I C 401/12

Sygn. akt I C 401/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Złotoryi I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący : SSR Joanna Nierzewska-Sosa Protokolant : Ewelina Bober po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 roku w Złotoryi na rozprawie sprawy z powództwa M. S. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę I. zasądza od strony pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w W. na rzecz powoda M. S. kwotę 4.876,04 zł (cztery tysiące osiemset siedemdziesiąt sześć złotych i cztery grosze) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 10 sierpnia 2012 roku do dnia zapłaty; II. dalej idące powództwo oddala; III. nakazuje stronie pozwanej, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Złotoryi kwotę 506,71 złotych tytułem brakujących kosztów postępowania; IV. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 159,15 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; V. znosi wzajemnie między stronami koszty zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 10 sierpnia 2012 roku powód M. S. domagał się zasądzenia od strony pozwanej (...) S.A. w W. na swoją rzecz kwoty 6.493,37 złotych tytułem odszkodowania, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania. Uzasadniając swoje żądanie powód wskazał, że w dniu 21 października 2010 roku jego pojazd marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) uległ uszkodzeniu. Sprawca powstałej szkody był ubezpieczony z tytułu odpowiedzialności cywilnej u strony pozwanej. Strona pozwana dokonała rozliczenia szkody w pojeździe powoda i wypłaciła mu kwotę 5.123,96 złote. Powód nie zgodził się z wysokością przyznanego odszkodowania i zwrócił się do niezależnego rzeczoznawcy o sporządzenie kosztorysu naprawy uszkodzonego pojazdu, a następnie wezwał stronę pozwaną do wypłaty dalszej części odszkodowania w wysokości 4.985,11 zł oraz kwoty 1.869,92 zł tytułem utraty wartości pojazdu i kwoty 500 zł tytułem zwrotu kosztów wykonania ekspertyzy. W odpowiedzi na pozew strona pozwana (...) S.A. w W. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając swoje stanowisko, strona pozwana podniosła, że w jej ocenie wypłacone odszkodowanie w pełni rekompensuje koszty przywrócenia pojazdu do stanu sprzed wypadku. Wskazała ponadto, że odpowiedzialność pozwanego wynikająca z polisy ogranicza się do kwoty 10.000 zł. W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 21 października 2010 roku samochód powoda marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) uległ uszkodzeniu przez opiłki stali w czasie wykonywania prac szlifierką na terenie Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...) w K. , należącego do R. i J. Z. . W wyniku zdarzenia uszkodzeniu uległy tylne części pojazdu takie jak zderzak, pokrywa bagażnika, spoiler, błotniki, szyba, lampy, pióro i rama wycieraczki, napis i emblemat firmowy, wzmocnienie tablicy rejestracyjnej oraz dach. R. i J. Z. ubezpieczeni byli od odpowiedzialności cywilnej w (...) S.A. (polisa seria (...) ) w wariancie bazowym do kwoty 10.000 zł. (...) S.A. nie kwestionował swojej odpowiedzialności za szkodę w pojeździe powoda i przyjął ją do likwidacji. W toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana ustaliła wysokość należnego powodowi odszkodowania na kwotę 5.123,96 złotych. Powyższa kwota została wypłacona powodowi na podstawie decyzji z dnia 07 lutego 2011 roku. Na zlecenie powoda w dniu 08 maja 2012 roku sporządzona została prywatna wycena szkody w jego pojeździe. Koszt sporządzenia kalkulacji naprawy wyniósł netto 500 złotych. Koszt naprawy pojazdu powoda wynosił netto 8.458,66 złotych, brutto 10.319,57 złotych. Dowód: - akta szkodowe nr (...) , - faktura VAT nr (...) z 10.05.2012r. - k.44, - opinia biegłego sądowego L. S. z 12.12.2012r. - k.81-98, - opinia uzupełniająca biegłego sądowego L. S. z 14.02.2013r. - k.129-138. Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd uznał, że powództwo w znacznej części zasługiwało na uwzględnienie. Zasada odpowiedzialności odszkodowawczej strony pozwanej nie była przez żadną ze stron kwestionowana, stąd też w niniejszych rozważaniach Sąd nie badał dokładniej przesłanek tej odpowiedzialności. Ustalił jedynie – co było bezsporne – że doszło do zdarzenia, w wyniku którego uszkodzony został pojazd powoda, zaś sprawca szkody był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej u strony pozwanej. Zgodnie z art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela określony jest przez zakres odpowiedzialności ubezpieczonego, w granicach sumy gwarancyjnej. Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie pozostawała natomiast wysokość należnego powodowi odszkodowania. Każda ze stron stanowisko swoje popierała prywatną ekspertyzą rzeczoznawcy. Zważywszy, że ocena spornego zagadnienia wymagała wiadomości specjalnych, Sąd zlecił wykonanie opinii biegłemu sądowemu z zakresu techniki samochodowej. Ustalenia obu prywatnych ekspertyz (sporządzonych na zlecenie powoda i strony pozwanej), wobec sporu między stronami co do ich ustaleń, nie mogły stanowić podstawy dla rozstrzygnięcia Sądu, gdyż w świetle art. 278 k.p.c. nie stanowią one dowodu z opinii biegłego w rozumieniu przepisów procedury cywilnej, a jedynie dowód z dokumentów prywatnych ( art. 245 k.p.c. ). Sąd orzekając w niniejszej sprawie oparł się na opinii biegłego sądowego L. S. z dnia 12 grudnia 2012 roku, uzupełnionej w dniu 04 lutego 2013 roku, uznając ją za rzetelną, spójną, jasną, rzeczową, umotywowaną w sposób czytelny i wyczerpujący, a przy tym udzielającą stanowczej i jednoznacznej odpowiedzi na pytania Sądu. Wskazać przy tym należy, że strony nie zgłaszały zastrzeżeń do opinii biegłego sądowego. Zważywszy zatem, że wysokość szkody w pojeździe powoda wynosiła 10.319,57 złotych brutto, a wypłacono mu dotychczas 5.123,45 złotych – jego żądanie byłoby zasadne co do kwoty stanowiącej różnicę obu tych wartości tj. 5.196,12 zł wraz z kosztami sporządzenia prywatnej kalkulacji naprawy w kwocie 500 zł, gdyby nie górna granica odpowiedzialności pozwanego wynikająca z polisy, a zamykająca się kwotą 10.000 zł . Mając powyższe na uwadze Sąd zasądził na rzecz powoda jedynie kwotę 4.876,04 zł (10.000 zł – 5.123,96 zł), a dalej idące powództwo oddalił. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. zasądzając je zgodnie z żądaniem tj. od dnia wniesienia pozwu. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 100 zd. 1 k.p.c. , mając na uwadze, że roszczenie powoda zostało uwzględnione w 75% i w takim też stosunku Sąd rozliczył koszty postępowania.-