I C 479/14

Sąd Okręgowy w CzęstochowieCzęstochowa2015-11-26
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniaokręgowy
fundusz sekurytyzacyjnykredytprzelew wierzytelnościzadłużenieugodabankowy tytuł egzekucyjnykoszty procesu

Sąd Okręgowy zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego kwotę ponad 235 tys. zł z tytułu niespłaconego kredytu, oddalając ich argumenty o trudnej sytuacji materialnej.

Powód, fundusz sekurytyzacyjny, domagał się od pozwanych zapłaty ponad 235 tys. zł tytułem niespłaconego kredytu gotówkowego zaciągniętego pierwotnie w banku. Pozwani nie kwestionowali wysokości zadłużenia ani legitymacji czynnej powoda, powołując się jedynie na trudną sytuację materialną i bankructwo prowadzonej działalności gospodarczej. Sąd, opierając się na dokumentach i braku zarzutów merytorycznych, uznał roszczenie za zasadne i zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Sprawa dotyczyła powództwa funduszu sekurytyzacyjnego przeciwko J. S. i R. S. o zapłatę ponad 235 tys. zł tytułem niespłaconego kredytu gotówkowego, który pierwotnie został udzielony przez Bank (...) S.A. Pozwani nie złożyli odpowiedzi na pozew, a w toku postępowania ograniczyli się do wniosku o oddalenie powództwa, powołując się na swoją trudną sytuację materialną i upadłość spółki jawnej, którą prowadzili. Nie podnosili jednak żadnych zarzutów merytorycznych dotyczących istnienia zobowiązania, jego wysokości ani legitymacji czynnej powoda. Sąd ustalił, że umowa kredytu została zawarta w 2008 roku, a pozwani popadli w zwłokę ze spłatą. Po wypowiedzeniu umowy przez bank, pozwana J. S. przystąpiła do długu, a następnie zawarto ugodę, której pozwani również nie wywiązali się. Wierzytelność została następnie sprzedana funduszowi sekurytyzacyjnemu. Sąd uznał, że zebrany materiał dowodowy, w tym umowa kredytu, ugoda, bankowy tytuł egzekucyjny z nadaną klauzulą wykonalności oraz umowa sprzedaży wierzytelności, potwierdza istnienie zadłużenia. Brak kwestionowania przez pozwanych wysokości roszczenia i legitymacji powoda, a także brak dowodów spłaty, pozwoliły sądowi na uwzględnienie powództwa. Sąd zasądził od pozwanych solidarnie kwotę 235 327,53 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu, umarzając postępowanie w części, w której powód cofnął pozew. Sąd nie znalazł podstaw do rozłożenia świadczenia na raty, uznając, że sytuacja materialna pozwanych, choć trudna, nie stanowiła podstawy do oddalenia powództwa ani nie uzasadniała zastosowania art. 320 k.p.c. w sposób krzywdzący dla wierzyciela.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, fundusz sekurytyzacyjny nabył ważnie wierzytelność na podstawie umowy przelewu, a jego legitymacja procesowa jest uzasadniona.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 509 § 1 k.c. oraz art. 92a ust. 1 Prawa bankowego, wskazując, że przelew wierzytelności banku na fundusz sekurytyzacyjny jest dopuszczalny i nie wymaga zgody dłużnika. Wierzytelność przechodzi na nabywcę ze wszystkimi jej cechami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie kwoty głównej, umorzenie części powództwa, zasądzenie kosztów

Strona wygrywająca

(...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W.

Strony

NazwaTypRola
(...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W.instytucjapowód
J. S.osoba_fizycznapozwany
R. S.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (9)

Główne

k.c. art. 509 § § 1

Kodeks cywilny

Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

k.c. art. 354 § § 1

Kodeks cywilny

Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w obrocie zwyczaje, reguły interpretacji umów za pomocą tych zwyczajów stosuje się także do czynności prawnych między osobami prowadzącymi działalność gospodarczą w zakresie działalności przedsiębiorstwa.

Pr. bank. art. 92a § ust. 1

Ustawa - Prawo bankowe

W celu sekurytyzacji wierzytelności bank może zawrzeć z funduszem sekurytyzacyjnym, jako osobą prawną, umowę przelewu wierzytelności.

Pomocnicze

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

Nie można powoływać się na nieważność czynności prawnej z powodu jej sprzeczności z zasadami współżycia społecznego lub w celu obejścia ustawy. Niemniej jednak, jeżeli nieważność takiej czynności prawnej pociąga za sobą skutki dla stosunku prawnego, sąd może, w braku odmiennej umowy, orzec o istnieniu lub oświadczeniu tego stosunku prawnego.

k.p.c. art. 230

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może uznać za ustalone fakty, twierdzenia stron o faktach, jeżeli strony miały możność wypowiedzenia się co do tych twierdzeń. Jednakże, gdy strona zaprzecza prawdziwości dowodu ze świadków lub opinii biegłego, sąd wysłucha ją lub przeprowadzi dowód w tym zakresie.

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

W każdym wypadku sąd orzeka o kosztach między stronami, stosując odpowiednio zasady wynikające z przepisów poprzednich. Sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej postępowanie lub postępowanie osoby działającej w jej imieniu było oczywiście niewłaściwe.

k.p.c. art. 105 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Jeżeli interesy stron są różne, sąd zasądzi od każdej ze stron na rzecz drugiej część kosztów przypadających na nią według wyniku sprawy.

k.p.c. art. 320

Kodeks postępowania cywilnego

W wypadkach wyjątkowych sąd może, mając na uwadze stan rodzinny dłużnika, jego zarobki i inne warunki majątkowe, odroczyć wykonanie obowiązku zasądzonego prawomocnym orzeczeniem sądowym.

k.p.c. art. 244

Kodeks postępowania cywilnego

Dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istnienie ważnej umowy kredytu i jej niespłacenie. Skuteczność umowy przelewu wierzytelności na fundusz sekurytyzacyjny. Brak zarzutów merytorycznych ze strony pozwanych co do wysokości zadłużenia i legitymacji powoda. Bankowy tytuł egzekucyjny z nadaną klauzulą wykonalności jako dowód istnienia zadłużenia.

Odrzucone argumenty

Trudna sytuacja materialna pozwanych i bankructwo firmy jako podstawa do oddalenia powództwa lub rozłożenia świadczenia na raty.

Godne uwagi sformułowania

Pozwani nie kwestionowali żądania pozwu co do wysokości, nie zgłaszali żadnych zarzutów co do prawidłowości wyliczenia zadłużenia przez powoda. Ciężar dowodu zwrotu przedmiotowego kredytu spoczywał na pozwanych. Ochrona, jaką zapewnia pozwanemu dłużnikowi art. 320 k.p.c. nie może być stawiana ponad ochronę wierzyciela w procesie cywilnym.

Skład orzekający

Katarzyna Sidyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie skuteczności przelewu wierzytelności na fundusz sekurytyzacyjny oraz zasad rozliczania kosztów procesu w sprawach o zapłatę. Podkreślenie braku możliwości oddalenia powództwa wyłącznie z powodu trudnej sytuacji materialnej dłużnika."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego rodzaju wierzytelności (kredyt bankowy) i jej obrotu przez fundusz sekurytyzacyjny. Brak szczegółowej analizy merytorycznej zarzutów pozwanych, gdyż takie nie zostały podniesione.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje typowy mechanizm działania funduszy sekurytyzacyjnych i potwierdza ich prawo do dochodzenia należności. Jest to istotne dla prawników zajmujących się windykacją i prawem bankowym.

Fundusz sekurytyzacyjny wygrał ponad 235 tys. zł. Czy trudna sytuacja materialna dłużnika chroni przed zapłatą?

Dane finansowe

WPS: 235 678,22 PLN

kwota główna: 235 327,53 PLN

zwrot kosztów procesu: 18 956 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 479/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2015 roku Sąd Okręgowy w Częstochowie I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Sidyk Protokolant: Mateusz Kmieć po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 roku w Częstochowie na rozprawie sprawy z powództwa (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w W. przeciwko J. S. i R. S. ( S. ) o zapłatę 1. zasądza od pozwanych J. S. i R. S. solidarnie na rzecz powoda (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w W. kwotę 235 327 zł 53 gr (dwieście trzydzieści pięć tysięcy trzysta dwadzieścia siedem złotych pięćdziesiąt trzy grosze) wraz z ustawowymi odsetkami w wysokości 13% w stosunku rocznym od dnia 29 lipca 2014 roku do dnia 22 grudnia 2014 roku, 8% w stosunku rocznym od dnia 23 grudnia 2014 roku i kolejnymi ustawowymi odsetkami w razie zmiany ich wysokości do dnia zapłaty; 2. umarza postępowanie w sprawie w części co do żądania kwoty 350 zł 69 gr (trzysta pięćdziesiąt złotych sześćdziesiąt dziewięć groszy); 3. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 18 956 zł (osiemnaście tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt IC 479/14 UZASADNIENIE Powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. w pozwie z dnia 29 lipca 2014 roku wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanych J. S. i R. S. solidarnie kwotę 235 678 zł 22 gr wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że pozwani byli związani z pierwotnym wierzycielem Bankiem (...) S.A. umową o kredyt gotówkowy z dnia 8 września 2008 roku. Kredyt nie został przez pozwanych spłacony, a na dochodzone zadłużenie składają się: należność główna w kwocie 147 299 zł 19 gr, odsetki ustawowe naliczone od kwoty należności głównej za okres od 20 września 2013r. do dnia 23 lipca 2014r. w wysokości 16 053 zł 59 gr, odsetki umowne naliczone przez pierwotnego wierzyciela w wysokości 72 053 zł 69 gr i koszty w kwocie 271 zł 75 gr. Razem zadłużenie na dzień wniesienia pozwu wynosi kwotę 235 678 zł 22 gr. Powód wskazał, iż jego legitymacja procesowa do dochodzenia roszczenia w niniejszej sprawie wynika z umowy przelewu wierzytelności z dnia 17 września 2013r. zawartej pomiędzy powodem a pierwotnym wierzycielem obejmującej również przedmiotową wierzytelność przysługującą Bankowi w stosunku do pozwanych. Na rozprawie w dniu 17 listopada 2015r. powód cofnął pozew w części co do kwoty 350 zł 69 gr dochodzonej z tytułu odsetek umownych i w tym zakresie zrzekł się roszczenia. (k. 200). Pozwani J. S. i R. S. w wyznaczonym terminie nie złożyli odpowiedzi na pozew (k. 112, 113, 118, 119). W toku procesu pozwani wnosili o oddalenie powództwa, przy czym nie podnosili żadnych zarzutów odnośnie roszczenia powoda co do zasady czy co do wysokości. Powoływali się natomiast na swoją trudną sytuację materialną uniemożliwiającą im spłatę zadłużenia wobec powoda. Pozwani wyjaśnili, że prowadzili działalność gospodarczą w formie spółki jawnej pod nazwą (...) Spółka jawna J. i R. S. , zakład przetwórstwa mięsnego. Pozwani podali, że w przeszłości prowadzili około 30 sklepów mięsno – spożywczych i zatrudniali około 70 osób. Początkowo działalność prosperowała bardzo dobrze, później zaczęły się problemy finansowe, zaczęło brakować pieniędzy na zakup towarów. Od stycznia 2012 roku toczy się postępowanie upadłościowe wobec spółki jawnej. Pozwani podali, że przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na cele konsumpcyjne, ale faktycznie środki pieniężne uzyskane z kredytu przeznaczyli na prowadzoną działalność gospodarczą. Pozwani