I C 439/14

Spółdzielnia Mieszkaniowa dochodziła od pozwanej F. Z. zapłaty kwoty 3.488,89 zł tytułem niedopłaty funduszu remontowego. Roszczenie wynikało z rozliczenia wydatków i wpływów dotyczących budynku przy ul. (...) w Z. za okres od 1 sierpnia 2007 roku do 28 lutego 2013 roku, po którym to okresie właściciele lokali utworzyli wspólnotę mieszkaniową. Pozwana zarzuciła m.in. brak wymagalności roszczenia, niejasność rozliczeń oraz brak podstaw do żądania pokrycia niedoboru przez właścicieli lokali po powstaniu wspólnoty. Sąd ustalił, że fundusz remontowy w spółdzielni istniał od co najmniej 1998 roku i był wspólny dla wszystkich zasobów. Od 1 sierpnia 2007 roku spółdzielnia zaczęła prowadzić odrębną ewidencję dla poszczególnych budynków, jednakże nie wyodrębniono osobnego funduszu. Sąd uznał, że przepisy ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz prawa spółdzielczego nie określają zasad rozliczeń funduszu remontowego między spółdzielnią a wspólnotą mieszkaniową. Wobec braku odpowiednich postanowień w statucie spółdzielni lub umowie między stronami, sąd rozważał możliwość zastosowania przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. Jednakże, nawet w tym przypadku, spółdzielnia nie wykazała wysokości swojego roszczenia. Sąd podkreślił, że zasada bezwynikowej działalności spółdzielni, wynikająca z art. 6 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, nie pozwala na żądanie wstecznych dopłat, chyba że chodzi o rozliczenia zaliczek na koszty eksploatacji konkretnego lokalu. Ponadto, spółdzielnia nie wykazała, aby na dzień 1 sierpnia 2007 roku stan środków na funduszu remontowym dla budynku przy ul. (...) w Z. wynosił zero, co było niesłuszne w świetle nowelizacji ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych z 2007 roku, która wymusiła prowadzenie odrębnych ewidencji. Spółdzielnia nie była w stanie udokumentować wydatków i wpływów za okres sprzed 2007 roku. W konsekwencji, sąd oddalił powództwo w całości, obciążając spółdzielnię kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (3)