I C 334/24

Sygn. akt: I C 334/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2024 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Łucja Oleksy-Miszczyk po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2024 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W. przeciwko W. Z. (1) , K. Z. o zapłatę 1. oddala powództwo; 2. tytułem kosztów procesu zasądza od powoda na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 5.434 (pięć tysięcy czterysta trzydzieści cztery) złote z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia prawomocności wyroku; 3. nakazuje zwrot ze Skarbu Państwa na rzecz powoda kwoty 3.010,50 (trzy tysiące dziesięć 50/100) złotych tytułem części opłaty uiszczonej od pozwu. SSO Łucja Oleksy-Miszczyk Sygnatura akt I C 334/24 UZASADNIENIE Powód (...) z siedzibą w W. pozwem datowanym na 28 grudnia 2023r. wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych K. Z. i W. Z. (2) kwoty 7.028,83 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 listopada 2023 roku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu świadczenia w postaci części kapitału kredytu wypłaconego pozwanym, jako świadczenia nienależnego; ewentualnie wniósł o zasądzenie solidarne w częściach równych po 3.514,42 zł od każdego z pozwanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 listopada 2023 roku do dnia zapłaty. Powód wniósł także o zmianę wysokości (ukształtowanie) dochodzonego świadczenia w walucie polskiej w kwocie 7.028,84 zł poprzez poddanie całości należności banku od strony pozwanej z tytułu rozliczenia nieważności bądź bezskuteczności umowy nr (...) z dnia 31 marca 2006 roku, tj. kwoty 387.471,31 zł waloryzacji sądowej w ten sposób, że poza roszczeniem o zwrot środków wypłaconych przy uruchamianiu kredytu w ich nominalnej wysokości powodowi przysługuje dodatkowe świadczenie w postaci kwoty 121.655,81 zł, wynikające z istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza oraz wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwoty 121.655,81 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie do dnia zapłaty, stanowiącej dodatkową kwotę, o którą należy zwaloryzować roszczenie o zwrot świadczenia w postaci kapitału kredytu wypłaconego pozwanym; ewentualnie wniósł o zasądzenie w częściach równych od każdego z pozwanych po połowie wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocniana się wyroku w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 23 lutego 2024 roku (k.49) powodowy bank cofnął pozew powód cofnął pozew w zakresie żądania: zmiany wysokości (ukształtowanie) dochodzonego świadczenia oraz zasądzenia solidarnie od pozwanych na jego rzecz kwoty 121.655,81 zł, co skutkowało umorzeniem postępowania w tej części (postanowienie z dnia 20 czerwca 2024r k. 102). Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu podnosząc, że umowa kredytu była nieważna, co zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, strony rozliczyły się zgodnie z art. 410 k.c. zwracając sobie to co świadczyły i nie ma żadnych podstaw prawnych do żądania od nich wynagrodzenia za korzystanie z kapitału (odpowiedź na pozew k.58 i nast.). Pismem z dnia 21 maja 2024 roku powód zmodyfikował powództwo (podtrzymał dotychczasowe stanowisko) i wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych kwoty 7.028,83 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 listopada 2023 roku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu świadczenia w postaci części kapitału kredytu wypłaconego pozwanym, jako świadczenia nienależnego; ewentualnie wniósł o zasądzenie solidarne od pozwanych na rzecz powodowego banku kwoty 2.914,23 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 maja 2024 roku do dnia zapłaty tytułem zwrotu świadczenia w postaci części kapitału kredytu wypłaconego pozwanym, jako świadczenia nienależnego; ewentualnie zasądzenie w częściach równych tj. po 1.457,11 CHF od każdego z pozwanych wraz z odsetkami ustawowymi z opóźnienie od dnia 20 maja 2024 roku do dnia zapłaty (pismo k.90) Sąd ustalił: Pozwani i (...) z siedzibą w W. w dniu 31 marca 2006 roku zawarli umowę kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny nr (...) (...)- (...) , na mocy której bank zobowiązał się do postawienia do dyspozycji pozwanych kwoty 161.901,62 CHF. Zgodnie z treścią zaświadczenia z dnia 26 czerwca 2020 roku (k.64) powodowy bank wypłacił pozwanym łącznie kwotę 380.442,47 zł. Z zaświadczenia wynika również, iż obok wypłaconych pozwanym środków bank z kredytu pobrał prowizję w kwocie 2.914,23 CHF. Prowizję pobrano w dniu 26 kwietnia 2006r. Przy zastosowaniu kursu po jakim nastąpiło uruchomienie w tym dniu jednej z transz kredytu tj. uwidocznionego w omawianym zaświadczeniu kursu 2.4119, kwota prowizji w przeliczeniu na złote to 7.028,83 PLN. W dniu 14 września 2020 roku do Sądu Okręgowego w Gliwicach wpłynęła sprawa z powództwa pozwanych (kredytobiorców) przeciwko powodowi, inicjująca postępowanie w przedmiocie ustalenia nieważności umowy i zapłaty na rzecz kredytobiorców świadczeń nienależnych (sygn.. akt sprawy I C 564/20). Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 15 września 2021 roku, w sprawie I C 564/20 Sąd ustalił, że umowa kredytu zawarta 31 marca 2006 roku pomiędzy stronami jest nieważna i zasądził od pozwanego banku na rzecz kredytobiorców solidarnie kwotę 334.391,91 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15 września 2021 roku (kopia wyroku k.65). Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 19 października 2023 roku w spawie V ACa 517/21 zmienił powyższe orzeczenie Sądu Okręgowego w Gliwicach w ten sposób, że wyeliminował orzeczoną tam solidarność i zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 8 października 2020 roku i oddalił apelację pozwanego banku (kopia wyroku k.66). Bank zwrócił pozwanym wpłacone przez niech w toku wykonania umowy środki, a pozwani przed wytoczeniem powództwa pozwani rozliczyli się z powodowym bankiem z całości wypłaconego im kapitału kredytu. W dniu 9 listopada 2023 roku dokonali na rzecz banku przelewu kwoty 380.442,47 zł (k. potwierdzenie k.67). Powyższe okoliczności nie były sporne. Sąd zważył następuje: Podtrzymywane przez powoda żądanie zasądzenia na jego rzecz od pozwanych 7.028,83 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 listopada 2023 roku do dnia zapłaty nie zasługiwało na uwzględnienie i nie mogło zostać uznane za wykazane zgodnie z regułą wynikającą z art. 6 k.c. Powodowy bank uzasadniając swoje żądanie, powołuje się na informację z dnia 5 grudnia 2023 roku, z której ma wynikać, iż pozwanym udostępniony został kapitał w wysokości 387.471,31 zł. Jednak do akt sprawy nie dołączono takiego zaświadczenia. Na płycie CD dołączonej do pozwu znajduje się skan dokumentu datowanego na 5 grudnia 2023r. zatytułowanego (...) Treść tego dokumentu jest dość lapidarna i sprowadza się do jednego zdania, z którego wynika, że w księgach banku odnotowano, iż w ramach spornej umowy „Bank wypłacił kwotę; 387.471,31 PLN”. Informacja nie zawiera żadnych szczegółów dotyczących terminów dokonania wypłaty, zastosowanych kursów ani podmiotów, na rzecz których dokonano przelewu. Dane te zawiera natomiast pochodzące od powodowego Banku zaświadczenie z dnia 26 czerwca 2020 roku (k.64), z którego jednoznacznie wynika, iż pozwanym wypłacono łącznie 380.442,47 zł. Dochodzona przez bank kwota 7.028,83 zł (2914,23 CHF) stanowi w istocie prowizję za udzielnie kredytu, która w dniu 21 kwietnia 2006 roku została pobrana za udzielenie kredytu. Między stronami, na skutek prawomocnego ustalenia nieważności umowy, doszło do wzajemnego rozliczenia. W wykonaniu umowy kredytu zawartej miedzy stronami bank wypłacił kredytobiorcom kwotę 380.442,47 zł i taką też kwotę pozwani przelali na rzecz powodowego Banku tytułem zwrotu świadczenia nienależnego ( art. 410 k.c. ) Oczywistym jest, ze powód nie może domagać się od pozwanych zwrotu środków, których pozwanym nie wypłacił, a zaksięgował je na swoich kontach jako prowizję za udzielenie kredytu. Okoliczność, że pozwani w ramach nieważnej umowy zobowiązani byli do zapłaty równowartości kredytowanej prowizji na takich zasadach na jakich mieli zwrócić kapitał kredytu jest bez znaczenia dla wysokości przysługującego bankowi roszczenia o zwrot świadczenia nienależnego. W tych warunkach nie ma podstaw do przyjęcia aby powód wykazał istnienie dochodzonego roszczenia. Orzeczenie o kosztach procesu oparto o przepis art. 98 k.p.c. Na zasądzoną kwotę składają się koszty zastępstwa procesowego ustalone w oparciu o § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (5.400 zł) oraz opłata od pełnomocnictw (34 zł). O zwrocie części opłaty uiszczonej od pozwu orzeczono na zasadzie art. 79 ust. 1 pkt 3 a w związku z art. 79 ust 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. SSO Łucja Oleksy-Miszczyk .