I C 377/16

Sąd Okręgowy w SłupskuSłupsk2017-08-17
SAOSCywilneprawo rzeczoweŚredniaokręgowy
najemnieruchomośćprawo pierwokupuodszkodowaniegminakomunalizacjadorozumiana rezygnacjacentrum życiowe

Sąd oddalił powództwo o odszkodowanie za utracone prawo do nabycia nieruchomości, uznając, że powód utracił status najemcy.

Powód domagał się odszkodowania od Gminy za szkodę majątkową wynikającą z pozbawienia go możliwości nabycia nieruchomości, której był współnajemcą. Sąd uznał, że powód utracił status najemcy poprzez opuszczenie lokalu, zaprzestanie płacenia czynszu i przeniesienie centrum życiowego do innej miejscowości. W związku z tym, Gmina miała prawo sprzedać nieruchomość innej osobie, a powodowi nie przysługiwało roszczenie o jej nabycie. Powództwo zostało oddalone, a powoda nie obciążono kosztami procesu ze względu na jego trudną sytuację finansową.

Powód G. M. (1) dochodził od Gminy U. zasądzenia kwoty 81.148,95 zł tytułem odszkodowania za szkodę majątkową, która miała polegać na utracie możliwości nabycia udziału w prawie własności nieruchomości, będącej przedmiotem najmu. Powód argumentował, że jako współnajemca lokalu mieszkalnego, miał prawo pierwokupu udziału w nieruchomości, a Gmina zbywając go innej osobie, wyrządziła mu szkodę. Sąd Okręgowy w Słupsku oddalił powództwo, uznając, że powód utracił status najemcy. Ustalono, że powód opuścił lokal w 2008 roku, przeniósł swoje centrum życiowe do innej miejscowości, zaprzestał płacenia czynszu i rozwiązał umowy na media. W związku z tym, jego zachowanie można było uznać za dorozumianą rezygnację z prawa najmu. Gmina U. nabyła nieruchomość w drodze komunalizacji, a następnie, zgodnie z przepisami, sprzedała udział w niej dotychczasowej najemczyni, D. M., która faktycznie zamieszkiwała w lokalu. Sąd podkreślił, że instytucja zameldowania ma charakter ewidencyjny i nie przesądza o koncentracji życia osobistego w danym lokalu. Ponieważ powodowi nie przysługiwało roszczenie o sprzedaż nieruchomości, jego powództwo o odszkodowanie zostało oddalone. Sąd, stosując art. 102 k.p.c., nie obciążył powoda kosztami procesu, biorąc pod uwagę jego trudną sytuację materialną i stan zdrowia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, takie zachowanie może być uznane za dorozumianą rezygnację z prawa najmu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że powód, opuszczając lokal, nie płacąc czynszu i przenosząc centrum życiowe, utracił przymiot najemcy, co skutkowało dorozumianym rozwiązaniem umowy najmu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

Gmina U.

Strony

NazwaTypRola
G. M. (1)osoba_fizycznapowód
Gmina U.instytucjapozwana
D. M.osoba_fizycznanajemca
A. M.osoba_fizycznabyła żona powoda
A. H.osoba_fizycznamałżonka powoda
S.osoba_fizycznasyn powoda
M. K.osoba_fizycznapartner córki powoda

Przepisy (5)

Główne

u.g.n. art. 37 § 2 pkt 1

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Pomocnicze

k.c. art. 659 § § 1

Kodeks cywilny

Definicja i elementy istotne umowy najmu.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada odpowiedzialności za wynik postępowania.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Możliwość odstąpienia od obciążania strony przegrywającej kosztami procesu w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

u.s.g.

Ustawa o samorządzie gminnym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powód utracił status najemcy poprzez opuszczenie lokalu i zaprzestanie płacenia czynszu. Zachowanie powoda stanowiło dorozumianą rezygnację z prawa najmu. Gmina miała prawo sprzedać nieruchomość dotychczasowej najemczyni, która faktycznie zamieszkiwała w lokalu. Powodowi nie przysługiwało roszczenie o sprzedaż nieruchomości.

Odrzucone argumenty

Powód jako współnajemca miał prawo pierwokupu udziału w nieruchomości. Gmina wyrządziła powodowi szkodę majątkową poprzez pozbawienie go możliwości nabycia nieruchomości.

Godne uwagi sformułowania

zerwał wszelkie więzi z dotychczasowym miejscem zamieszkania, przenosząc swoje centrum życiowe do miejscowości M. zachowanie powoda dowodzi, że utracił on przymiot najemcy lokalu mieszkalnego doszło do rozwiązania umowy w sposób dorozumiany instytucja zameldowania ... służy wyłącznie celom ewidencyjnym w wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.

Skład orzekający

Małgorzata Banaś

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Utrata statusu najemcy w wyniku dorozumanej rezygnacji z prawa najmu, zasady sprzedaży nieruchomości komunalnych najemcom, zastosowanie art. 102 k.p.c. w sprawach o niskiej wartości przedmiotu sporu i trudnej sytuacji materialnej strony."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i przepisów obowiązujących w danym czasie. Interpretacja art. 102 k.p.c. jest zawsze indywidualna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest faktyczne zamieszkiwanie i realizowanie obowiązków najemcy, a nie tylko formalne posiadanie statusu najemcy czy zameldowania. Pokazuje również elastyczność sądu w kwestii kosztów procesowych.

Czy można stracić prawo do mieszkania, bo się wyjechało i przestało płacić? Sąd odpowiada.

Dane finansowe

WPS: 81 148,95 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. I C 377/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Małgorzata Banaś Protokolant: sekr. sądowy Małgorzata Bugiel po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. w Słupsku na rozprawie sprawy z powództwa G. M. (1) przeciwko Gminie U. o zapłatę 1. oddala powództwo; 2. nie obciąża powoda kosztami procesu. Na oryginale właściwy podpis Sygnatura IC 377/16 UZASADNIENIE Powód G. M. (1) w pozwie wniesionym do Sądu Okręgowego w Słupsku domagał się zasądzenie od pozwanej Gminy U. kwoty 81.148,95 zł z tytułu odszkodowania za szkodę jakiej doznał, która odpowiada wartości udziału w prawie własności nieruchomości, będącej przedmiotem najmu, obejmującą 1/2 niewydzielonej części w działce zabudowanej budynkiem mieszkalnym dwurodzinnym, oznaczonej numerem (...) położonej w D. , który nie wszedł do jego majątku pomniejszonego o koszty związane z pozyskaniem udziału w prawie własności nieruchomości. Pozwana Gmina U. wniosła o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwana podniosła, że dokonała w dniu 15 stycznia 2014r. zbycia na rzecz najemcy lokalu mieszkalnego D. M. udziału do 1/2 niewydzielonej części w nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę budynkiem mieszkalnym dwurodzinnym, oznaczonej numerem (...) o powierzchni 0,1400 ha położnej w miejscowości D. w gminie U. stanowiącej mienie komunalne Gminy U. w oparciu o art. 37 ust.2 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami . Powód przymiotu najemcy nie posiadał, bowiem w 2008r. opuścił na trwale lokal zajmowany wcześniej wspólnie z żoną, a później z dziećmi i zerwał wszelkie więzi z dotychczasowym miejscem zamieszkania, przenosząc swoje centrum życiowe do miejscowości M. , gdzie ostatecznie zamieszkał na stałe wraz z obecną małżonką A. H. . Każda ze stron wnosiła o zasądzenie od strony przeciwnej na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Sąd ustalił co następuje; W dniu 1 stycznia 1997r. powód wraz z byłą żoną A. M. zawarł umowę najmu lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku mieszkalnym numer (...) , położonym na działce gruntu numer (...) w D. . Stroną umowy najmu był powód i jego ówczesna żona A. M. - jako najemcy i Skarb Państwa - Urząd Rejonowy w S. - jako wynajmujący. Po rozwodzie małżonków, w związku z oświadczeniem złożonym w dniu 28 czerwca 2007r. przez A. G. (1) ( poprzednio M. ) o zrzeczeniu się prawa najmu do zajmowanego lokalu, dokonano w dniu 10 września 2007r. zmiany treści zawartej umowy wpisując w miejsce najemcy powoda. dowód; umowa najmu k. 10-13, oświadczenie A. G. i G. M. k. 14, Aneks do umowy najmu k. 15. W dniu 10 maja 2011r. na wniosek powoda z dnia 18 października 2010r. doszło do podpisania kolejnego aneksu do umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego w (...) , gm. U. z dnia 1 stycznia 1997r. poprzez wpisanie obok dotychczasowego najemcy drugiego najemcę - córki powoda - D. M. . Wprawdzie pismem z dnia 14 kwietnia 2010r. skierowanym do Starostwa Powiatowego w S. powód zgłosił prośbę o wycofanie jego wniosku z dnia 18 października 2010r., jednak ostatecznie podpisał i odesłał przesłany mu aneks do umowy najmu. W tym czasie powód nie mieszkał już w D. , bowiem w 2008r. opuścił dotychczasowe miejsce zamieszkania i przeniósł swoje centrum zawodowe i życiowe do miejscowości M. ( województwo (...) ), początkowo w celach zarobkowych w związku z wykonywaną tam pracą, a następnie w 2009 roku związał się i zamieszkał w lokalu swojej późniejszej małżonki, A. H. z którą związek małżeński zawarł w dniu 28 października 2010r. Po opuszczeniu przez powoda lokalu mieszkalnego położonego w miejscowości (...) , w lokalu tym nadal zamieszkiwały, posiadając tam stałe zameldowanie dzieci powoda i jego byłej żony, syn S. , syn D. z żoną i dzieckiem oraz córka D. , która wówczas studiowała jeszcze w W. i do domu przyjeżdżała w okresie świąt i wakacji. Do czasu zawarcia drugiego aneksu do umowy najmu, powód do D. przyjeżdżał okazjonalnie w okresie dni wolnych od pracy, korzystając