I C 36/16

Sygn. akt I C 36/16 Na rozprawie dnia 1 kwietnia 2016 roku nikt się nie stawił - o terminie powiadomieni w tym pozwana w trybie awizo. Powód wniósł o prowadzenie rozprawy pod swoją nieobecność. Pozwana pomimo zawiadomienia o terminie rozprawy, nie złożyła żadnych wyjaśnień, nie żądała przeprowadzenia rozprawy podczas swojej nieobecności. Przewodnicząca ogłosiła wyrok zaoczny. Przewodnicząca Protokolant Sygn. akt I C 36/16 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SR Ewelina Iwanowicz Protokolant: Aleksandra Pisera po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2016 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. przeciwko M. K. o zapłatę 1. zasądza od M. K. na rzecz (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. kwotę 1.246,74 (jeden tysiąc dwieście czterdzieści sześć 74/100) złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 25 sierpnia 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty; 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie; 3. zasądza od M. K. na rzecz (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. kwotę 227,00 (dwieście dwadzieścia siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu; 4. nadaje wyrokowi w puncie 1 rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt I C 36/16 UZASADNIENIE W dniu 25 sierpnia 2015 roku (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. wniosła przeciwko M. K. pozew o zapłatę kwoty 1.246,74 złotych z tytułu umowy OC pojazdów mechanicznych. Powódka zawarła umowę cesji wierzytelności z (...) S.A. V. (...) . Cedent zawarł z pozwaną umowę OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Przedmiotem umowy była odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym marki M. (...) o nr rejestracyjnym (...) w okresie trwania umowy ubezpieczenia wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu. Pozwana nie uiściła wymaganej raty składki ubezpieczeniowej OC za okres udzielonej pozwanemu przez cedenta ochrony ubezpieczeniowej. Na wartość przedmiotu sporu składa się: zaległa składka ubezpieczenia OC w wysokości 938 złotych i odsetki ustawowe od tej raty naliczone od dnia 9 listopada 2012 roku , tj. od dnia następnego po terminie płatności składki do dnia 24 sierpnia 2015 roku, tj. do dnia poprzedzającego wytoczenie powództwa. (pozew – k. 3 - 5) Na terminie rozprawy w dniu 1 kwietnia 2016 roku nikt się nie stawił, wezwania doręczone, w tym dla pozwanej w trybie awizo. Powód wniósł o prowadzenie sprawy pod swoją nieobecność. Pozwana nie złożyła żadnych wyjaśnień, nie żądała przeprowadzenia rozprawy podczas swojej nieobecności. (protokół – k. 41) Sąd Rejonowy ustalił, co następuje: 25 października 2012 roku M. K. zawarła z (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych na okres od 24 sierpnia 2012 roku do 28 sierpnia 2013 roku ze składką w wysokości 938 złotych. (polisa – 7) W dniu 1 kwietnia 2015 roku (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. zawarła umowę sprzedaży wierzytelności z (...) Spółką Akcyjną z siedzibą we W. , która objęła również wierzytelność cedenta wobec M. K. . (kserokopia umowy sprzedaży wierzytelności – k. 11 – 17, załącznik do umowy przelewu – k. 37) Powód wystawił wezwanie do zapłaty na nazwisko pozwanej na kwotę 1246,74 złote. (kserokopia wezwania do zapłaty – k.6) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Jak stanowi art. 339 § 1 k.p.c. , jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (§ 2). Zgodnie z art. 340 k.p.c. wyrok wydany w nieobecności pozwanego nie będzie zaoczny, jeżeli pozwany żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności albo składał już w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na piśmie. Zgodnie z tym przepisem sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego. W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki dla wydania wyroku zaocznego. Powództwo podlegało uwzględnieniu w zakresie kwoty 1246,74 złote. W rozpatrywanej sprawie powód żądał odsetek ustawowych od wskazanej w pozwie kwoty, od dnia 25 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty. Mając na uwadze, iż wyrok w niniejszej sprawie został wydany w dniu 1 kwietnia 2016 roku, a zatem w dacie obowiązywania znowelizowanych przepisów w zakresie odsetek określonych w kodeksie cywilnym , niezbędnym było uwzględnienie przedmiotowych zmian w treści wyroku. Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 9 października 2015 roku o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015, poz. 1830) art. 481 k.c. otrzymał, począwszy od jego § 2, następujące brzmienie: Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Nadto, w dodanych § 2 1 -2 4 powołanego przepisu, wskazano, iż: maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie) (§ 2 1 ); jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie (§ 2 2 ); postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy (§ 2 3 ); Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie (§ 2 4 ). W dotychczasowym brzmieniu powołanego art. 481 k.c. , wskazywano jedynie, iż odsetki za opóźnienie, w przypadku, gdy ich wysokość nie była z góry oznaczona, równe są wysokości odsetek ustawowych. W przypadku natomiast, gdy wierzytelność była oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel mógł żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy, bez żadnych ograniczeń. W myśl art. 56 powołanej ustawy nowelizującej do odsetek należnych za okres kończący się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie natomiast z art. 57 tejże ustawy, z wyjątkiem art. 50, art. 51 i art. 54, wchodzi ona w życie z dniem 1 stycznia 2016 roku. Rozróżnienie odsetek zasądzonych w wyroku jest tym bardziej uzasadnione, iż do 31 grudnia 2015 roku ustawa kodeks cywilny posługiwał się jednakowym pojęciem odsetek ustawowych na oznaczenie odsetek kapitałowych ( art. 359 § 2 k.c. ) i odsetek za opóźnienie ( art. 481 § 1 i § 2 k.c. ) oraz miały one jednakową wysokość, podczas gdy od 1 stycznia 2016 roku funkcjonują w ustawie dwa pojęcia, a mianowicie odsetek ustawowych i odsetek ustawowych za opóźnienie, a nadto drugie z nich są wyższe od pierwszych. Mając na uwadze powyższe, koniecznym było zasądzenie odsetek od dnia 25 sierpnia 2015 roku (tj. dnia wytoczenia powództwa) do dnia 31 grudnia 2015 roku (tj. dnia poprzedzającego wejście w życie przedmiotowej ustawy nowelizującej, w zakresie przepisów dotyczących odsetek określonych w kodeksie cywilnym ) w wysokości odsetek ustawowych, określonych w art. 481 k.c. w brzmieniu przed 1 stycznia 2016 roku, które wynosiły 8 % rocznie, a od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty, odsetek ustawowych za opóźnienie, o których mowa w art. 481 k.c. w aktualnym brzmieniu, które wynoszą obecnie 7 % w skali roku. Mając na uwadze, iż zasądzone odsetki od dnia 1 stycznia 2016 roku są niższe od odsetek ustawowych, których żądał powód, Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, tj. w zakresie różnicy między wysokością odsetek ustawowych obowiązujących do 31 grudnia 2015 roku, a odsetkami ustawowymi za opóźnienie obowiązującymi od 1 stycznia 2016 roku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 227 złotych, na którą składa się 180 złotych wynagrodzenia występującego w sprawie pełnomocnika będącego radcą prawnym ( § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu , t.j. Dz. U. z 2013, poz. 490 ze zm.), 30 złotych opłaty sądowej od pozwu oraz 17 złotych opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c. Sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli wyrok uwzględniający powództwo jest zaoczny. Mając powyższe na względzie, Sąd nadał wyrokowi w pkt 1 rygor natychmiastowej wykonalności.