I C 3406/17

Sygn. akt I C 3406/17 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska Protokolant: stażysta Aleksandra Skorynko po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r., w O. , na rozprawie, sprawy z powództwa (...) (...) w O. przeciwko D. S. o zapłatę I oddala powództwo; II zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 917 (dziewięćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska Sygn. akt I C 3406/17 UZASADNIENIE Powódka (...) (...) w O. wniosła o zasądzenie solidarnie od pozwanych A. J. i D. S. kwoty 3.583,01 zł wraz z odsetkami ustawowymi od wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko, powódka podniosła, iż pozwani zajmują lokal mieszkalny pozostający w zasobach powódki i zalegają z opłatami eksploatacyjnymi. Wysokość zaległości na dzień 15 marca 2017 r. wraz z odsetkami wyniosły 3.583,01 zł. Pozwani pomimo wezwania do zapłat należności tej nie uiścili. (k. 2-3) Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 6 czerwca 2017 r. w sprawie I Nc 631/17 nakazano pozwanym, aby w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu zapłacili solidarnie powódce powyższą kwotę z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu albo w tym terminie wnieśli sprzeciw (k. 25). Pozwany D. S. w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że nie przysługuje i nigdy nie przysługiwał żaden tytuł prawny do lokalu mieszkalnego oznaczonego nr (...) , położonego w O. , przy ul. (...) . Ponadto, pozwany nie zamieszkuje pod wskazanym adresem i nie korzystał z niego w okresie objętym pozwem. Od lipca 2014 r. mieszkał wraz z rodziną w lokalu mieszkalny, oznaczonym nr (...) , położonym w O. , przy ulicy (...) . Następnie, od dnia 1 lutego 2017 r., pozwany zamieszkiwał wraz z rodziną w lokalu mieszkalnym oznaczonym nr (...) , położonym w O. , przy ulicy (...) (k. 31-32) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: D. S. nie przysługuje żaden tytuł do lokalu położonego w O. przy ul. (...) . Wskazany lokal pozostaje w zasobach (...) (...) . Tytuł prawny do lokalu przysługuje teściowi pozwanego A. J. . (dowód: akt notarialny repertorium A numer (...) k. 19-22) Zadłużenie z tytułu zaległości w opłatach za lokal mieszkalny wynosiło na dzień 15 marca 2017 r. kwotę 3.583,01 zł. Zaległości wynikają z należnych spółdzielni opłat za miesiące październik, grudzień 2016 r. oraz za miesiące styczeń, luty oraz marzec 2017 r. (bezsporne; wyliczenie k. 8-9) Powódka pismem z dnia 22 marca 2017 r. wezwała pozwanego A. J. do zapłaty kwoty wyliczonej na dzień 15 marca 2017 r. w wysokości 3.583,01 zł tytułem zaległości w opłatach za zajmowany lokal. Pismo otrzymał do wiadomości D. S. . (dowód: wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem odbioru k. 15,18) Pozwany D. S. nie zamieszkiwał w lokalu nr (...) przy ul. (...) , przebywał tam jedynie krótko podczas remontu mieszkania przy ul. (...) przez 3 miesiące, miało to miejsce w roku 2014. Od lipca 2014 r. pozwany mieszkał przy ul. (...) w lokalu nr (...) . A. J. jest teściem pozwanego. Od dnia 10 stycznia 2017 r. pozwany D. S. wynajmuje mieszkanie położone przy ul. (...) nr mieszkania (...) w O. . (dowód: umowa najmu k. 48-51, potwierdzenia przelewów k. 36-47 zeznania świadka A. G. k. 82, zeznania świadka K. S. k. 82, zeznania pozwanego D. S. k. 82 ) Sąd zważył, co następuje: Powództwo w zakresie dotyczącym pozwanego D. S. nie zasługiwało w ocenie Sądu na uwzględnienie. Sąd dał wiarę przedłożonym przez strony dokumentom, albowiem ich prawdziwość nie była kwestionowana przez strony i nie budziła wątpliwości Sądu. Za wiarygodne uznano również zeznania przesłuchanych świadków oraz zeznania pozwanego D. S. , które były spójne i logiczne, nadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. W przedmiotowym postępowaniu strony pozostawały w sporze co do zasadności roszczenia względem pozwanego D. S. . Pozwany podnosił, że powódka niezasadnie obciąża go kosztami eksploatacyjnymi związanymi z użytkowaniem nieruchomości, skoro pozwany nie zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu w okresie podanym w pozwie. Zgodnie z art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U.2013.1222 j.t.) za opłaty, o których mowa w ust. 1-2 i 4 , odpowiadają solidarnie z członkami spółdzielni, właścicielami lokali niebędącymi członkami spółdzielni lub osobami niebędącymi członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, osoby pełnoletnie stale z nimi zamieszkujące w lokalu, z wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na ich utrzymaniu, a także osoby faktycznie korzystające z lokalu. Zgodnie z art. 4 ust 6 1 w/w ustawy odpowiedzialność osób, o których mowa w ust. 6, ogranicza się do wysokości opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania lub faktycznego korzystania z lokalu. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 kc , ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem art. 6 kc jest przepis art. 232 kpc , zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W myśl przytoczonych przepisów, to na pozwanym spoczywał ciężar udowodnienia faktów na których opierał swoje twierdzenia. W rozpoznawanej sprawie zgodnie z ciążącym na nim obowiązkiem ( art. 6 kc ), pozwany w sposób należyty udowodnił, że nie zamieszkiwał w lokalu nr (...) przy ul. (...) . Okoliczność ta wynika nie tylko z twierdzeń samego pozwanego, ale również została potwierdzona przez przesłuchanych w przedmiotowej sprawie świadków oraz przez załączone dokumenty w postaci umowy najmu lokalu przy ul. (...) oraz dowodów ponoszenia opłat przez pozwanego za lokal przy ul. (...) . Zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że pozwany nie zamieszkiwał w lokalu wskazanym przez powódkę, w okresie za który dochodzi ona należności. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że pozwany nie może opowiadać solidarnie za zapłatę należności z tytułu opłat eksploatacyjnych za wskazany w pozwie lokal. Roszczenie powódki wobec pozwanego D. S. jest zatem w ocenie Sądu niezasadne. Z tego też względu należało je oddalić jak w pkt I wyroku. W pkt II wyroku orzeczono o kosztach procesu na podstawie art. 98 k.p.c. Na zasądzoną z tego tytułu od powódki kwotę 917 zł składają się kwoty: 17zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz 900 zł – koszty zastępstwa procesowego. Należy zaznaczyć, iż brak jest podstaw, by odstąpić od obciążania powódki kosztami procesu na zasadach słuszności. Z przedłożonych dokumentów w ogóle nie wynika, dlaczego uznawała, że odpowiedzialnym za dług jest pozwany D. S. i że kiedykolwiek podawano go jako mieszkającego we wskazanym lokalu. Wbrew twierdzeniom powódki nie kierowano do pozwanego wezwań do zapłaty, a jedynie otrzymał on do wiadomości wezwanie do zapłaty skierowane do A. J. , co jest istotną różnicą. Nie dziwi bowiem, dlaczego pozwany nie wyjaśniał kwestii zadłużania, skoro nie miał podstaw, by uważać siebie za zobowiązanego do uiszczenia należności na rzecz spółdzielni. SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska