I C 2286/14

Sygn. akt I C 2286/14-upr WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 19 marca 2015 roku Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Maciej Dubrowski Protokolant Aneta Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 roku w Zgorzelcu sprawy z powództwa (...) w G. przeciwko M. S. o zapłatę Powództwo oddala Sygn. akt I C 2286/14-upr UZASADNIENIE Powód (...) w G. w dniu 29-08-2014r. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko M. S. o zapłatę kwoty 305,60 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 29-08-2014r do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że na podstawie umowy cesji nabył od firmy (...) S.A. w W. prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu wystawionych dokumentów księgowych. Postanowieniem z dnia 21-10-2014r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie o sygn. VI Nc-e 12264846/14 stwierdził brak podstaw do wydania nakazu w elektronicznym postępowaniu upominawczymi albowiem przytoczone okoliczności budziły wątpliwości i przekazał rozpoznanie sprawy do tutejszego Sądu. (k.-6) Powód uzupełniając pozew do potrzeb obecnego trybu postępowania podtrzymał pozew zmieniając jedynie roszczenie w zakresie odsetek żądając ich od kwoty 300 zł od dnia 26-09-2012r i od kwoty 29,81 zł od dnia 02-07-2013. Do pozwu powód przedłożył kserokopie umowy sprzedaży wierzytelności i kserokopie częściowego wykazu wierzytelności oraz kserokopie umowy o świadczenie usług oraz kserokopie noty księgowej. Pozwany na rozprawie w dniu 19-03-2014. nie stawił się i nie złożył też odpowiedzi na pozew. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany M. S. zawarł z (...) sp. z o.o. w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych na 24 miesiące. W ramach umowy pozwany otrzymał ulgę w wysokości 328,0 zł. (dowód: kserokopia umowy – k. -22-23) (...) S.A. w W. wystawił notę księgową z 14-10-2013r wystawioną na M. S. na kwotą 275,35 zł z tytułu rozwiązania umowy. (dowód: ksero noty– k. -10) Umową z 16-07-2014r roku (...) S.A. w W. zbył swoje wierzytelności na rzecz powoda (...) w G. . (dowód: zawiadomienia o przelewie wierzytelności – k. 25-26) Sąd zważył, co następuje: Powództwo jako nieuzasadnione i nieudowodnione, należało oddalić. W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c. w którym określono podstawę formalną wyroku zaocznego, sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Niezależnie od ustalenia podstawy faktycznej sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. m.in. wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094). Powód swoje roszczenie wywodził zgodnie z art. 509 k.c. , z umowy abonamentowej, którą to wierzytelność nabył od (...) S.A. w W. . Oczywistym przy tym jest, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi [ art. 509 kc ]. Podstawa faktyczna powództwa z naruszeniem art. 187 §1 pkt 2 k.p.c. zamykała się w podaniu, że roszczenie powoda wynika z noty księgowej. Powód nie wskazuje przy tym czy nota dotyczy nienależytego wykonania kontraktu przez pozwanego czy deliktu jaki miał się on dopuścić na szkodę zbywcy i czy stanowi ona odszkodowania czy karę umowną. Nie mówi też na czym miałoby polegać zachowanie pozwanego skutkujące obowiązkiem zapłaty tj. jaki obowiązek umowny nie wykonał pozwany. Nie znany jest też sposób wyliczenia tek kwoty i czy istnieje związek przyczynowy szkody z zachowaniem pozwanego. Sąd nie miał więc możliwości odtworzenia z pozwu stanu faktycznego sprawy, podane bowiem okoliczności wskazane w pozwie z uwagi na ich zbyt lakoniczność budziły wątpliwości już na etapie elektronicznego postępowania upominawczego i wątpliwości te nie zostały rozwiane po zapoznaniu się zaproponowanymi przez powoda dowodami. Wysokość roszczeń powoda również budzi wątpliwości. Nie wiadomo także w jaki sposób powód wyliczył odsetki w wersji skapitalizowanej. Ponadto w przedmiotowej sprawie zaszły obydwie wskazane w cytowanym orzeczeniu negatywne przesłanki wydania wyroku zaocznego uwzględniającego powództwo Opis bowiem stanu faktycznego przedstawiony w pozwie przez zawodowego pełnomocnika materialno-prawną podstawę wskazuje w sposób nienadający się do odtworzenia jej treści jak również nieznana jest daty powstania takiej normy. Roszczenie powoda ma wynikać z not obciążeniowych w związku czym domyślać się można, że wynika ona prawdopodobnie z kary umownej, której podstawy materialnej w postaci konkretnego zapisu umownego powód nie wskazał, nie wynika on też z przedłożonej do pozwu kserokopii umowy. Należy więc uznać, iż pozew nie opiera się o materialno-prawnej podstawie rozumianej jako indywidualno-konkretna norma prawna wynikająca z określonego stosunku obligacyjnego, z którego wynika obowiązek świadczenia dłużnika, określonego zobowiązania pieniężnego. Braki, niedokładności, przemilczenia w zakresie podstawy faktycznej i prawnej pozwu obciążają powoda reprezentowanego z resztą przez zawodowego pełnomocnika. [ art 6 k.c. i 3 k.p.c. ] Podkreślanie wymaga, iż zgodnie z obowiązującymi obecnie zasadami postępowania dowodowego zakładającymi prekluzję dowodową [ art 207 & 6 k.p.c. ] ostatnim momentem na poprawienie pozwu było jego uzupełnienia do potrzeb trybu uproszczonego po stwierdzeniu braku podstaw przez sąd do wydanie upominawczego nakazu w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Decyzja e-sądu wydana na podstawie art. 499 k.p.c. powinna dla powoda stanowić ostrzeżenie, że jego pozew nawet nie uprawdopodobnia zgłoszonego roszczenia. Powód nie uzupełniając, nieuściślająca swoich twierdzeń, albo robiąc to w nie w całości, nie powinien być zdziwiony, tym że sąd w postępowaniu uproszczonym podzieli ocenę e-sądu w całości. Zwłaszcza, że późniejsze zgłoszenie przez powoda dowodów na podstawowe okoliczności, na których oparty był pozew, byłoby już bezskuteczne i podlegałoby oddaleniu. Mając powyższe na uwadze roszczenie powoda jako co do zasady bezzasadne lub nieudowodnione podlegało oddaleniu. . Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji .