I C 468/16

Powódka R. C. domagała się od Powiatu (...) zwrotu kwoty 425 złotych, stanowiącej różnicę między opłatą za wydanie karty pojazdu uiszczoną w 2004 roku (500 zł) a opłatą obowiązującą po zmianie przepisów (75 zł). Argumentowała, że pierwotna opłata została pobrana na podstawie rozporządzenia uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z Konstytucją. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, że opłata była zgodna z ówcześnie obowiązującymi przepisami, a ponadto roszczenie uległo przedawnieniu. Sąd Rejonowy w Olkuszu, po analizie stanu faktycznego i prawnego, uznał, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd potwierdził, że Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z Konstytucją RP, a przepis ten utracił moc obowiązującą z dniem 1 maja 2006 r. Sąd podzielił dominujący pogląd orzeczniczy, że sądy mogą odmówić zastosowania normy prawnej sprzecznej z Konstytucją, nawet jeśli została ona uiszczona przed datą utraty mocy obowiązującej. Podkreślono, że dopuszczalna jest droga sądowa do dochodzenia zwrotu nienależnie pobranej opłaty, a podstawę prawną roszczenia stanowią przepisy o nienależnym świadczeniu (art. 410 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 405 k.c.). Jednakże, w związku z podniesionym przez pozwanego zarzutem przedawnienia, sąd oddalił powództwo. Roszczenie z bezpodstawnego wzbogacenia przedawnia się w terminie 10 lat, a termin ten rozpoczął bieg od momentu wpłacenia zawyżonej opłaty (16 lipca 2004 r.). W związku z tym, z upływem 16 lipca 2014 r., roszczenie powódki uległo przedawnieniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 kpc, zasądzając od powódki na rzecz pozwanego kwotę 120 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający