I C 446/14

Sygn. akt I C 446/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR del. Zygmunt Drożdżejko Protokolant: Karolina Lipka po rozpoznaniu w dniu 02 października 2015 r. w Krakowie sprawy z powództwa M. Ż. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Współwłaścicieli (...) przy ul. (...) w K. przy uczestnictwie interwenienta ubocznego W. P. o uchylenie uchwały ewentualnie o ustalenie nieistnienia uchwały I. oddala powództwo o uchylenie uchwały; II. oddala powództwo o ustalenie nieistnienia uchwały. Sygn. akt I C 446/14 UZASADNIENIE wyroku z dnia 2 października 2015 r. Powódka M. Ż. wystąpiła przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (...) przy ul.(...) w K. z pozwem o uchylenie uchwały podjętej na zebraniu w dniu 6.02.2014r. względnie o ustalenie, że przedmiotowa uchwała nie istnieje. Na uzasadnienie wskazali, że powódka oraz W. P. są współwłaścicielami budynku nr (...) położonego w K. przy ul. (...) i tworzą tzw. „małą wspólnotę”. Powódka ma mniejszościowy udział, a W. P. większościowy. W dniu 6.02.2014r. została podjęta uchwała nr (...) o ustaleniu ciszy nocnej we wspólnocie mieszkaniowej w budynku przy ul. (...) w K. w godzinach 23:30 – 6:00. Podniesiono, że istnieje wątpliwość czy w ogóle może zostać podjęta uchwała w małej wspólnocie. Podjęta uchwała ma na celu legalizować uciążliwe zachowanie pozostałych mieszkańców budynku. Powódka wyraźnie oświadczyła, że nie domaga się zakwalifikowania sprawy jako sprawy z art.199 kc i następne. (pozew oraz protokół rozprawy z dnia 25.09.2014 k.47) Z załączonych dokumentów wynika, że powódka ma (...) udziałów, a W. P. (...) 0 udziałów. Za podjęciem uchwały (...) głosowała większość posiadająca (...) udziałów, a przeciw mniejszość posiadająca (...) udziałów. W przedmiotowej nieruchomości (budynku) znajdują się 4 lokale. Strona pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew ani nie brała udziału w postępowaniu. Do sprawy w charakterze interwenienta przystąpił W. P. . Wniósł on o oddalenie powództwa, a ponadto kwestionował dopuszczalność prowadzenia postępowania z uwagi na brak organów uprawnionych do reprezentacji wspólnoty. W uzasadnieniu wskazał, że prawo polskie nie zna pojęcia ciszy nocnej i można ją ustanowić dowolnie. Sąd zważył, co następuje: Roszczenia powódki nie są uzasadnione. Zgodnie z art. 6 ustawy „o własności lokali” ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Ustawa nie uzależnia istnienia wspólnoty, jej zdolności prawnej, zdolności do czynności prawnych i zdolności sądowej od ilości wyodrębnionych lokali i ilości członków wspólnoty. Ilość wyodrębnionych lokali ma znaczenie dla określenia sposobu zarządu nieruchomością. W przypadku wspólnot w których ilość wyodrębnionych lokali nie jest większa niż siedem (tzw. „małych wspólnot”) do zarządu nieruchomością stosuje się przepisy kodeksu cywilnego i kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. Sposób zarządu wspólnotą w której wyodrębniono więcej niż siedem lokali (tzw. „duże wspólnoty”) regulują przepisy ustawy „o własności lokali” (art. 18 ust 3 i art.19 ustawy „o własności lokali”). Zatem w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy „o własności lokali” w zakresie dotyczącym sposobu zarządu nieruchomością wspólną. Pierwsze roszczenie powódki to roszczenie o uchylenie uchwały. Przepisy prawa nie przewidują takiego roszczenia jak roszczenie o uchylenie uchwały większości jako sposobu rozstrzygania sporów pomiędzy współwłaścicielami. Takie roszczenie jest przewidziane w art. 25 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. „o własności lokali”, ale dotyczy ono tylko wspólnot gdzie wyodrębnionych lokali jest więcej niż siedem. Zatem ten przepis nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Nie istnieje uchwała w rozumieniu art.25 w/w ustawy. Z tego powodu to roszczenie nie mogło zostać uwzględnione. Drugie roszczenie powódki to roszczenie o ustalenie nie istnienia uchwały. Nie jest ono uzasadnione. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem uchylenia uchwały mogą być uchwały podjęte w tylko w trybie ustawy „o własności lokali”. Pojęcie uchwały nie jest zarezerwowane tylko i wyłącznie dla uchwał w tzw. „dużych wspólnotach”. Uczestnicy obrotu prawnego mogą nazywać swoje decyzje „uchwałami”. Również współwłaściciele nieruchomości i tzw. „małe wspólnoty” swoje decyzje mogą nazywać uchwałami. Zatem to, że nie istnieje uchwała w rozumieniu ustawy „o własności lokali” nie oznacza, że ona nie istnieje w ogóle i że nie wywołuje ona określonych skutków prawnych. Tak jest w niniejszej sprawie. Uchwała nr (...) istnieje - jako decyzja (zgoda) większości podjęta w trybie art.201 kc. - i jest wiążąca dla współwłaścicieli budynku nr (...) położonego w K. . Sąd mógłby uznać przedmiotową uchwałę za nieistniejącą wyłącznie w sytuacji, gdyby jej materia dotyczyła czynności przekraczającej zwykły zarząd, albowiem wtedy potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli ( art. 199 kc ). Powódka nie podnosiła, aby materia objęta uchwałą przekraczała zakres zwykłego zarządu, tym niemniej Sąd zwrócił na tą okoliczność uwagę i ją zbadał z urzędu. Przedmiotowa uchwała dotyczy ustalenia godzin ciszy nocnej na godziny 23:30-6:00. Ta kwestia może być istotna dla współwłaścicieli tym niemniej nie jest ona aż tak doniosła dla praw i obowiązków, aby mówić, że to przekracza zwykły zarząd. Czynności przekraczające zwykły zarząd to czynności o szczególnej doniosłości dla praw i obowiązków współwłaścicieli. Ustalenie godzin ciszy nocnej ma bardziej charakter porządkowy niż konstytuujący prawa i obowiązki. Można hipotetycznie rozważać dopuszczalność takiego roszczenia w sytuacji, gdyby uchwała (decyzja) była sprzeczna z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, chociaż w ocenie sądu wtedy właściwym roszczeniem byłoby roszczenie o ustalenie nieważności uchwały, a nie jej nie istnienia. Tym niemniej w przedmiotowej sprawie nie ma to znaczenia, ponieważ brak jest przepisów prawnych, które ustalałyby godziny ciszy nocnej. Kodeks wykroczeń w art. 51 posługuje się pojęciem spoczynku nocnego, nie określając wszak godzin tego spoczynku. Zatem określenie godzin ciszy nocnej na godziny 23:30-6:00 nie pozostaje w sprzeczności z kodeksem wykroczeń . Roszczenie o ustalenie nie istnienia uchwały jest również nie uzasadnione z powodu braku interesu prawnego w żądaniu takiego ustalenia. Zgodnie z art. 189 kpc powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Powszechnie w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że brak jest interesu w roszczeniu o ustalenie, jeżeli powód swoich praw może dochodzić w inny sposób. Powódka może dochodzić swoich praw i domagać się wyeliminowania przedmiotowej uchwały w trybie art. 202 kc. Sąd nie przekazywał sprawy do właściwego sądu celem rozpoznania sprawy w trybie art. 202 kc , albowiem powódka wyraźnie oświadczyła, że swoich praw nie chce dochodzić w trybie art. 199 i następne (protokół rozprawy z dnia 25.09.2014 k.47). Interwenient uboczny kwestionował dopuszczalność prowadzenia postępowania z uwagi na brak organu uprawnionego do reprezentacji wspólnoty. W ocenie sądu w przypadku, jeżeli pozwaną jest tzw. „mała wspólnota” to do reprezentacji wspólnoty uprawnieni są współwłaściciele reprezentujący większość. Mają oni obowiązek reprezentować wspólnotę, nie zależy to od ich uznania. W przedmiotowej sprawie W. P. posiada większość udziałów we wspólnocie, a zatem to on był uprawniony i zobowiązany do reprezentowania wspólnoty. W związku z tym, iż w imieniu wspólnoty nie złożył odpowiedzi na pozew, ani nie brał udziału w sprawie, Sąd - w trybie art. 339 kpc - wydał wyrok zaoczny. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji wyroku.