I C 467/24

Sygn. akt I C 467/2 4 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2025 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janusz Supiński Protokolant: Katarzyna Kucharska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01.07.2025 r. w G. sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w R. przeciwko (...) SA w W. o zapłatę I. Zasadza od pozwanego (...) SA w W. na rzecz powoda (...) Sp. z o.o. w R. kwotę 3.239,48 (trzy tysiące dwieście trzydzieści dziewięć 48/100) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26.06.2024r. do dnia zapłaty. II. W pozostałym zakresie powództwo oddala. III. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.062,15 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Sygn. akt I C 467/24 upr UZASADNIENIE Powód (...) sp. z o.o. z siedzibą w R. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 3.539,48 zł na którą to składały się: kwota 3.239,48 zł tytułem odszkodowania oraz kwota 300,00 zł tytułem zwrotu kosztów sporządzenia przez rzeczoznawcę kalkukacji naprawy. Od kwoty 3.239,48 zł powód żądał zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 26.06.2024 r. do dnia zapłaty. Nadto wniósł o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu powód podał, że w dniu 22.05.2024 r. powstała szkoda komunikacyjna, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki B. (...) o nr rej. (...) należący do poszkodowanej E. B. (1) , sprawca wypadku miał zaś zawartą polisę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych ze stroną pozwaną. Pozwany przyjął swoją odpowiedzialność co do zasady oraz przyznał i wypłacił na rzecz powódki odszkodowanie w kwocie 2.380,14 zł. Zdaniem powoda zaproponowana przez pozwanego kwota odszkodowania jest zaniża, bowiem zgodnie z kalkulacją powoda koszt naprawy pojazdu wynosi 5.619,62 zł. Powód wskazał, że kwota dotychczas wypłacona poszkodowanemu odbiega od rzeczywistych nakładów, które są niezbędne do przywrócenia pojazdu poszkodowanego do stanu sprzed wypadku. PozwanyPowszechny Zakład (...) .A. z siedzibą w W. przyznał udzielenie pokrycia ubezpieczeniowego sprawcy szkody w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Wskazał jednak, że powództwo winno podlegać oddaleniu, albowiem dochodzona przez powoda kwota jest zawyżona. Argumentował dalej, że ubezpieczyciel nie jest obowiązany do pokrycia kosztów najwyższych, a jedynie realnych, ekonomicznie uzasadnionych kosztów naprawy. Podniósł także, że koszt ekspertyzy prywatnej nie stanowi szkody poniesionej przez poszkodowaną. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 22.05.2024 r. doszło do zdarzenia komunikacyjnego, w którym uszkodzeniu uległ samochód marki B. (...) o nr rej. (...) należący do poszkodowanej E. B. (1) . Sprawca kolizji posiadał umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawartą w pozwanym towarzystwie. Poszkodowana zgłosiła swojemu ubezpieczycielowi szkodę w dniu 24.05.2024 r. (okoliczności bezsporne) Umową cesji wierzytelności z dnia 17.06.2024 r. poszkodowana scedowała na rzecz (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wierzytelność przysługującą jej z tytułu naprawienia szkody majątkowej, tj. odszkodowania z polisy oc sprawcy. Na mocy umowy z dnia 21.06.2024 r. Platforma Zgłoszeń N. sp. z so.o. z siedzibą w W. scedowała wymienioną wyżej wierzytelność na rzecz powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w R. . (dowód: umowa cesji z dnia 17.06.2024 r. z załącznikiem – k.19,21, umowa cesji z dnia 21.06.2024 r. z załącznikiem – k. 22 – 23) W toku bezpośredniej likwidacji szkody decyzją z dnia 13.06.2024 r. przyznano E. B. (1) odszkodowanie w wysokości 2.380,14 zł. (dowód: decyzja z dnia 13.06.2024 – k.26) Powód zlecił wykonanie opinii w zakresie kosztów naprawy pojazdu rzeczoznawcy prywatnemu, a następnie zapłacił za tę ekspertyzę kwotę 300 zł. (faktura – k. 14) Zgodnie z opinią prywatną sporządzoną przez rzeczoznawcę koszt naprawy pojazdu w celu przywrócenia go do stanu sprzed zdarzenia wynosi 5.619,62 zł. Powód powołując się na ową kalkulację wezwał pozwanego do pełnej kompensacji szkody w wysokości 3.239,48 zł. Pozwany nie odpowiedział na wezwanie. (dowód: kosztorys naprawy sporządzony przez powoda – k. 11 – 13, kosztorys naprawy sporządzony przez pozwanego – k. 15 – 18, wezwanie do zapłaty – k. 24) Koszt naprawy auta poszkodowanej w zakresie uszkodzeń pozostających w związku przyczynowym z kolizją z 22.05.2024 r., przy użyciu części zamiennych oryginalnych oraz przy zastosowaniu średnich stawek za roboczogodzinę, obowiązujących w regionie miejsca zamieszkania poszkodowanej wynosi 5.915,23 zł. (dowód: opinia biegłego M. P. k. 65 – 98) Sąd zważył, co następuje: Bezspornym w sprawie jest ustalony wyżej stan faktyczny w zakresie okoliczności zdarzenia z dnia 22.05.2024 r. Bezspornym był także fakt obowiązującej w dniu zdarzenia ochrony ubezpieczeniowej w ramach obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych oraz przebieg postępowania likwidacyjnego, przeprowadzonego po dokonanym przez poszkodowaną zgłoszeniu. W szczególności w tym kontekście bezsporną pozostała kwota 2.380,14 zł, wypłacona poszkodowanej tytułem odszkodowania. Powyższe wynika tak z niekwestionowanych przez strony dokumentów oraz zeznań świadka E. B. (1) , które również nie zostały w żaden sposób przez strony oprotestowane. Pozostałe okoliczności Sąd ustalił w oparciu o opinię biegłego sądowego M. P. . W ocenie Sądu sporządzona przez biegłego sądowego opinia została wykonana w sposób fachowy, rzetelny oraz pełny i stanowiła podstawę dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Nadto, żadna ze stron nie kwestionowała opinii. Pierwszym zagadnieniem spornym między stronami był uzasadniony koszt naprawy uszkodzonego pojazdu, za którego skutki odpowiedzialność ponosi pozwany, jako ubezpieczyciel sprawcy. Drugą kwestią sporną pozostała zasadność zwrotu kosztów sporządzenia prywatnej opinii na zlecenie powoda przez rzeczoznawcę. Odnosząc się w pierwszej kolejności do spornego zagadnienia dotyczącego wysokości należnego odszkodowania z tytułu szkody w spornym pojeździe zauważyć należy, że z zeznań świadka E. B. wynika, iż naprawiła uszkodzony pojazd marki B. (...) w wybranym przez siebie warsztacie naprawczym. Koszt tej naprawy nie jest jednak znany. Podkreślić w tym miejscu należy, że powyższa okoliczność nie ma wpływu ani na zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela, ani na ustalenie rozmiaru należnego odszkodowania. Dostrzec należy, że skoro poszkodowanemu przysługuje prawo do żądania przywrócenia stanu poprzedniego, a obowiązki ubezpieczyciela ograniczają się do świadczenia w pieniądzu, to ubezpieczyciel powinien wypłacić kwotę odpowiadającą profesjonalnie wykonanej naprawie. Rzeczą poszkodowanego jest, czy przeznaczy te środki na wykonanie naprawy w całości, czy też w części pokryje z nich koszty choćby nieprofesjonalnej naprawy. Powyższy pogląd znajduje aprobatę w orzecznictwie Sadu Najwyższego, w którym stwierdzono m. in., że obowiązek naprawienia szkody przez wypłatę odpowiedniej sumy pieniężnej powstaje z chwilą wyrządzenia szkody i nie jest uzależniony od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza ją naprawiać . (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia 2003 r., IV CKN 387/01). Istotne znaczenie dla ustalenia zakresu odpowiedzialności ubezpieczonego (a co za tym idzie jego ubezpieczyciela) ma treść art. 361 k.c. , który wyraża zasadę pełnej odpowiedzialności za wyrządzona szkodę, nakładając na sprawcę szkody obowiązek naprawienia szkody w całości. Oznacza to, że jeżeli nic innego nie wynika z przepisy ustawy ani z umowy między stronami, poszkodowany powinien uzyskać naprawienie szkody w pełnej wysokości. (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 27.09.2016 r. I ACa 613/16). Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż pozwany w ramach bezpośredniej likwidacji szkody dotychczas wypłacił E. B. (1) tytułem odszkodowania kwotę 2.380,14 zł. Natomiast biegły sądowy w swojej opinii ustalił, że koszt przywrócenia pojazdu B. (...) o numerze rejestracyjnym (...) do stanu sprzed kolizji przy użyciu oryginalnych części zamiennych sygnowanych logo producenta oraz przy zastosowaniu średnich stawek za roboczogodzinę obowiązujących w województwie (...) wynosi 5.915,23 zł. Mając na uwadze powyższe rozważania w ocenie Sądu niewątpliwie przyznane odszkodowanie z tytułu szkody w pojeździe marki B. (...) jest zbyt niskie. Kolejnym zagadnieniem spornym jest zasadność wykonania prywatnej opinii rzeczoznawcy na zlecenie powoda na etapie przesądowym i dochodzona od pozwanego kwota 300 zł tytułem zwrotu kosztów poniesionych przez powoda związanych ze sporządzeniem owej opinii. Pochylając się nad tą materią, Sąd dostrzegł oczywiście uchwałę składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 2 września 2019 r. w sprawie III CZP 99/18 stanowiącej, że poszkodowanemu oraz cesjonariuszowi roszczeń odszkodowawczych z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej zwrot kosztów tzw. prywatnej opinii (ekspertyzy) rzeczoznawcy, jeżeli jej sporządzenie było niezbędne do efektywnego dochodzenia odszkodowania. W niniejszej sprawie jednak Sąd dostrzegł też, że powodem jest firma, wyspecjalizowana w dochodzeniu odszkodowań komunikacyjnych od ubezpieczycieli sprawców kolizji drogowych, która niewątpliwie posiada fachowe zaplecze, umożliwiające jej funkcjonowanie. Oznacza to, że powód posiada wiedzę, możliwości techniczne i materiały, umożliwiające samodzielne dokonywanie obliczeń kosztorysowych w zakresie szkód komunikacyjnych np. program (...) . Powszechnie wiadomym też jest, że korzystanie z tego programu nie jest zajęciem nadmiernie skomplikowanym, w szczególności dla osób, trudniących się na co dzień problematyką odszkodowawczą. Brak jest zatem logicznego uzasadnienia dla lansowanej przez powoda tezy o konieczności zasięgania prywatnych opinii rzeczoznawców i ponoszenia w związku z tym dodatkowych kosztów i to tym bardziej zważywszy, że poszkodowany (a zatem i powód) dysponował już kosztorysem naprawczym, otrzymanym od pozwanego. Weryfikacja zatem kosztorysu pozwanego polegała jedynie na podstawieniu w programie (...) odpowiednich danych co do stawek, a nie szerokiej interpretacji zakresu uszkodzeń pojazdu poszkodowanej. Co więcej – kosztorys wykonany na zlecenie powoda został sporządzony już po nabyciu wierzytelności, co potwierdza, że powód nabywając wierzytelność nie potrzebował przedmiotowej ekspertyzy do oceny rentowności swojej decyzji, a została ona wykonana li tylko na potrzeby niniejszej sprawy. Tymczasem powód, zamiast sporządzać prywatne ekspertyzy i próbować obciążyć pozwanego ich kosztami mógł wytoczyć np. powództwo częściowe i – po uzyskaniu opinii biegłego sądowego – podjąć ewentualną decyzję co do zmiany zakresu roszczenia. Niewątpliwie ograniczyłoby to koszty, przyczyniając się do ograniczenia wysokości szkody. W takiej sytuacji Sąd stanął na stanowisku, iż brak było racjonalnych podstaw do obciążania pozwanego kosztami sporządzenia prywatnego kosztorysu w niniejszej sprawie. Reasumując należy wskazać, że kwotą przywracającą pojazd do stanu sprzed kolizji jest 5.915,23 zł, co oznacza, że roszczenie powoda w wysokości dochodzonej pozwem (3.239,48 zł) jest zasadne, a nawet mogłoby być o 295,61 złotych wyższe. Skoro jednak powód dochodzi kwoty 3.239,48 zł to taką właśnie sumę Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda tytułem odszkodowania. O odsetkach od tej kwoty Sąd orzekł po myśli art. 817 § 1 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych , zakreślających ubezpieczycielowi 30 dniowy termin do spełnienia świadczenia licząc od dnia otrzymania zawiadomienia o wypadku. Konsekwencją orzeczenia jak w pkt I wyroku jest oddalenie powództwa w pozostałej części (pkt II.) O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia owych kosztów, opisaną w art. 100 k.p.c. Sąd w realiach tej sprawy uwzględnił, że powód wygrał sprawę w 91,52 %, zaś pozwany w 8,48 %. Koszty procesu wyniosły w sprawie po stronie powoda 3.430,85 zł (900 zł - koszty zastępstwa procesowego, kwota 200 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 2.313,85 zł – wykorzystana zaliczka na koszty opinii biegłego), zaś po stronie pozwanej 917 zł (koszty zastępstwa procesowego - 900 zł i 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa). Wykonane działania rachunkowe doprowadziły do sformułowania pkt III wyroku.