I C 1639/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uwzględnił powództwo banku o zapłatę 131.200,54 zł, rozkładając zasądzoną należność na 65 miesięcznych rat i obciążając pozwanego jedynie częścią kosztów procesu.
Bank pozwał Z. B. o zapłatę 131.200,54 zł z tytułu zwrotu przedmiotu kredytu. Sąd Okręgowy w Łodzi uwzględnił powództwo, uznając zasadę odpowiedzialności i wysokość roszczenia za niesporne. Ze względu na trudną sytuację materialną pozwanego, sąd rozłożył zasądzoną należność na 65 miesięcznych rat, zwalniając go z odsetek za okres od wyrokowania do płatności rat. Pozwany został obciążony jedynie częścią kosztów procesu.
Bank S.A. w W. wniósł pozew przeciwko Z. B. o zasądzenie kwoty 131.200,54 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu, tytułem zwrotu przedmiotu kredytu. Sprawa, po przekazaniu przez Sąd Rejonowy Lublin-Zachód, trafiła do Sądu Okręgowego w Łodzi, który pierwotnie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwany wniósł sprzeciw, nie negując zasady odpowiedzialności ani wysokości roszczenia, lecz wnioskując o rozłożenie należności na raty oraz o ograniczenie swojej odpowiedzialności. Sąd Okręgowy ustalił, że strony zawarły umowę kredytu w 2013 roku, a pozwany zaprzestał spłaty, co skutkowało wypowiedzeniem umowy i postawieniem niespłaconych należności w stan natychmiastowej wymagalności. Zadłużenie na dzień wniesienia pozwu wynosiło 131.200,54 zł. Sąd ustalił również, że żona pozwanego nie wyraziła zgody na zaciągnięcie zobowiązania, a pieniądze z kredytu zostały przekazane koledze pozwanego na inwestycję, która okazała się nieudana. Sąd uznał powództwo za uzasadnione, opierając się na przepisach Prawa bankowego, Kodeksu cywilnego i postanowieniach umownych. Ze względu na trudną sytuację materialną pozwanego (dochód ok. 4000 zł netto, żona ok. 2000 zł netto, koszty utrzymania mieszkania ok. 1000 zł, spłata innego kredytu 450 zł miesięcznie), sąd rozłożył zasądzoną kwotę na 65 miesięcznych rat, zwalniając pozwanego z odsetek za okres od wyrokowania do płatności rat. Dodatkowo, na podstawie art. 102 KPC, pozwany został obciążony jedynie częścią kosztów procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może rozłożyć na raty zasądzone świadczenie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sytuacja materialna pozwanego (niski dochód, wysokie koszty utrzymania, inne zadłużenie) nie pozwala na jednorazową spłatę długu, dlatego rozłożył należność na 65 miesięcznych rat, aby umożliwić spłatę i zapobiec dalszemu zadłużaniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uwzględnienie powództwa w całości
Strona wygrywająca
Bank S.A. w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bank S.A. w W. | spółka | powód |
| Z. B. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (10)
Główne
pr. bank. art. 69 § ust. 1
Prawo bankowe
Podstawa prawna roszczenia o zwrot przedmiotu kredytu.
k.c. art. 359 § § 1
Kodeks cywilny
Podstawa prawna roszczenia o odsetki.
k.c. art. 481 § § 1
Kodeks cywilny
Podstawa prawna roszczenia o odsetki.
k.p.c. art. 320
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do obciążenia pozwanego jedynie częścią kosztów procesu ze względu na trudną sytuację materialną.
Pomocnicze
k.p.c. art. 319
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzeczenia o ograniczeniu odpowiedzialności pozwanego.
k.p.c. art. 41 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzeczenia o ograniczeniu odpowiedzialności pozwanego.
k.c. art. 5
Kodeks cywilny
Sąd uznał rozłożenie na raty na dłuższy okres za społecznie nieuzasadnione.
KRO art. 41 § § 2
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Zastrzeżenie prawa powoływania się w toku egzekucji na ograniczenie odpowiedzialności.
k.p.c. art. 230
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd uznał okoliczności materialne i życiowe pozwanego za przyznane.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasada odpowiedzialności pozwanego za zwrot przedmiotu kredytu. Wysokość roszczenia banku jest uzasadniona i wynika z umowy kredytowej.
Godne uwagi sformułowania
Nie negując ani zasady odpowiedzialności, ani wysokości roszczenia w szczególnie uzasadnionych wypadkach można rozłożyć na raty zasądzone świadczenie nie ma on żadnych realnych możliwości jednorazowego spełnienia świadczenia rozłożenie na raty zadłużenia na dłuższy okres Sąd uznał za społecznie nieuzasadnione w rozumieniu art. 5 KC obciążył pozwanego jedynie częścią kosztów procesu należnych powodowi
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty w przypadku trudnej sytuacji materialnej dłużnika, zastosowanie art. 102 KPC w kontekście kosztów procesu."
Ograniczenia: Każda sprawa o rozłożenie na raty lub zastosowanie art. 102 KPC jest oceniana indywidualnie na podstawie konkretnych okoliczności faktycznych i materialnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sąd może uwzględnić trudną sytuację materialną dłużnika, rozkładając spłatę kredytu na raty i ograniczając koszty procesu, co jest praktycznie istotne dla wielu osób.
“Bank wygrał sprawę, ale dłużnik zapłaci w 65 ratach. Jak sąd pomógł w trudnej sytuacji finansowej?”
Dane finansowe
WPS: 131 200,54 PLN
należność główna: 131 200,54 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I C 1639/18 UZASADNIENIE (...) Bank S.A w W. w pozwie z dnia 22 czerwca 2018r., skierowanym przeciwko Z. B. wniósł o zasądzenie kwoty 131.200,54 zł z odsetkami oraz kosztami procesu z tytułu zwrotu przedmiotu kredytu. (pozew k. 4 – 7) Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 9 lipca 2018r. w sprawie VI Nc- (...) przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Łodzi. (postanowienie k. 9) Sąd Okręgowy w Łodzi nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 21 września 2018r. w sprawie I Nc 469/18 uwzględnił powództwo. (nakaz zapłaty k. 32) Nakaz zapłaty został doręczony pozwanemu w dniu 10 października 2018r. (potwierdzenie odbioru k. 36) Pozwany w dniu 23 października 2018r. wniósł sprzeciw. Nie negując ani zasady odpowiedzialności, ani wysokości roszczenia, wniósł o rozłożenie na raty zasądzonej należności oraz zamieszczenie w wyroku zastrzeżenia prawa powoływania się w toku egzekucji na ograniczenie swojej odpowiedzialności w trybie art. 41 § 2 KRO . (sprzeciw k. 37 – 38) Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Strony w dniu 25 kwietnia 2013r. zawarły umowę kredytu nr (...) . Pozwany zobowiązał się zwrócić powodowi kwotę kredytu, tj. 87.318,01 zł z odsetkami i kosztami. Pozwany zaprzestał spłacać należności wynikające z umowy, w związku z czym powód wypowiedział umowę, a niespłacone należności zostały postawione w stan natychmiastowej wymagalności. Zadłużenie pozwanego wobec powoda wynosiło na chwilę wniesienia pozwu 131.200,54 zł. (niesporne) Żona powoda nie wyraziła zgody na zaciągnięcie przez męża zobowiązania w stosunku do powoda. Powód pieniądze z kredytu przekazał koledze z zamiarem partycypowania w zyskach z działalności firmy, którą prowadził kolega. Kolega powoda utracił płynność finansową i powód nie zrealizował swoich planów i nie odzyskał zainwestowanych pieniędzy. Powód ma stałą pracę i zarabia miesięcznie około 4000 zł netto. Gospodarstwo domowe prowadzi z żoną oraz dziećmi w wieku 9 i 13 lat. Żona powoda zarabia miesięcznie około 2.000 zł netto. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania z mediami wynoszą około 1.000 zł. Pozwany spłaca zadłużenie wobec powoda w kwotach po 500 zł miesięcznie. Spłaca też inny kredyt – po 450 zł miesięcznie. (zeznania świadka J. B. k. 62, zeznania pozwanego k. 62) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo jest uzasadnione i zasługuje na uwzględnienie w całości. Zasada odpowiedzialności oraz jej zakres nie były sporne, zatem co do podstawy prawnej roszczenia pozwu skrótowo można wyjaśnić, że wynika ona z przepisu art. 69 ust. 1 Prawa bankowego oraz postanowień umownych łączących strony. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanego przepisu oraz art. 359 § 1 i art. 481 § 1 KC Sąd orzekł jak w pkt. 1 sentencji wyroku. Powód nie wykazał, że żona pozwanego wyraziła zgodę na zaciągnięcie przez męża zobowiązania wobec powoda, w związku z czym Sąd na podstawie art. 319 KPC oraz art. 41 § 2 KPC orzekł jak w pkt. 2 sentencji wyroku. Zgodnie z art. 320 KPC , Sąd może w wyroku „w szczególnie uzasadnionych wypadkach” rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Biorąc pod uwagę niesporną sytuację materialną i życiową pozwanego (okoliczności te Sąd uznał za przyznane w trybie art. 230 KPC ) nie ma on żadnych realnych możliwości jednorazowego spełnienia świadczenia na rzecz powoda. Jest to oczywiste i nie wymaga szerszego uzasadnienia, skoro powód nie wykazał, że pozwany ma majątek pozwalający na jednorazową spłatę zadłużenia. Wobec powyższego w celu umożliwienia pozwanemu zapłaty długu oraz niepopadania w dalsze zadłużenie, Sąd rozłożył spłatę zasądzonej należności głównej na 65 miesięcznych rat z tym skutkiem, że wierzycielowi nie przysługują odsetki od ratalnych świadczeń za okres od daty wyrokowania do daty płatności poszczególnych rat. Rozłożenie na raty zadłużenia na dłuższy okres Sąd uznał za społecznie nieuzasadnione w rozumieniu art. 5 KC i pozbawiłoby wierzyciela wartości ekonomicznej należnego mu świadczenia. Biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną pozwanego, obciążonego relatywnie wysokim zadłużeniem wobec powoda, Sąd na podstawie art. 102 KPC obciążył pozwanego jedynie częścią kosztów procesu należnych powodowi. ZARZĄDZENIE doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem zgodnie z wnioskiem.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI