I C 770/13

Sygn. akt I C 770/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Krzysztof Skowron Protokolant: Ewelina Urbańska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. w Z. sprawy z powództwa (...) S.a r.l. w Luksemburgu przeciwko R. G. o zapłatę powództwo oddala. Sygn. akt I C 770/13 UZASADNIENIE Powód, (...) S.a r.l w Luksemburgu, wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego R. G. kwoty 489,12 zł z ustawowymi odsetkami (od kwoty 137,94 zł: od dnia 11 sierpnia 2000 r. do dnia zapłaty, od kwoty 290,18 zł: od dnia 12 września 2000 r. do dnia zapłaty i od kwoty 61 zł: od dnia 12 października 2000 r. do dnia zapłaty) oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu żądania wyjaśnił, że dochodzona należność wynika z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych; podał też, że nabył ją na podstawie umowy cesji wierzytelności. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt VI Nc-e 198073/13, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie uwzględnił żądanie powoda. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany, R. G. , wniósł o oddalenie powództwa; zarzucił, że roszczenie powoda jest bezpodstawne i przedawnione. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W czerwcu 2001 r. K. P. i W. A. , działający w ramach (...) , nabyli od (...) S.A. w W. szereg wierzytelności z tytułu umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Jedną z nich miała być wierzytelność wobec R. G. w łącznej kwocie 489,12 zł, na którą składały się należności płatne w trzech różnych terminach, z których ostatni miał wypadać w dniu 11 października 2000 r. W grudniu 2006 r. ta sama wierzytelność miała zostać sprzedana przez (...) na rzecz (...) . (dowód: - umowa o przelew wierzytelności z dnia 29 czerwca 2001 r. [k 24]; - umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 30 grudnia 2006 r. [k 25]; - zawiadomienia o przelewie wierzytelności [k 30]; - częściowe wykazy wierzytelności do umowy o przelew wierzytelności z dnia 29 czerwca 2001 r. i umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 30 grudnia 2006 r. [k 31]) Sąd zważył, co następuje: W sprawie powód – wbrew spoczywającemu na nim obowiązkowi ( art. 6 k.c. ) – nie udowodnił, że pierwotnemu zbywcy wierzytelności przysługiwała należność będąca przedmiotem obrotu; nie wykazał też, że została ona przeniesiona pomiędzy (...) a (...) . W takich warunkach powództwo podlegało oddaleniu. Powództwo podlegałoby oddaleniu również w przypadku, gdyby dochodzona należność faktycznie istniała i została przeniesiona na rzecz powoda. Jej źródłem miała być umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych; umowa taka musiałaby zostać zawarta najpóźniej 2000 r. W efekcie wynikające z niej roszczenie o zapłatę za wykonane usługi przedawniłoby się – razem z roszczeniem o zapłatę odsetek ustawowych za opóźnienie (por. np. uchwałę SN z dnia 26 stycznia 2005 r., III CZP 42/04 i wyrok SN z dnia 24 maja 2005 r., V CK 655/04) – najdalej w dniu 11 października 2002 r. ( art. 751 pkt 1 k.c. w zw. z art. 750 k.c. ; por. też uchwałę SN z dnia 7 maja 2009 r., III CZP 20/09). W takiej sytuacji podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia byłby skuteczny, a on sam uchyliłby się od zapłaty należności ( art. 117 § 2 k.c. ).