I C 485/17

Sygn. akt: I C 485/17 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Krośnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Martyn Bartnik Protokolant: Marcin Żywiec po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. sprawy z powództwa Towarzystwa (...) '' S.A. w W. przeciwko S. R. (1) o zapłatę I. zasądza od pozwanego S. R. (1) na rzecz strony powodowej Towarzystwa (...) S.A. w W. kwotę 572,34 zł (pięćset siedemdziesiąt dwa złote 34/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 27 marca 2014 r. do dnia zapłaty, II. umarza postępowanie co do kwoty 5,23 zł (pięć złotych 23/100), III. zasądza od pozwanego S. R. (1) na rzecz strony powodowej Towarzystwa (...) S.A. w W. kwotę 210 zł (dwieście dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 485/17 UZASADNIENIE wyroku z dnia 29.12.2017 r. Strona powodowa Towarzystwo (...) S.A. w W. domagała się zasądzenia od pozwanego S. R. (1) kwoty 577,57 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu (6.03.2014 r.) do dnia zapłaty oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania podniosła, że w/wymieniony ubezpieczył u niej należący do niego pojazd w zakresie odpowiedzialności OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Pomimo tego, iż umowa ubezpieczeniowa została udzielona pozwanemu przez okres określony w umowie nie opłacił on na rzecz ubezpieczyciela składki ubezpieczeniowej w pełnej wysokości – k. 2-3. W treści nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie nakazał pozwanemu, aby zapłacił na rzecz strony powodowej kwotę dochodzoną pozwem z odsetkami i kosztami postępowania – k. 4. Ostatecznie – z uwagi na niemożność doręczenia odpisu wspomnianego orzeczenia S. R. - postanowieniem z 24.06.2014 r. wspomniany Sąd uchylił nakaz zapłaty i przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania tut. Sądowi – k. 6. Precyzując żądanie zawarte w pozwie powodowa spółka wyjaśniła, że na kwotę dochodzoną pozwem składają się 3 zalegle składki w wysokości po 156 zł powiększone o kwotę zaległych odsetek należnych od wymienionych należności w następującej wysokości: ⚫ odsetki skapitalizowane za okres od dnia następnego po dniu wymagalności drugiej raty składki, tj. od 30.06.2012 r. do dnia 18.03.2014 r. w wysokości 34,84 zł, ⚫ odsetki skapitalizowane za okres od dnia następnego po dniu wymagalności trzeciej raty składki, tj. od 30.06.2012 r. do dnia 18.03.2014 r. w wysokości 34,84 zł, ⚫ odsetki skapitalizowane za okres od dnia następnego po dniu wymagalności czwartej raty składki, tj. od 2.10.2012 r. do dnia 18.03.2014 r. w wysokości 29, 61 zł. Strona powodowa podniosła w końcu, że pierwotnie wadliwie wyliczyła wysokość odsetek należnych od czwartej raty należnej składki. W efekcie cofnęła żądanie zawarte w pozwie co do kwoty 5,23 zł i w tym zakresie zrzekła się dochodzonego roszczenia –k. 10-14, 79-80 i 105-106. Nakazem zapłaty wydanym w postepowaniu upominawczym w dniu 9.10.2014 r. sygn. akt I Nc 1155/14 tut. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz (...) S.A. kwotę główną dochodzoną pozwem z odsetkami i kosztami postępowania – k. 27. W sprzeciwie od wskazanego orzeczenia, które zostało zaskarżone w całości, S. R. (1) zarzucił, iż w dniu 22.02.2011 r. zbył na rzecz obywatela Ukrainy W. C. samochód marki N. (...) nr rej (...) , który był wówczas ubezpieczony od OC w (...) S.A. Ponieważ jednak nabywca miał odebrać rzeczony pojazd dopiero po dniu 01.01.2012 r. pozwany zawarł z powodową spółką umowę ubezpieczenia OC stwierdzoną polisą nr (...) i opłacił pierwszą ratę składki ubezpieczeniowe w kwocie 156 zł. Z uwagi na fakt, iż nowy właściciel auta wywiózł je na Ukrainę w dniu 03.01.2012 r. pozwany wyrejestrował je w Starostwie Powiatowym w K. o czym niezwłocznie zawiadomił powodową spółkę. Ponadto po otrzymaniu przedugodowego