I C 436/22

Sygn. akt I C 436/2 2 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lipca 2023 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janusz Supiński Protokolant: Agnieszka Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 27.06.2023 r. w Giżycku sprawy z powództwa K. C. przeciwko E. A. (1) o zapłatę I. Zasądza od pozwanej E. A. (1) na rzecz powoda K. C. kwotę 1.000,00 (jeden tysiąc) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26.10.2021r. do dnia zapłaty. II. W pozostałym zakresie powództwo oddala. III. Zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.367,22 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Sygn. akt I C 436/22 UZASADNIENIE Powód K. C. wniósł o zobowiązanie pozwanej E. A. (1) do złożenia oświadczenia woli o następującej strości: „pozwana E. A. (1) oświadcza, że przenosi prawo własności 100 akcji Banku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz powoda K. C. ”, ewentualnie na wypadek stwierdzenia przez Sąd bezzasadności powyższego żądania – o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej E. A. (1) kwoty 9.194,00 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód podał, że strony pozostawały w konkubinacie, w trakcie którego powód namówił pozwaną na wspólną inwestycję tj. zakup akcji (...) SA , przy czym powód nie posiadał rachunku papierów wartościowych, zatem zlecił pozwanej, posiadającej taki rachunek, zakup akcji i w tym celu przelał na jej rachunek maklerski kwotę 5.000 zł. Za tę kwotę pozwana nabyła około 100 akcji. Nadto pozwana nabyła w tym czasie dodatkowe 100 akcji ze swoich środków. W chwili obecnej – wskazywał dalej powód – związek stron zakończył się, a pozwana nie rozliczyła się z przedmiotowych akcji. Pozwana E. A. (1) nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów procesu według nom przepisanych. Pozwana przyznała wprawdzie, że pozostawała z pozwanym w nieformalnym związku partnerskim, ale jednocześnie podała, iż w związku tym każdy z partnerów posiadał własne konto bankowe, a strony prowadziły oddzielne rozliczenia. Nadto pozwana podała, iż rzeczywiście nabyła w marcu 2020r. akcje Banku (...) , w tym za pieniądze uzyskane od powoda, ale jednocześnie wskazała, że kwota 5.000 zł, jaką uzyskała od powoda stanowiła pożyczkę udzieloną jej przez K. C. . Pożyczka ta została zwrócona do kwoty 4.000 zł, zaś pozostała kwota 1.000 zł podlega potrąceniu na poczet wierzytelności przysługujących pozwanej wobec powoda z tytułu wyposażenia mieszkania powoda za środki finansowe pozwanej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strony – K. C. oraz E. A. (1) pozostawali w nieformalnym związku w okresie od czerwca 2017r. do kwietnia 2021. W dniu 19.03.2020r. pozwana E. A. (1) , posiadająca rachunek w biurze (...) SA , nabyła za kwotę 5.000 zł 90 akcji Banku (...) SA . W dniu 20.03.2020r. pozwana zakupiła za kwotę 2.000 zł 36 akcje tego samego banku, a następnie dokupiła koleje 86 akcji za kwotę 5.000 zł. Środki na zakup akcji w dniach 19.03.2020r. i 20.03.2020r. pochodziły z oszczędności pozwanej, zaś kwota 5.000 zł na zakup ostatniej partii akcji wynikała z umowy pożyczki, jaką strony zawarły w dniu 221.03.2020r. W ramach tej umowy powód przelał na rachunek maklerski pozwanej w/w kwotę 5.000 zł, wskazując w tytule przelewu, iż są to pieniądze na zasilenie konta. W dniu 28.03.2020r. pozwana zwróciła powodowi kwotę 2.000 zł tytułem rozliczenia pożyczki z 21.03.2020r., wykorzystując do tego pieniądze pobrane z bankomatu położonego w G. przy. Placu (...) . W dniu 31.03.2020r. pozwana pobrała z bankomatu przy ul. (...) w G. kolejną kwotę 2.000 zł i przekazała ją powodowi jako spłatę dalszej części pożyczki z 21.03.2020r. Przed Sądem Rejonowym w Giżycku toczy się postepowanie z powództwa E. A. (1) przeciwko K. C. o zapłatę (sygn.. akt I C 457/22), którego przedmiotem są rozliczenia finansowe konkubinatu stron. dowód: zeznania powoda k K. C. k 92v-93 zeznania pozwanej E. A. k 93 zeznania świadka M. K. k 92 zeznania świadka R. A. k 105 odpis k 14-43, 56-70 Sąd zważył, co następuje: Bezspornym w sprawie jest fakt przelania przez powoda na konto pozwanej w biurze maklerskim kwoty 5.000 zł w dniu 21.03.2020r. oraz zakup przez pozwaną łącznie 212 akcji banku (...) SA w marcu 2020r. Owa bezsporność wynika tak z przedstawionych przez strony dokumentów, jak i zeznań samych stron. Kwestią ewidentnie sporną jest podstawa umowna przelania przez powoda na wspomniany rachunek maklerski pozwanej kwoty 5.000 zł i związane z tym zagadnienie osoby uprawnionej do dysponowania owymi akcjami. O ile bowiem powód twierdził, że akcje za kwotę 5.000 zł, przelaną przezeń na rachunek maklerski pozwanej, zostały zakupione wprawdzie przez pozwaną ale na zlecenie i na rzecz pozwanego, o tyle pozwana podnosiła, iż rzeczone akcje zakupiła za pieniądze własne, pochodzące z pożyczki udzielonej jej przez powoda i wyłącznie na własną rzecz. Zgodnie z art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Normie tej w warstwie procesowej odpowiadają art. 3 kpc , wedle którego strony zobowiązane są przedstawiać dowody, oraz art. 232 kpc stanowiący, że strony zobowiązane są wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W realiach niniejszej sprawy powód winien był wykazać istnienie umowy, zawartej przez niego z pozwaną, mocą której pozwana działała na jego zlecenie i jego rzecz podczas nabywania spornych akcji, no i oczywiście, iż tych akcji było 100 szt. Niestety powod nie udźwignął omawianego ciężaru dowodzenia i , poza swoimi twierdzeniami, nie przedstawił żadnego dowodu na potwierdzenie powyższych okoliczności. Z drugiej strony pozwana zaoferowała Sądowi orzekającemu dowody w postaci zeznań świadków M. K. i R. A. , którzy potwierdzili zawarcie pomiędzy stronami umowy pożyczki kwoty 5.000 zł, z których to środków pozwana zakupiła na własną rzecz akcje. Skądinąd też wskazani świadkowie potwierdzili, iż pozwana zwróciła powodowi kwotę 4.000 zł. Nadto pozwana przedstawiła w toku procesu dokumenty w postaci wyciągu z rachunku maklerskiego (k 66-67) na potwierdzenie swoich zeznań co do sukcesywnego nabywania akcji (...) SA w marcu 2020r., a także potwierdzenie dokonania wypłat 2 x 2000 zł z 28.03.2020r. i 31.03.2020r. na potwierdzenie źródła pochodzenie środków, z których rozliczyła powoda. Na uwagę przy tym zasługuje korelacja złożonych przez pozwaą dokumentów z zeznaniami samej pozwanej oraz zeznaniami świadków M. K. i R. A. . Mając zatem na względzie ową korelację, ale również spójność wewnętrzną, zgodność z zasadami logiki i doświadczenia życiowego omawianych zeznań, Sąd przyznal im przymiot wiarygodności, tym bardziej zważywszy, że nie były one kwestionowane przez stronę powodową. W efekcie Sąd uznał, iż feralne akcje zostały nabyte ze środków pochodzących z pożyczki, udzielonej pozwanej przez powoda w wysokości 5.000 zł i zwróconej przez pozwaną do kwoty 4.000 zł. W tym zatem zakresie powództwo winno być oddalone, co też Sąd uczynił w pkt II wyroku. W tym miejscu też wspomnieć jeszcze należy o podnoszonym przez pozwaną zarzucie potrącenia kwoty 1.000 zł dochodzonej przez powoda w niniejszej sprawie z wierzytelnością pozwanej wobec powoda z tytułu rozliczeń konkubinatu. Zgodnie z art. 498 § 1 kc gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Już z samej treści przepisu wynika, iż warunkiem dokonania potrącenia jest istnienie wymagalnej wierzytelności. Kwestia ta z kolei winna była być przedmiotem dowodzenia ze strony pozwanej, zgodnie z treścią przywołanych już przepisów art. 6 kc , art. 3 kpc i art. 232 kpc . O ile bowiem toczy się przed tut. Sądem proces pomiędzy stronami, którego przedmiotem są właśnie rozliczenia finansowe konkubinatu stron, o tyle proces ten jeszcze trwa, a w ramach niniejszej sprawy pozwana nie wykazała najmniejszej nawet inicjatywy dowodowej dla udowodnienia wysokości i wymagalności potencjalnych swoich wierzytelności wobec powoda. Reasumując Sąd uznał, że pozwana nie wykazała rozliczenia kwoty 1.000 zł z pożyczki, udzielonej jej przez powoda w dniu 21.03.2020r., stąd też koniecznym stało się ukształtowanie orzeczenia jak w pkt I wyroku. O odsetkach Sąd orzekł mając na uwadze treść wezwania skierowanego przez powoda do pozwanej (k 32) i wynikający stąd termin zapłaty. Wskazać jeszcze trzeba, że co do zasady nieuprawnionym było domaganie się przez powoda nakazania pozwanej wydania 100 szt. akcji, dostrzegając jedynie, że pozwana w ogóle kupiła za pieniądze z pożyczki powoda jedynie 90 akcji, co tylko potwierdza zakres omyłki powoda co do okoliczności zakupu spornych akcji przez pozwaną. O kosztach Sąd orzekł w pkt III wyroku, a to po myśli art. 100 kpc , przyjmując do rozliczeń, iż powód wygrał proces w 10,88 %, koszty procesu po stronie powodowej objęły wynagrodzenia pełnomocnika powoda w kwocie 1.800 zł, opłatę od pozwu – 500 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17 zł. Koszty procesu pozwanego z kolei uwzględniały kwoty 1.800 zł wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego przez stronę pozwaną. W wyniku przeliczeń matematycznych ukształtowała się treść pkt III.