I C 475/16

Sygn. akt I C 475/16 WYROK W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lipca 2016 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia SR Małgorzata Nowak Protokolant : sekr. sąd. Sylwia Domańska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przeciwko A. S. o zapłatę 1. zasądza od A. S. na rzecz (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwotę 9.862,49 złotych (dziewięć tysięcy osiemset sześćdziesiąt dwa 49/100) z odsetkami ustawowymi co do kwoty 9780,50 złotych (dziewięć tysięcy siedemset osiemdziesiąt 50/100) od dnia 4 lutego 2016 roku do dnia zapłaty, 2. zasądza od A. S. na rzecz (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwotę 2.717 złotych (dwa tysiące siedemset siedemnaście) tytułem zwrotu kosztów procesu; 3. nadaje wyrokowi w punkcie 1 rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt I C 475/16 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 4 lutego 2016 roku wniesionym do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie powód (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego A. S. kwoty 9.862,49 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 9.780,50 złotych od dnia 4 lutego 2016 roku do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała ,że powód zawarł z pozwanym w dniu 20 sierpnia 2010 roku umowę o kredyt bankowy dla rachunku bankowego o numerze (...) . Oprocentowanie zostało ustalone na poziomie 10 % dla kapitału i 8,63 % dla odsetek umownych. Powód wypowiedział umowę kredytową, która uległa rozwiązaniu w dniu 24 sierpnia 2015 roku, a roszczenie stało się wymagalne w dniu 25 sierpnia 2015 roku. Powód wystawił wobec pozwanego w dniu 14 grudnia 2015 roku W. z ksiąg bankowych numer (...) . Na dochodzoną wierzytelność składają się następujące kwoty: kwota 9.000 złotych należności głównej tytułem zobowiązania wynikającego z umowy kredytu zawartej z pozwanym w dniu 20 sierpnia 2010 roku, kwota 301,81 złotych odsetek umownych naliczonych od kapitału za okres od 23 stycznia 2015 roku do 24 sierpnia 2015 roku według stopy procentowej w wysokości 10 % w skali roku, kwota 253,69 złotych tytułem odsetek umownych karnych naliczonych za okres od 25 sierpnia 2015 roku do 14 grudnia 2015 roku, od zadłużenia przeterminowanego, według stopy procentowej w wysokości 9,63 % w skali roku; kwota 81,99 złotych tytułem odsetek skapitalizowanych naliczonych za okres od dnia 15 grudnia 2015 roku od dni 3 lutego 2016 roku zgodnie z obowiązującą w danym okresie stopą procentową ustawową oraz kwota 225 tytułem kosztów, opłat i prowizji. [pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym – k. 2 – 8] Postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie, wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgierzu. [nakaz zapłaty – k. 9] Przed Sądem Rejonowym w Zgierzu powód podtrzymał swoje żądanie Pozwany uznał powództwo i oświadczył, iż nie kwestionuje kwoty dochodzonej pozwem. [protokół rozprawy z dnia 20 lipca 2016 roku – k. 70] Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20 sierpnia 2010 roku pozwany zawarł z (...) Bankiem S.A. z siedzibą w W. (działającym także pod firmą (...) S.A. ) umowę kredytu odnawialnego nr (...) na rachunku bankowym nr (...) na cele konsumpcyjne. Na podstawie umowy kredytowej pozwany otrzymał kwotę 9.000 złotych zobowiązując się do jej spłaty w terminie 12 miesięcy licząc od dnia postawienia Kredytu do dyspozycji pozwanego. Prowizja za udzielenie kredytu wyniosła 1 % wartości kredytu nie mniej niż 25 złotych. Kredyt był oprocentowany według zmiennej stopy procentowej, która w dniu uruchomienia kredytu wynosiła 14,35 % w stosunku rocznym. W umowie kredytowej ustalono, że przypadku podjęcia wobec powoda działań upominawczych lub windykacyjnych powód był uprawniony do obciążenia pozwanego kosztami i opłatami z tytułu monitów telefonicznych, kosztów upomnień, kosztami wezwań do zapłaty w wysokości określonej w Taryfie prowizji i opłat mBanku. [bezsporne, nadto uwierzytelniona kserokopia umowy kredytu odnawialnego nr: (...) – k. 19 – 21] W dniu 14 grudnia 2015 roku powód wystawił wyciąg z ksiąg banku nr (...) , w którym wskazano, że wysokość zobowiązania pozwanego A. S. wynosiła łącznie kwotę 9.780,50 złotych, w tym 9.000 złotych tytułem należności głównej – kapitału, 301,81 złotych tytułem odsetek umownych naliczonych od kapitału za okres od 23 stycznia 2015 roku do 24 sierpnia 2015 roku według stopy procentowej w wysokości 10 % w skali roku, 253,69 złotych tytułem odsetek umownych karnych naliczonych za okres od 25 sierpnia 2015 roku do 14 grudnia 2015 roku, od zadłużenia przeterminowanego, według stopy procentowej w wysokości 9,63 % w skali roku oraz kwota 225 tytułem kosztów, opłat i prowizji. [wyciąg z ksiąg bankowych z dnia 14.12.2015 roku – k. 22, wydruk z elektronicznego zestawienia operacji dot. kredytu – k. 23 – 50v.] Na rozprawie w dniu 20 lipca 2016 roku pozwany oświadczył, iż nie kwestionuje okoliczności wskazanych w pozwie i uznaje powództwo. [protokół rozprawy z dnia 20 lutego 2016 roku – k. 70] Powyższy stan faktyczny był bezsporny. Pozwany nie kwestionował okoliczności faktycznych przytoczonych w treści pozwu. Nadto Sąd oparł się na przedstawionych przez powoda dokumentach uwierzytelnionych przez pełnomocnika powoda będącego adwokatem kserokopii. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. 2015/128), przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Zgodnie z przepisem art. 213 § 2 k.p.c. , sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjnym pozwanego, który nie tylko uznaje samo żądanie powoda, ale i to, że uzasadniają je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne i godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego to żądanie (por. M. Jędrzejewska, [w:] T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze , tom 1, Warszawa 2002, s. 467). Skutkiem uznania powództwa jest bowiem pominięcie postępowania dowodowego w zakresie okoliczności objętych uznaniem i wydanie wyroku uwzględniającego powództwa w zakresie objętym jego uznaniem (por. M. Jędrzejewska, [w:] T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze , tom 1, Warszawa 2002, s. 469). W niniejszej sprawie pozwany uznał żądanie pozwu w całości i przyznał w ten sposób, że zawarł umowę kredytu odnawialnego z powodem i otrzymał kwotę objętą wskazaną umową, a przy tym jego zadłużenie z tego tytułu wynosi kwotę dochodzoną w tym procesie. W tym zakresie Sąd był więc związany uznaniem, gdyż nie było żadnych podstaw do przyjęcia, że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa, skoro faktycznie pozwany była względem strony powodowej zadłużony na kwotę objętą żądaniem pozwu. W konsekwencji, skład orzekający był obowiązany pominąć w całości postępowanie dowodowe i wydać wyrok uwzględniający powództwo w całości. Tym samym, sąd na zasadzie art 213 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie 1. Sentencji orzeczenia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. , zasądzając na rzecz powoda kwotę 2.717 złotych, na którą składa się 2.400 złotych pełnomocnika powoda, będącego adwokatem (§ 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. z 2015 poz.1800), 300 złotych opłaty sądowej od pozwu oraz 17 złotych opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. O nadaniu wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności, Sąd orzekł w punkcie 3. orzeczenia na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c. , w myśl którego Sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza roszczenie uznane przez pozwanego.