I C 3999/17

Sąd Rejonowy w KłodzkuKłodzko2018-04-17
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
pożyczka konsumenckaporęczenieinteres prawnynakaz zapłatyklauzula wykonalnościcesja wierzytelnościart. 189 kpckoszty procesuart. 102 kpc

Sąd oddalił powództwo o ustalenie nieistnienia długu z tytułu pożyczki konsumenckiej, uznając brak interesu prawnego powódki w sytuacji, gdy istniał już prawomocny nakaz zapłaty dotyczący tego samego zobowiązania.

Powódka domagała się ustalenia, że nie istnieje dług z tytułu pożyczki konsumenckiej zawartej przez jej męża, której była poręczycielem. Sąd oddalił powództwo, wskazując na brak interesu prawnego powódki w sytuacji, gdy istniał już prawomocny nakaz zapłaty dotyczący tego zobowiązania. Sąd podkreślił, że powództwo o ustalenie nie może służyć do weryfikacji prawomocnych orzeczeń. Powódka nie została obciążona kosztami procesu ze względu na jej trudną sytuację materialną i życiową.

Powódka Z. G. wniosła pozew przeciwko (...) Sp. z o.o. w S. o ustalenie, że należność z tytułu pożyczki konsumenckiej w wysokości 19.900 zł, zawartej przez jej męża z S. F. S., nie istnieje, ponieważ sama nie podpisała umowy. Pozwana spółka wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając brak interesu prawnego powódki, ponieważ w sprawie zadłużenia z tytułu tej pożyczki wydano już prawomocny nakaz zapłaty, a wierzytelność została zbyta na rzecz pozwanej. Sąd Rejonowy w Kłodzku oddalił powództwo. Sąd podzielił stanowisko pozwanej, że powódka nie miała interesu prawnego w żądaniu ustalenia stosunku prawnego, gdyż wcześniej wydano prawomocny nakaz zapłaty dotyczący tego samego zobowiązania. Sąd podkreślił, że powództwo o ustalenie na podstawie art. 189 kpc nie może służyć do weryfikacji prawomocnych orzeczeń i że powódka mogła podnosić swoje zarzuty w postępowaniu dotyczącym nakazu zapłaty. Sąd uznał również za niewiarygodne twierdzenia powódki o niepodpisywaniu umowy i innych dokumentów, wskazując na jej wcześniejsze działania, takie jak prośba o rozłożenie zadłużenia na raty. Niezależnie od wyniku sprawy, sąd nie obciążył powódki kosztami procesu na podstawie art. 102 kpc, biorąc pod uwagę jej bardzo trudną sytuację materialną, rodzinną i osobistą, w tym prowadzone postępowanie egzekucyjne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, powód nie ma interesu prawnego w takiej sytuacji, ponieważ powództwo o ustalenie nie może służyć do weryfikacji prawomocnych orzeczeń.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, zgodnie z którym dłużnik ma interes prawny w ustaleniu rozmiaru obowiązku dopóty, dopóki nie został pozwany o świadczenie. Po wydaniu prawomocnego nakazu zapłaty, powództwo o ustalenie jest niedopuszczalne, gdyż zasądzenie świadczenia wymaga uprzedniego przesądzenia zasady jego istnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

pozwana

Strony

NazwaTypRola
Z. G.osoba_fizycznapowódka
(...) Sp. z o.o. w S.spółkapozwana

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 189

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis dotyczący powództwa o ustalenie stosunku prawnego; sąd uznał, że powódka nie miała interesu prawnego w jego zastosowaniu.

Pomocnicze

k.c. art. 876

Kodeks cywilny

Przepis regulujący umowę poręczenia, która stanowiła źródło zobowiązania powódki.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis umożliwiający nieobciążanie strony kosztami procesu w szczególnie uzasadnionych wypadkach, zastosowany ze względu na trudną sytuację powódki.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak interesu prawnego powódki w żądaniu ustalenia stosunku prawnego, gdyż istnieje już prawomocny nakaz zapłaty dotyczący tego samego zobowiązania. Powództwo o ustalenie nie może służyć do weryfikacji prawomocnych rozstrzygnięć. Powódka mogła podnosić swoje zarzuty w postępowaniu o nakaz zapłaty. Twierdzenia powódki o niepodpisywaniu dokumentów są niewiarygodne.

Odrzucone argumenty

Należność z tytułu pożyczki konsumenckiej nie istnieje, ponieważ powódka nie podpisała umowy.

Godne uwagi sformułowania

w sprawach o świadczenie dłużnik dopóty ma interes prawny w ustaleniu rozmiaru swego obowiązku, dopóki nie został przez wierzyciela pozwany o świadczenie. Zasądzenie świadczenia wymaga bowiem uprzedniego przesądzenia zasady jego istnienia, tj. bytu stosunku prawnego, z którego ono wynika. Powództwo z art. 189 kpc nie może służyć do weryfikacji prawomocnych rozstrzygnięć, zapadłych w innych sprawach. Jej stanowisko należało ocenić jako całkowicie niewiarygodne, nielogiczne i stanowiące jedynie nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności za zobowiązanie.

Skład orzekający

Daria Ratymirska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie braku interesu prawnego w powództwie o ustalenie, gdy istnieje już prawomocny nakaz zapłaty dotyczący tego samego zobowiązania."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy powództwo o ustalenie jest wtórne wobec postępowania o świadczenie zakończonego prawomocnym nakazem zapłaty.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę procesową dotyczącą interesu prawnego w powództwie o ustalenie, co jest istotne dla praktyków prawa. Pokazuje również, jak sądy podchodzą do kwestionowania podpisów i prawomocnych orzeczeń.

Czy można kwestionować dług po prawomocnym nakazie zapłaty? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 19 900 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 3999/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Daria Ratymirska Protokolant: sekr. sąd. Daria Mokrzycka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2018 roku w Kłodzku sprawy z powództwa Z. G. przeciwko (...) Sp. z o.o. w S. o ustalenie I. oddala powództwo; II. nie obciąża powódki kosztami procesu. (...) UZASADNIENIE Z. G. wniosła pozew przeciwko (...) sp. z o.o. w S. „o ustalenie, że należność w postaci pożyczki konsumenckiej w wysokości 19900 zł od S. F. S. zawarta z jej mężem nie istnieje”. Podała, że od 2010r. komornik prowadzi przeciwko niej egzekucję, chociaż nie podpisała umowy o pożyczkę. Pozwana przejęła wierzytelność. W załączeniu przedłożyła umowę pożyczki konsumenckiej nr (...) z dnia 20.03.2008r., zawartą pomiędzy S. F. S. w G. a S. G. . Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzuciła, brak interesu prawnego po stronie powódki w żądaniu ustalenia stosunku prawnego. Podniosła, że w sprawie zadłużenia z tytułu przedmiotowej umowy pożyczki sąd wydał już prawomocny nakaz zapłaty, opatrzony klauzulą wykonalności; wierzytelność z tego tytułu została następnie zbyta na rzecz strony pozwanej, a tut. Sąd wydał postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności na rzecz cesjonariusza. Pozwana podniosła, że w sprawach o świadczenie dłużnik dopóty ma interes prawny w ustaleniu rozmiaru swego obowiązku, dopóki nie został przez wierzyciela pozwany o świadczenie. Gdy wystąpiono wcześniej z powództwem o świadczenie, to niedopuszczalne jest późniejsze powództwo o ustalenie, jako dotyczące żądania nie innego, lecz tylko węższego co do zakresu. Zasądzenie świadczenia wymaga bowiem uprzedniego przesądzenia zasady jego istnienia, tj. bytu stosunku prawnego, z którego ono wynika. Pozwana podniosła, że źródłem zobowiązania powódki było poręczenie, jakie udzieliła mężowi, zaciągającemu pożyczkę w (...) , powódka wiedziała o swoim zobowiązaniu, wnosiła o rozłożenie zadłużenia na raty, przy czym wobec powódki prowadzone jest postępowanie egzekucyjne przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym (...) H. S. pod sygn. akt (...) . Pozwana podniosła, że powódce nie służy powództwo o ustalenie, skoro mogła w sprzeciwie od nakazu zapłaty podnosić twierdzenia przeciwko żądaniu pozwu, ewentualnie skorzystać z innych środków ochrony, przewidzianych przez przepisy prawa. Podniosła zarazem, że powódka nie przedstawiła żadnych twierdzeń, dających podstawę do ustalenia „nieistnienia należności”. Sąd ustalił: W dniu 20.03.2008r. mąż powódki S. G. zawarł S. F. S. w G. umowę pożyczki konsumenckiej nr (...) , na podstawie której (...) udzieliła pożyczkobiorcy, na jego wniosek, pożyczki w wysokości 19.900 zł na okres od 20.03.2008 do 20.03.2016. Ustalono prowizję dla pożyczkodawcy w wysokości 975 zł, opłatę przygotowawczą w wysokości 20 zł. Ustalono oprocentowanie pożyczki wg zmiennej stopy procentowej, ustalanej przez Zarząd (...) , wynoszącej w dniu zawarcia umowy 18,25% w skali roku. Całkowity koszt pożyczki został ustalony na 19.089,59 zł, a rzeczywista stopa oprocentowania na 21,87%. Spłata pożyczki miała nastąpić w ustalonych ratach do 20.03.2016r. Powódka poręczyła spłatę zobowiązania. Dowód: umowa pożyczki (k-2-4) Wobec zaprzestania spłaty rat zgodnie z ustalonym harmonogramem, pożyczkodawca wypowiedział w.w. umowę. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie wydał w dniu 11.08.2011r. prawomocny nakaz zapłaty w sprawie z powództwa S. w G. przeciwko dłużnikom solidarnym S. G. i Z. G. (jako poręczycielowi); należność, zasądzona nakazem, obejmowała zadłużenie z tytułu w.w. pożyczki (sygn. akt (...) ). Prawomocnym postanowieniem z dnia 20.09.2011r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie nadał klauzulę wykonalności w.w. nakazowi na rzecz S. w G. . Pierwotny wierzyciel S. w G. przeniósł w dniu 26.03.2012r. wierzytelność, wynikającą z tytułu wykonawczego, na rzecz (...) S.a (...) , a ta następnie na rzecz strony pozwanej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 25.03.2013r. tut. Sąd nadał klauzulę wykonalności w.w. nakazowi na rzecz strony pozwanej (...) sp. z o.o. w S. . Dowód: nakaz zapłaty z dnia 11.08.2011r. (k-28); postanowienie Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 20.09.2011 (k-28v.) postanowienie tut. Sądu z dnia 25.03.2013r., (...) (k-29) Pismem z dnia 18.07.2016r. pozwana wraz z mężem S. G. zwróciła się do pełnomocnika strony pozwanej o wyrażenie zgody na spłatę zadłużenia, wynikającego z w.w. nakazu, w kwocie 19.194,49 zł w ratach po 400 zł miesięcznie, bezpośrednio na konto wierzyciela. Zwrócili się o umorzenie odsetek (w kwocie 6746,42 zł), oraz o wycofanie lub zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym (...) H. S. pod sygn. akt (...) . Dowód: pismo pozwanej z dn. 18.07.2016r. (k-30-31) Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Z. G. wniosła „o ustalenie, że należność w postaci pożyczki konsumenckiej w wysokości 19900 zł od S. F. S. zawarta z jej mężem nie istnieje”, podnosząc, że „nie podpisała umowy o pożyczkę”. Zaprzeczyła zarazem, że podpis (...) , nakreślony pod przedmiotową umową, jako poręczyciel, został przez nią nakreślony, podobnie, jak wszystkie inne podpisy, znajdujące się w aktach sprawy, w tym pod pozwem, pismami procesowymi, pełnomocnictwem procesowym, potwierdzeniami odbioru korespondencji. Sąd podzielił stanowisko pozwanej, że po stronie powódki brak było interesu prawnego w żądaniu ustalenia stosunku prawnego. W sprawie zadłużenia z tytułu przedmiotowej umowy pożyczki Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie wydał w dniu 11.08.2011r. prawomocny nakaz zapłaty (sygn. akt (...) ) - w sprawie z powództwa pierwotnego wierzyciela S. w G. przeciwko dłużnikom solidarnym S. G. i Z. G. (jako poręczycielowi). Prawomocnym postanowieniem z dnia 20.09.2011r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie nadał klauzulę wykonalności w.w. nakazowi na rzecz S. w G. , a następnie prawomocnym postanowieniem z dnia 25.03.2013r. tut. Sąd nadał klauzulę wykonalności w.w. nakazowi na rzecz strony pozwanej (...) sp. z o.o. w S. , jako następcy prawnego dotychczasowego wierzyciela. Jak słusznie podnosiła strona pozwana, w oparciu o stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone m.in. w wyroku z dnia 9.12.2011r., III CSK 138/11; wyroku z dnia 5.2.2009r., I CSK 332/08; postanowieniu z dnia 29.10.2009r., III CZP 79/09; oraz stanowiska sądów powszechnych, wyrażone w postanowieniu SA w Katowicach z dnia 27.09.2012r., V ACZ 706/12; wyroku SA w Białymstoku z dnia 7.2.2014r., I ACa 409/13 - w sprawach o świadczenie dłużnik dopóty ma interes prawny w ustaleniu rozmiaru swego obowiązku, dopóki nie został przez wierzyciela pozwany o świadczenie. Skoro wcześniej wystąpiono z powództwem o świadczenie, to niedopuszczalne jest późniejsze powództwo o ustalenie, jako dotyczące tego samego żądania. Zasądzenie świadczenia wymaga bowiem uprzedniego przesądzenia zasady jego istnienia, tj. bytu stosunku prawnego, z którego ono wynika. Dochodzone przez powódkę żądanie pozostaje w ścisłym związku z roszczeniem, co do którego wydano już prawomocny nakaz zapłaty i obecnie Sąd nie może ingerować w kwestie, stanowiące przedmiot tamtego postępowania, w tym czynić ustaleń faktycznych na gruncie łączącego strony stosunku prawnego z umowy poręczenia w sposób sprzeczny z treścią prawomocnego nakazu zapłaty. Powództwo z art. 189 kpc nie może służyć do weryfikacji prawomocnych rozstrzygnięć, zapadłych w innych sprawach. Pozwana mogła złożyć sprzeciw od w.w. nakazu zapłaty i tam podnosić twierdzenia przeciwko żądaniu pozwu. W tych okolicznościach powództwo wniesione w niniejszej sprawie podlegało oddaleniu. Niezależnie od powyższego, zgodnie z zarzutem pozwanej, źródłem zobowiązania powódki jest poręczenie, jakie udzieliła mężowi, zaciągającemu pożyczkę w (...) , zobowiązując się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał ( art. 876 kc ). Powódka wiedziała o swoim zobowiązaniu, znosiła egzekucję (poza sporem pozostaje, że w sprawie tej toczy się postępowanie egzekucyjne, prowadzone przez Komornika Sądowego H. S. sygn. akt (...) ) i jednocześnie zwracała się do wierzyciela o rozłożenie zadłużenia na raty, umorzenie odsetek. Niezrozumiałym jest więc jej pozew w niniejszej sprawie, oparty na negowaniu istniejącego zobowiązania. Bezzasadnym jest ponadto jej zarzut, oparty na kwestionowaniu podpisu, złożonego w charakterze poręczyciela pod dołączoną do pozwu umową. Pozwana zaprzeczyła na rozprawie, aby złożyła taki podpis pod umową, a także pod wszystkimi innymi dokumentami, znajdującymi się w aktach sprawach, jak pozew, oświadczenie majątkowe, pisma procesowe, pełnomocnictwo (przedstawione na rozprawie, jako udzielone bezpośrednio przed rozprawą), potwierdzenia odbioru pism korespondencji sądowej. Jej stanowisko należało ocenić jako całkowicie niewiarygodne, nielogiczne i stanowiące jedynie nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności za zobowiązanie. Pomimo przegrania sprawy, Sąd nie obciążył powódki kosztami procesu ( art. 102 kpc ), uwzględniając jej bardzo trudną sytuację majątkową, rodzinną i osobistą. Wspólnie z mężem prowadzą gospodarstwo domowe, utrzymując się jedynie z niskich świadczeń emerytalnych, nikt im nie pomaga w utrzymaniu, są osobami w podeszłym wieku, schorowanymi, a ponadto toczy się przeciwko nim postępowanie egzekucyjne, dotyczące zadłużenia z tytułu przedmiotowej umowy pożyczki, co znacznie ogranicza ich możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI