I C 446/14

Powódka M. Ż., współwłaścicielka lokalu w budynku przy ul. (...) w Krakowie, wniosła pozew przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej o uchylenie uchwały nr (...) z dnia 6.02.2014 r. ustanawiającej ciszę nocną w godzinach 23:30-6:00, lub ewentualnie o ustalenie jej nieistnienia. Powódka argumentowała, że uchwała ma na celu legalizację uciążliwego zachowania innych mieszkańców i kwestionowała możliwość podjęcia takiej uchwały w tzw. "małej wspólnocie". Sąd Okręgowy w Krakowie, rozpoznając sprawę w trybie wyroku zaocznego z powodu niestawiennictwa strony pozwanej, oddalił oba roszczenia. Sąd wyjaśnił, że przepisy ustawy o własności lokali dotyczące zarządu nieruchomością mają zastosowanie do wspólnot z co najmniej ośmioma lokalami, a w przypadku mniejszych wspólnot (tzw. "małych wspólnot") stosuje się przepisy k.c. i k.p.c. o współwłasności. Sąd uznał, że roszczenie o uchylenie uchwały nie jest przewidziane dla tego typu wspólnot. Roszczenie o ustalenie nieistnienia uchwały również zostało oddalone, ponieważ uchwała taka, jako decyzja większości współwłaścicieli podjęta w trybie art. 201 k.c., istnieje i jest wiążąca. Sąd zbadał z urzędu, czy uchwała dotyczy czynności przekraczającej zwykły zarząd (wymagającej zgody wszystkich współwłaścicieli na mocy art. 199 k.c.), uznając, że ustalenie godzin ciszy nocnej ma charakter porządkowy i nie przekracza zwykłego zarządu. Ponadto, sąd stwierdził brak sprzeczności uchwały z prawem, gdyż przepisy nie określają godzin ciszy nocnej. Oddalono również roszczenie z powodu braku interesu prawnego powódki w rozumieniu art. 189 k.p.c., wskazując, że powódka mogła dochodzić swoich praw w trybie art. 202 k.c., czego jednak nie uczyniła. Sąd uznał, że W. P., jako współwłaściciel z większością udziałów, był uprawniony do reprezentowania wspólnoty.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający