I C 38/15

Sąd Rejonowy w Kamiennej GórzeKamienna Góra2018-02-07
SAOSnieruchomościprawo rzeczoweWysokarejonowy
księgi wieczystenieruchomościwłasnośćużytkowanie wieczysteniezgodność stanu prawnegonieważność czynności prawnejskarbu państwasąd rejonowy

Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze nakazał zamknięcie jednej z dwóch ksiąg wieczystych prowadzonych dla tej samej nieruchomości, uznając ją za niezgodną z rzeczywistym stanem prawnym z powodu nieważnej czynności prawnej z 1966 roku.

Skarb Państwa wniósł o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym poprzez zamknięcie jednej z dwóch ksiąg wieczystych prowadzonych dla tej samej nieruchomości. Spór wynikał z faktu prowadzenia dwóch ksiąg wieczystych dla tej samej nieruchomości, z różnymi oznaczeniami geodezyjnymi i wpisami właścicieli. Sąd uznał, że umowa z 1966 roku, na mocy której część nieruchomości została oddana w użytkowanie wieczyste, była nieważna, ponieważ Skarb Państwa nie był już wyłącznym właścicielem gruntu. W konsekwencji nakazano zamknięcie księgi wieczystej opartej na tej nieważnej czynności prawnej.

Sprawa dotyczyła uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, w związku z prowadzeniem dwóch odrębnych ksiąg wieczystych dla tej samej nieruchomości położonej w Kamiennej Górze przy ul. (...). Powód, Skarb Państwa - Starosta (...), domagał się zamknięcia księgi wieczystej nr (...) prowadzonej dla działki oznaczonej numerem ewidencyjnym (...) , z uwagi na prowadzenie dla tej samej nieruchomości księgi wieczystej nr (...) . Sąd ustalił, że pierwotnie umową z 1948 roku Skarb Państwa zbył udział ½ w prawie własności nieruchomości na rzecz Z. P. (1). W wyniku spadkobrania udział ten przeszedł na A. P. i E. P. . Niezależnie od tego, umową z 1966 roku Skarb Państwa zawarł z W. K. (1) i W. K. (2) umowę użytkowania wieczystego gruntu i sprzedaży budynku, co doprowadziło do powstania drugiej księgi wieczystej. Sąd uznał umowę z 1966 roku za nieważną, ponieważ Skarb Państwa nie był już wyłącznym właścicielem nieruchomości w momencie jej zawierania, a także sprzedano część budynku, która nie była wyodrębniona. W związku z tym, stan prawny ujawniony w księdze wieczystej nr (...) został uznany za niezgodny z rzeczywistym stanem prawnym. Sąd, powołując się na uchwały Sądu Najwyższego, dopuścił możliwość powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej w sytuacji, gdy ta sama część nieruchomości objęta jest dwoma księgami wieczystymi z różnymi wpisami właścicieli. W konsekwencji, sąd nakazał zamknięcie księgi wieczystej nr (...) . Orzeczenie o kosztach postępowania oparto na art. 102 k.p.c., uznając, że stan niezgodności księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym powstał w wyniku działań Skarbu Państwa, co stanowiło szczególnie uzasadniony przypadek do nieobciążania strony przegrywającej kosztami.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, jest to dopuszczalne na podstawie art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na uchwały Sądu Najwyższego, które potwierdzają dopuszczalność powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej w sytuacji, gdy ta sama część nieruchomości objęta jest dwoma księgami wieczystymi z różnymi wpisami właścicieli. Spór o własność w takiej sytuacji powinien być rozstrzygnięty w drodze procesu o ustalenie prawa własności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym poprzez jej zamknięcie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa - Starosta (...)

Strony

NazwaTypRola
Skarb Państwa - Starosta (...)organ_państwowypowód
D. P.osoba_fizycznapozwany
E. P.osoba_fizycznapozwany
A. P.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (3)

Główne

u.k.w.h. art. 10

Ustawa o księgach wieczystych i hipotece

Dopuszczalne jest powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym w sytuacji, gdy ta sama część większych nieruchomości objęta jest dwoma księgami wieczystymi, w których ujawnieni są różni właściciele.

Pomocnicze

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może nie obciążyć strony przegrywającej obowiązkiem zwrotu kosztów procesu stronie przeciwnej.

k.p.c. art. 189

Kodeks postępowania cywilnego

Powództwo o ustalenie prawa lub stosunku prawnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieważność umowy z 1966 roku z uwagi na brak wyłącznego prawa własności Skarbu Państwa. Dopuszczalność powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej w sytuacji podwójnej rejestracji tej samej nieruchomości.

Odrzucone argumenty

Zarzut niewłaściwego trybu postępowania w celu wyeliminowania dwóch ksiąg wieczystych dla tej samej nieruchomości.

Godne uwagi sformułowania

w sytuacji, gdy ta sama część większych nieruchomości objęta jest dwoma księgami wieczystymi, w których ujawnieni są różni właściciele, dopuszczalne jest powództwo na podstawie art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece istota zaś sporu sprowadza się do sporu o własność, a zatem powinien on być rozstrzygnięty w drodze procesu o ustalenie prawa własności sprawa o usunięcie niezgodności z art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece jest sui generis sprawą o ustalenie prawa albo szczególną postacią powództwa ustalającego

Skład orzekający

Marek Dziwiński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Dopuszczalność powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej w przypadku prowadzenia dwóch ksiąg dla tej samej nieruchomości oraz ocena ważności czynności prawnych dotyczących nieruchomości, gdy Skarb Państwa nie jest wyłącznym właścicielem."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podwójnej rejestracji nieruchomości i nieważności czynności prawnej z przeszłości.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak błędy w przeszłości (nieważna czynność prawna) mogą prowadzić do skomplikowanych problemów prawnych z księgami wieczystymi, a także jak sądy interpretują przepisy dotyczące nieruchomości i własności.

Dwie księgi wieczyste dla jednej nieruchomości: jak sąd rozwiązał prawny galimatias?

Dane finansowe

WPS: 60 000 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt I C 38/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Marek Dziwiński Protokolant: Magdalena Mastej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2018 r. w K. sprawy z powództwa Skarbu Państwa - Starosty (...) przeciwko D. P. , E. P. , A. P. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym I usuwa niezgodność między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze IV Wydział Ksiąg Wieczystych dla nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym (...) , położonej w K. przy ulicy (...) , a rzeczywistym stanem prawnym poprzez jej zamknięcie, z uwagi na prowadzenie dla tej samej nieruchomości księgi wieczystej nr (...) , II nie obciąża pozwanych obowiązkiem zwrotu stronie powodowej kosztów procesu. Sygn. akt I C 38/15 UZASADNIENIE Skarb Państwa- Starosta (...) wniósł pozew przeciwko D. P. , E. P. i A. P. o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej KW (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze IV Wydział Ksiąg Wieczystych dla nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym (...) , położonej w K. przy ulicy (...) , a rzeczywistym stanem prawnym poprzez jej zamknięcie, z uwagi na prowadzenie dla tej samej nieruchomości księgi wieczystej nr (...) . Uzasadniając swoje żądanie podał, że umową sprzedaży z dnia 29.11.1948 r. zbył na rzecz Z. P. (1) ½ części nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, położonej przy ul. (...) (obecnie nr 16) w K. , przy czym współwłaścicielem nieruchomości w pozostałej części pozostał Skarb Państwa. Oznaczenie geodezyjne nieruchomości ulegało licznym zmianom. W wyniku odnowienia operatu ewidencji gruntów w roku 1984 nieruchomość, składająca się z działek oznaczonych nr (...) otrzymała nr 85, a jako właściciele pozostali nadal wykazani SP i Z. P. (1) w udziale wielkości ½ każdy. W wyniku spadkobrania udział w nieruchomości nabytej przez Z. P. (1) nabyli w częściach równych A. P. i E. P. . Dla nieruchomości tej prowadzona jest obecnie księga wieczysta nr KW (...) . W księdze tej w zakresie prawa własności ujawnione są wpisy: SP-Starosta (...) udział 2/4, A. P. udział ¼, E. P. udział ¼. Niezależnie od powyższego w dniu 22.06.1966 r. przed notariuszem zawarta została pomiędzy SP, a W. K. (1) i W. K. (2) umowa rep. A nr 745/1966 użytkowania wieczystego nieruchomości 238/1 o pow. 9 arów i sprzedaży domu mieszkalnego oraz szopy o kubaturze 275 m3 plus 16 m3 budynek gospodarczy, położonej przy ul. (...) w K. . Prawo użytkowania wieczystego i prawo własności budynku dotyczyło nieruchomości położonej w K. , przy ul. (...) (obecnie 16). W wyniku wyżej wymienionych okoliczności doszło do zawarcia dwóch umów dotyczących tej samej nieruchomości, a w konsekwencji do utworzeni dwóch ksiąg wieczystych dla tej nieruchomości. W księdze wieczystej nr (...) nieruchomość oznaczona jest numerem geodezyjnym (...) , oznaczenie to jest zgodne z prowadzoną ewidencją gruntów i budynków prowadzoną przez Starostę (...) . Natomiast w księdze wieczystej nr (...) nieruchomość oznaczona jest numerem geodezyjnym (...) , który nie funkcjonuje w dokumentacji geodezyjnej ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę (...) i jest w rzeczywistości częścią działki oznaczonej nr (...) . W księdze tej jako wyłączny właściciel nieruchomości ujawniony jest SP oraz jako użytkownik wieczysty D. P. , przy czym budynek, którym zabudowana jest nieruchomość opisana odmiennie w obu księgach ( nr 85 i nr 238/1) jest tym samym budynkiem mieszkalnym. W ocenie powoda prawidłowe wpisy figurują w księdze wieczystej nr (...) , w związku z czym konieczne jest uzgodnienie treści obu ksiąg wieczystych poprzez zamknięcie księgi wieczystej nr (...) . A. P. w imieniu własnym oraz siostry E. P. nie sprzeciwił się żądaniu pozwu poprzez zamknięcie księgi wieczystej nr (...) , prowadzonej dla działki nr (...) oraz potwierdził okoliczności faktyczne podane w pozwie. Zaznaczył on, iż zbędny jest ich udział w tej