I C 142/18

Sygnatura akt I C 142/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2019r. Sąd Rejonowy w Ostrzeszowie I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Wierzba-Golicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Beata Reitzig po rozpoznaniu w dniu (...) września 2019r. w Ostrzeszowie na rozprawie sprawy z powództwa M. W. przeciwko B. W. , G. W. o opróżnienie lokalu mieszkalnego 1. nakazuje pozwanej B. W. opuszczenie, opróżnienie i wydanie powodowi M. W. lokalu mieszkalnego położonego w Z. nr 2; 2. ustala, iż pozwanej B. W. przysługuje prawo do otrzymania lokalu socjalnego; 3. wstrzymuje wykonanie opróżnienia lokalu opisanego w punkcie 1 do czasu złożenia pozwanej B. W. przez (...) O. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego; 4. nakazuje pozwanemu G. W. opuszczenie, opróżnienie i wydanie powodowi M. W. lokalu mieszkalnego położonego w Z. nr 2; 5. ustala, iż pozwanemu G. W. nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego; 6. zasądza solidarnie od pozwanych B. W. i G. W. na rzecz powoda M. W. kwotę (...) ,- ( (...) ) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu; 7. przyznaje ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie, na rzecz adwokata M. H. kwotę (...) ( (...) ), brutto tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu pozwanej; 8. nakazuje pobrać od pozwanej B. W. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie kwotę (...) ( (...) ), tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Małgorzata Wierzba-Golicka Sygn. akt I C 142/18 UZASADNIENIE Powód M. W. w pozwie skierowanym przeciwko wystąpił o nakazanie, by pozwani opuścili, opróżnili i wydali powodowi lokal mieszkalny położony w miejscowości Z. nr 2 i zasądził od pozwanych na rzecz powoda koszty postępowania. W uzasadnieniu swego żądania powód wskazał, iż pozwani zamieszkują w domu stanowiącym jego własność. Pozwana B. W. nie zgodziła się z żądaniem eksmisji wskazując, iż nie posiada innego lokalu, w którym mogłaby zamieszkać. Ponadto podała, iż w zapadłym pomiędzy stronami wyroku rozwodowymi Sąd uprawnił ją do korzystania z nieruchomości. Pozwany G. W. wniósł o oddalenie powództwa wskazując, iż od urodzenia mieszka w przedmiotowym lokalu, a powód wyrażał zgodę na jego zamieszkiwanie w nieruchomości. Sąd ustalił, co następuje. Nieruchomość położona w miejscowości Z. nr 2 stanowi własność powoda. Pozwana jest byłą żona powoda, a pozwany jego synem. W nieruchomości oprócz powoda zamieszkują także pozwani. Okoliczność bezsporna W wyroku z dnia 3 marca 2016r. orzekającym rozwód pomiędzy powodem a pozwaną, rozstrzygnięto o korzystaniu z dotychczasowego mieszkania stron, w ten sposób, że pozwanej przyznano do wyłączonego korzystania pokój o powierzchni 10m 2 położony w nieruchomości położonej w miejscowości Z. nr 2. Dowód: wyrok k. 158 akt Sądu Okręgowego w (...) o sygn. (...) . B. W. jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z pomocy społecznej w wysokości (...) ,- złotych miesięcznie. Pozwana wniosła odwołanie od decyzji KRUS odmawiającej uznania jej za osobę niezdolna do pracy, obecnie trwa postępowanie sądowe w przedmiocie wyżej wymienionego odwołania. Dowód: przesłuchanie pozwanej e-protokół rozprawy płyta CD k. 230, postanowienie k. 225, pismo k. 223. Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dokumentach, a ponadto na niezaprzeczonych przez powoda informacjach pozwanej co do jej sytuacji życiowej, która została potwierdzona pismem z KRUS. Sąd nie czynił ustaleń na podstawie zeznań stawających w sprawie świadków, gdyż okoliczności w nich podnoszone nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia. Sąd zważył, co następuje. Powództwo jest zasadne. Na wstępie należy wskazać, iż zawarty w wyroku rozwodowym podział mieszkania do korzystania posiada charakter czysto faktyczny, użytkowy, a z założenia również tymczasowy. Podział ten powoduje zatem jedynie to, iż małżonek nie dysponujący prawem do lokalu mieszkalnego, a zamieszkujący do chwili rozwodu wraz z drugim małżonkiem - dysponentem prawa do lokalu, w którym oboje jak dotąd zamieszkiwali, uzyskuje tytuł do korzystania z fizycznie wydzielonej części tego lokalu dotąd, dopóki sam nie podejmie on decyzji o opuszczeniu lokalu lub też nie zostanie z niego usunięty na skutek wydania względem jego osoby prawomocnego orzeczenia o eksmisji ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2016r. w sprawie I ACa 206/16 Legalis nr 1472410 ). Należy również podkreślić, iż wbrew twierdzeniom pozwanego w żaden sposób nie można uznać, że wskutek partycypowania w kosztach mediów i ogrzewania przez pozwanego G. W. doszło do zawarcia pomiędzy nim a powodem umowy, która uprawniałaby go do korzystania z nieruchomości. Zgodnie z art. 222 kc właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Pozwani zajmują należący do powoda lokal bez tytułu prawnego, a zatem powód jako właściciel jest uprawniony jest do żądania opróżnienia i wydania przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w pkt 1 i 4 wyroku. Uwzględniając szczególną sytuację materialną i rodzinną pozwanej ( status osoby bezrobotnej, toczące się postępowanie dotyczące uznania ja za niezdolną do pracy ), na podstawie art. 14 ust. 3 i ust. 4 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001r. orzeczono o uprawnieniu pozwanej do otrzymania lokalu socjalnego jako osoby bezrobotnej. Na podstawie art. 14 ust. 6 wyżej wymienionej ustawy Sąd wstrzymał wykonanie eksmisji wobec pozwanej. W stosunku do pozwanego G. W. Sąd nie znalazł podstaw do uznania, iż przysługuje mu uprawnienie do lokalu socjalnego, dlatego orzeczono jak w pkt 5 wyroku. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 kpc mając na względzie wynik procesu i w całości obciążono nimi pozwanych. Koszty procesu poniesione przez powoda to kwota (...) ,- złotych, na którą składają się: opłata sądowa ( (...) ,- złotych ), wynagrodzenie pełnomocnika ( (...) ,- złotych ) ustalone na podstawie § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłata uiszczona od pełnomocnictwa ( (...) ,- złotych ). W pkt 7 wyroku przyznano na rzecz adwokata M. H. kwotę (...) złotych tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną pozwanym ustaloną na podstawie § 13 pkt 1 w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016 r. Na pozwaną B. W. nałożony został również obowiązek uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie kosztów wynagrodzenia ustanowionego dla niej pełnomocnika z urzędu w kwocie (...) złotych, o czym orzeczono w punkcie 8 sentencji niniejszego wyroku. Małgorzata Wierzba-Golicka