I C 403/22

Sygn. akt I C 403/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2023 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2023 r. w G. sprawy z powództwa Banku (...) S.A. w W. przeciwko R. M. o zapłatę zasądza od pozwanego R. M. na rzecz powoda Banku (...) S.A. w W. kwotę 24.909,98 zł (dwadzieścia cztery tysiące dziewięćset dziewięć złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy); w pozostałym zakresie powództwo oddala; zasądza od pozwanego R. M. na rzecz powoda Banku (...) S.A. w W. kwotę 5.292 zł (pięć tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE Stan faktyczny W dniu 26 października 2018 r. pomiędzy R. M. (który wskazał wówczas miejsce zamieszkania: (...)-(...) G. , ul. (...) ) a Bankiem (...) S.A. w W. doszło do zawarcia umowy pożyczki nr (...) na kwotę 25.000 zł. Wcześniej – w 2014 r. – pomiędzy tymi stronami doszło do zawarcia umowy o prowadzenie rachunku bankowego ( E. ) i wówczas R. M. jako swój adres zamieszkania wskazał: (...)-(...) W. , ul. (...) . Dowód: umowa pożyczki, k. 16-17 umowa rachunku, k. 11-15 R. M. przestał wywiązywać się z obowiązku spłaty pożyczki w grudniu 2019 r. Okoliczność bezsporne Wysokość niespłaconej części kapitału pożyczki oraz zaległych odsetek umownych wynosi odpowiednio: 23.941,46 zł oraz 968,52 zł Dowód: wyciąg z ksiąg banku, k. 8 Ocena dowodów Treść pisemnej umowy pożyczki nie budzi wątpliwości. Wysokość zaległego świadczenia została przez stronę powodową należycie udowodniona, zestawieniem stanowiącym harmonogramem spłat w powiązaniu z rozliczeniem dotychczasowych rzeczywistych spłat. W tym kontekście dane zawarte na dokumencie prywatnym w postaci wyciągu z ksiąg banku (k. 8) są zdaniem Sądu pełnowartościowe. Strona powodowa natomiast nie udowodniła skutecznego wypowiedzenia umowy pożyczki przez wniesieniem pozwu w niniejszej sprawie. Nie budzi wątpliwości fakt, że pisma przedsądowe w postaci wezwania poprzedzające wypowiedzenie tej umowy oraz samo wypowiedzenie zostały wysłane na wadliwy adres ( (...)-(...) W. , ul. (...) ), podczas gdy pożyczkobiorca wyraźnie i jednoznacznie w umowie pożyczki wskazał zupełnie inny adres zamieszkania ( (...)-(...) G. , ul. (...) ). Kwalifikacja prawna Mimo że nie doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy pożyczki przed wniesieniem pozwu, to doręczenie w niniejszej sprawie kuratorowi procesowemu pozwanego odpisu pozwu zawierającego twierdzenia tożsame z wolą jej wypowiedzenia odnosi skutek rozwiązujący umowę, gdyż ostatnie z wezwań przedsądowych (k. 21) zostało doręczone pozwanemu na adres prawidłowy i zawierało treść, którą bez przeszkód można uznać surogat wezwania przewidzianego w art. 75c ust. 1 i 2 Prawa bankowego . Należy nadmienić, że pełnomocnictwo dołączone do pozwu miało charakter mieszany, obejmujący m.in. upoważnienie do czynności materialnoprawnych związanych z prawami i obowiązkami Banku. To oznacza, że na chwilę wyrokowania wymagalna jest faktycznie całość niespłaconego kapitału oraz dotychczas naliczone odsetki umowne od zaległych rat. Natomiast podana przez powoda wysokość odsetek z tytułu zadłużenia przeterminowego w rzeczywistości nie obciąża pozwanego, gdyż przyjęto nieprawidłowy punkt wyjścia, albowiem przedsądowa próba wypowiedzenia umowy pożyczki okazała się nieskuteczna, a cały okres objęty tą częścią roszczenia dotyczy czasu sprzed doręczenia odpisu pozwu kuratorowi. W tymże więc zakresie powództwo jest niezasadne (tj. co do sumy 6.243,17 zł), co dotyczy także pozostałych żądanych odsetek ujętych jako umowne od zadłużenia przeterminowanego. Zgodnie z art. 321 § 1 k.p.c. w razie żądania odsetek umownych i uznania ich za niezasadne nie ma podstaw zasądzania w wyroku odsetek ustawowych, gdyż wynikają one z zupełnie innej podstawy faktycznej, która w danym przypadku nie została expressis verbis (choćby z ostrożności) przytoczona w pozwie. Mając powyższe na uwadze w punkcie I. uwzględniono częściowo powództwo na mocy art. 69 ust. 1 i ust. 2 Prawa bankowego , zaś w punkcie II. sentencji w pozostałym zakresie oddalono je na mocy art. 69 ust. 2 Prawa bankowego w zw. z § 22 ust. umowy pożyczki – a contrario . Koszty Powód wygrał proces w 80% i przysługuje mu – zgodnie z regułą z art. 100 k.p.c. – taka część poniesionych kosztów procesu od przeciwnika. Na całość kosztów powoda składa się: opłata sądowa od pozwu (1558 zł), opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozp. MS z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, wykorzystana zaliczka na poczet wynagrodzenia kuratora (1.440 zł). 80% z sumy tych kosztów to: 5292 zł – punkt III. sentencji.