sprawie, ponieważ ich prawa nie są ujawnione w w/w księdze wieczystej. Kwestionował on jedynie określenie wartości przedmiotu sprawy na kwotę 60 000,00 zł, gdyż nie wiadomo na jakiej podstawie ją określono. W toku postępowania pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W razie uznania powództwa wnieśli o rozważenie zastosowania art. 102 k.p.c. Strona powodowa w piśmie z dnia 21.11.2013 r. podtrzymała dotychczasowe żądanie pozwu, wniosła jednak żądanie ewentualne polegające na tym że wniosła o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w treści księgi wieczystej KW (...) . (...) oznaczonej nr ewidencyjnym 238/1, a rzeczywistym stanem prawnym tej nieruchomości poprzez wpisanie w dziale II KW (...) jako właścicieli: SP-Starosty (...) w udziale 2/4, A. P. w udziale ¼ i E. P. w udziale ¼ w prawie własności nieruchomości, zamiast SP w udziale wynoszącym 1/1 w prawie własności oraz D. P. jako użytkownika wieczystego nieruchomości i właściciela posadowionego na niej budynku stanowiącego odrębną nieruchomość. Pozwana D. P. wniosła o polubowne załatwienie sporu poprzez zawarcie ugody sądowej, na mocy której nabędzie od SP własność ½ udziału w prawie własności działki nr (...) położonej w K. przy ul. (...) , dla której prowadzano jest KW nr (...) . Potwierdziła ona okoliczności faktyczne podane w pozwie. Wskazała, iż mieszka nieprzerwanie w nieruchomości od 1966 r., przy czym po śmierci ojca W. K. (1) (29.01.1969 r.) korzysta z nieruchomości jako właściciel. Od daty wejścia w posiadanie nieruchomości nieprzerwanie użytkuje ją d celów mieszkalnych. Podniosła ona, iż Skarb Państwa nie manifestował także swojego prawa własności jak również nie kwestionował jej posiadania samoistnego. W jej ocenie jedynym możliwym i pozwalającym uregulować stan prawny nieruchomości stanowiącej działkę nr (...) obręb 5 oraz nr 238/1 byłoby zawarcie ugody sądowej na mocy której nabyłaby nieodpłatnie od SP własność ½ udziału w prawie własności nr 85. Na rozprawie w dniu 07.02.2018 wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a w razie uznania powództwa o rozważenie zastosowania art. 102 k.p.c. SĄD USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY W dniu 29 października 1948 r. zawarta została na podstawie orzeczenia Komisji Osadnictwa Nierolniczego umowa pomiędzy Skarbem Państwa, a Z. P. (1) . Nabył on udział ½ prawa własności nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) , składającej się z placu o powierzchni 3.600 m2 wraz z domem mieszkalnym, opisanej w księdze wieczystej Sądu Grodzkiego w K. nr KW (...) . Dowód: - umowa sprzedaży z dnia 29.11.1948 r. (k. 13-14v) Postanowieniem z dnia 22.09.1958 r. Sąd Powiatowy w W. uzgodnił treść księgi wieczystej, która wówczas nosiła numer 181, z rzeczywistym stanem prawnym co do opisanej wyżej nieruchomości w ten sposób, że wpisał prawo własności w ½ części na rzecz Z. P. (1) i w ½ części na rzecz Skarbu Państwa. Dowód: - postanowienie z dnia 22.09.1958 r. (k. 74 w aktach I Ns 111/15) Oznaczenie geodezyjne w/w nieruchomości ulegało licznym zmianom. Od 1962 r. nieruchomość ta posiadała nr 238, następnie oznaczona była nr 238/1. W wykazie zmian geodezyjnych w 1973 r. przedmiotowa nieruchomość oznaczona jest nr 238/1, a następnie w wyniku wprowadzonych zmian otrzymała nr 238/3 i 238/4. W przedmiotowym wykazie zmian zarówno w stosunku do działki nr (...) jak i działek nr (...) jako właściciela ujawniono Skarb Państwa i Z. P. (1) w udziale wielkości ½ każdy. W wyniku odnowienia operatu ewidencji gruntów w 1984 r. nieruchomość składająca się z działek nr (...) otrzymała nr 85, a jako właściciele pozostali nadal SP i Z. P. (1) w udziale ½ każdy. Dowód: - wykaz zmian gruntowych z 1973 r. (k.23-24) - wyciąg z wykazu zmian gruntowych (k. 21-22) - pismo Starostwa Powiatowego w K. z dnia 20.03.2013 r. (k-25) W dniu 05.05.1966 r. wydano decyzję ustanawiającą na rzecz W. K. (1) prawo użytkowania wieczystego działki gruntu o powierzchni 900 m2 przy ul. (...) w K. oraz przewidziano sprzedaż parteru budynku położonego na tej działce. Przewidziano jednocześnie konieczność zawarcia umowy sprzedaży. Umowa sprzedaży z dnia 22.06.1966 r. wskazywała, że małżonkowie W. K. (2) i W. K. (1) nabyli od Skarbu Państwa opisane wyżej prawo użytkowania wieczystego gruntu, dla którego prowadzona była księga wieczysta Kw nr (...) oraz budynek znajdujący się na tej działce. Dowód: - decyzja z dnia 05.05.1966 r. (k. 174-175) - akt notarialny Rep. A nr (...) z dnia 22.06.1966 r. (k. 16-17) W wyniku spadkobrania po Z. P. (2) współwłaścicielami nabytej przez niego nieruchomości zostali A. P. i E. P. w udziałach po 1/4. Dowód: - postanowienie o nabyciu spadku z dnia 08.11.1996 r. I Ns 186/96 (k. 15) Na skutek spadkobrania po rodzicach i działu spadku D. P. wpisana została jako użytkownik wieczysty i właściciel budynku w księdze wieczystej (...) . Dowód: - postanowienie dnia 10.06.1999 r. (k. 52 w aktach I Ns 111/15) W wyniku powyższych czynności oraz zmian numeracji działek i ich podziałów powstały dwie księgi wieczyste dotyczące w części tego samego gruntu położonego w K. przy ul. (...) (dawniej 1) i budynku położonego na gruncie. Księga wieczysta nr (...) obejmuje działkę gruntu oznaczoną nr 85 o powierzchni 0,3905 ha zabudowaną budynkiem mieszkalnym, gdzie jako właściciele są wpisani: Skarb Państwa – ½ części, A. P. – ¼ części i E. P. – ¼ części. W księdze wieczystej nr (...) obejmującej działkę o numerze (...) o pow. 0,0900 ha widnieje zapis, że właścicielem gruntu jest Skarb Państwa, a użytkownikiem wieczystym i właścicielem budynku jest D. P. . Działka ta jest faktycznie częścią działki nr (...) , a budynek opisany w obu księgach jest tym samym zabudowaniem. Dowód: - odpis księgi wieczystej (...) (k. 6-9) - odpis księgi wieczystej (...) (k. 10-12) - przesłuchanie R. W. na rozprawie w dniu 07.02.2018 r. (k. 182-182v) Rodzice D. P. , a później ona sama uiszczali płaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, aż do 2013 r. Po nabyciu W. K. (2) i W. K. (1) zamieszkiwali na parterze budynku. Obecnie mieszka tam D. P. . Piętro budynku zajmuje rodzina P. . Dowód: - przesłuchanie D. P. na rozprawie w dniu 07.02.2018 r. (k. 182v) - przesłuchanie A. P. na rozprawie w dniu 07.02.2018 r. (k. 183) Postanowieniem z dnia 16.01.2015 r. Sąd oddalił wniosek D. P. o stwierdzenie zasiedzenie w/w nieruchomości. Dowód: - postanowienie z dnia 16.01.2015 r. (k. 41 w aktach I Ns 111/15) SĄD ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE Powyższych ustaleń sąd dokonał na podstawie treści dokumentów, których prawdziwości żadna ze stron nie kwestionowała, zeznań oraz w oparciu o okoliczności, które były bezsporne między nimi. W niniejszej sprawie doszło do zawarcia dwóch umów, które dotyczyły tej samej nieruchomości, co w konsekwencji doprowadziło do utworzenia dwóch ksiąg wieczystych dla nieruchomości położnej przy ul. (...) w K. . W księgach wieczystych występuje różne oznaczenie geodezyjne nieruchomości, jednakże przedmiotem obu ksiąg jest ta sama część nieruchomości oznaczona obecnie w ewidencji gruntów i budynków nr (...) , która jest zabudowana budynkiem mieszkalnym. W księdze wieczystej nr (...) nieruchomość oznaczona jest numerem geodezyjnym (...) i stanowi własność Skarbu Państwa w udziale ½ , A. P. i E. P. w udziale po ¼. Oznaczenie powyższej nieruchomości jest zgodne z prowadzoną ewidencją gruntów i budynków. W księdze wieczystej nr (...) nieruchomość oznaczona jest nr 238/1 – która nie widnieje w ewidencji gruntów i budynków- i jest częścią działki oznaczonej nr (...) . Zgodnie z tą księgą właścicielem nieruchomości jest Skarb Państwa, a jej użytkownikiem wieczystym jest D. P. . Z powyższego wynika, iż mamy do czynienia z różnymi zapisami w księgach wieczystych co do właścicieli. Grunt wskazany w księdze wieczystej (...) wchodzi w skład większego gruntu o powierzchni 0,3905 ha wskazanego w księdze wieczystej (...) . Jedyną możliwą drogą do wyeliminowania tych dwóch sprzecznych z sobą ksiąg wieczystych jest zamknięcia jednej z nich. Nie może budzić wątpliwości, że przyczyną takiego stanu rzeczy jest nieważna czynność prawna z 1966 r. W sytuacji sprzedaży udziału ½ nieruchomości w 1948 r. na rzecz Z. P. (1) , to późniejsze sprzedanie w 1966 r. parteru budynku bez wyodrębniania własności lokalu i oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste W. K. (1) , było czynnością prawną nieważną, gdyż nieruchomość nie stanowiła już wyłącznej własności Skarbu Państwa, jej współwłaścicielem od 1948 r. był również Z. P. (1) . Nieważność czynności z 1966 r. wynika z dwóch kwestii: po pierwsze współwłaściciel nie mógł oddać w użytkowanie wieczyste gruntu, którego nie był wyłącznym właścicielem, po drugie w decyzji tej jest sprzedaż parteru, czyli czegoś co nie było nigdzie wydzielone i do którego prawo posiadał również Z. P. (1) . W związku z powyższym umowę z dnia 22.06.1966 r. Rep. A. nr 745/1966 zawartą pomiędzy Skarbem Państwa, a małżeństwem K. uznać należy za nieważną, a stan prawny nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej (...) za niezgodny z rzeczywistym stanem prawnym. W rzeczywistym stanie prawnym mamy dwóch współwłaścicieli Skarb Państwa oraz Z. P. (1) i te podmioty są współwłaścicielami nieruchomości na podstawie umowy z 1948 r. W sytuacji gdy istnieją dwie księgi dotyczące tej samej nieruchomości, posiadające inne wpisy dotyczące własności sąd powinien zamknąć księgę obarczoną zapisami wynikającymi z nieważnej czynności prawnej. Strona pozwana podnosiła zarzut niewłaściwego trybu, co do wyeliminowania istnienia dwóch ksiąg wieczystych dla tej samej nieruchomości. Z zarzutem tym nie można się zgodzić. Warto przetoczyć w tym miejscu treść uchwały Sądu Najwyższego z dnia 31.01.1996 r. III CZP 200/95, w której wyrażono następujący pogląd, iż ,, w sytuacji, gdy ta sama część większych nieruchomości objęta jest dwoma księgami wieczystymi, w których ujawnieni są różni właściciele, dopuszczalne jest powództwo na podstawie art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U.Nr19,poz.147) .” Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 29.02.1996 r. III CZP 16/96 ,, istota zaś sporu sprowadza się do sporu o własność, a zatem powinien on być rozstrzygnięty w drodze procesu o ustalenie prawa własności, jest zaś bezsporne, że sprawa o usunięcie niezgodności z art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece jest sui generis sprawą o ustalenie prawa ( art. 189 k.p.c. ) albo szczególną postacią powództwa ustalającego ( tak SN w wyroku z 10.10.1985 r., II CR 221/85), od którego odróżnia ją wprawdzie odmienność podstawy prawnej i funkcji, ale upodobnia ją przesłana interesu prawnego w ustaleniu rzeczywistego stanu prawnego ( tak SN w wyroku z 23.12.1988 r., III CRN 434/88). Jeśli tak, to wytoczenie powództwa przewidzianego w art. 10 powołanej ustawy jest właściwym trybem do rozstrzygnięcia sporu o własność o oznaczonej ewidencyjnie działki, która objęta jest dwiema różnymi księgami wieczystymi, w których jako właściciele wpisane są różne osoby .” W związku z powyższym Sąd usunął niezgodność między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej (...) oznaczonej nr 238/1, a rzeczywistym stanem prawnym poprzez jej zamknięcie, z uwagi na prowadzenie dla tej samej nieruchomości księgi wieczystej (...) . Orzeczenie o kosztach procesy oparto na treści przepisu 102 k.p.c. Przepis ten mówi, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może nie obciążyć strony przegrywającej obowiązkiem zwrotu kosztów procesu stronie przeciwnej. Trzeba zauważyć, że stan niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym powstał w wyniku działań Skarbu Państwa. Niejako w interesie publicznym było ustalenie stanu rzeczywistego księgi wieczystej ze stanem prawnym, stąd też należało przyjąć, że nastąpił szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu przepisu art. 102 k.p.c. Sygn. alt I C 37/15 ZARZĄDZENIE 1.Odnotować 2. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć adwokatowi T. Ł. .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI