V C upr 389/13

Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w MiliczuMilicz2013-10-10
SAOSCywilnepostępowanie cywilneNiskarejonowy
zapłataroszczeniecesja wierzytelnościciężar dowoduelektroniczne postępowanie upominawczefakturyumowa abonamentowauzasadnieniekoszty postępowania

Sąd oddalił powództwo o zapłatę, ponieważ strona powodowa nie wykazała zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia, mimo ciążącego na niej obowiązku dowodzenia.

Powódka dochodziła zapłaty kwoty 406,80 zł na podstawie umowy cesji wierzytelności. Pozwany przyznał istnienie umowy abonamentowej, ale nie pamiętał, czy wywiązał się z jej obowiązków i nie był w stanie zweryfikować zasadności roszczenia. Sąd uznał, że przedstawiony przez powódkę materiał dowodowy, w tym brak faktur, był niewystarczający do udowodnienia zasadności długu, co skutkowało oddaleniem powództwa.

Strona powodowa, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zapłatę kwoty 406,80 zł wraz z odsetkami, powołując się na umowę cesji wierzytelności zawartą z poprzednikiem prawnym pozwanego. Pozwany przyznał istnienie umowy abonamentowej, ale nie pamiętał szczegółów jej wykonania ani zasadności dochodzonego roszczenia. Sąd Rejonowy w Trzebnicy, rozpoznając sprawę, ustalił, że choć umowa cesji i zawiadomienie o niej były prawidłowe, strona powodowa nie przedstawiła wystarczających dowodów na poparcie swojego żądania. W szczególności nie dołączono faktur, które miały stanowić podstawę zadłużenia, co uniemożliwiło weryfikację jego zasadności, wysokości i terminów płatności. Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności i ciężaru dowodu (art. 232 k.p.c., art. 6 k.c.), sąd oddalił powództwo, obciążając stronę powodową kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, strona powodowa nie wykazała zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że materiał dowodowy przedstawiony przez stronę powodową, w tym brak faktur stanowiących podstawę zadłużenia, był niewystarczający do udowodnienia zasadności żądania, mimo ciążącego na niej obowiązku dowodzenia zgodnie z art. 232 k.p.c. i art. 6 k.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

pozwany

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "konieczność wykazywania przez powoda zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia, w tym poprzez przedstawienie dowodów takich jak faktury, nawet w sprawach o zapłatę wynikających z umów abonamentowych i cesji wierzytelności."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i ograniczonego materiału dowodowego przedstawionego przez stronę powodową. Nie stanowi przełomu prawnego, a jedynie potwierdza ogólne zasady postępowania dowodowego w sprawach cywilnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V C upr 389/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2013r. Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Miliczu w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR R. K. Protokolant: Karolina Szanfisz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013r. sprawy z powództwa (...) .à r.l. z siedzibą w Luxembourg przeciwko J. P. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża stronę powodową. Sygn. akt V C upr 389/13 UZASADNIENIE (...) .á r.l. z siedzibą w Luksemburgu, działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, skierował do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty, by pozwany J. P. zapłacił stronie powodowej kwotę 406,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi: - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 kwietnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 kwietnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 maja 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 maja 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 czerwca 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 czerwca 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 lipca 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 lipca 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 sierpnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 sierpnia 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 37,90 zł od dnia 9 września 2008 r. do dnia zapłaty; - od kwoty 29,90 zł od dnia 9 września 2008 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wskazała, że na podstawie umowy cesji przejęła od firmy (...) S.A. prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług związanych z umową abonamentową. Podniosła, że dochodzi od pozwanego zapłaty za wykonanie usługi w kwocie 406,80 zł zgodnie z częściowym wykazem wierzytelności do umowy o przelew wierzytelności z dnia 3 lipca 2012 r., a zadłużenie pozwanego wynika z jedenastu faktur o nr (...) z dnia 8 lipca 2002 r. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi. Strona powodowa w dniu 13 sierpnia 2013 r. uzupełniła braki formalne pozwu, składając go na urzędowym formularzu. Pozwany na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. wniósł o oddalenie powództwa. Przyznał, że z (...) S.A. łączyła go umowa, jednakże z uwagi na znaczny upływ czasu nie pamięta czy wywiązał się z jej obowiązków, a także nie jest w stanie stwierdzić czy roszczenie objęte pozwem jest należne i z czego wynika. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 3 lipca 2012 r. pomiędzy (...) S.A. z siedzibą w W. a stroną powodową (...) .á r.l. z siedzibą w L. została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności, obejmującą m.in. wierzytelności w stosunku do pozwanego J. P. , wynikająca z dwunastu faktur o nr (...) z dnia 8 lipca 2002 r. o łącznej wartości 406,80 zł. (dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z 03.07.2012 r. k. 17v.-18; częściowy wykaz wierzytelności k. 23v.) W dniu 2 lipca 2013 r. strona powodowa wystawiła zawiadomienie dla pozwanego o cesji wierzytelności. (dowód: pismo z 02.07.2013 r. k. 23) Pozwanego i poprzednika prawnego strony powodowej łączyła umowa o świadczenie usług związanych z umową abonamentową. (okoliczność bezsporna) Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie poza sporem pozostawały okoliczności faktyczne dotyczące cesji dochodzonej wierzytelności. Spór dotyczył zadłużenia pozwanego z tytułu umowy abonamentowej zawartej z poprzednikiem prawnym strony powodowej. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Strona powodowa formułując żądanie w niniejszej sprawie zaoferowała jako materiał dowodowy jedynie umowę cesji wraz ze stanowiącym jej załącznik częściowym wykazem wierzytelności oraz pismo informujące pozwanego o przelewie wierzytelności. W ocenie Sądu zaoferowany materiał dowodowy – w świetle zarzutów postawionych przez pozwanego – jest niewystarczający dla uwzględnienia żądania. Strona powodowa, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała bowiem w żaden sposób – wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi – zasad obciążania pozwanego opłatami i dat powstania zaległości w płatności. Powołała się w zakresie istnienia, wysokości i terminów płatności zadłużenia na dwanaście faktur o dwóch numerach i tej samej dacie wystawienia, lecz nie dołączyła ich do pozwu. Nie wiadomo zatem, czego konkretnie wskazane faktury dotyczą i na jakiej podstawie zostały wystawione. Uniemożliwia to dokonanie weryfikacji żądania przez Sąd. Z tych względów orzeczono w pkt I sentencji wyroku o oddaleniu powództwa w całości. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pkt II wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. (...) 1. (...) 2. (...) – (...) . M. S. ; 3. (...) 4. (...) M. (...)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI