X C 500/16 upr.
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd oddalił powództwo o zapłatę czesnego, uznając roszczenie za przedawnione na podstawie trzyletniego terminu wynikającego z przepisów Prawa o szkolnictwie wyższym.
Powód dochodził zapłaty czesnego od pozwanego studenta na podstawie umowy o świadczenie usług edukacyjnych. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia oraz zarzut, że nigdy nie rozpoczął studiów. Sąd uznał, że umowa była wiążąca, ale przychylił się do zarzutu przedawnienia, stosując trzyletni termin wynikający z nowelizacji Prawa o szkolnictwie wyższym, co skutkowało oddaleniem powództwa.
Sprawa dotyczyła powództwa o zapłatę czesnego w kwocie 3688,74 zł, wniesionego przez spółkę będącą nabywcą wierzytelności, przeciwko byłemu studentowi. Pozwany student zawarł umowę z uczelnią w 2006 roku, zobowiązując się do uiszczania opłat za studia. Mimo podpisania umowy, pozwany nigdy nie przystąpił do zajęć, nie złożył ślubowania i nie uiścił żadnej raty czesnego, za co został skreślony z listy studentów w 2007 roku. Powód powoływał się na umowę o zakup wierzytelności. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, wskazując na datę zawarcia umowy i decyzję o skreśleniu. Sąd pierwszej instancji, po analizie stanu faktycznego i prawnego, uznał, że umowa była wiążąca dla pozwanego, nawet jeśli nie rozpoczął on studiów. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazał się jednak zarzut przedawnienia. Sąd zastosował trzyletni termin przedawnienia wynikający z art. 160a ust. 7 Prawa o szkolnictwie wyższym, wprowadzony nowelizacją z 2014 roku, który zgodnie z przepisami przejściowymi miał zastosowanie do umów zawartych przed wejściem w życie nowej ustawy. Ponieważ pozew został wniesiony po upływie tego terminu, sąd oddalił powództwo jako przedawnione. Sąd odniósł się również do uchwały Sądu Najwyższego III CZP 67/15, wskazując, że dotyczy ona innego stanu prawnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, roszczenie przedawnia się z upływem trzech lat.
Uzasadnienie
Sąd zastosował trzyletni termin przedawnienia wynikający z art. 160a ust. 7 Prawa o szkolnictwie wyższym, który zgodnie z przepisami przejściowymi nowelizacji z 2014 roku miał zastosowanie do umów zawartych przed jej wejściem w życie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
Ł. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. | spółka | powód |
| Ł. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
p.o.s.w. art. 160a § ust. 7
Prawo o szkolnictwie wyższym
Roszczenia wynikające z umowy o warunkach odpłatności za studia przedawniają się z upływem trzech lat.
u.z.p.o.s.w. art. 32
Ustawa o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw
Do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 160a ust.7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.
k.p.c. art. 108
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut przedawnienia roszczenia z uwagi na zastosowanie trzyletniego terminu przedawnienia wynikającego z nowelizacji Prawa o szkolnictwie wyższym.
Odrzucone argumenty
Roszczenie o zapłatę czesnego nie uległo przedawnieniu (argumentacja powoda oparta na uchwale SN III CZP 67/15).
Godne uwagi sformułowania
Umowa zawarta przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda stanowi samodzielny typ umowy, której elementy istotne określa w/w ustawa. Zgodnie z treścią art. 160a ust.7 “roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat." uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21.10.2015r., w której Sąd Najwyższy stwierdził, iż “do przedawnienia roszczenia o opłatę za studia określoną w umowie zawartej na podstawie art. 160ust.3 ustawy z dnia 27.07.2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym w brzmieniu obowiązującym w dniu 01.10.2009r., w okresie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11.07.2014r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, miał zastosowanie dziesięcioletni termin przedawnienia przewidziany w art. 118kc ” dotyczy innego stanu faktycznego i prawnego.
Skład orzekający
Maria Żuchowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych Prawa o szkolnictwie wyższym dotyczących przedawnienia roszczeń z umów o studia zawartych przed nowelizacją z 2014 roku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego, w szczególności zastosowania trzyletniego terminu przedawnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak zmiany w prawie (nowelizacja Prawa o szkolnictwie wyższym) mogą wpłynąć na przedawnienie roszczeń, nawet tych dotyczących umów zawartych wiele lat wcześniej. Wartość praktyczna dla uczelni i studentów.
“Czy roszczenie o czesne sprzed lat może zostać oddalone z powodu przedawnienia? Kluczowa interpretacja przepisów Prawa o szkolnictwie wyższym.”
Dane finansowe
WPS: 3688,74 PLN
Sektor
edukacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: X C 500/16 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny, w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Maria Żuchowska Protokolant: st. sekr. sądowy Elżbieta Jakubowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. w Toruniu sprawy z powództwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko Ł. S. o zapłatę orzeka: I oddala powództwo, II zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 617 zł (sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 17.05.2015r. powód (...) sp. z o.o. w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego M. S. kwoty 3688,74 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu i kosztami procesu. W uzasadnieniu podano, że pozwany był studentem w Wyższej Szkole (...) w W. i zobowiązał się do terminowego uiszczania opłat związanych z odbywaniem studiów. Dodano, że mimo przyjętego zobowiązania, pozwany nie uregulował w całości należnych opłat. Powód stał się wierzycielem pozwanego na podstawie umowy o zakup wierzytelności z dnia 9 listopada 2011 roku. Strona powodowa wzywała pozwanego listem poleconym do zapłaty przedmiotowego zadłużenia, jednakże pozwany w/w należności nie uregulował. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym Referendarz sądowy w tutejszym Sądzie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu oraz zasądził od pozwanego na przez powoda kwotę 642 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W sprzeciwie od nakazu pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, bowiem umowa o świadczeniu usługi edukacyjnej została zawarta w dniu 02.08.2006r., a decyzja o skreśleniu z listy studentów wydana została w dniu 02.02.2007r. W piśmie procesowym z dnia 16.12.2015r. pełnomocnik pozwanego podtrzymał podniesiony zarzut przedawnienia oraz podniósł zarzut sprzeczności roszczenia z zasadami współżycia społecznego oraz nadużycia prawa podmiotowego. Powód odnosząc się do podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2015 roku, sygn. akt III CZP 67/15 wskazując, że roszczenie o zapłatę czesnego przedawnia się z upływem 10 lat. W dalszym piśmie procesowym pozwany wskazał, iż nigdy nie złożył ślubowania oraz nie podjął studiów, a zgodnie z §2regulaminu (...) , przyjęcie w poczet studentów następuje z chwilą immatrykulacji. Wskazano, że pozwany nie nabył statusu studenta, a zatem żądanie jest bezzasadne. W odpowiedzi na ten zarzut powód przedłożył akt ślubowania wystawiony na nazwisko M. S. , ale podpisany imieniem i nazwiskiem innej osoby. W dalszych pismach procesowych, a strona pozwana również na rozprawie, podtrzymano swoje dotychczasowe stanowiska. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 2 sierpnia 2006 r. Ł. S. zawarł z Wyższą Szkołą (...) w W. umowę o warunkach odpłatności, zgodnie z którą zobowiązał się do uiszczania opłat m. in. w postaci czesnego w kwotach 450 zł miesięcznie płatne do dnia 10 miesiąca poprzedzającego, I rata do 10.09.2006r., X rata do 1.06.2007r. W §8 umowy przewidziano możliwość wypowiedzenia umowy ze skutkiem na koniec semestru, w którym nastąpiło wypowiedzenie. Okoliczność bezsporna oraz dowód: Umowa – k. 23-24, Pozwany nie przystąpił do żadnych zajęć na uczelni, nie złożył ślubowania, nie przystąpił do żadnego egzaminu. Nie poinformował też uczelni, że nie będzie studiował na wybranym kierunku,mimo podpisania umowy. Dowód: akta osobowe Ł. S. – k. 170-178,179, Pozwany nie uiścił żadnej raty czesnego. Okoliczność bezsporna oraz dowód: - karta rozliczenia z dnia 04.11.2011r. – k. 37 Decyzją Rektora Wyższej Szkoły (...) w W. z 2 lutego 2007 r. Ł. S. został skreślony z listy studentów z powodu zaległości w opłacie czesnego. Pozwany nie odwołał się od decyzji. Okoliczność bezsporna oraz dowód: Decyzja z dnia 02.02.2007r. – k.39 W dniu 9 listopada 2011 r. (...) w W. zawarła z (...) finansowo prawne M. K. sp.j. w W. umowę przelewu wierzytelności, obejmującą m.in. wierzytelność przysługującą wobec Ł. S. . Dowód: umowa sprzedaży wierzytelności k. 40, wyciąg z załącznika k. 41 Sąd zważył, co następuje: Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie ustalony został na podstawie dokumentów i okoliczności bezspornych. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów przedłożonych przez strony oraz nadesłanych z (...) w W. , bowiem strony nie kwestionowały ich autentyczności, a ich wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu. Teczka osobowa studenta Ł. S. potwierdziła, iż nie złożył on ślubowania, ani nie przystąpił do zajęć na uczelni. Bezsporne w sprawie było to, że pozwany zawarł w dniu 02.08.2006r. umowę z poprzednikiem prawnym powoda, na mocy której za pierwszy semestr studiów miał zapłacić 1800 zł, czego nie uczynił. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia zasadności dochodzonego roszczenia wobec podniesienia zarzutu, iż pozwany nie został studentem uczelni, a zatem nie powinien płacić czesnego, oraz zarzutu przedawnienia roszczenia. W ocenie Sądu pierwszy z zarzutów podniesionych przez stronę pozwaną okazał się niezasadny. Prawdą jest, że pozwany nie złożył ślubowania i nie przystąpił do zajęć, jednak nie zwalniało go to z umowy zawartej z uczelnią. Pozwany, w umowie zobowiązał się do zapłaty czesnego, w umowie przewidziano możliwość jej wypowiedzenia, natomiast nie przewidziano, że warunkiem skuteczności umowy będzie podpisanie aktu ślubowania, czy przystąpienie do zajęć. Można wyobrazić sobie sytuację, że student nie podpisze aktu ślubowania, a będzie uczęszczał na zajęcia lub że nawet nie będzie uczęszczał na zajęcia, a przystąpi do egzaminów. Oczywistym byłoby, że w takich przypadkach student musiałby uiścić czesne, mimo nie zachowania wszelkich formalności. Umowa zatem, w ocenie Sądu, była wiążąca dla pozwanego i zobowiązywała go do zapłaty czesnego, nawet gdy nie przystąpił on do studiów. Zasadny natomiast okazał się podniesiony zarzut przedawnienia roszczenia. W pierwszej kolejności należy wskazać, że pozwanego łączyła z (...) w W. umowa o warunkach odpłatności za studia, zawarta w czasie obowiązywania ustawy z dnia 27.07.2005r. Prawo o szlolnictwie wyższym (tj. Dz.U. 2012, poz. 572 ze zm.), zgodnie z którą warunki odpłatności za studia określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej (ówczesny art. 160ust.3 , obecnie art. 160a ust.1 ustawy). W ocenie Sądu, umowa zawarta przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda stanowi samodzielny typ umowy, której elementy istotne określa w/w ustawa. Do umowy łączącej pozwanego z uczelnią będą zatem miały zastosowanie przepisy w/w ustawy – art. 160a ust. 7 dodany ustawą z dnia 11 lipca 2014r.o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 05.09.2014), która weszła w życie z dniem 1 października 2014r. Zgodnie z treścią art. 160a ust.7 “roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat." Zastosowanie trzyletniego okresu przedawnienia do umowy łączącej strony wynika bezpośrednio z treści art. 32 cytowanej ustawy z dnia 11 lipca 2014r. Zgodnie z treścią tego przepisu do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne (…)zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 160a ust.7 ustawy. Umowa między pozwanym a poprzednikiem prawnym powoda zawarta została w dniu 02.08.2006r.. Pozwany zobowiązany był do uiszczaniaczesnego za okres od paźniernika 2006r. do stycznia 2007r. A zatem zgodnie z obowiązującym trzyletnim terminem przedawnienia, termin przedawnienia roszczenia dochodzonego od pozwanego upłynął najpóźniej w styczniu 2010r. Pozew w przedmiotowej sprawie został wniesiony w dniu 17 maja 2015r., a więc po upływie terminu przedawnienia. Na marginesie wskazać należy, iż uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21.10.2015r., w której Sąd Najwyższy stwierdził, iż “do przedawnienia roszczenia o opłatę za studia okreśoną w umowie zawartej na podstawie art. 160ust.3 ustawy z dnia 27.07.2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym w brzmieniu obowiązującym w dniu 01.10.2009r., w okresie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11.07.2014r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, miał zastosowanie dziesięcioletni termin przedawnienia przewidziany w art. 118kc ” dotyczy innego stanu faktycznego i prawnego. W opisywanej sprawie Sąd pierwszej instancji orzekał w czerwcu 2013r., a więc na gruncie stanu prawnego obowiązującego przed wejściem w życie ustawy z dnia 11.07.2014r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (…). Termin przedawnienia roszczenia nie był wówczas wyraźnie określony ustawowo. Podsumowując powyższe, Sąd w pukncie I wyroku, na podstawie art. 160a ust.7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym , oddalił powództwo jako przedawnione. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 kpc i art. 108kpc . Pozwany poniósł koszty w kwocie 617 zł, na które składały się koszty zastępstwa procesowego oraz opłata od pełnomocnictwa. Strona powodowa jako przegrywająca proces, winna te koszty zwrócić pozwanemu w całości.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI