I C 40/22

Sygn. akt I C 40/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2022 roku ​ Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Izabela Kosińska - Szota Protokolant: sekr. sąd. Joanna Wiejkut po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2022 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Banku (...) S.A z siedzibą w W. przeciwko I. P. o zapłatę 10 300 zł I. zasądza od pozwanego I. P. na rzecz strony powodowej (...) Banku (...) S.A z siedzibą w W. kwotę 10 300 zł (dziesięć tysięcy trzysta); II. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 4 367 zł tytułem kosztów procesu. Sygn. akt I C 40/22 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) Bank (...) SA z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od pozwanego I. P. kwoty 10 300 zł i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, wskazując w uzasadnieniu pozwu, że złożyła do Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym, a postępowanie to zakończyło się umorzeniem postępowania. Strona powodowa wskazała, że dochodzi niniejszym pozwem tego samego roszczenia co w elektronicznym postępowaniu upominawczym, a wynika ono z zawartej z pozwanym w dniu 30 lipca 2015 roku umowy o kredyt gotówkowy, z której warunków pozwany się nie wywiązał. Powodowy Bank wskazał, że na zadłużenie składa się kwota 10 255,22 zł z tytułu niespłaconego kapitału, 43,18 zł z tytułu niespłaconych odsetek umownych liczonych od dnia powstania zaległości do dnia wymagalności umowy, tj. do 23 lutego 2021 roku, 1,60 zł z tytułu niespłaconych odsetek za zwłokę naliczonych od dnia niespłacenia przez pozwanego należności w terminie ustalonym w umowie do dnia 23 listopada 2021 roku i wskazała, że roszczenie stało się wymagalne z 23 lutego 2021 roku. Od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym pozwany wniósł sprzeciw zaskarżając go w całości i wniósł o oddalenie powództwa z uwagi na jego nieudowodnienie co do zasady, jak i wysokości. Podniósł brak postawienia prawidłowo w stan wymagalności dochodzonej wierzytelności, względnie przedawnienie roszczenia w części co do poszczególnych rat kredytu. W uzasadnieniu pozwany przyznał, że był stroną umowy z dnia 30 lipca 2015 roku, którą zawarł jako konsument i zaprzestał regulowania należnych należności objętych umową kredytu, jednak z racji upływu czasu nie posiada wiedzy, czy i kiedy powyższe miało miejsce, lecz strona powodowa nie wykazała, aby zawarta umowa została skutecznie wypowiedziana i nie stanowi dowodu wypowiedzenia umowy pismo z 4 stycznia 2021 roku, gdyż zostało wysłane pod adres, pod którym pozwany nie zamieszkiwał w podanej dacie, bowiem w 2015 roku po zawarciu kredytu przeprowadził się do K. na ulicę (...) . Ponadto, uzasadniając zarzut przedawnienia wierzytelności objętej umową podniósł, że od daty zawarcia umowy do daty zainicjowania postępowania przed sądem upłynął termin 3 lat przewidziany w art.118 k.c. , w związku z tym wierzytelność uległa w znacznej części przedawnieniu. Strona powodowa w związku ze sprzeciwem pozwanego wniosła o rozpoznanie sprawy zgodnie z żądaniem i podtrzymała swoje stanowisko. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 lipca 2015 roku strona powodowa Bank (...) S.A. z siedzibą W. i pozwany I. P. zawarli umowę kredytu gotówkowego nr (...)- (...) oraz o kartę kredytową, na mocy której Bank udzielił pozwanemu jako kredytobiorcy kredytu w wysokości 34 075,79 zł. Spłata kredytu miała następować w 84 miesięcznych równych ratach kapitałowo-odsetkowych wraz z innymi należnościami wynikającymi z umowy wskazanymi w harmonogramie spłat. Termin płatności pierwszej raty określono na 3 września 2015 roku, a ostatniej raty na 3 sierpnia 2022 r. Kredyt był oprocentowany wg stałej stopy procentowej wynoszącej 9,99% w stosunku rocznym. Przepisie § 6 umowy określono, że kredytobiorca może wypowiedzieć umowę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, zaś bank może wypowiedzieć umowę w przypadku utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej lub zagrożenia upadłością lub niedotrzymania przez kredytobiorcę przynajmniej jednego z następujących zobowiązań dotyczących warunków udzielenia kredytu: 1. gdy kredytobiorca nie zapłaci w terminie określonym w umowie rat kredytu za co najmniej 2 okresy płatności, po uprzednim wezwaniu kredytobiorcy do zapłaty zaległych rat lub ich części w terminie krótszym niż 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia, 2. podania przez kredytobiorcę przy zawarciu lub w trakcie realizacji umowy informacji nieprawdziwych, uzasadniających okoliczność, że gdyby bank nie działał pod wpływem tych informacji nie zawarłby umowy lub zawarł ją na innych warunkach. W umowie strony wskazały, że okres wypowiedzenia umowy przez bank wynosi 30 dni, a wypowiedzenie umowy powinno być złożone w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Okres wypowiedzenia liczony miał być od dnia doręczenia oświadczenia o wypowiedzeniu. Pozwany wskazał swój adres zamieszkania jako W. (...) lecz w umowie zobowiązał się do niezwłocznego pisemnego powiadomienia banku o zmianie adresu do korespondencji, adresu zamieszkania, adresu poczty elektronicznej podanych bankowi, imienia, nazwiska, numeru dowodu tożsamości. Terminy płatności poszczególnych rat przypadały na 3. Dzień każdego miesiąca. Dowód: umowa nr (...) kredytu gotówkowego – k. 4 – 10, harmonogram spłat kredytu – k.11, taryfa prowizji i opłat za czynności bankowe – k. 12 – 13, potwierdzenie realizacji przelewu – k. 14, harmonogram spłat kredytu – k.56 - 57 W dniu 15 grudnia 2017 roku pozwany wskazał jako adres korespondencyjny adres przy ul. (...) w K. . Dowód: karta danych osobowych – k.52 Pozwany dokonał ostatniej wpłaty w dniu 10 lutego 2021 roku, jednak wpłata ta nie pokryła pełnej kwoty zaległości. W lipcu i sierpniu 2020 r. pozwany nie dokonywał wpłat rat. Wpłaty dokonał 8 września 2020 r. Następnie nie wpłacił rat za październik, listoipad i grudzień 2020 r. Wpłaty dokonał dopiero 28 grudnia 2020 r. Dowód: historia rachunku klienta – k.58 – 59, 59 verte – 64, 65 – 70, 71 – 74, 74 verte – 82, historia do kredytu (...)- (...) – k.83 - 85 Pismem z dnia 7 grudnia 2020 roku strona powodowa skierowała do pozwanego na adres przy ul. (...) w K. ostateczne wezwanie do zapłaty zadłużenia w kwocie 2 098 zł w terminie 14 dni. Strona powodowa uprzedziła, że w przypadku braku wpłaty bank może wypowiedzieć wyżej wskazaną umowę kredytową, co oznaczać będzie postawienie całej kwoty kredytu w stan wymagalności. Pismo doręczono pozwanemu w dniu 14 grudnia 2020 roku Dowód: ostateczne wezwanie do zapłaty- k. 22, wydruk dokumentu elektronicznego z systemu Poczty Polskiej SA – k.23 Strona powodowa wypowiedziała umowę kredytu numer (...)- (...) pismem z dnia z dnia 4 stycznia 2021 roku w związku z niespłaceniem przez pozwanego jego zadłużenia wymagalnego informując, że umowa ulegnie rozwiązaniu w terminie 30 dni od daty doręczenia wypowiedzenia oraz, że po upływie tego terminu zobowiązanie wynikające z umowy kredytu będzie wymagalne do spłaty w całości, a wysokość zadłużenia na dzień sporządzenia pisma wynosi 11 249,56 zł. Wypowiedzenie zostało doręczone pozwanemu w dniu 12 stycznia 2021 roku na adres przy ul. (...) w K. .. dowód: wypowiedzenie umowy kredytu – k.24, wydruk dokumentu elektronicznego ze systemu Poczty Polskiej SA – k.25 Zadłużenie pozwanego z przedmiotowej umowy kredytu gotówkowego na dzień 8 lutego 2022 r. wynosiło 10 300 zł. Dowód: historia do kredytu (...)- (...) – k.83 - 85 Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Ze stanowisk stron wynika, że bezsporne było zawarcie umowy kredytu gotówkowego nr (...)- (...) między stronami w dniu 30 lipca 2015 roku. Pozwany zakwestionował powództwo w całości co do zasady i wysokości, lecz nie zaoferował żadnych dowodów w sprzeciwie od nakazu zapłaty, zaś do pisma procesowego powoda z 4 lutego 2022 roku, mimo zobowiązania, nie ustosunkował się W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że nie może być mowy o przedawnieniu roszczenia w części, zgodnie z art. 118 k.c. ponieważ z art.120 zd.1 k.c. wynika, że bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Zwrócić należy uwagę, że pozwany wpłacał raty, niejednokrotnie jednak uchybiając terminom ich płatności, były one księgowane zgodnie z harmonogramem z uwzględnieniem odsetek związanych z nieterminową spłatą. W rozważanym stanie faktycznym pozwany wpłacał raty licząc trzy lata wstecz od daty wniesienia pozwu. Z historii rachunki klienta wynika, że w dniu 3 czerwca 2020 r. nie było środków na pobranie raty, wpłata nastąpiła 30 czerwca 2020 r. w wysokości 520 zł. Następnie pozwany nie wpłacał rat w dniach 3 lipca, 3 sierpnia i 3 września 2020 r. Po wpłacie 8 września 2020 r. zaliczono ją zaległe raty, ale wpłata nie pokryła w całości zadłużenia z tytułu zaległych rat. Następnie nie były spłacane za październik, listopad i grudzień 2020 r., a więc już po braku wpłat za dwa miesiące strona powodowa miała uprawnienie do wezwania do zapłaty zaległego zadłużenia pod rygorem uprzedzenia o wypowiedzeniu, co też uczyniła pismem z dnia 7 grudnia 2020 r. doręczonym na właściwy adres pozwanego 14 grudnia 2020 r. Pozwany nie spłacił zadłużenia w kwocie 2 098 zł w terminie 14 dni, tylko 28 grudnia 2020 r. wpłacił 1 000 zł. Tym samym strona powodowa miała uprawnienie do wypowiedzenia, które doręczono pozwanemu 12 stycznia 2021 r. Nie może być mowy o tym, że częściowa spłata zadłużenia nie uprawniała strony powodowej do wypowiedzenia umowy, ponieważ prowadziłoby to do uniemożliwienia wypowiedzenia umowy właśnie w takich sytuacjach, że po wezwaniu do zapłaty kredytobiorca spłaca zadłużenie tylko w części. Pozwany zakwestionował wysokość zadłużenia, jednak po przedstawieniu już dokumentów stanowiących dowody w sprawie, nie odniósł się do nich, a wysokość zadłużenia wynika z historii rachunku klienta oraz historii do kredytu (...)- (...) . Pozwany nie zakwestionował sposobu księgowania wpłat, zaliczania wpłat również na poczet odsetek od nieterminowych wpłat rat. W odniesieniu do braku doręczenia wypowiedzenia na prawidłowy adres, zarzut pozwanego jest chybiony, ponieważ pozwany złożył 15 grudnia 2017 r. kartę danych osobowych i wskazał adres w K. przy ul. (...) i na taki adres dokonano doręczenia wezwania do zapłaty, jak i wypowiedzenia umowy kredytu. Mając powyższe na względzie sąd uwzględnił powództwo w całości na podstawie art. 354 § 1 k.c. i zasądził kwotę 10 300 zł od pozwanego na rzecz strony powodowej. O kosztach orzeczono na mocy art.98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając je w wysokości 4 367 zł. Na koszty te składa się: opłata sądowa750 zł (188+562), opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł i koszty zastępstwa procesowego 3 600 zł.