I C 391/21

Sygn. akt I C 391/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2022r Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie w Wydziale I Cywilnym w osobie Sędziego Sądu Rejonowego Agnieszki Kuryłas po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2022r w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Gminy M. S. przeciwko J. T. o opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego w przedmiocie wniosku pozwanego o przyznanie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata postanawia: oddalić wniosek . Sędzia Sądu Rejonowego Agnieszka Kuryłas Sygn. akt I C 391/21 UZASADNIENIE postanowienia z dnia 10 stycznia 2022 roku Pozwem z dnia 8 kwietnia 2022 roku Gmina M. S. wniosła o nakazanie pozwanemu J. T. , aby opróżnił i wydał powódce lokal mieszkalny położony w S. przy ul. (...) w stanie wolnym od osób i rzeczy. Pozwany wniósł odpowiedź na pozew, a wraz z nią wniosek o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu, argumentując, iż nie jest w stanie w obecnej chwili ponieść kosztów wynajęcia adwokata bez uszczerbku utrzymania dla siebie i swojej rodziny. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. W odpowiedzi na zobowiązanie, pozwany przedłożył wypełniony formularz oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, w którym wskazał, że mieszka sam; nie ma nieruchomości ani wartościowościowych ruchomości; ma oszczędności w kwocie 300 złotych; jego zobowiązania stałe to czynsz 650 złotych i media 150 złotych; a w utrzymaniu pomaga mu rodzina i znajomi. Jest bezrobotny bez prawa do zasiłku. Ma obecnie objawy depresji, nieleczone, z powodu braku środków. Zgodnie z treścią art. 117 § 1 k.p.c. strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części, może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. W myśl § 5 zd. pierwsze ww. artykułu sąd uwzględni wniosek, jeżeli udział adwokata lub radcy prawnego w sprawie uzna za potrzebny. Udział adwokata w sprawie należy uznać za potrzebny wówczas, gdy strona domagająca się ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie jest w stanie sama poprowadzić swych spraw przed sądem, czyli innymi słowy, gdy jest nieporadna życiowo lub z innych względów (np. zdrowotnych) niezdolna do kompetentnego działania w sprawie albo sprawa jest na tyle skomplikowana faktycznie lub prawnie, że tylko pomoc dobrze przygotowanego prawnika może zapewnić stronie należyte jej prowadzenie. Potrzeba udziału w postępowaniu wykwalifikowanego pełnomocnika procesowego, jako niezbędna przesłanka jego ustanowienia, podlega swobodnej ocenie sądu w całokształcie okoliczności sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1974 r., sygn. II CZ 94/74, Lex nr 7511; uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1978 r., I PRN 123/78, PiZS 1980, nr 6, s. 65). Sąd bierze wiec pod uwagę to, jak osoba wnioskująca radzi sobie w życiu, jak radzi sobie w postępowaniu, ocenia czy rozumie kierowane do niej zobowiązania sądu. W przedmiotowej sprawie wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie zasługiwał na uwzględnienie. Nie uzasadniał takiej potrzeby charakter prowadzonego w sprawie postępowania oraz stopień skomplikowania sprawy. Sprawa o opróżnienie lokalu jest sprawą łatwą pod względem faktycznym i prawnym; nie jest złożona. Dotychczasowe działania pozwanego w postępowaniu przed sądem świadczą zaś o tym, że dobrze radzi sobie w niniejszej sprawie, rozumie kierowane do niego zobowiązania, ma ogólną orientację co do sposobu działania sądu i co do sposobu prowadzenia tego postępowania. Pozwany samodzielnie złożył odpowiedź na pozew, w której zakwestionował roszczenie powódki i wniósł o oddalenie powództwa. Nadto, złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i wniosek o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych, który to wniosek został uwzględniony. Pozwany systematycznie i trafnie odpowiadał także na zobowiązania Przewodniczącej do uzupełnienia braków formalnych pism. Nie budzi jednak wątpliwości fakt, że wiedza pozwanego o procesie jest wiedzą człowieka, który nie posiada wykształcenia prawniczego, ani nie pracuje w zawodzie związanym ze stosowaniem prawa. Mimo to pełnomocnika ustanawia się nie dla osób, które nie posiadają wiedzy prawniczej, ale dla osób nieporadnych życiowo, które mają problemy z samodzielnym podejmowaniem czynności procesowych. Biorąc powyższe stwierdzić należy, iż pozwany do takich osób nie należy. Tym bardziej, iż wszystkich dotychczasowych czynności pozwany dokonał bez skorzystania z pomocy prawnej. Uzasadnienie wskazane przez pozwanego, iż jego stan majątkowy i stan zdrowia nie pozwalają na samodzielnie należyte reprezentowanie w sprawie są w niniejszej sprawie drugorzędne, albowiem w świetle przytoczonych wyżej argumentów ustanowienie pełnomocnika z urzędu w niniejszej sprawie Sąd uznał za zbędne. Nadto, podkreślenia wymaga fakt, iż przewodniczący w każdej sprawie prowadzonej przez sądem czuwa nad prawidłowym przebiegiem postępowania sądowego, a sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, a jednocześnie ma na uwadze interes każdej ze stron procesu. Biorąc powyższe Sąd oddalił wniosek pozwanego o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata, o czym orzekł w sentencji postanowienia. Sędzia Agnieszka Kuryłas Szczecin, dnia 29 marca 2022 roku