I C 3178/14

Sąd Rejonowy w KłodzkuKłodzko2015-05-08
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
wekselkredytporęczenienakaz zapłatyrozłożenie na ratysytuacja materialnabankowość

Sąd Rejonowy w Kłodzku utrzymał w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, odrzucając wniosek pozwanych o rozłożenie zasądzonej kwoty na raty ze względu na brak szczególnie uzasadnionych podstaw.

Powód bank wniósł o zapłatę kwoty 29 902,93 zł na podstawie weksla in blanco, zabezpieczającego umowę kredytu obrotowego. Nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym uprawomocnił się wobec części pozwanych. Pozostałe pozwane, będące poręczycielkami, wniosły o rozłożenie zasądzonej kwoty na raty, powołując się na trudną sytuację finansową. Sąd Rejonowy w Kłodzku utrzymał nakaz w mocy, odrzucając wniosek o raty, uznając brak szczególnie uzasadnionych podstaw i wskazując na niewystarczające działania pozwanych w celu spłaty zadłużenia.

Sprawa dotyczyła powództwa banku o zapłatę kwoty 29 902,93 zł na podstawie weksla in blanco, który zabezpieczał umowę kredytu obrotowego zawartą z jednym z pozwanych. Pozostałe pozwane były poręczycielkami weksla. Sąd Rejonowy w Kłodzku pierwotnie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, który uprawomocnił się wobec części pozwanych. Pozwane I. L. (1) i B. Z. (1) wniosły zarzuty od nakazu, nie kwestionując co do zasady roszczenia, lecz domagając się rozłożenia zasądzonej kwoty na raty ze względu na ich trudną sytuację materialną (samotna matka wychowująca dzieci, emerytura). Sąd, analizując przedstawione dowody, uznał, że nie zachodzą szczególnie uzasadnione wypadki, o których mowa w art. 320 k.p.c., pozwalające na rozłożenie świadczenia na raty. Sąd zwrócił uwagę, że pozwane miały wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do spłaty, nie podjęły żadnych działań w celu częściowej spłaty, a zaproponowana kwota rat była rażąco niska. Dodatkowo, sąd wskazał na okoliczności budzące wątpliwości co do faktycznej woli spłaty długu przez pozwane, takie jak sprzedaż nieruchomości w ratach bez odsetek w czasie trwania postępowania. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy nakaz zapłaty w całości.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek nie został uwzględniony.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nie zachodzą szczególnie uzasadnione wypadki wymagane przez art. 320 k.p.c. Pozwane miały wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do spłaty, nie podjęły działań w celu częściowej spłaty, a zaproponowana kwota rat była rażąco niska. Dodatkowo, sąd wskazał na okoliczności budzące wątpliwości co do faktycznej woli spłaty.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy nakazu zapłaty

Strona wygrywająca

B. w K.

Strony

NazwaTypRola
B. w K.instytucjapowód
F. Z.osoba_fizycznapozwany
B. Z. (1)osoba_fizycznapozwana
I. L. (1)osoba_fizycznapozwana
G. L. (1)osoba_fizycznapozwany
I. L. (2)osoba_fizycznapozwana
G. L. (2)osoba_fizycznapozwany

Przepisy (1)

Główne

k.p.c. art. 320

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis ma charakter wyjątkowy i może być zastosowany jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak szczególnie uzasadnionych wypadków do rozłożenia świadczenia na raty. Pozwane miały wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do spłaty. Pozwane nie podjęły działań w celu częściowej spłaty. Zaproponowana kwota rat była rażąco niska. Okoliczności wskazujące na brak woli spłaty długu przez pozwane.

Odrzucone argumenty

Trudna sytuacja materialna pozwanych (samotna matka, emerytura) uzasadniająca rozłożenie długu na raty.

Godne uwagi sformułowania

ustanowiona w art.320 k.p.c. norma ma charakter wyjątkowy, gdyż może być zastosowana w jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach zaproponowana przez pozwane kwota rat miesięcznych po 50 zł z ostatnią ratą wyrównującą, jest nie do przyjęcia pozwane nie są zainteresowane spłatą należności w ratach, lecz uniknięciem zapłaty

Skład orzekający

Izabela Kosińska - Szota

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 320 k.p.c. w kontekście wniosku o rozłożenie świadczenia na raty, zwłaszcza gdy pozwani nie wykazują inicjatywy w spłacie długu."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny sądu co do braku szczególnie uzasadnionych podstaw.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisu o rozkładaniu świadczenia na raty i kryteria, które sąd bierze pod uwagę, odrzucając taki wniosek. Jest to typowy przykład z praktyki sądowej, ważny dla prawników procesowych.

Czy sąd zawsze musi rozłożyć dług na raty, gdy dłużnik ma problemy finansowe? Poznaj kryteria, które decydują o odrzuceniu wniosku.

Dane finansowe

WPS: 29 902,93 PLN

zapłata na podstawie weksla: 29 902,93 PLN

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IC 3178/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2015 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska - Szota Protokolant: Natalia Stokłosa po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa B. w K. przeciwko B. Z. (1) i I. L. (1) o zapłatę 29 902,93 zł nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym wydany przez Sąd Rejonowy w Kłodzku w dniu (...) roku w sprawie o sygn. akt (...) w całości utrzymuje w mocy. Sygn. akt I C 3178/14 UZASADNIENIE Strona powodowa B. w K. wniosła o zasądzenie od pozwanych F. Z. , B. Z. (1) , I. L. (1) i G. L. (1) kwoty 29 902,93 zł z ustawowymi odsetkami od dnia (...) r. oraz kosztami procesu wg norm przepisanych i wydanie nakazu zapłaty na podstawie weksla podnosząc, że pozwany F. Z. i B. Z. (1) zawarli z powodowym bankiem umowę o kredyt obrotowy w dniu (...) r. i pozwani kredytobiorcy na zabezpieczenie przyszłych ewentualnych roszczeń wystawili weksel in blanco wraz z deklaracją wekslową, a weksel ten poręczyli I. L. (1) i G. L. (2) . Strona powodowa podała, że wezwała pozwanych do uregulowania należności kredytowych poprzez wykup weksla, lecz pozwani nie zareagowali. W dniu (...) r. Sąd Rejonowy w Kłodzku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla. Nakaz zapłaty uprawomocnił się w stosunku do pozwanych G. L. (2) i F. Z. . Pozwane I. L. (2) i B. Z. (1) w zarzutach od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym uznając co do zasady roszczenie wniosły o rozłożenie go na raty miesięczne płatne począwszy od uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie po 50 zł, przy czym ostatnia rata miałby być wyrównująca. Pozwana I. L. (1) wskazała, że ma dwoje małoletnich dzieci, jest w czasie rozwodu, mąż ukrywa się przed nią i nie łoży na dzieci. Pozwana wskazała, że jej dochód miesięczny to 1 600 zł, co wystarcza na wyżywienie dla pozwanej i dzieci i pokrycie podstawowych rachunków. Pozwana B. Z. (1) podała, że utrzymuje się z emerytury 700 zł miesięcznie, która wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb, ma zasądzone alimenty od męża w kwocie 400 zł, których mąż jej nie płaci, samodzielnie ponosi koszty utrzymania. Strona powodowa wniosła o nieuwzględnienie wniosku o rozłożenie świadczenia na raty. Na rozprawie pozwana I. L. (1) podtrzymała wniosek o rozłożenie należności wynikającej z nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym na raty podnosząc, że nie jest w stanie spłacić zadłużenia, którego była poręczycielem, ponieważ wychowuje dwoje dzieci jako samotna matka utrzymując się z jednej pensji. Pozwana nie zakwestionowała należności do zapłaty. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu (...) r. strona powoda B. w K. oraz F. Z. i pozwana B. Z. (1) zawarli umowę o kredyt obrotowy nr (...) . Dowód: - umowa o kredyt obrotowy – k.6 – 10 F. i B. Z. (1) wystawili weksel własny in blanco wskazując w deklaracji wekslowej, że posiadacz tego weksla – strona powodowa w przypadku nieuregulowania w terminie przez niego i pozwaną B. Z. (1) należności wynikających z w/w umowy o kredyt będzie uprawniona do wypełnienia weksla na kwotę tych należności wraz z odsetkami, prowizją i kosztami banku. Pozwana I. L. (2) i G. L. (1) poręczyli solidarnie na wystawców weksla. Dowód: - deklaracja wekslowa - k.5 Pismem z dnia (...) r. strona powodowa wypowiedziała umowę kredytu i wezwała F. Z. , G. L. (1) i pozwane I. L. (2) i B. Z. (1) do wykupu weksla. Dowód: - wypowiedzenie umowy kredytu z wezwaniem do wykupu weksla – k.11 – 16 - weksel- k.3 - 4 Pozwana I. L. (1) ma dwoje dzieci, K. L. urodzoną w (...) r. i E. L. urodzoną w (...) r. Pozwana jest rozwiedziona i otrzymuje na rzecz dzieci alimenty w kwotach po 250 zł Dowód: - kserokopie odpisów skróconych aktów urodzenia – k.120 - zeznania pozwanej I. L. – k.285 Pozwana zatrudniona jest w (...) sp. z o.o. z wynagrodzeniem brutto 1600 zł jako hotelarz na recepcji. Dowód: - zaświadczenie z dnia 17.12.2013 r. – k.121 W dniu (...) r. pozwana I. L. (1) sprzedała Spółce (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zabudowaną nieruchomość położoną w K. przy ul. (...) obciążoną hipoteką umowną na rzecz Banku (...) S.A. z siedzibą w W. z tytułu kredytu wymienialnego zaciągniętego (...) r. w kwocie 134 228,19 CHF, za cenę 300 000 zł, którą nabywca zobowiązał się zapłacić w 180 ratach po 1 666 zł każda począwszy od listopada (...) r. bez odsetek. Pozwana zobowiązała się spłacać zadłużenie w kwocie 397 515,28 zł wpisane jako hipoteka umowna łączna oraz hipoteka umowna łączna kaucyjna. Dowód: - akt notarialny z dnia (...) r. – k.287 – 295 - umowa kredytu budowlanego w walucie wymienialnej – k.296 - 304 Pozwana B. Z. (1) utrzymuje się z emerytury w kwocie 750 zł. Gospodarstwo domowe prowadzi z mężem, który otrzymuje emeryturę 1 600 zł po potrąceniach. Pozwana B. Z. (1) wraz z mężem są właścicielami nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) . Pozwana posiada 1 – procentowy wkład w spółce cywilnej lub udział w sp. z o.o. Pozwana wraz z mężem darowała mieszkanie córce I. L. (1) , a ta swojej córce. Dowód : - zeznania pozwanej B. Z. – k.305 Sąd zważył, co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, że pozwane nie kwestionowały ani zasady, ani wysokości roszczenia strony powodowej. Kwestie te nie budziły również wątpliwości Sądu tym bardziej, że strona powodowa zawnioskowała odpowiednie dowody, które Sąd przeprowadził, a z których jednoznacznie wynika należność przysługująca powodowemu Bankowi. Rozstrzygnięciu podlegał wniosek pozwanych I. L. (2) i B. Z. (1) o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty. Zgodnie z przepisem art.320 k.p.c. w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie, a w sprawach o wydanie nieruchomości lub opróżnienie pomieszczenia – wyznaczyć odpowiedni termin do spełnienia tego świadczenia. Sąd podziela wyrażone w judykaturze i doktrynie stanowisko, że ustanowiona w art.320 k.p.c. norma ma charakter wyjątkowy, gdyż może być zastosowana w jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Biorąc pod uwagę dowody zaoferowane przez pozwane Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania wskazanego wyżej przepisu. Wskazać wypada, że pozwane o roszczeniu strony powodowej wiedzą od ponad roku, bo od października (...) r., kiedy to otrzymały wypowiedzenie umowy kredytu i wezwanie do wykupu weksla. Czas, który upłynął od tej daty, jak również od wydania nakazu zapłaty ( (...) r.) był wystarczający, by pozwane mogły się przygotować, choćby częściowo do spełnienia świadczenia. Pozwane nie wpłaciły na rzecz strony pozwanej żadnej kwoty tytułem spłaty częściowo zadłużenia. Zaproponowana przez pozwane kwota rat miesięcznych po 50 zł z ostatnią ratą wyrównującą, jest nie do przyjęcia, zwłaszcza, że wartość przedmiotu sporu wynosi 29 902,93 zł. Wydaje się, że pozwane nie uwzględniły, że rozłożenie świadczenia na takie raty, skutkowałoby spłatą należności niemal przez 25 lat przez każdą z pozwanych. Zauważyć ponadto należy, że pozwana B. Z. (1) jest nadal właścicielką nieruchomości przy ul. (...) w K. wraz z mężem F. Z. . Mając na względzie również interes strony powodowej, nie sposób tego faktu nie uwzględnić tym bardziej, że F. Z. jest przecież dłużnikiem solidarnym. Nie mogły ujść uwadze Sądu okoliczności związane ze sprzedażą nieruchomości przy ul. (...) w K. przez pozwaną I. L. (1) w dniu (...) r., a więc w czasie, kiedy strona powodowa wypowiedziała umowę kredytu i wezwała do wykupienia weksla, a także sprzedaż tej nieruchomości w ratach bez zastrzeżenia odsetek, choć pozwana posiadała zadłużenie w Banku (...) SA i to we frankach szwajcarskich. Ponadto pozwana zatrudniona jest w spółce, której sprzedała nieruchomość. Z kolei pozwana B. Z. (1) w zarzutach wskazywała na samodzielne prowadzenie gospodarstwa domowego i alimenty zasądzone na jej rzecz od męża, a podczas przesłuchania wskazała na wspólne z mężem prowadzenie gospodarstwa domowego, otrzymywanie przez małżonka emerytury w kwocie 1 600 zł. Ponadto należy zwrócić uwagę, że w istocie pozwanym chodziło o umorzenie należności z umowy kredytu obrotowego, co wynika z ich końcowego stanowiska na rozprawie w dniu (...) r., nie zaś o rozłożenie świadczenia na raty. Okoliczności te prowadzą do jednoznacznego wniosku, że pozwane nie są zainteresowane spłatą należności w ratach, lecz uniknięciem zapłaty. W związku z powyższym Sąd nie znalazł podstaw do rozłożenia zasądzonego nakazem zapłaty świadczenia na raty. 29.05.2015 r.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI