I C 40/17

Sygn. akt. I C 40/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2017 roku Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Niemczyk po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 roku w Słupsku na rozprawie sprawy z powództwa B. (...) Niestandaryzowanego S. Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G. przeciwko I. K. , E. I. , E. Z. , H. R. (1) i S. R. o zapłatę postanawia: 1/ umorzyć postępowanie w sprawie; 2/ zasądzić od powoda B. (...) Niestandaryzowanego S. Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G. na rzecz pozwanych I. K. , E. I. , E. Z. i H. R. (1) zwrot kosztów postępowania w kwotach po 2.400,00 zł (dwa tysiące czterysta złotych). Sygn. akt. IC 40/17 UZASADNIENIE W dniu 28.01.2016 roku powód B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w G. – reprezentowany przez fachowego pełnomocnika - wniósł do Sądu Rejonowego w Elblągu pozew przeciwko I. K. , E. I. , E. Z. , H. R. (2) o zapłatę solidarnie kwoty 7.206,44 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 6.383,49 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a nadto o zasądzenie solidarnie od pozwanych kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 1.200,00 zł oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł . Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że dochodzona pozwem należność wynika z zawartej w dniu 21.08.2003 r. przez M. R. umowy kredytu konsumpcyjnego numer (...) z (...) Spółką Akcyjna . Wobec braku spłaty zadłużenia wierzytelności wynikającej z wyżej opisanej umowy została sprzedana powodowi na mocy umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 09.06.2006 r. Powód wskazał, że M. R. zmarła 20.01.2008 r., zaś jej spadkobiercami ustawowymi są pozwani. Postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Elblągu przekazał sprawę według właściwości Sądowi Rejonowemu w Słupsku. W odpowiedzi na pozew pozwane E. Z. , I. K. i E. I. wniosły o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia oraz nieudowodnienia roszczenia. W odpowiedzi na pozew pozwany H. R. (2) i ponownie pozwane I. K. i E. Z. – reprezentowane przez adwokata – wnieśli o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz każdego z pozwanych kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pozwani podnieśli zarzut m.in. przedawnienia roszczenia, nieudowodnienia roszczenia. Pismem nadanym dnia 02.03.2017 r. pełnomocnik powoda cofnął pozew w sprawie. Na rozprawie w dniu 06.03.2017 r. pełnomocnik pozwanego H. R. (2) , I. K. , E. Z. , E. I. wyraził zgodę na cofnięcie powództwa i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Na rozprawie w dniu 06.03.2017 r. pozwana E. I. udzieliła adwokatowi D. R. pełnomocnictwa do reprezentacji w sprawie. Pełnomocnik pozwanych na ropzrawie, po udzieleniu mu ustnego pełnomocnictwa, wniósł o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kosztów postępowania według norm przepisanych. Sąd Rejonowy w Słupsku wydał na rozprawie postanowienie o umorzeniu postępowania. Sąd zważył co następuje. Stosownie do treści art. 203 § 1 kpc pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku. Z kolei w myśl art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Ponieważ powód skutecznie cofnął pozew sąd na podstawie przepisu art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 203 § 1 i 4 k.p.c. umorzył postępowanie, o czym orzekł w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny art. 105 k.p.c. ma zastosowanie w wypsadkach, gdy współuczestnictwo ma miejsce po stronie przegrywającej proces, nie ma zastosowania w sytuacji odwrotnej, tj. gdy współuczestnictwo zachodzi po stronie wygrywającej. W tym wypadku mają zastosowanie ogólne zasady o kosztach procesu i każda z osób wygrywających proces ma prawo żądać zwrotu kosztów niezbędnych do celowej obrony (orz. SN z dnia 19.12..1950 roku, I C 181/50, NP. 1951, nr 11, poz. 46; red. Zieliński 2017, Komentarz do art. 105 k.p.c., wyd. 9, Legalis). 1.Zgodnie zatem z ogólną zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). 2.Powód jest stroną przegrywającą proces. Koszty poniesione przez czworga pozwanych wyniosły po 2.400,00 zł tytułem wynagrodzenia należnego adwokatowi. 3.Wobec powyższego sąd na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. w zw. § 2 pkt. 4 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800) zasądził od powoda na rzecz pozwanych I. K. , E. I. , E. Z. i H. R. (1) kwoty po 2.400,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, o czym orzekł w punkcie drugim sentencji postanowienia.