I C 452/16

Sygn. akt I C 452/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2016 r. w G. sprawy z powództwa Ł. M. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowo-akcyjnej z siedzibą w G. oraz (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. o zapłatę utrzymuje w całości w mocy wyrok zaoczny z dnia 20 lipca 2016 r. UZASADNIENIE Stan faktyczny Ł. M. zawarł ze (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spółką komandytowo-akcyjną z siedzibą w G. w dniu 17 marca 2014 r. umowę na wykonanie prac związanych z oprogramowaniem i uruchomieniem sterowników w szafach (...) .PO.1, (...) .PO.2, (...) .PO.3, (...) .PO.4, (...) .PO.5 w ramach systemu (...) w Galerii (...) w S. , integrację instalacji oprogramowania stacji roboczej (...) , przygotowaniem programów i wizualizacji systemu zgodnie z załącznikiem do tej umowy. Wynagrodzenie umowne wynosiło 60.000 zł, płatne w terminie 10 dni od odbioru. Dowód: umowa, 22-24 Ł. M. zawarł w dniu 8 lipca 2014 r. ze (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spółką komandytowo-akcyjną z siedzibą w G. umowę, której przedmiotem było wykonanie oprogramowania w A. umożliwiającego przygotowanie wizualizacji (...) w postaci diagramów. Wynagrodzenie umowne wynosiło 18.000 zł, płatne w terminie 10 dni od odbioru. Dowód: umowa, k. 27-28 Wszystkie prace objęte w/w umowami zostały przez Ł. M. poprawnie wykonanie i odebrane bez uwag przez zamawiającego w dniu 18 września 2015 r. Dowód: odbiór, k. 28 Jak dotąd zamawiający zapłacił powodowi wynagrodzenie w kwocie 27.300 zł. Okoliczność bezsporna Ocena dowodów Stan faktyczny ustalono na podstawie niekwestionowanych dokumentów prywatnych w postaci umów i protokołu odbioru. Kwalifikacja prawna Powództwo jest w całości zasadne. Powód wykonał zamówione dzieła i otrzymał jedynie część umówionego wynagrodzenia. Odpowiedzialność komplementariusza spółki komandytowo-akcyjnej (w tym przypadku: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. ) wynika z art. 126 § 1 pkt 1 w zw. z art. 22 § 2 k.s.h. W przypadku spółki jawnej obowiązuje zasada, że każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 33 k.s.h. W przypadku spółki komandytowo-akcyjnej różnica polega jedynie na tym, że bez ograniczeń odpowiadają wspólnicy będący komplementariuszami. Pozwana spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest właśnie komplementariuszem pozwanej spółki komandytowo-akcyjnej. Tak więc na etapie postępowania rozpoznawczego odpowiedzialność pozwanego ad 2 jest solidarna z odpowiedzialnością spółki komandytowo-akcyjnej. Różnica dotyczy etapu egzekwowania roszczenia (a więc fazy dopiero po ewentualnym uprawomocnieniu się wyroku): do uzyskania klauzuli wykonalności umożliwiającej zaspokojenie wierzyciela z majątku komplementariusza konieczne jest wykazanie bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce komandytowo-akcyjnej ( art. 778 1 k.p.c. ). Na etapie niniejszego procesu – co oczywiste – ta kwestia nie miała więc znaczenia dla treści punktu I. wyroku zaocznego. Sprzeciw pozwanych nie zawierał argumentów i dowodów podważających zasadność wyroku zaocznego. Twierdzenie, że powództwo jest przedwczesne okazało się gołosłownym stanowiskiem pozwanych. Nie udowodniono, że powód prolongował spłatę długu – z wiarygodnych zdaniem Sądu zeznań powoda złożonych na rozprawie wynika, że taki fakt nie miał miejsca. Zresztą – ciężar dowodu na tę okoliczność spoczywał i tak na stronie pozwanej ( art. 6 k.c. ). Przyjęto więc – zgodnie z brzmieniem obu umów, że termin wymagalności następował 10 dni po odbiorze, czyli z dniem 28 września 2015 r. (powód dochodził odsetek od 30 września 2015 r., co jest dopuszczalne) Mając powyższe na uwadze zgodnie z art. 347 k.p.c. wyrok zaoczny utrzymano w mocy w całości: podstawą prawną rozstrzygnięcia w punkcie I . wyroku zaocznego był: w stosunku do pozwanej spółki komandytowo-akcyjnej art. 627 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. , w stosunku do pozwanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – ponadto art. art. 126 § 1 pkt 1 w zw. z art. 22 § 2 w zw. z art. 31 § 2 k.s.h. , podstawą rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II . wyroku zaocznego był art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 105 § 2 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (na zasądzone koszty składała się: opłata sądowa od pozwu 2.184 zł, opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej 4.800 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł).