I C 385/14

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-KrzykówWrocław2014-04-15
SAOSCywilneochrona konsumentówŚredniarejonowy
ochrona konsumentówumowa poza lokalem przedsiębiorstwaprawo telekomunikacyjneodstąpienie od umowyopłata wyrównawczacesja wierzytelności

Sąd oddalił powództwo spółki o zapłatę opłaty wyrównawczej od konsumenta, uznając, że odstąpił on skutecznie od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa.

Spółka dochodziła zapłaty 490 zł tytułem opłaty wyrównawczej od konsumenta, który odstąpił od umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej w jego domu. Sąd uznał, że umowa została zawarta poza lokalem przedsiębiorstwa, a konsument skorzystał z prawa do odstąpienia w ustawowym terminie 10 dni. Dodatkowo, sąd wskazał na nieprawidłowości związane z umową cesji wierzytelności, która została zawarta przed powstaniem dochodzonej należności.

Powódka, spółka z o.o., wniosła o zasądzenie od pozwanego, J. D., kwoty 490 zł tytułem opłaty wyrównawczej. Roszczenie wynikało z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwanego z pierwotnym wierzycielem, (...) S.A. Pozwany odstąpił od umowy po terminie 10 dni, co spółka potraktowała jako rozwiązanie umowy i naliczyła opłatę wyrównawczą zgodnie z regulaminem. Sąd ustalił, że umowa została zawarta w domu pozwanego, co skutkuje zastosowaniem ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów. Zgodnie z art. 2 tej ustawy, konsument ma prawo odstąpić od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa w terminie 10 dni bez podania przyczyn. Przesłuchanie pozwanego wykazało, że złożył on oświadczenie o odstąpieniu w ustawowym terminie, co sąd uznał za skuteczne. W związku z tym, powódka nie była uprawniona do naliczenia opłaty. Dodatkowo, sąd zauważył, że umowa cesji wierzytelności, na podstawie której powódka nabyła roszczenie, została zawarta przed powstaniem dochodzonej należności, a powódka nie przedstawiła wykazu wierzytelności objętych cesją. Wobec powyższego, sąd oddalił powództwo.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, konsument może skutecznie odstąpić od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa w terminie 10 dni od jej zawarcia, bez podania przyczyn.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 2 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, który przyznaje konsumentowi prawo do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa w terminie 10 dni. Analiza dowodów, w tym przesłuchania pozwanego, potwierdziła, że oświadczenie o odstąpieniu zostało złożone w ustawowym terminie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

J. D.

Strony

NazwaTypRola
(...) sp. z o.o. we W.spółkapowód
J. D.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (1)

Główne

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1, 2, 3

Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny

Konsument, który zawarł umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, może od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni od zawarcia umowy. Nie jest dopuszczalne zastrzeżenie, że konsumentowi wolno odstąpić od umowy za zapłatą oznaczonej sumy (odstępne). W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozwany skutecznie odstąpił od umowy w ustawowym terminie 10 dni od jej zawarcia, zgodnie z przepisami ustawy o ochronie praw konsumentów. Umowa cesji wierzytelności została zawarta przed powstaniem dochodzonej należności, co czyni ją bezskuteczną w tym zakresie.

Odrzucone argumenty

Naliczona opłata wyrównawcza jest należna z uwagi na odstąpienie od umowy po terminie.

Godne uwagi sformułowania

Zgodnie z przesłuchaniem powoda, które Sąd uznał za wiarygodne, złożył on oświadczenie o odstąpieniu od przedmiotowej umowy w termin 10 dni od dnia jej zawarcia. Przedłożona przez stronę powodową umowa cesji nie mogła zatem obejmować wierzytelności z tytułu umowy będącej podstawą dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia, gdyż wierzytelność ta w dacie zawarcia umowy cesji nie istniała.

Skład orzekający

Iwona Popiołek-Sikora

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawa konsumenta do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa oraz skutków wadliwej cesji wierzytelności."

Ograniczenia: Dotyczy umów zawartych poza lokalem przedsiębiorstwa i specyfiki umów telekomunikacyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawo konsumenta do odstąpienia od umowy zawartej w domu oraz jak istotne są formalne aspekty cesji wierzytelności.

Konsumencie, pamiętaj o swoim prawie do odstąpienia od umowy zawartej w domu!

Dane finansowe

WPS: 490 PLN

Sektor

telekomunikacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 385/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSR Iwona Popiołek-Sikora Protokolant: Katarzyna Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 roku we W. z powództwa (...) sp. z o.o. we W. przeciwko J. D. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 385/14 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) sp. z o.o. we W. wniosła o zasądzenie od pozwanego J. D. kwoty 490 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że pozwany zawarł z pierwotnym wierzycielem (...) S.A. we W. umowę o świadczenie usług (...) , w ramach której wierzyciel pierwotny zobowiązał się do świadczenia usługi abonamentu telefonicznego, a pozwany zobowiązał się za tę usługę zapłacić zgodnie z zawartą umową. Pozwany złożył następnie oświadczenie o rezygnacji z umowy, jednak nastąpiło to po upływie ustawowego terminu 10 dni, o którym uprzednio poinformowano pozwanego. W konsekwencji strona powodowa potraktowała oświadczenie pozwanego jako rozwiązanie umowy i naliczyła jednorazową opłatę wyrównawczą, określoną w § 8 ust.2 regulaminu oraz cenniku, w wysokości 490 zł. W dniu 1 sierpnia 2012 r. pierwotny wierzyciel dokonał przelewu wierzytelności względem pozwanego na rzecz strony powodowej, która bezskutecznie wezwała pozwanego do zapłaty. Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny: Pozwany J. D. zawarł w dniu 9 października 2012 r. w swoim domu w R. z (...) S.A. we W. umowę o świadczenie usługi (...) ( (...) ). Integralną częścią umowy był Regulamin wykonywania usługi abonament telefoniczny (...) S.A. oraz cennik. dowód: - umowa o świadczenie usługi z dnia 8 października 2012 r., k. 13 Zgodnie z § 8 ust. 2 Regulaminu wykonywania usługi abonament telefoniczny (...) S.A. wysokość opłat pobieranych przez operatora za świadczone usługi została określona w cenniku obowiązującym w chwili wykonywania usługi. dowód: - cennik, k. 14-15 - Regulaminu wykonywania usługi abonament telefoniczny (...) S.A. , k. 16-17 Po zwarciu powyższej umowy, pozwany udał się do oddziału swojego dotychczasowego operatora (...) S.A. , w którym pracownik poinformował pozwanego, iż operator został zmieniony, a od umowy z (...) S.A. we W. może on odstąpić w ciągu dwóch kolejnych dni. Pozwany po zakończeniu wskazanej rozmowy skontaktował się z (...) S.A. we W. i oświadczył, iż od umowy zawartej w dniu 9 października 2012 r. odstępuje. dowód: - przesłuchanie pozwanego, k. 34-35 (...) S.A. we W. zawarł w dniu 1 sierpnia 2012 r. ze stroną powodową (...) sp. z o.o. we W. umowę przelewu wierzytelności nr (...) , wskazanych w załączniku nr 1 do umowy. dowód: - umowa przelewu wierzytelności nr (...) , k. 30 Strona powodowa zawiadomiła pozwanego o zawarciu umowy cesji oraz wezwała go do zapłaty kwoty 490 zł. dowód: - pismo z dnia 7 grudnia 2012 r., k. 18 - pisma strony powodowej, k. 19-20 Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Bezspornym w niniejszej sprawie był fakt zawarcia przez pozwanego J. D. z (...) S.A. we W. umowy usługi telekomunikacyjnej w dniu 9 października 2012 r. Kwestię sporną stanowiła natomiast skuteczność odstąpienia od wskazanej umowy przez pozwanego. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż z uwagi na zawarcie przedmiotowej umowy w domu pozwanego, znajdą do niej zastosowanie przepisy ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U.2012.1225 j.t.). W myśl art. 2 wskazanej ustawy konsument, który zawarł umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, może od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni od zawarcia umowy. Do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem (ust. 1). Nie jest dopuszczalne zastrzeżenie, że konsumentowi wolno odstąpić od umowy za zapłatą oznaczonej sumy (odstępne) (ust. 2). W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty (ust. 3). Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza przesłuchania pozwanego, doprowadziła Sąd do wniosku, iż pozwany skutecznie odstąpił od zawartej z (...) S.A. w umowy z dnia 9 października 2012 r. Zgodnie bowiem z przesłuchaniem powoda, które Sąd uznał za wiarygodne, złożył on oświadczenie o odstąpieniu od przedmiotowej umowy w termin 10 dni od dnia jej zawarcia. Pozwany skutecznie odstąpił zatem od zwartej umowy. Strona powodowa nie przedstawiła natomiast żadnych dowodów, które podważałyby twierdzenia pozwanego w omawianym zakresie. W konsekwencji powyższego strona powodowa nie była uprawniona do naliczenia jakiejkolwiek opłaty z tytułu odstąpienia od umowy przez pozwanego, stosownie do cytowanego wyżej art. 2 ust. 2 i 3 ustawy ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny. Na marginesie podnieść wypada, że przedstawiona przez stronę powodową umowa cesji została zawarta w dniu 1 sierpnia 2012 r., natomiast umowa z pozwanym została zawarta przez poprzednika prawnego strony powodowej w dniu 9 października 2012 r., a więc po zawarciu umowy cesji. Zgodnie zaś z pkt I lit. a umowy cesji, przedmiotem przelewu były wierzytelności określone w załączniku nr 1 do umowy. Przedłożona przez stronę powodową umowa cesji nie mogła zatem obejmować wierzytelności z tytułu umowy będącej podstawą dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia, gdyż wierzytelność ta w dacie zawarcia umowy cesji nie istniała. Nadto strona powodowa nie przedłożyła załącznika nr 1 do umowy, w którym zgodnie z umową miał znajdować się wykaz wierzytelności. Mając powyższe na uwadze, wobec nieudowodnienia przez stronę powodową dochodzonego roszczenia, orzeczono jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI