I C 42/15

Sygn. akt: I C 42/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Żninie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Tomasz Michalak Protokolant: Maria Maciuba po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. w Żninie sprawy z powództwa J. Ś. (1) przeciwko (...) Sp. z o.o. w P. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 752,39 zł (siedemsetpięćdziesiątdwazłotetrzydzieścidziewięćgrosz) z ustawowymi odsetkami od dnia 6.01.2015 roku do dnia 10.06.2015 roku; 2. oddala powództwo w pozostałej części; 3. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 383,55 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. T. M. UZASADNIENIE Powód J. Ś. (1) domagał się zasądzenia od pozwanego (...) Sp. z o.o. w P. kwoty 4300,56 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty : 585 zł od 22.03.2010r. , 368 zł od 24.03.2010r., 949,34 zł od 25.03.2010r., 752,39 zł od 26.03.2010r., 141,31 zł od 9.07.2010r. i 1504,52 zł od dnia wytoczenia powództwa. Wywiódł, że 15.09.2009r. zawarł z pozwanym umowę o przyłączenie do sieci. Poczynił częściowe zakupy związane z wybudowaniem instalacji elektrycznej oraz uiścił zaliczkę. Po zakończeniu prac dwukrotnie przekazywał pozwanej dokumentację powykonawczą , w tym przez wykonującego prace L. N. (1) , ale pozwany nie wypełnił swojego zobowiązania. Powód pismem z 18.12.2014r. rozwiązał z pozwanym umowę żądając m.in. kary umownej. Nakazem zapłaty z 23.03.2015r. nakazano pozwanemu by zapłacił powodowi kwotę 4300,56 zł wraz z odsetkami i kosztami postępowania. W sprzeciwie od tego nakazu pozwany wniósł o oddalenie powództwa wywodząc, że powód nigdy nie zgłosił pozwanemu przygotowania instalacji odbiorczej. Pozwany zaprzeczył, by otrzymał dokumentację od powoda. Przyłącze nie zostało wykonane z winy powoda. Pozwany zakwestionował też terminy, od których powód domaga się odsetek Sąd ustalił, co następuje: Powód J. Ś. (1) zawarł w dniu 15.09.2009r. z pozwanym (...) Sp. z o.o. w P. umowę o przyłączenie do sieci. Zgodnie z nią pozwany miał zrealizować przyłącze w terminie do 6 miesięcy pod warunkiem przygotowania instalacji odbiorczej przez klienta. ( dowód; umowa k. 9-10) Powód uiścił zaliczkę w kwocie 752,39 zł. ( bezsporne) W związku z wykonaniem instalacji J. Ś. poczynił wydatki. ( dowód : faktury k. 13,14) Powód nie zgłosił pozwanemu wykonanie instalacji odbiorczej. ( dowód : zeznania świadków : M. G. k. 48-49, L. N. (1) k.56) Pozwany nie wykonał przyłącza. ( bezsporne) W piśmie z 18.12.2014r. powód wypowiedział umowę z 15.09.2009r. W piśmie tym oraz nocie obciążeniowej wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 4520,24 zł. ( dowód : pismo k. 16; nota k. 17) Ponownie wezwał pozwanego do zapłaty pismem z 22.01.2015r. ( dowód ; pismo k. 18) W odpowiedzi pozwany poinformował powoda, ze dotychczas nie została przez niego zgłoszona pisemnie gotowość instalacji do wykonania przyłącza zgodnie z wydanymi warunkami przyłącza. ( dowód : pismo k. 19) W dniu 20.05.2015r. pozwany wystawił fakturę korygującą na sumę 752,39 zł określając termin zapłaty na 10.06.2015r. ( dowód : faktura k. 46) Powód faktury tej nie podpisał. ( bezsporne) Sąd zważył, co następuje: Poza sporem pozostaje zawarcie przez strony umowy o przyłączenie do sieci. Niewątpliwie też zgodnie z tą umową pozwany zobowiązał się wykonać przyłącze w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wymaganych decyzji i zakończenia procedur ( co w niniejszej sprawie nie było wymagane), ale pod warunkiem przygotowania instalacji odbiorczej przez powoda. Powód utrzymywał, że instalację wykonał u niego L. N. (1) i on dokonał odpowiedniego zgłoszenia ( płyta E-protokół z 24.09.2015r. k. 58) L. N. (1) zaprzeczył jednak , by wykonywał instalację dla J. Ś. (1) oraz by zgłaszał jej wykonanie pozwanemu. W ocenie Sądu należało dać umowę zeznaniom tego świadka, albowiem nie miał on żadnego interesu, by składać stronnicze zeznania niekorzystne dla powoda. Zeznania tego świadka były też zbieżne z zeznaniami M. G. , z których wynikało , iż nikt nie zgłaszał wykonania instalacji w powoda. Ze względu na te zeznania Sąd nie mógł zatem uznać za wiarygodne zeznań powoda o dokonanym przez L. N. i samego powoda zgłoszeniu. Nie mogły one stanowić podstawy ustaleń faktycznych. Ze zbieżnych, a co za tym idzie wiarygodnych zeznań M. G. i E. Ż. ( k. 49) wynikało, że instalacja nie była też wykończona. Logiczne były również zeznania tych świadków co do procedury zawiadomienia o wykonanej instalacji odbiorczej. Powód natomiast nie twierdził, że on nie zdawał sobie sprawy z konieczności odpowiedniego zawiadomienia pozwanego. Nie udowodnił jednak, a ciężar dowodu na nim spoczywał, że takie zawiadomienie dotarło kiedykolwiek do pozwanego. Sąd oddalił wniosek powoda o udzielenie terminu celem wskazania osób wykonujących prace na rzecz powoda, albowiem J. Ś. powinien wiedzieć , kto dla niego wykonywał usługi i ewentualnie złożyć wniosek o ich przesłuchanie znacznie wcześniej niż na rozprawie w dniu 24.09.2015r. Uwzględnienie tego wniosku prowadziłoby natomiast do przedłużenia postępowania. W umowie powód wskazał zresztą L. N. (1) jako osobę upoważniona do uzgadniania i koordynacji prac. Strona powodowa nie wykazała, że pozwany dopuścił się zwłoki w wykonaniu swojego zobowiązania. Nie mógł więc skutecznie żądać po odstąpieniu od umowy naprawienia szkody zgodnie z art. 491 § 1 kc. Pozwany nie był też w takiej sytuacji zobowiązany do zapłaty kary umownej na podstawie § 9 ust. 1 umowy z 15.09.2009r. Nie było zatem podstaw do uwzględnienia roszczenia J. Ś. z tytułu zakupu materiałów oraz kary umownej. Zgodnie natomiast z art. 494 kc po odstąpieniu pozwany był zobowiązany zwrócić powodowi uiszczoną zaliczkę w wysokości 752,39 zł. Żądanie to stało się jednak aktualne dopiero po odstąpieniu przez powoda od umowy, co nastąpiło w piśmie z 18.12.2014r. W nocie obciążeniowej z tego samego dnia powód określił termin zapłaty na 5.01.2015r. , a więc odsetek za opóźnienie J. Ś. mógł skutecznie domagać się od dnia 6.01.2015r. Dopiero wówczas bowiem pozwany pozostawał w opóźnieniu w spełnieniu oświadczenia. Spółka wystawiła zresztą fakturę korygującą w dniu 20.05.2015r. chcąc powodowi zwrócić zaliczkę do dnia 10.06.2015r. Powód jednak tej faktury nie podpisał i do zwrotu zaliczki nie doszło. W takich jednak okolicznościach nie było w ocenie Sądu podstaw do zasądzenia odsetek za okres po 10.06.2015r. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na post. art. 494 kc zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 752,39 zł z ustawowymi odsetkami od 6.01.2015r. do 10.06.2015r. W pozostałej części na podst. art. 491 § 1 kc a contrario powództwo oddalono. Stosownie do stopnia uwzględnienia powództwa o kosztach Sąd orzekł zgodnie z art.100 kpc . /-/ T. M.