powoływali się na fakt „bankructwa” ich firmy i wyprzedaży majątku w ramach postępowania egzekucyjnego. Podali, że prywatna nieruchomość pozwanego w A. (...) , gmina K. , została zlicytowana w toku egzekucji, natomiast druga nieruchomość w K. – Z. jest zajęta przez komornika. Pozwany oświadczył ponadto, że obecnie jest osobą bezrobotną. Pozwana wyjaśniła natomiast, że aktualnie jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę na 1/8 etatu jako sprzątaczka, zarabia 212 zł, w utrzymaniu pomagają pozwanym matka pozwanej, która otrzymuje emeryturę w kwocie 1 300 zł oraz rodzice pozwanego, którzy również pobierają emerytury w wysokościach około 900 zł i 2 000 zł. (k. 133-136, k. 200-201). Sąd ustalił, co następuje : W dniu 8 września 2008 roku pozwany R. S. zawarł z (...) Bankiem (...) Spółką Akcyjną w W. umowę kredytu gotówkowego P. o numerze (...) . Na podstawie umowy Bank udzielił pozwanemu kredytu gotówkowego w kwocie 216 000 zł i przelał na konto pozwanego w dniu 15 września 2008r. kwotę kredytu w wysokości 216 000 zł. Kredyt miał być spłacony zgodnie z harmonogramem do dnia 15 września 2014 roku. Zgodnie z §5 umowy oprocentowanie kredytu było zmienne i wynosiło na datę zawarcia umowy 9,25% w stosunku rocznym. W myśl §8 ust. 1, kredyt miał być spłacony w 72 ratach miesięcznych liczonych według formuły anuitetowej, a odsetki miały być spłacane w ratach miesięcznych w wysokości i terminach ustalonych w planie spłaty. Natomiast, stosownie do §12 ust. 1 i 2 umowy kredytowej, za każdy dzień opóźnienia w spłacie zadłużenia przeterminowanego Bank naliczał i pobierał odsetki według zmiennej stopy procentowej, obowiązującej w (...) S.A. w okresie utrzymywania się zaległości w spłacie kredytu, dla kredytów przeterminowanych i kredytów postawionych po upływie terminu wypowiedzenia w stan natychmiastowej wymagalności. W dniu zawarcia umowy stopa procentowa dla tych kredytów wynosiła 30% w stosunku rocznym. Kredyt był przeznaczony na cele konsumpcyjne, ale faktycznie środki pieniężne pochodzące z kredytu zostały wykorzystane przez pozwanych na cele prowadzonej przez nich działalności gospodarczej w (...) Spółka jawna J. i R. S. . W związku z zawartą umową kredytu pozwany R. S. złożył też oświadczenie o poddaniu się egzekucji prowadzonej przez wierzyciela na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego dotyczącej świadczeń pieniężnych z tytułu niespłaconego kredytu do kwoty 324 000 zł. /okoliczności bezsporne, ponadto dowód: oryginał umowy kredytu gotówkowego P. z dnia 8 września 2008r. z harmonogramem spłat kredytu (k. 161-162, k. 166), oryginał oświadczenia o poddaniu się egzekucji (k. 163), potwierdzenie uruchomienia kredytu (k. 167), wyciąg z taryfy (k. 164)/ Pozwany R. S. dokonał płatności 27 rat kredytu i popadł w zwłokę z dalszą jego spłatą. Wobec powstania zaległości w spłacaniu przez pozwanego zadłużenia z tytułu udzielonego kredytu, Bank wypowiedział pozwanemu umowę pismem z dnia 5 kwietnia 2011r. doręczonym pozwanemu w dniu 11 kwietnia 2011r. Na wniosek pozwanego, po wymianie korespondencji, Bank wyraził zgodę na polubowne załatwienie sprawy. W dniu 2 czerwca 2011r. pozwani oraz (...) S.A. podpisali umowę o przystąpieniu do długu, na podstawie której pozwana J. S. przystąpiła do długu wynikającego z przedmiotowego kredytu i wynoszącego wówczas 154 509 zł 20 gr (należność główna w kwocie 148 406 zł 80 gr; odsetki naliczone do dnia 1 czerwca 2011r. w kwocie 6 062 zł 40 gr i koszty w kwocie 40 zł). Pozwana w umowie oświadczyła, że znana jej jest treść umowy kredytu, wynikające z niej zadłużenie, do którego nie wnosi żadnych zastrzeżeń. Pozwana złożyła oświadczenie o przystąpieniu do powyższego zadłużenia w pełnej wysokości i zobowiązała się wobec Banku solidarnie z kredytobiorcą spłacić je wraz z dalszymi odsetkami. / dowód : wezwanie do zapłaty i wypowiedzenie z dnia 5 kwietnia 2011r. wraz z potwierdzeniem odbioru (k. 168, 169), umowa o przystąpieniu do długu z dnia 2 czerwca 2011r. (k. 152), odpis podania o restrukturyzację długu z dnia 9 marca 2011r. (k. 154), pismo Banku z dnia 17 marca 2011r. (k. 155), pismo pozwanych dot. restrukturyzacji długu z dnia 6 maja 2011r. (k. 156-159)/ W tym samym dniu, tj. 2 czerwca 2011r., pozwani J. S. i R. S. zawarli z (...) S.A. umowę ugody nr (...) . W §2 umowy ugody, pozwani uznali, że ich zadłużenie wobec Banku z tytułu przedmiotowego kredytu wynosi łącznie kwotę 154 509 zł 20 gr (w tym należność główna w kwocie 148 406 zł 80 gr, odsetki naliczone do dnia 1 czerwca 2011r. w kwocie 6 062 zł 40 gr i koszty w kwocie 40 zł). Zgodnie z §5 umowy ugody, pozwani zobowiązali się do spłaty zadłużenia w ratach miesięcznych, zgodnie z załączonym do ugody harmonogramem. Wysokość jednostkowej raty miesięcznej ustalono w okresie od dnia 8 lipca 2011r. do 8 czerwca 2012r. na kwotę 1 100 zł. Stosownie do § 7 ugody, wierzyciel był uprawniony do rozwiązania ugody w trybie natychmiastowym, m.in. w przypadku opóźnienia w spłacie kredytu – wynoszącego co najmniej 2 raty kredytu. W myśl §8 ugody, strony zgodnie ustaliły, że zawarcie niniejszej ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 k.c. Pozwani nie wywiązali się z obowiązku spłaty zadłużenia według postanowień ugody. Bank wysłał do nich monity z 9 sierpnia 2011r. Następnie pismami z dnia 23 września 2011r. Bank wystosował do pozwanych ponowne wezwanie do zapłaty zaległości w terminie 7 dni, które wówczas wynosiły, zgodnie z treścią umowy ugody, kwotę 2 256 zł 28 gr oraz oświadczenie o wypowiedzeniu umowy w przypadku braku w terminie zapłaty powyższych zaległości Pisma zostały doręczone pozwanym w dniu 3 października 2011r. Pozwani nie uregulowali swojego zobowiązania, wobec czego umowa ugody uległa rozwiązaniu. Zaległość pozwanych na dzień 23 września 2011r. wynosiła łącznie kwotę 156 876 zł 12 gr. Kolejne wezwania do zapłaty Bank wystosował do pozwanych pismami z dnia 16 listopada 2011r. doręczonymi w dniu 24 listopada 2011r. / dowód : umowa ugody z dnia 2 czerwca 2011r. (k. 170), harmonogram spłaty kredytu według postanowień umowy ugody (k. 190), monity z dnia 9 sierpnia 2011r. (k. 173, 174), wezwanie do zapłaty i wypowiedzenie z dnia 23 września 2012r. wraz z potwierdzeniami odbioru (k. 175-178), wezwania do zapłaty – monity z dnia 16 listopada 2011r. wraz z potwierdzeniami odbioru (k. 179-182)/ Wobec braku spłaty zadłużenia, w dniu 1 grudnia 2011r. (...) Bank (...) Spółka Akcyjna wystawiła bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) określający wysokość wymagalnego zadłużenia pozwanych jako dłużników solidarnych na kwotę 160 900 zł 62 gr z tytułu należności głównej oraz 13 601 zł 43 gr z tytułu odsetek umownych za okres od 24 listopada 2010r. do 30 listopada 2011r. wskazując również wysokość zmiennej stopy procentowej odsetek umownych za poszczególne okresy naliczania odsetek dla kredytów przeterminowanych. Zgodnie z b.t.e. dalsze odsetki były naliczane od dnia 1 grudnia 2011r. według zmiennej stopy procentowej obowiązującej w (...) S.A. stanowiącej czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego NBP. W dniu 13 grudnia 2011r. Bank złożył wniosek o nadanie sądowej klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nr (...) z dnia 1 grudnia 2011r. wystawionemu przeciwko pozwanym. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2011r. Sąd Rejonowy w C. w sprawie XV Co (...) nadał klauzulę wykonalności przedmiotowemu bankowemu tytułowi egzekucyjnemu na rzecz wierzyciela (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko pozwanemu. (...) S.A. w dniu 1 lutego 2012r. złożył do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Częstochowie M. G. wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego celem wyegzekwowania od pozwanego należności objętych bankowym tytułem egzekucyjnym nr (...) z dnia 1 grudnia 2011r. Egzekucja była prowadzona w sprawie KM (...) . We wniosku z dnia 18 października 2013r. wierzyciel (...) S.A. wystąpił o umorzenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na zbycie w dniu 17 września 2013r. wierzytelności przysługującej mu wobec pozwanych na rzecz powoda. Postanowieniem z dnia 12 maja 2014r. Komornik Sądowy umorzył postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela. Na wniosek (...) S.A. oraz innych wierzycieli, były prowadzone postępowania egzekucyjne przeciwko pozwanym z nieruchomości położonej w A. (...) , gm. K. . Bank (...) S.A. uczestniczył w tej egzekucji, ale celem zaspokojenia wierzytelności objętych innymi tytułami wykonawczymi i wynikających z innych umów oraz zabezpieczonych hipotecznie. / dowód : bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) z dnia 1 grudnia 2011r. (k. 183), wniosek o nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu sądowej klauzuli wykonalności z dnia 13 grudnia 2011r. (k. 2 akt XV Co (...) ), postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 21 grudnia 2011r. (k. 19-21 akt XV Co (...) ), wniosek egzekucyjny, wniosek o umorzenie egzekucji, postanowienie z dnia 12 maja 2014r. i tytuł wykonawczy (w aktach KM (...) ), kopie dokumentów z akt sprawy XV Co (...) : wydruku księgi wieczystej, projektu planu podziału, postanowień o zatwierdzeniu planu podziału – w załączeniu / Na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 17 września 2013r. (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. nabył od (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w W. wymagalną wierzytelność wobec pozwanych R. S. i J. S. z tytułu umowy kredytu gotówkowego P. o numerze (...) z dnia 8 września 2008r. wynoszącą w dacie przelewu: kwotę 147 299 zł 19 gr z tytułu kapitału, kwotę 72 053 zł 69 gr z tytułu odsetek umownych i koszty (prowizje i opłaty bankowe) w kwocie 271 zł 75 gr. Łącznie zobowiązanie pozwanych wynosiło na datę wniesienia pozwu kwotę 235 327 zł 53 gr , w tym: - kwotę 147 299 zł 19 gr z tytułu kapitału, - kwotę 6 062 zł 40 gr z tytułu odsetek umownych określonych i uznanych w ugodzie z dnia 2 czerwca 2011r., - kwotę 97 zł 65 gr z tytułu odsetek umownych naliczonych do 23 września 2011r. od rat wynikających z ugody płatnych 8 lipca 2011r, 8 sierpnia 2011r. i 8 września 2011r., - kwotę 65 542 zł 95 gr tytułem odsetek umownych naliczonych za okres od 24 września 2011r. do 17 września 2013r. (daty umowy sprzedaży wierzytelności), - kwotę 16 053 zł 59 gr z tytułu odsetek ustawowych od dnia 20 września 2013r. do dnia 23 lipca 2014r. oraz - kwotę 271 zł 75 gr tytułem kosztów (prowizji, opłat bankowych, wezwań, monitów i innych przesyłek bankowych). Razem – 235 327 zł 53 gr . /okoliczności bezsporne, ponadto dowód: odpis umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 17 września 2013r. z aneksem, pełnomocnictwami i załącznikiem (k. 30-52), wyciąg z ksiąg bankowych z 18 września 2013r. (k. 160)/ Sąd zważył, co następuje : W pierwszej kolejności należy wskazać, że pozwani J. S. i R. S. nie kwestionowali żądania pozwu co do wysokości, nie zgłaszali żadnych zarzutów co do prawidłowości wyliczenia zadłużenia przez powoda, w szczególności nie kwestionowali faktu istnienia zobowiązania, jego wysokości, legitymacji czynnej powoda, nie podnosili zarzutu spełnienia świadczenia. Z kolei całokształt zebranego materiału dowodowego pozwala uznać za wykazane istnienie zobowiązania z tytułu umowy o kredyt w wysokości objętej żądaniem pozwu, także mając na uwadze regulację przewidzianą w art. 230 k.p.c. (por. też: wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 lipca 2009r., V ACa 245/09, LEX nr 551987 ). Pozwani J. S. i R. S. nie podnieśli zarzutu, iż Bank nie postawił do dyspozycji pozwanego jako „pierwotnego” kredytobiorcy środków finansowych objętych umową, tj. że pozwany nie pobrał przedmiotowego kredytu. Tym niemniej, powód przedłożył potwierdzenie uruchomienia kredytu, z którego wynika wypłata środków pieniężnych na rzecz pozwanego. (k. 167). Mając natomiast na uwadze, iż brak zapłaty, tj. niedokonanie zwrotu pieniędzy, stanowi okoliczność negatywną, to na pozwanych spoczywał ciężar dowodu zwrotu przedmiotowego kredytu. Nie można bowiem obciążać powoda obowiązkiem wykazania braku zapłaty ze strony pozwanej, skoro stanowisko powoda odnośnie nieotrzymania przez niego zapłaty jest równoznaczne ze stwierdzeniem braku wpłat ze strony pozwanych, a zatem braku również jakichkolwiek „potwierdzeń zapłaty”. Natomiast pozwani, jako kredytobiorcy (podobnie jak pożyczkobiorca przy jakiejkolwiek umowie pożyczki między osobami fizycznymi) winni wykazać, że spłata nastąpiła, tj. przedłożyć potwierdzenia wpłat, dowody zapłaty, pokwitowania zapłaty, polecenia przelewu czy inne dokumenty świadczące o tym, że dokonali spłaty kredytu w całości lub w części. Dopiero na tej podstawie, dysponując odpowiednim materiałem w postaci tego rodzaju dokumentów, Sąd mógłby sam lub w razie potrzeby, za pomocą biegłego, przeanalizować kwestię spłaty pobranego przez pozwanych kredytu. W niniejszej sprawie jednak pozwani nie podnosili żadnych zarzutów odnośnie istnienia jakiś ewentualnych wpłat, które byłyby przez nich dokonane, a nie uwzględnione przez powoda (lub bank), ani nie przedłożyli jakichkolwiek dokumentów, które by świadczyły, że uregulowali swoje zobowiązanie, przynajmniej w takiej części, że pozostała suma do zapłaty z tytułu należności głównej i odsetek byłaby mniejsza niż kwoty żądane przez powoda. Poza tym, pozwani nie kwestionowali rachunkowego wyliczenia zadłużenia przedstawionego przez powoda w piśmie z dnia 23 października 2015r., które również zostało przeanalizowane przez Sąd pod kątem jego rachunkowej prawidłowości (k. 187-190). Należy zaznaczyć dodatkowo, iż postanowienie sądu o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu korzysta na podstawie art. 244 k.p.c. z mocy dokumentu urzędowego, z którym wiąże się domniemanie autentyczności i prawdziwości tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone, a zatem także wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego odnośnie wskazanego w nim zobowiązania (por.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2010r., IV CSK 187/10, LEX nr 667507). Dodatkowym dowodem istnienia zadłużenia po stronie pozwanego i jego wymagalności jest zatem bankowy tytuł egzekucyjny wydany przez poprzedniego wierzyciela (...) S.A. , któremu została nadana sądowa klauzula wykonalności. W dacie przelewu zmniejszyła się jedynie kwota kapitału z umowy kredytu i na skutek upływu czasu wzrosła wysokość odsetek. W niniejszej sprawie nie budzi też wątpliwości uprawnienie powoda (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w W. do wystąpienia z przedmiotowym powództwem. Zgodnie bowiem z art. 509 § 1 k.p.c. , wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Jednakże te sytuacje, dotyczące zakazu, nie znajdują zastosowania na gruncie omawianego przypadku. Z przepisu art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Prawo bankowe (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 1376 z późn. zm.) jednoznacznie wynika, że w celu sekurytyzacji wierzytelności bank m.in. może zawrzeć z funduszem sekurytyzacyjnym, jako osobą prawną, umowę przelewu wierzytelności; przy czym przelew wierzytelności banku na fundusz sekurytyzacyjny nie jest uzależniony od złożenia przez dłużnika oświadczenia o poddaniu się egzekucji (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2011r., V CSK 472/10, LEX nr 1108558 ). Z kolei wierzytelność przechodzi na nabywcę ze wszystkimi właściwościami, przywilejami i brakami; tak więc wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Wysokość dochodzonego roszczenia, jak wskazano wcześniej, nie była sporna pomiędzy stronami. Sposób wyliczenia odsetek umownych nie budzi wątpliwości w świetle postanowień umowy. Pozwani nie zgłaszali konkretnych zarzutów co do wyliczenia przedstawionego przez powoda. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 354§1 k.c. , Sąd zasądził od pozwanych J. S. i R. S. solidarnie na rzecz powoda (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w W. kwotę 235 327 zł 53 gr wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 29 lipca 2014 roku . Sąd umarzył postępowanie w sprawie w części, w której powód cofnął pozew, tj. co do żądania kwoty 350 zł 69 gr. W świetle zebranego materiału dowodowego i samych twierdzeń pozwanych, Sąd nie znalazł podstaw do ewentualnego rozłożenia zasądzonego od pozwanych świadczenia na raty. Pozwani zresztą nie składali takiego wniosku. Tym niemniej należy zauważyć, że ochrona, jaką zapewnia pozwanemu dłużnikowi art. 320 k.p.c. nie może być stawiana ponad ochronę wierzyciela w procesie cywilnym i wymaga uwzględnienia wszelkich okoliczności sprawy, w tym uzasadnionego interesu podmiotu inicjującego proces. Powołany przepis i sposób ustalenia spłaty w ratach stanowi odstępstwo od ogólnych reguł wymagalności roszczenia, stąd jego zastosowanie wymaga uwzględnienia interesu wierzyciela, który częściowo zostaje pozbawiony należności z tytułu odsetek. Zakres, w jakim następuje ograniczenie prawa wierzyciela w zakresie odsetek, winien być minimalizowany do niezbędnych granic koniecznych z uwagi na okoliczności, jakie uzasadniają rozłożenie świadczenia na raty. Podkreślić należy, że okoliczności te stosownie do art. 320 k.p.c. winny mieć charakter wyjątkowy. (por.: wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 stycznia 2014r., V ACa 620/13, LEX nr 1428097; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 20 lutego 2014r., I ACa 853/13, LEX nr 1455645). Ze względu na wysokość zadłużenia i sytuację materialną pozwanych spłata należności w ratach byłaby nierealna. Natomiast sama ciężka sytuacja materialna dłużnika, nawet uniemożliwiająca mu w danym momencie spłatę zadłużenia, nie stanowi podstawy do oddalenia powództwa i pozbawienia w sposób trwały wierzyciela możliwości zaspokojenia swojego roszczenia w drodze ewentualnego postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie nie występowały też żadne szczególne, wyjątkowe okoliczności, które uzasadniałyby oddalenie powództwa na podstawie art. 5 k.c. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. i art. 105§2 k.p.c. Powód w toku procesu poniósł koszty obejmujące: opłatę stosunkową od pozwu w kwocie 11 784 zł (2 946 zł + 8 838 zł k. 14), koszty zastępstwa procesowego w kwocie 7 200 zł. Razem – 18 984 zł. Pozwani w toku procesu nie ponieśli żadnych kosztów. Łącznie koszty procesu wyniosły zatem kwotę 18 984 zł. Powód wygrał proces w 99,85%. Po stosunkowym rozdzieleniu kosztów pozwani solidarnie powinni zwrócić powodowi kwotę 18 956 zł tytułem kosztów procesu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI