I C 430/19

Sygn. akt I C 430/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2019 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska-Szota Protokolant: stażysta Kamila Kupiec po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2019 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą w K. przeciwko L. J. o zapłatę 4 385,50 zł I. zasądza od pozwanej L. J. na rzecz strony powodowej (...) z siedzibą w K. kwotę 4 080,26 zł (cztery tysiące osiemdziesiąt złotych 26/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26 listopada 2018 roku; II. oddala dalej idące powództwo; III. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 945,81zł (dziewięćset czterdzieści pięć złotych 81/100) tytułem kosztów procesu. (...) UZASADNIENIE Strona powodowa (...) w K. wniosła o zasądzenie od pozwanej L. J. kwoty 4 385,50 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu i zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych wskazując w uzasadnieniu pozwu, że działając przez (...) Towarzystwo F. S.A. z/s w K. nabyła na podstawie umowy cesji z dnia 13 kwietnia 2018 r. od (...) Finanse Sp. Z o.o. w W. wierzytelność przysługującą od pozwanej. Strona powodowa wskazała, że (...) Finanse Sp. Z o.o. i pozwana związane były umową pożyczki gotówkowej z dnia 23 lutego 2017 r., z której pozwana nie wywiązała się i umowa została wypowiedziana. Strona powodowa podała, że datą wymagalności przypadła na 22 kwietnia 2018 r. tj. dzień skutecznego wypowiedzenia umowy, a na zadłużenie składają się: 3 300,81 zł należności głównej wynikającej z niespłaconego kapitału, 195,34 zł skapitalizowane odsetki umowne liczone od 13 kwietnia 2018 r. do dnia poprzedzającego złożenie pozwu od należności głównej, 281,43 odsetek umownych i karnych naliczonych przez zbywcę do 1 marca 2018 r. zgodnie z umową 607,92 zł z tytułu opłat związanych z realizacją umowy. W dniu 18 grudnia 2018 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, od którego pozwana wniosła sprzeciw zaskarżając go w całości i podniosła zarzut nieudowodnienia roszczenia w całości, przedwczesność powództwa, a z ostrożności zarzut przedawnienia roszczenia. Pozwana wskazała, że nie uznaje roszczenia ani co do wysokości, ani co do zasady. Pozwana zaprzeczyła, by doszło do wypowiedzenia umowy, a ponadto, by zaszły podstawy do wypowiedzenia umowy. Pozwana podniosła także, iż wyciąg z listy dłużników powoda nie stanowi dowodu na okoliczność istnienia roszczenia, a jest wyłącznie dowodem prywatnym oraz że powód nie zrealizował ciężarów procesowych. W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2019 r. strona powodowa podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko wskazując dodatkowo, ze nawet brak wypowiedzenia umowy nie oznacza braku możliwości dochodzenia niezapłaconych rat. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 lutego 2017 r. pozwana L. K. – (...) Sp. z o.o. z/s w W. zawarły umowę pożyczki gotówkowej, zgodnie z którą pozwanej udzielono pożyczki w kwocie 3 875 zł, prowizja za udzielenie pożyczki wyniosła 775 zł, opłata za Pakiet przyjazny klientowi 1108,56 zł. Całkowity koszt pożyczki wyniósł 2 155,87 zł, stopa rocznego oprocentowania ustalona została na 10 %. Umowa została zawarta na 62 tygodnie, a pożyczka miała być spłacana w ratach tygodniowych po 84,77 zł. Dowód: umowa pożyczki gotówkowej z dnia 23.02.2017 r. – k.19 verte regulamin pożyczek – k.20 harmonogram spłat pożyczki – k.52 – 57 Pozwana tytułem spłaty przedmiotowej pożyczki spłaciła łącznie 1 170 zł. Dowód: historia spłat pożyczki - k.58 Strona powodowa R. z siedzibą w K. w dniu 13 kwietnia 2018 r. nabyła od (...) Finanse Sp. z o.o. z siedzibą w W. wierzytelność przysługującą od pozwanej L. J. z tytułu pożyczki z dnia 23 lutego 2017 r. Strona powodowa wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 4 245,33 zł do dnia 23 czerwca 2018 r., przy czym kwota 3 300,81 zł stanowiła należność główną, a 944,52 zł odsetki naliczone na dzień 13 czerwca 2018 r. Dowód: umowa przelewu wierzytelności z 13.04.2018 r. z wydrukiem z KRS dotyczącym pierwotnego wierzyciela oraz (...) S.A. i (...) S.A i odpisami pełnomocnictwa - k.8 – 9, 7, 10 - 17 wyciąg z listy dłużników - k.18 wykaz niezapłaconych dokumentów księgowych – k.5 verte potwierdzenie wykonania operacji z dnia 23 kwietnia 2018 r. – k.51 wezwanie do zapłaty z dnia 9.04.2018 r. - k.6 Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części, a podniesione przez pozwana zarzuty okazały się w większości chybione. Strona powodowa wykazała, że pozwaną L. J. z pierwotnym wierzycielem (...) Finanse Sp. z o.o. w W. łączył stosunek zobowiązaniowy wynikający z umowy pożyczki z dnia 23 lutego 2017 r. i w tym zakresie strona powodowa przedłożyła umowę pożyczki i regulamin pożyczek, z których jednoznacznie wynikały określone postanowienia umowne. Strona powodowa udowodniła też, że nabyła wierzytelność od (...) Finanse Sp. z o.o. w W. i przedłożyła na tę okoliczność umowę sprzedaży wierzytelności oraz m. in. wyciąg z listy dłużników i potwierdzenie wykonania operacji. W związku z tym niezrozumiałe są twierdzenia pozwanej kwestionującej zasadę swej odpowiedzialności za zobowiązanie. (...) Finanse Sp. z o.o. przeniosła na stronę powodową wierzytelność przysługującą od pozwanej na podstawie umowy pożyczki z dnia 23 lutego 2017 r., to obecnie strona powodowa może dochodzić tą należność od pozwanej, również z odsetkami wynikającymi z umowy, co wynika z art.509 § 2 k.c. stanowiącym o tym, że wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pozwana nie wskazała, jakim dowodem strona powodowa winna wykazać przejście wierzytelności na swoją rzecz, natomiast w ocenie sądu, zarówno umowa cesji, jak i wyciąg z listy dłużników i potwierdzenie zapłaty ceny z umowy sprzedaży wierzytelności są w tym zakresie wystarczające. Strona powodowa wskazała w uzasadnieniu pozwu co składa się na należność dochodzoną pozwem i podała, że kwota 3 300,81 zł to należność główna wynikająca z niespłaconego kapitału, 195,34 zł - skapitalizowane odsetki umowne liczone od 13 kwietnia 2018 r. do dnia poprzedzającego złożenie pozwu od należności głównej, 281,43 odsetek umownych i karnych naliczonych przez zbywcę do 1 marca 2018 r. zgodnie z umową 607,92 zł z tytułu opłat związanych z realizacją umowy. Wskazać jednak należy, że wbrew twierdzeniom strony powodowej zawartych w uzasadnieniu pozwu nie wykazała ona, iż umowa pożyczki została wypowiedziana przez pierwotnego wierzyciela przed upływem okresu, na jaki została zawarta. W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2019 r. strona powodowa w istocie wycofała się z tych twierdzeń. Zatem uznać należało, wobec braku dowodu potwierdzającego wypowiedzenie umowy, że należność z umowy pożyczki stała się wymagalna po upływie 62 tygodni od daty jej zawarcia, a więc 10 maja 2018 r. Tym samym strona powodowa nabyła wierzytelność niewymagalną. Skoro strona powodowa w piśmie z 30 kwietnia 2019 r. uznała, że jednak nie doszło do wypowiedzenia, bądź nie jest w stanie tej okoliczności udowodnić, to powinna zmodyfikować w tym zakresie swoje żądanie i określić od których poszczególnych rat i w jakiej wysokości domaga się odsetek od jakiego dnia, nie zaś przerzucać ten obowiązek na Sąd. Sąd mając zaś na względzie dowody zawnioskowane w powołanym piśmie oraz umowę pożyczki wraz z regulaminem pożyczek uznał, że roszczenie strony powodowej jest zasadne co do kwoty 4 080,26 zł. Zasądzona należność stanowi różnicę między kwotą 5 250,26 zł określoną w harmonogramie spłat pożyczki (k.57 akt), a wpłaconą łącznie przez pozwaną kwotą 1 170 zł (k.57 i 58 akt). Sąd w związku z brakiem wykazania wypowiedzenia uznał, że wyliczenia skapitalizowanych odsetek zawarte w uzasadnieniu pozwu są błędne, ponieważ obliczone w bliżej nieokreślony sposób, a więc nieweryfikowalne. Ponadto, nie wiadomo, ile z kwoty 281,43 zł wynoszą odsetki umowne, Oczywistym jest, że nie doszło do przedawnienia roszczenia, ponieważ umowa pożyczki została zawarta w dniu 23 lutego 2017 r., a termin wymagalności upłynął 10 maja 2018 r., a więc termin 3 - letni z art.118 k.c. upływa dopiero 10 maja 2021 r. Mając na względzie powyższe, wobec braku dowodów przeciwnych, na mocy przepisów art.720 k.c. i art.353 § 1 k.c. oraz art.354 § 1 k.c. mając na względzie przepisy art.481 k.c. i art.482 k.c. Sad zasądził kwotę 4080 ,26 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty wniesienia pozwu. O kosztach procesu orzeczono na mocy art.98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając je w kwocie 945,81 zł jako 93 % z kosztów procesu poniesionych przez stronę powodową w łącznej wysokości 1017 zł (900 zł koszty zastępstwa procesowego ustalone zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa i 100 zł opłata sądowa od pozwu).