wówczas z noclegu w lokalu który kiedyś zajmował. Z chwilą podpisania aneksu i zamieszkania w tym lokalu na stałe przez jego córkę D. M. i jej ówczesnego partnera M. K. , powód zaprzestał praktycznie wizyt, a jeżeli przyjeżdżał to zatrzymywał się w lokalu swojego drugiego syna, nadto zaprzestał regulowania jakichkolwiek płatności za lokal, rozwiązał również zawartą wcześniej umowę z Zakładem (...) na dostawę prądu. dowód; zeznania św. G. P. k. 308v, B. C. k. 309. D. M. po zamieszkaniu w lokalu którego była współnajemcą, przystosowała do zamieszkania drugi z pokoi znajdujących się w lokalu, a następnie w miarę posiadanych możliwości finansowych remontowała wspólnie ze swoim partnerem poddasze i strych. dowód; aneks do umowy k. 16-17, akta sprawy administracyjnej, zeznania św. M. K. k. 308, św. R. M. k. 295v, zeznania powoda k. 309 w zw. z k. 87v-88. Decyzją z dnia 10 kwietnia 2012r. (...) Urząd Wojewódzki w G. stwierdził nabycie przez Gminę U. z mocy prawa, nieodpłatnie na własność nieruchomości oznaczonej w jednostce ewidencyjnej obrębie D. gmina U. jako 1/2 części działki nr (...) o powierzchni 0,14 ha, uregulowanej w księdze wieczystej KW nr SLl (...) . W związku z tym, iż Gmina U. stała się właścicielem wyżej opisanej nieruchomości, i stroną umowy najmu na lokal mieszkalny zawartej w dniu 1 stycznia 1997 roku, Starostwo Powiatowe w S. pismem z dnia 29 maja 2012r. zawiadomiło o tym powoda. dowód; pismo Starostwa Powiatowego w S. z dnia 29.05.2012r. k. 192. Protokołem z posiedzenia (...) Komisji Mieszkaniowej przy Urzędzie Gminy U. w dniu 6 sierpnia 2012r. ustalono, iż jedyną osobą na stałe zameldowaną w lokalu mieszkalnym (...) , i stale tam zamieszkującą jest D. M. , co uzasadniało w związku z nabyciem przez Gminę U. nieodpłatnie tej nieruchomości, zawarcie z nią w dniu 2 lipca 2012r. umowy najmu na lokal mieszkalny położony w budynku nr (...) w miejscowości D. na działce o numerze ewidencyjnym (...) , składający się z dwóch pokoi, kuchni, wc i łazienki o łącznej powierzchni użytkowej 55 m 2 , na czas nieoznaczony. dowód; protokół z dnia 6.08.2012r. k. 162, umowa najmu z dnia 2.07.2012r. k. 156, zeznania św. D. T. k. 294-295, . Dnia 15 stycznia 2014r. na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego rep. A numer (...) . przed notariusz A. W. , Gmina U. zbyła na rzecz najemcy D. M. udział do 1/2 niewydzielonej części w nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę o numerze (...) o powierzchni 0,1400 ha położnej w miejscowości D. w gminie U. . Sprzedaż nieruchomości na rzecz dotychczasowego najemcy D. M. została poprzedzona zarządzeniem nr 0050.403.2013r. Wójta Gminy U. z dnia 12 września 2013r. w sprawie zbycia 1/2 części niewydzielonej działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym dwurodzinnym stanowiącej mienie komunalne Gminy U. na rzecz dotychczasowego najemcy lokalu mieszkalnego. W Głosie P. z dnia 16 września 2013r. ukazało się obwieszczenie Wójta Gminy U. o podaniu do publicznej wiadomości, że w siedzibie Urzędu Gminy U. na tablicy ogłoszeń w terminie od 16 września 2013r. do 7 października 2013r. został zamieszony wykaz dotyczący zbycia na rzecz najemcy działki zabudowanej nr (...) obręb D. . Zarówno wykaz jak i zarządzenie zostało opublikowane także na stronie internetowej (...) Urzędu Gminy U. . bezsporne - nadto dokumenty jak na k. 56-58, wypis aktu notarialnego k.196-199. Decyzją z dnia 22 lipca 2016r. Wojewoda (...) po rozpatrzeniu odwołania D. M. od decyzji Wójta Gminy U. z dnia 10 czerwca 2016 roku, orzekającej o odmowie wymeldowania G. M. (1) z pobytu stałego z lokalu położonego w miejscowości (...) , gmina U. , zaskarżoną decyzję uchylił i orzekł o wymeldowaniu G. M. (1) z pobytu stałego z tego lokalu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wieloletnie niezamieszkiwania w przedmiotowym lokalu i brak jakichkolwiek więzi łączących go z tym lokalem, wskazuje, że G. M. (1) nie traktuje tego lokalu jako swoje miejsce pobytu. Miejscem pobytu stałego jest określany lokal, w którym koncentruje się ogół spraw życiowych zainteresowanej osoby, a więc posiada ona w nim tzw. centrum życiowe. Pod pojęciem centrum życiowego rozumiemy sytuację, gdy w danym lokalu osoba stale przebywa, nocuje, spożywa posiłki, przyjmuje gości, odbiera korespondencję, z którego wychodzi do pracy. Zamiar przebywania osoby w takim lokalu musiałby być połączony z przebywaniem w tym lokalu z zamiarem pobytu stałego i koncentrowaniu w tym miejscu swoich interesów życiowych, a w przypadku G. M. (1) bez wątpienia takim lokalem przynajmniej od 2009 roku nie jest przedmiotowa nieruchomość. bezsporne - nadto decyzja WP z dnia 22.07.2017r. k. 61-64. Aktualnie powód zamieszkuje wspólnie ze swoją małżonką w M. , w domu stanowiącym wcześniej jej własność, a obecnie na skutek aktu darowizny córki jego żony, na stałe zamieszkującej w Stanach Zjednoczonych. Dom o powierzchni 120m 2 składa się z pięciu pokoi, kuchni i łazienki, które pozostają do ich dyspozycji, oraz nieużytkowego poddasza. Sąd zważył; Roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. Jak wynika z treści pozwu powód domagał się zasądzenia od pozwanej Gminy kwoty 81.149 zł, która odpowiada 1/2 wartości nieruchomości będącej przedmiotem umowy najmu z dnia 1 stycznia 1997r. określonej przez rzeczoznawcę majątkowego, co wynika z treści § 3 umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, pomniejszonej o kwotę wykupu, która przypadłaby na powoda tj. kwotę 9.016,55 zł. W uzasadnieniu zgłoszonego żądania, wywodził, iż pozwana Gmina U. dokonując zbycia udziału do1/2 niewydzielonej części w nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę o numerze (...) o powierzchni 0,1400 ha położonej w miejscowości D. w gminie U. wyrządziła mu szkodę majątkową w wysokości zgłoszonego powództwa, albowiem to również on obok D. M. był stroną umowy najmu przedmiotowej nieruchomości, zawartej dnia 1 stycznia 1997r. ze Skarbem Państwa, a która to nieruchomość w drodze komunalizacji weszła do zasobu komunalnego Gminy U. . W takiej sytuacji, jeżeli właściciel przedmiotu najmu podjął decyzję o woli zbycia nieruchomości w trybie bezprzetargowym na rzecz najemcy to stroną umowy sprzedaży winni być powód G. M. (1) i D. M. jako najemcy z umowy najmu z dnia 1 stycznia 1997 r. Skoro zatem powód działaniem pozwanego pozbawiony został możliwości nabycia majątku o wartości 90.165,50 zł, z 90% bonifikatą to w jego majątku powstała szkoda. Uchwałą Nr (...) Rady Gminy U. z dnia 19 lutego 2010 roku, w sprawie określenia zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub najmu na czas oznaczony dłuższy niż trzy lata lub czas nieoznaczony, oraz zasad udzielania bonifikat przy sprzedaży lokali i budynków mieszkalnych, na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym , oraz ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami , ustalono w §7, że prawo pierwszeństwa nabycia budynków mieszkalnych oraz lokali mieszkalnych przyznaje się ich najemcom , jeżeli umowa najmu została zawarta na czas nieoznaczony ( vide; k. 157 - 160 ). Najem lokalu to umowa, w której wynajmujący zobowiązuje się oddać lokal do używania najemcy, na czas oznaczony lub nieoznaczony, w zamian za wynagrodzenie w postaci czynszu płaconego przez najemcę. Wynajmujący ma obowiązek wydania najemcy lokalu w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywanie go w odpowiednim stanie przez cały czas trwania umowy na swój koszt. Najemca ma obowiązek płacenia czynszu, który może być ustalony w pieniądzach lub innych świadczeniach, a także używania rzeczy w sposób przewidziany w umowie i sprawowania nad nią pieczy ( art. 659 §1 k.c. ) Do elementów przedmiotowo istotnych umowy najmu należą zatem oddanie rzeczy do używania oraz zapłata czynszu. Okolicznością bezsporną było, że powód w 2008 roku przedmiotowy lokal mieszkalny opuścił z własnej woli, nie pozostawiając w nim swoich rzeczy osobistych. Rozwiązał umowy na dostawę mediów do lokalu, zaprzestał uiszczenia jakichkolwiek opłat za lokal, które wynikały z zawartej w 1997 roku umowy najmu. Należy zatem przyjąć, że przestał realizować obowiązki jakie dla najemcy wynikają z umowy najmu. Zachowanie powoda dowodzi, że utracił on przymiot najemcy lokalu mieszkalnego położonego w (...) , i tym samym doszło do rozwiązania umowy w sposób dorozumiany najdalej w 2010 roku gdy poprzez zawarcie nowego związku małżeńskiego swoje centrum życiowe przeniósł do miejsca zamieszkania swojej małżonki. Instytucja zameldowania do której odwołał się powód, wskazując, iż jego zameldowanie w M. miało jedynie charakter czasowy, służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu osoby w lokalu w którym osoba realizuje swoje podstawowe funkcje życiowe, a od 2008 roku dla G. M. (1) takim miejscem nie jest przedmiotowy lokal z którym zerwał wszelkie więzi faktyczne. Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, iż pozwana Gmina U. miała prawo potraktować wyprowadzenie się przez powoda z przedmiotowego lokalu i niezamieszkiwanie w nim jako dorozumianą rezygnację z prawa najmu, bowiem, jak przyjmuje się w orzecznictwie i doktrynie tak nawiązanie jak i ustanie stosunku najmu może także nastąpić na skutek dorozumianego zachowania najemcy wskazującego na rezygnację z jego prawa. Zatem powodowi nie przysługiwało w świetle treści uchwały Nr (...) Rady Gminy U. z dnia 19 lutego 2010 roku, w sprawie określenia zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub najmu na czas oznaczony dłuższy niż trzy lata lub czas nieoznaczony, oraz zasad udzielania bonifikat przy sprzedaży lokali i budynków mieszkalnych, roszczenie o sprzedaż na jego rzecz przedmiotowej nieruchomości. Z tych względów powództwo podlegało oddaleniu. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu następuje w myśl ogólnej reguły odpowiedzialności za wynik postępowania. Zasada ta została wprost wyrażona w art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca jest zobowiązana do zwrotu przeciwnikowi, na jego żądanie, kosztów procesu. W Kodeksie postępowania cywilnego przewidziano wszakże możliwość odstąpienia od tej reguły w przypadku zaistnienia w sprawie nadzwyczajnych okoliczność. Stosownie bowiem do treści art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Ocena, czy te szczególnie uzasadnione wypadki wystąpiły należy do sądu i wymaga wszechstronnego rozważenia okoliczność rozpoznawanej sprawy. Do kręgu okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 102 należy zaliczyć zarówno fakty związane z samym przebiegiem procesu (dążenie do szybkiego zakończenia procesu, do szybkiego wyjaśnienia wszystkich istotnych faktów), jak i fakty leżące na zewnątrz procesu zwłaszcza dotyczące stanu majątkowego. Okoliczności te powinny być oceniane z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1974r., sygn. IICZ (...) , LEX nr (...) ) . Ze zgromadzonego w sprawie materiału procesowego wynika, że powód znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, cierpi także na liczne schorzenia. Utrzymuje się z renty, pozostaje we wspólnym gospodarstwie z żoną której źródłem utrzymania jest również renta i zasiłek pielęgnacyjny. To, że powód korzystał w toku procesu z pomocy fachowego pełnomocnika, nie przesądza jeszcze o tym, że ponosił z tego tytułu jakiekolwiek koszty. Powód postanowieniem Sądu wydanym w niniejszej sprawie w dniu 28 listopada 2016r. został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, sytuacja powoda nie uległa zmianie w stosunku do początkowej fazy procesu i nadal zachodzi tego rodzaju szczególny wypadek uzasadniający zastosowanie art.102 k.p.c. Jednocześnie, zgodnie z poglądem zaaprobowanym w orzecznictwie, sam fakt pozostawania przez stronę w niekorzystnej kondycji materialnej, nie może stanowić podstawy do zastosowania art. 102 k.p.c. Biorąc wszak pod uwagę charakter dochodzonego roszczenia, Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały – określone powołanym przepisem – przesłanki uzasadniające nieobciążanie powoda kosztami procesu strony pozwanej, na które składały sie koszty wynagrodzenia pełnomocnika. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2011 r. IICZ (...) ). Z tych względów orzeczono jak w pkt 2 wyroku. Na oryginale właściwy podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI