jako działka nr (...) (w całości), powstałej w wyniku podziału działki nr (...) wynosiła 25 582,05 zł, to jest za udział (...) : 485,33 zł/m 2 x 3% x 2820 m 2 x (...) = 16 386,12 zł + za udział (...) : 542,67 zł/m 2 x 1% x 2820 m 2 x (...) = 9 195,93 zł = 16 386,12 zł + 9 195,93 zł = 25 582,05 zł Wysokość wymagalnej opłaty dotychczasowej za rok 2016 obowiązującej do dnia 5 kwietnia 2024 r. podlegała obniżeniu o kwotę 1 935,96 zł (27 518,01 zł – 25 582,05 zł = 1 935,96 zł). Od dnia 6 kwietnia 2016 r. pozwany pozostawał w opóźnieniu z zapłatą kwoty 10 278,76 zł (12 214,72 zł – 1 935,96 zł = 10 278,76 zł). Skargą kasacyjną z dnia 25 listopada 2024 r. powód zaskarżył ww. wyrok jedynie w części – w zakresie kwoty 542 120,07 zł stanowiącej różnicę pomiędzy wysokością opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ustaloną w tymże wyroku, a żądaniem pozwu. (dowód: skarga kasacyjna od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2024 r. – k. 1043-1046v) Do dnia wyrokowania pozwany nie wpłacił na rzecz powoda żadnej należności ponad kwotę 15 303,29 zł uiszczoną w dniu 30 marca 2016 r. (okoliczność bezsporna) . Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, których autentyczność i wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu, jak również nie była kwestionowana przez strony, a także na podstawie okoliczności bezspornych. Sąd pominął pozostałe dowody z dokumentów lub kopii dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, a nie wskazanych powyżej, jako niemających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym dołączonych do pozwu dokumentów nieodnoszących się do działki nr (...) . Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. W toku postępowania powód parokrotnie modyfikował powództwo wywiedzione dnia 28 lutego 2020 r. (data prezentaty), by ostatecznie – w rezultacie prawomocnego zakończenia przez Sąd Apelacyjny w Warszawie postępowania w sprawie o sygn. akt VI ACa 244/15 – domagać się zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz kwoty 7 796,27zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 stycznia 2025 r. do dnia zapłaty – tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych od kwoty 12 214,72 zł za okres od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia 5 kwietnia 2024 r., a także kwoty 10 278,76 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 kwietnia 2024 r. do dnia zapłaty – tytułem pozostałej do zapłaty dotychczasowej opłaty rocznej za rok 2016 za działkę (...) . Roszczenie to stanowiło część żądania pierwotnie sformułowanego w punkcie 1b pozwu. W odpowiedzi pozwany konsekwentnie wnosił o oddalenie powództwa w całości podnosząc przy tym zarzut przedawnienia. Zgodnie z przepisem art. 317 § 1 k.p.c. sąd może wydać wyrok częściowy, jeżeli nadaje się do rozstrzygnięcia tylko część żądania lub niektóre z żądań pozwu. W ocenie Sądu powództwo Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa z siedzibą w W. skierowane pierwotnie przeciwko (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (poprzednikowi prawnemu pozwanego), w wyżej wymienionym zakresie nadawało się do rozstrzygnięcia, wobec czego zasadnym było rozstrzygnięcie o tej części powództwa w wyroku częściowym. Żądanie to zasługiwało na uwzględnienie w całości. Merytoryczną ocenę danej części powództwa rozpocząć jednak należało od analizy zasadności podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia. Świadczenie z tytułu użytkowania wieczystego gruntu jest świadczeniem okresowym, co wynika z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1145). Stosownie do wskazanego przepisu, za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego do dnia 31 marca każdego roku, z góry za cały rok ( art. 71 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami ). Opłata roczna za użytkowanie gruntu, jako świadczenie okresowe płatne co roku, ulega przedawnieniu z upływem 3 lat od jej wymagalności ( art. 118 k.c. ). Wysokość dochodzonych pozwem należności została przesądzona prawomocnymi wyrokami sądów, które zapadły w toku trwającego pomiędzy stronami sporu co do wysokości należnej powodowi od pozwanego opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste działki nr (...) za rok 2016. W pierwszej kolejności należało rozstrzygnąć, czy opłata roczna za oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, która została zakwestionowana przez użytkownika wieczystego staje się wymagalna dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia ustalającego nową wysokość opłaty rocznej czy też jest wymagalna już po upływie terminu płatności określonego w art. 71 ust. 4 u.g.n. W ujęciu proceduralnym, uprawomocnienie wyroku jest niezbędne dla stwierdzenia, że sprawa została osądzona; że osądzono sprzeciw użytkownika wieczystego. W ujęciu merytorycznym mamy zaś do czynienia z ustaleniem, że aktualizacja była uzasadniona (chociażby nawet w niższej wysokości), ustawodawca postanawia natomiast odrębnie dla takich przypadków, że ustalona nowa wysokość opłaty obowiązuje od 1 stycznia roku następującego po dokonanym wypowiedzeniu (vide: G. E., Glosa do uchwały SN z dnia 23 czerwca 2005 r., III CZP 37/05.) Należy wskazać, iż wypowiedzenie przewidziane w ar. 78 ust. 1 u.g.n. różni się w sposób zasadniczy zarówno od instytucji wypowiedzenia jako aktu jednostronnego, wywołującego skutek w postaci unicestwienia stosunku prawnego wiążącego strony, jak i od tzw. wypowiedzenia zmieniającego, znanego w prawie pracy ( art. 42-45 k.p. ). Jego istotą jest, że nie zmierza do ustania stosunku użytkowania wieczystego, lecz do zmiany treści tego stosunku w części dotyczącej wysokości opłaty rocznej. W kształcie w jakim zostało zastosowane w ustawie o gospodarce nieruchomościami może być postrzegane jako skuteczny akt jednostronny organu państwowego lub samorządowego tylko w zakresie wyrażenia woli rezygnacji z opłaty dotychczasowej oraz zamiaru pobierania opłaty wyższej ze względu na zwiększoną wartość nieruchomości, natomiast nie może być traktowane jako źródło powstania prawa do podwyższonej opłaty. Nie można uznać, że jednostronne oświadczenie woli organu przewidziane w art. 78 ust. 1 u.g.n. wywołało skutek w postaci zmiany treści umowy użytkowania wieczystego; do jego zaistnienia wymagane jest przyjęcie oferty przez użytkownika wieczystego (wyraźne lub milczące - art. 78 ust. 4 u.g.n.) albo - w razie wniesienia sprzeciwu od orzeczenia kolegium - wyrok sądu. Należy stwierdzić, że ustalając nową wysokość opłaty rocznej sąd daje wyraz przekonaniu, iż organ zasadnie zażądał podwyższonej opłaty w związku z czym użytkownik wieczysty miał obowiązek przyjęcia oferty. Swoim orzeczeniem sąd zastępuje odpowiednie oświadczenie woli użytkownika wieczystego. Charakter konstytutywny orzeczenia sądu w tym stanie rzeczy nie może budzić wątpliwości, podobnie jak materialnoprawny charakter przesłanki zwyżkowania wartości nieruchomości, według której organ złożył ofertę podwyżki, a sąd ocenił jej zasadność (vide: uchwała SN dnia 23 czerwca 2005 r. III CZP 37/05 sygn. akt III CZP 37/05, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie Wydział I Cywilny z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt: I ACa 1337/12). Mając powyższe na uwadze, Sąd przyjął iż bieg terminu przedawnienia nieuiszczonej przez pozwanego opłaty z tytułu użytkowania wieczystego za rok 2016, a w wysokości wynikającej z wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2024 r. rozpocząć się mógł dopiero od daty uprawomocnienia się ww. wyroku, a w konsekwencji bieg termin przedawnienia ww. roszczenia w dniu wnoszenia pozwu nawet się nie rozpoczął. Przechodząc więc do meritum sprawy, pozwana Spółka jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej w W. oznaczonej jako działka nr (...) , o powierzchni 2820 m (
    
    2) , powstałej w wyniku wielokrotnego podziału działki nr (...) , co było w sprawie bezsporne. Zgodnie z art. 238 k.c. i art. 71 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145) , dalej „ u.g.n.” pozwana jest obowiązana do uiszczania przez czas trwania użytkowania wieczystego opłaty rocznej. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok, chyba że właściwy organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed upływem terminu płatności, ustali inny termin zapłaty, nieprzekraczający danego roku kalendarzowego (art. 71 ust. 4 u.g.n.). Zobowiązanie do zapłaty opłaty rocznej należy ujmować jako element prawnorzeczowego stosunku użytkowania wieczystego. Jest to wystarczający i ogólny tytuł do żądania przez wierzyciela uiszczenia stosownej opłaty rocznej. Podstawę prawną świadczenia w postaci opłaty rocznej stanowi więc umowa o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Jedynie ustanie prawa użytkowania wieczystego skutkuje odpadnięciem podstawy prawnej świadczenia opłaty rocznej (tak Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2004 r. w sprawie III CZP 47/04, LEX nr 133326) . Sposób ustalania wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste, termin płatności oraz sam obowiązek wnoszenia tej opłaty wynika z ww. przepisów. Obowiązek wnoszenia ustalonej opłaty nałożony jest na każdorazowego użytkownika wieczystego bez konieczności informowania go o tym (w przypadku nabycia prawa) lub też osobnego wezwania. Jedynie w razie wypowiedzenia wysokości opłaty przewidziana w przepisach procedura nakazuje doręczyć użytkownikowi wieczystemu informację o wypowiedzeniu. Mając na względzie, że wyrok częściowy Sądu Apelacyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI ACa 244/15 dotyczył wyłącznie dwóch współużytkowników wieczystych, tj. (...) S.A. w W. i R. K. mających łącznie udział w użytkowaniu wieczystym w wysokości (...) za prawidłowe należy uznać ustalenie przez powoda dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego za rok 2016 wskazanej wyżej nieruchomości w wysokości 25 582,05 zł. Powód obliczając wysokość dotychczasowej opłaty rocznej za rok 2016 zastosował stawkę 3% wyłącznie w odniesieniu do udziału (...) , co do którego postępowanie w sprawie VI ACa 244/15 zostało prawomocnie zakończone, natomiast dla pozostałego udziału, tj. (...) zastosował dotychczasową stawkę 1%. Także prawidłowo zróżnicował wartość gruntu – stosownie do treści wyroku częściowego Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r. i kolejno wyroku końcowego Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2024 r. wydanych w sprawie o sygn. akt VI ACa 244/15. W związku z powyższym do dnia 31 marca 2016 r. pozwany powinien był uiścić opłatę z tytułu użytkowania wieczystego za rok 2016 w wysokości 25 582,05 zł, a uregulował ją jedynie do wysokości 15 303,29 zł. Powód zdaniem Sądu prawidłowo rozliczył ww. wpłatę w ten sposób, że zaliczył ją na poczet kwoty głównej opłaty za rok 2016. Do zapłaty tytułem należności głównej pozostała zatem kwota 10 278,76 zł. Tym samym uwzględniono żądanie pozwu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 kwietnia 2024 r. do dnia zapłaty – zgodnie art. 481 k.c. Uzasadnione było również żądanie zapłaty kwoty 7 796,27 zł stanowiącej ustawowe odsetki za opóźnienie. Pozwana spółka od 1 kwietnia 2016 r. do 5 kwietnia 2024 r. pozostawała w zwłoce z zapłatą kwoty 12 214,72 zł stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą należną w wysokości 27 518,01 zł obliczoną stosownie do wytycznych zawartych w wyroku częściowym Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r., a kwotą 15 303,29 zł uiszczoną przez pozwanego. Powód był zatem uprawniony do naliczenia ustawowych odsetek za opóźnienie w jej zapłacie. Sąd w tym zakresie podziela stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt III CZP 37/05, zgodnie z którym zarówno w przypadku zakończenia postępowania podwyższeniem opłaty jak i w przypadku jej obniżenia opłata w wysokości dotychczasowej zostaje uiszczona przez użytkownika w terminie do dnia 31 marca danego roku i w razie podwyższenia opłaty orzeczeniem użytkownik wieczysty dopłaca brakującą część opłaty bez odsetek za opóźnienie, a w razie obniżenia opłaty właściciel zwraca nadpłaconą część również bez odsetek ustawowych za opóźnienie. Jedyne przewidziane przez Sąd Najwyższy odsetki należne użytkownikowi wieczystemu w razie obniżenia opłaty na skutek aktualizacji, to odsetki należne na podstawie art. 455 k.c. po upływie wyznaczonego terminu. Jak wskazał Sąd Najwyższy przyjęcie konstytutywnego charakteru orzeczenia ustalającego podwyższoną opłatę roczną przeciwdziała zachwianiu równości stron stosunku prawa cywilnego − stosunku użytkowania wieczystego – w ten sposób, że nieprzysługiwaniu odsetek z tytułu opóźnienia za okres przed uprawomocnieniem się wyroku obniżającego dotychczasową wysokość opłaty odpowiada nieprzysługiwanie odsetek z tytułu opóźnienia za okres przed uprawomocnieniem się wyroku podwyższającego dotychczasową wysokość opłaty. Co istotne, Sąd Najwyższy w przedstawionych rozważaniach nie dopuszcza możliwości zwolnienia użytkownika wieczystego z obowiązku zapłaty opłaty w dotychczasowej wysokości, usprawiedliwionego tym, że ostatecznie opłata dotychczasowa okazała się niższa od ustalonej w postępowaniu. W takim przypadku Sąd Najwyższy przewiduje powstanie nadpłaty, którą właściciel nieruchomości zwraca użytkownikowi bez jakichkolwiek odsetek za okres przed uprawomocnieniem się orzeczenia. W konsekwencji powyższego należało przyjąć, że brak prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy sygn. akt VI ACa 1953/16 z powództwa dwóch pozostałych współużytkowników wieczystych, nie stanowi przeszkody dla ustalenia zobowiązania pozwanej Spółki co do udziału (...) , przy zastosowaniu dotychczasowych parametrów ustalenia opłaty, tj. stawki 1% i wartości gruntu 542,67 zł/m 2 . O odsetkach ustawowych za opóźnienie od kwoty 7 796,27 orzeczono na podstawie art. 482 § 1 k.c. , zgodnie z którym od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy. W toku niniejszego postępowania strony nie zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy, a omawiane roszczenie zostało sformułowane dopiero w piśmie z dnia 20 stycznia 2025 r. (data prezentaty). Tym samym początkowe datę naliczania odsetek od kwoty 7 796,27 zł należało określić na dzień kolejny, tj. 21 stycznia 2025 r. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I oraz II sentencji wyroku. Nie orzeczono o kosztach procesu, albowiem wyrok częściowy nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w instancji, w wyroku tym nie zamieszcza się orzeczenia o kosztach. Kompleksowe rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nastąpi zatem w wyroku końcowym. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak na wstępie. Sędzia Ewa Ligoń-Krawczyk