wezwania do zapłaty poinformował on pełnomocnika ubezpieczyciela o sprzedaży i wyrejestrowaniu spornego samochodu k. 68-69. Sąd ustalił następujący stan faktyczny i zważył, co następuje: W dniu 21.02.2012 r. pozwany S. R. (1) zawiadomił Starostwo Powiatowe w K. , że zbył należący do niego samochód marki N. (...) nr rej. (...) i do owego zgłoszenia dołączył umowę sprzedaży auta z 22.02.2011 r. W efekcie w dniu 21.02.2012 r. Starosta (...) potwierdził zgłoszenie zbycia omawianego samochodu w trybie art. 78 ustawy – Prawo o ruchu drogowym . Do chwili obecnej nie została natomiast wydana decyzja o wyrejestrowaniu auta. Wcześniej pozwany zawarł z (...) S.A. umowę ubezpieczenia OC rzeczonego pojazdu i opłacił pierwszą ratę składki ubezpieczeniowej. Nie uiścił natomiast pozostałych rat obciążającego do świadczenia. Po poinformowaniu ponadto ubezpieczyciela o fakcie zbycia pojazdu. O okoliczności tej zawiadomił natomiast podmiot, który w imieniu powodowej spółki zwrócił się do niego z żądaniem spełnienia wskazanego świadczenia w piśmie nadanym przez niego w urzędzie pocztowym w dniu 26.06.2013 r. (dowody: ⚫ potwierdzenie wydane przez Starostę (...) w dniu 12.02.2012 r. nr KT-I-5410.2.1. (...) .MC – k. 73, ⚫ dowód nadania przesyłki w urzędzie pocztowym w dniu 26.06.2013 r. – k. 74, ⚫ pisma Starostwa Powiatowego w K. z 29.06.2017 r. i z 11.12.2017 r. – k. 86 i 102, ⚫ częściowo zeznania pozwanego S. R. (1) – k. 98-99). Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd oparł się na treści dokumentów zaliczonych w poczet materiału dowodowego, autentyczności których nie kwestionowała żadna ze stron. Z kolei zeznania pozwanego nie zasługiwały na uwzględnienie w części, w jakiej utrzymywał o, iż posiada decyzję w przedmiocie wyrejestrowania spornego pojazdu. Otóż jak wynika z informacji uzyskanej od Starostwa Powiatowego w K. decyzja taka nigdy nie została wydana- k. 102. W pozostałym zakresie omawiana relacja koreluje natomiast ze zgromadzonym w sprawie pozostałym materiałem dowodowym. Przechodząc do oceny żądania zawarte w pozwie w pierwszej kolejności podnieść wypada, że pozwany przyznał, iż zawarł ze stroną powodową umowę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych dotyczące pojazdu marki N. (...) nr rej. (...) , która obowiązywała od 01.01.2012 r. potwierdził ponadto, że uiścił na rzecz ubezpieczyciela tylko pierwszą ratę umówionej składki ubezpieczeniowej w wysokości 156 zł. W sprzeciwie od nakazu zapłaty nie zaprzeczył on również temu, iż stronie powodowej przysługiwało roszczenie o zapłatę 3 kolejnych rat składki w kwocie dochodzonej pozwem, z tym, że nie przeciwko niemu, a to z uwagi na wyrejestrowanie auta w poczcie. Dopiero bezpośrednio przed wydaniem wyroku zarzucił on, że wobec nieprzedłożenia oryginału poliy ubezpieczeniowej powodowa spółka nie udowodniła twierdzeń zawartych w pozwie. W ocenie Sądu, ta ostatnia okoliczność nie może jednak skutkować oddaleniem powództwa. Wprawdzie rzeczywiście strona powodowa nie posiada oryginału rzeczonego dokumentu, lecz z uwagi na stanowisko S. R. zaprezentowane w sprzeciwie od nakazu zapłaty oraz w jego zeznaniach stwierdzić wypada, że (...) S.A. w toku niniejszego postępowania wykazała swe twierdzenia w sposób dostateczny. Jednocześnie wątpliwości nie budzi fakt, iż dostarczone przez powodową spółkę kserokopie umowy ubezpieczenia oraz polisy ubezpieczeniowej nie mają mocy dowodowej, lecz niewątpliwie uprawdopodobniają właściwie zgodne w omawianej kwestii stanowiska stron. W efekcie – zdaniem Sądu – nie sposób skutecznie kwestionować tego, że na podstawie umowy ubezpieczenia zawartej przez strony w styczniu 2012 r. pozwanego obciążał obowiązek uiszczenia na rzecz ubezpieczyciela składki ubezpieczeniowej w wysokości 624 zł, której płatność rozłożona została na cztery równe raty w kwotach po 156 zł (druga płatna do 20.03.2012 r., trzecia do 29.06.2012 r. i czwarta do 01.10.2012 r.). W szczególności taki sposób ustalenia sposobu zapłaty składek przez ubezpieczonego jest typowy w umowach ubezpieczeń obowiązkowych. W rozpatrywanym przypadku kwestią odpowiedzialności za sporne zobowiązanie zaciągnięcie przez pozwanego należy przy tym rozpatrywać w oparciu o przepisy ustawy z 22.03.