I C 371/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Dębicy rozpoznał sprawę z powództwa (...) (Luxembourg) S.A. przeciwko J. J. o zapłatę kwoty wynikającej z umowy pożyczki. Powód domagał się zapłaty 16.765,91 zł wraz z odsetkami. Sąd ustalił, że strony zawarły umowę pożyczki na kwotę 8.000,00 zł, która obejmowała kapitał, opłatę przygotowawczą, opłatę prowizyjną oraz odsetki. Pozwany wpłacił jedną ratę w wysokości 451,11 zł. Sąd, powołując się na art. 385^1 § 1 k.c. oraz uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2021 r. (III CZP 43/20), uznał opłatę przygotowawczą i prowizyjną za niedozwolone postanowienia umowne. Stwierdzono, że nie były one indywidualnie uzgodnione, rażąco naruszały interes konsumenta i stanowiły dodatkowe źródło dochodu pożyczkodawcy, a także mogły służyć obejściu przepisów o odsetkach maksymalnych. W związku z tym zasądzono jedynie kwotę kapitału pomniejszoną o wpłaconą ratę (7.548,89 zł) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu. Powództwo w pozostałym zakresie, oparte na abuzywnych zapisach, zostało oddalone. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na zasadzie stosunkowego rozdzielenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 385^1 k.c. w kontekście opłat dodatkowych w umowach pożyczek konsumenckich, zwłaszcza w odniesieniu do prowizji i opłat przygotowawczych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej konstrukcji opłat w umowie pożyczki i może wymagać analizy indywidualnych postanowień w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (2)
Czy opłata przygotowawcza i prowizyjna w umowie pożyczki konsumenckiej, nieuzgodnione indywidualnie, stanowią niedozwolone klauzule umowne w rozumieniu art. 385^1 § 1 k.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opłaty te stanowią niedozwolone klauzule umowne, ponieważ nie były indywidualnie uzgodnione, rażąco naruszały interes konsumenta i nie dotyczyły głównych świadczeń stron.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na uchwale Sądu Najwyższego (III CZP 43/20), zgodnie z którą prowizja za udzielenie pożyczki nie jest świadczeniem głównym. Opłaty te nie były negocjowane, stanowiły standardowy druk i miały na celu zwiększenie dochodu pożyczkodawcy, a nie pokrycie rzeczywistych kosztów.
Czy sąd może zasądzić odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty kapitału pożyczki, jeśli powód nie wykazał wysokości wyliczenia odsetek umownych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od zasądzonej kwoty kapitału od dnia wniesienia pozwu.
Uzasadnienie
Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie na podstawie art. 481 k.c. od kwoty kapitału, ponieważ powód nie wykazał wysokości wyliczenia odsetek umownych, a jedynie odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu były zasadne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) (Luxembourg) S.A. | spółka | powód |
| J. J. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.c. art. 720 § § 1
Kodeks cywilny
Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy.
k.c. art. 385¹ § § 1
Kodeks cywilny
Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy; nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
k.c. art. 481
Kodeks cywilny
Jeżeli dłużnik opóźni się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, choćby nie poniósł żadnej szkody i choćby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.
Pomocnicze
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu.
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z danego faktu wywodzi skutki prawne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłaty przygotowawcza i prowizyjna w umowie pożyczki konsumenckiej stanowią niedozwolone klauzule umowne (art. 385^1 § 1 k.c.). • Opłaty te nie były indywidualnie uzgodnione i rażąco naruszały interes konsumenta. • Opłaty te nie dotyczyły głównych świadczeń stron umowy pożyczki.
Odrzucone argumenty
Roszczenie o zapłatę pełnej kwoty pożyczki wraz z opłatami i odsetkami umownymi.
Godne uwagi sformułowania
postanowienia umowne dotyczące opłat dodatkowych nie dotyczyło głównych świadczeń stron • Ta dodatkowa opłata jest oderwana od rzeczywistych kosztów czynności i ma w ocenie Sądu stanowić jedynie dodatkowe źródło dochodu pożyczkodawcy • Ustanowienie prowizji w sposób jak to zrobiono w niniejszej sprawie mogło służyć obejściu przepisów o odsetkach maksymalnych.
Skład orzekający
Grzegorz Barnak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 385^1 k.c. w kontekście opłat dodatkowych w umowach pożyczek konsumenckich, zwłaszcza w odniesieniu do prowizji i opłat przygotowawczych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej konstrukcji opłat w umowie pożyczki i może wymagać analizy indywidualnych postanowień w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu niedozwolonych klauzul w umowach pożyczek konsumenckich, co jest istotne dla wielu konsumentów i prawników zajmujących się ochroną konsumentów.
“Uważaj na ukryte koszty w pożyczkach! Sąd uznał opłaty prowizyjne za niedozwolone.”
Dane finansowe
WPS: 16 765,91 PLN
kapitał pożyczki: 7548,89 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.