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych – Dz. U. nr 124, poz. 1152 w brzmieniu obowiązującym w dniu zawarcia umowy, o której mowa w pozwie – art. 6 ustawy o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych … - Dz. U. nr 205, poz. 1210. Tymczasem stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 3 powołanego aktu prawnego, zbywca ubezpieczonego pojazdu mechanicznego obowiązany jest do przekazania nabywcy dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych oraz do powiadomienia zakładu ubezpieczeń, w terminie 30 dni od dnia zbycia pojazdu mechanicznego, o fakcie jego zbycia i o danych osobowych nabywcy. Zbywca pojazdu ponosi ponadto z nabywcą odpowiedzialność solidarnie wobec zakładu ubezpieczeń za zapłatę składki ubezpieczeniowej należnej zakładowi na okres do dnia powiadomienia o fakcie zbycia pojazdu i danych jego nabywcy. W końcu jak stanowił przez art. 33 rzeczonej ustawy z 22.03.2003 r. umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych ulega rozwiązaniu m.in. z upływem okresu, na jaki została zawarta z chwilą wyrejestrowania pojazdu i z dniem odstąpienia od niej. Natomiast S. R. nie wykazał ( art. 6 kc ), by przed dniem 26.06.2013 r. – k. 74 zawiadamiał stronę powodową o sprzedaży spornego pojazdu (z przedłożonej przez niego kserokopii umowy zdjęcia auta wynika jedynie, że o okoliczności tej informował on (...) S.A. – k. 72). Nieprawdziwe okazało się ponadto jego twierdzenie, że samochód marki N. (...) nr rej (...) został wyrejestrowany, zaś pozwany nie stwierdził, by umowa ubezpieczenia, którą zawarł z powodową spółką została rozwiązana przed terminem jej obowiązywania z jakichś innych przyczyn. W konsekwencji żądanie zawarte w pozwie należało ocenić jako zasługujące na uwzględnienie. Skoro obowiązek uiszczenia 3 rat składki ubezpieczeniowej obciążał pozwanego oraz osobę, która nabyła ubezpieczony pojazd ubezpieczyciel uprawniony dochodzić całości świadczenia od jednego z dłużników solidarnych ( art. 366 §1 kc ). Powodowe Towarzystwo (...) mogło także skutecznie domagać się zasądzenia od pozwanego skapitalizowanych odsetek od poszczególnych rat składki, zaś prawidłowość wyliczenia tych świadczeń przedstawiony w piśmie procesowych pełnomocnika strony powodowej z 15.12.2017 r. – k. 105 – nie budzi zastrzeżeń. Ostatecznie Sąd zasądził od pozwanego kwotę 572,34 zł, na którą składają się następujące pozycje: - pretensja główna – 468 zł, - 39,89 zł odsetki skapitalizowane, kaliczone od II raty składki za okres od 31.03.2012 r. do 18.03.2014 r., - 34,84 zł odsetki skapitalizowane, należne od III raty składki za okres od 30.06.2012 r. do 18.03.2014 r., - 29,61 zł odsetki skapitalizowane, naliczone od IV raty składki za okres od 2.10.2012 r. do 18.03.2014 r. Orzekając jak wyżej Sąd kierował się treścią wymienionych przepisów oraz art. 813, 822 kc i art. 5 i 8 ustawy z 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych. Zasądzając dalsze odsetki ustawowe od wymienionego świadczenia Sąd miał z kolei na uwadze treść art. 481 kc i art. Rozstrzygniecie zawarte w pkt II wyroku znajduje oparcie w treści art. 355 §1 w zw. z art. 203 kpc . O kosztach procesu orzeczono stosownie do przepisu art. 100 kpc . Ponieważ strona powodowa utrzymała się ze swymi żądaniami niemal w całości zasądzono na jej rzecz omawiane koszty w pełnej wysokości (30 zł – opłata od pozwu oraz 180 zł – koszty zastępstwa procesowego). Z: (...) (...)