I C 307/25

Sygn. akt I C 307/25 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 2 kwietnia 2025 roku powód M. C. wniósł przeciwko pozwanemu P. (...) powództwo o zapłatę kwoty 4.785,53 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczanymi od dnia 27 lipca 2024 roku do dnia zapłaty. Nadto wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż w dniu 25 marca 2024 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ samochód marki V. (...) stanowiący własność powoda. W dniu 26 marca 2024 roku powód przekazał uszkodzony pojazd do naprawy w (...) i tego samego dnia otrzymał samochód zastępczy na czas naprawy, której termin wstępnie określono na dzień 5 maja 2024 roku. Koszty najmu pojazdu zastępczego oraz paliwa pokrywał ubezpieczyciel. W dniu 4 kwietnia 2024 roku rzeczoznawca mobilny A. dokonał oględzin uszkodzonego pojazdu, a następnie w dniu 10 kwietnia 2024 roku serwis sporządził kosztorys naprawy, który przekazał T. A. . Wedle stanu na dzień 17 kwietnia 2024 roku naprawa pojazdu stanowiącego własność powoda jeszcze się nie rozpoczęła z uwagi na oczekiwanie Serwisu na decyzję ubezpieczyciela w sprawie przyjęcia odpowiedzialności. W dniu 24 kwietnia 2024 roku Serwis otrzymał od T. A. akceptację kosztorysu. Mimo, iż pojazd powoda nie został naprawiony, w dniu 5 maja 2024 roku nastąpiło zakończenie umowy najmu samochodu zastępczego, w konsekwencji czego powód zawiera nową umowę najmu samochodu zastępczego, pozostając w przeświadczeniu, że koszty z nią związane poniesienie w całości ubezpieczyciel. W dniu 7 maja 2024 roku Towarzystwo (...) potwierdziło przyjęcie odpowiedzialności i tegoż samego dnia – po otrzymaniu od ubezpieczyciela informacji i przyjęciu odpowiedzialności – Serwis zamówił części, które w niepełnym zakresie (bez reflektorów, poszycia zderzaka i świateł LED) dostarczono do serwisu w dniu 10 maja 2024 roku. Brakujące części dostarczone zostały w dniu 14 maja 2024 roku, a naprawa pojazdu i jego wydanie nastąpiło w dniu 21 maja 2024 roku. Tego też dnia zakończono najem samochodu zastępczego, a (...) wystawił z tegoż tytułu fakturę opiewającą na kwotę 3.164,18 zł za okres od dnia 6 maja 2024 roku do dnia 21 maja 2024 roku. W dniu 31 maja 2024 roku ubezpieczyciel przyznał odszkodowanie w wysokości 1.077,95 zł za zakup w okresie do dnia 6 maja 2024 roku paliwa do samochodu zastępczego, w odpowiedzi na co pełnomocnik powoda wystąpił do ubezpieczyciela z wezwaniem do zapłaty uzupełniającego odszkodowania, tj. zwrot kosztów najmu samochodu zastępczego i zakup paliwa w okresie od dnia 6 maja 2024 roku do dnia 21 maja 2024 roku. Likwidator szkody odmówił jednak pokrycia kosztów najmu samochodu zastępczego za okres następujący po 6 maja 2024 roku uznając, że samochód klienta przebywał w warsztacie przez dodatkowy czas na skutek braku działań Serwisu, bowiem po zatwierdzeniu kosztów naprawa mogła zostać przeprowadzona, a większość części mogła zostać zamówiona już po sporządzeniu kosztorysu, w związku z czym nie było powodów do odkładania naprawy i przedłużania okresu najmu pojazdu zastępczego. Powód podkreślił, iż miał prawo korzystać z pojazdu zastępczego w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przez cały okres, w którym stanowiący jego własność samochód był unieruchomiony, aż do dnia faktycznego odbioru naprawionego samochodu, a ubezpieczyciel nie był uprawniony do skrócenia tegoż okresu. Na dochodzoną przez powoda kwotę 4.785,53 zł składa się: kwota 3164,18 zł tytułem kosztu najmu pojazdu, kwota 721,35 zł tytułem koszty zakupu paliwa oraz kwota 900 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika na etapie przedsądowym. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 18 kwietnia 2025 roku, sygn. akt I Nc 236/25 Sąd Rejonowy w Ś. orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty (k. 56-72) pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Pozwany przyznał, że w dniu 25 marca 2024 roku miało miejsce zdarzenie drogowe spowodowane przez kierującego pojazdem marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) zarejestrowanym na terenie Republiki Federalnej Niemiec, ubezpieczonym w niemieckim towarzystwie ubezpieczeń marki (...) , w którym to zdarzeniu uszkodzony został 4- letni samochód marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należący od 1 marca 2024 roku do powoda. Pozwany zgodnie z art. 123 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych odpowiada za szkody będące następstwem wypadków, które wydarzyły się na terytorium RP i powstały w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, zarejestrowanych w państwach, w których biura narodowe są sygnatariuszami jednolitego Porozumienia między Biurami Narodowymi. Pozwany potwierdził, że do A. Polska wpłynęło zgłoszenie o zdarzeniu drogowym z dnia 25 marca 2024 roku i już w dniu 29 marca 2024 roku korespondent skierował do powoda pismo potwierdzające przyjęcie do likwidacji szkody w pojeździe, z informacją o brakujących dokumentach, niezbędnych w procesie likwidacji szkody oraz poinformował o zasadach likwidacji szkody w pojeździe i zasadach wynajmowania pojazdów zastępczych przez wypożyczalnie partnerskie. W toku oględzin pojazdu w dniu 4 kwietnia 2024 roku nie przedstawiono: zlecenia na przeprowadzenie naprawy pojazdu przez serwis, dowodu rejestracyjnego pojazdu, dokumentów pochodzenia pojazdu, którego powód był właścicielem od niespełna dwóch miesięcy, oświadczenia o upoważnieniu serwisu do naprawy tego pojazdu i odbioru odszkodowania, a także zgłoszenia szkody, co uniemożliwiło A. niezwłoczne rozliczenie szkody i wypłacenie należnego odszkodowania. Korespondent w toku likwidacji szkody nie był bierny, kierując wiele pism do powoda, jak również do serwisu naprawczego, a w piśmie potwierdzającym przyjęcie zgłoszenia szkody informowano powoda o konieczności uzupełnienia brakujących dokumentów i pisemnego zgłoszenia szkody. Wobec nieprzedstawienia dokumentów, w pismach z dnia 12 kwietnia 2024 roku i z dnia 14 kwietnia 2024 roku proszono powoda o ponowne przedstawienie brakującej dokumentacji, koniecznej do oceny zgłoszonych roszczeń w procesie likwidacji szkody, w tym uprawnień powoda do wypłaty odszkodowania. Wobec bezczynności czy opieszałości powoda informowano w piśmie z dnia 12 kwietnia 2024 roku skierowanym do (...) – Zasada o brakach w dokumentacji utrudniających proces likwidacji szkody oraz przekazanie zweryfikowanej kalkulacji naprawy. Dowód rejestracyjny pojazdu, potwierdzający prawo własności pojazdu przekazano razem z częścią rachunków za paliwo w korespondencji elektronicznej z dnia 25 kwietnia 2024 roku. Pozwany podkreślił, że brakująca dokumentacja pojazdu przekazywana była sukcesywnie do dnia 24 kwietnia 2024 roku, co uniemożliwiało A. niezwłoczne potwierdzenie kosztów naprawy pojazdu, jak również wypłatę odszkodowania, o czym korespondent informował powoda oraz serwis. Po uzupełnieniu dokumentów dotyczących pochodzenia pojazdu i prawa jego własności przez powoda (...) S.A. już w tym samym dniu potwierdziła kalkulację naprawy, uznając koszty naprawy w wysokości 20.332,79 z netto, co oznacza, że już z tym dniem Serwis winien był niezwłocznie przystąpić do naprawy pojazdu, czego nie uczynił i pozostawił zatwierdzoną kalkulację bez odpowiedzi, nie występując nawet z zapytanie skoro miał wątpliwości co do regulacji szkody, czy gwarancje zostały potwierdzone przez niemieckie towarzystwo ubezpieczeń. Takich pytań i wątpliwości nie było do dnia 7 maja 2024 roku i do tego dnia powód nie wykonał żadnych czynności naprawczych mimo dysponowania zatwierdzoną kalkulacją naprawy. Uwzględniając powyższe pozwany zakwestionował moc dowodową przedstawionego harmonogramu naprawy pojazdu, stworzonego na potrzeby niniejszego procesu przez (...) , jako dokument niewiarygodny, tendencyjny i w istocie pomijający rzeczywisty przebieg postępowania likwidacyjnego szkody w pojeździe z pominięciem zaniechań w dostarczeniu dokumentów niezbędnych do likwidacji szkody w pojeździe. Mając na względzie, że braki w dokumentacji były przesłanką uzasadniającą wstrzymanie się z potwierdzeniem kalkulacji naprawy na dzień jej otrzymania, domaganie się dopłaty odszkodowania za dalsze 15 dób najmu pojazdu zastępczego z kosztami paliwa w kwocie 3.885,53 zł jest nieuprawnione. Tak długi okres najmu przypadający w okresie od dnia 26 marca do 21 maja 2024 roku, w przypadku gdy techniczny czas naprawy nie przekraczał 5 dni, a z dniami wolnymi od pracy i przy uwzględnieniu czynności administracyjnych nie przekraczał 11 dni, nie pozostawał w związku przyczynowym ze szkodą w pojeździe. Obowiązkiem poszkodowanego oraz Serwisu, któremu powód powierzył wykonanie naprawy pojazdu była realna współpraca w toku likwidacji szkody, ażeby zapobiegać powiększaniu szkód komunikacyjnych. Tymczasem, brak współdziałania powoda z serwisem oraz korespondentem przyczynił się do znacznego powiększenia skutków zdarzenia z dnia 25 marca 2024 roku. Pozwany stanął na stanowisku, że wydatki poszkodowanego na pełnomocnika przedsądowego nie pozostają w normalnym związku przyczynowym ze szkodą komunikacyjną. Powód działał w toku postępowania likwidacyjnego samodzielnie i znał stanowisko likwidatora szkody, a taki sam rezultat (odmowa zapłaty) uzyskał jego pełnomocnik, którego działania ograniczały się do wystosowania wezwania do zapłaty kwoty za najem pojazdu zastępczego wynikającej z faktury VAT. Powód nie jest osobą nieporadną życiowo, a jego stan zdrowia po wypadku także nie uzasadniał konieczności korzystania z pełnomocnika. Nawet zaś gdyby uznać, że koszty wynagrodzenia pełnomocnika poszkodowanego poniesione w postępowaniu przedsądowym wchodzą w skład należnego odszkodowania to ich wysokość nie przystaje do niewielkich obowiązków proceduralnych na gruncie postepowania likwidacyjnego. Wreszcie zdaniem pozwanego jako bezzasadne jawi się dochodzenie przez powoda należności odsetkowych, skoro dotyczą one należności z tytułu kosztów najmu pojazdu, a co do których występują istotne wątpliwości dotyczące ich zasadności i wysokości, w szczególności, gdy powód nie występował do pozwanego o zapłatę dochodzonych pozwem kwot. W piśmie procesowym z dnia 04 sierpnia 2025 roku (k. 111-11) powód podtrzymał żądanie pozwu, zaprzeczając jakoby przyczynił się w jakikolwiek sposób do zwiększenia szkody poprzez nieuprawnione w przekonaniu ubezpieczyciela wynajęcie pojazdu zastępczego w okresie od dnia 07 maja 2024 roku do dnia 21 maja 2024 roku, zaprzeczając przy tym, ażeby jakiekolwiek działania Serwisu spowodowały przedłużenie czasu naprawy pojazdu, co skutkowałoby potrzebą zawarcia umowy najmu samochodu zastępczego na kolejny okres. Nadto powód podkreślił, że korzystał z pomocy prawnej na etapie przedsądowym, a poniesione w związku z tym wydatki pozostają w normalnym związku przyczynowym ze szkodą komunikacyjną, a działania pełnomocnika były na tyle istotne, aby je rozliczyć w procesie odszkodowawczym. W dalszym toku postępowania strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 25 marca 2024 roku w Ś. na skrzyżowaniu ulic (...) doszło do zdarzenia drogowego, w którym uszkodzony został pojazd marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , stanowiący wówczas własność powoda. W dniu zdarzenia pojazd sprawcy kolizji objęty był umową obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych zawartą z niemieckim towarzystwem (...) , którego korespondentem zagranicznym na terenie Polski jest (...) S.A. w W. . Powód zgłosił szkodę (...) S.A. w W. w dniu jej zaistnienia, a już następnego dnia, tj. 26 marca 2024 roku upoważnił Grupa (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę jawną Oddział w S. do odbioru odszkodowania z tytułu naprawy uszkodzonego w zdarzeniu z dnia 25 marca 2024 roku samochodu marki V. (...) / lub wynajmu pojazdu zastępczego oraz prowadzenia postępowania likwidacyjnego w sprawie szkody nr (...) . Pozostawiając uszkodzony w zdarzeniu drogowym pojazd w Serwisie celem jego naprawy, powód przedłożył wymagane od niego na tamten czas dokumenty. Skorzystał również z opcji najmu pojazdu zastępczego zorganizowanego przez likwidatora szkody w firmie (...) Sp. z o.o. Dowód: notatka informacyjna o zdarzeniu drogowym – k. 13, akta szkody – k. 48 i k. 94 (płyta CD), specyfikacja płatności – k. 91, częściowo zeznania świadka M. G. – protokół rozprawy z dnia 02.12.2025 r. – k. 167 odwrót – 168, częściowo zeznania świadka G. P. - protokół rozprawy z dnia 02.12.2025 r. – k. 168, przesłuchanie powoda M. C. - protokół rozprawy z dnia 02.12.2025 r. – k. 169. Oględziny pojazdu z udziałem mobilnego rzeczoznawcy (...) S.A. w W. przeprowadzone zostały w serwisie w dniu 4 kwietnia 2024 roku, a kalkulacja naprawy sporządzona została i przekazana do likwidatora szkody celem weryfikacji kosztów naprawy w dniu 10 kwietnia 2024 roku. Mimo udzielonego Grupie (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę jawną Oddział w S. upoważnienia do prowadzenia postępowania likwidacyjnego, powód nie pozostawał bierny, kierując do Serwisu kilkukrotnie wiadomości e-mail z zapytaniem o przebieg procesu likwidacji szkody, jak również przesyłając na wskazany przez ubezpieczyciela adres e-mail wymagane dokumenty. Wiadomością e-mail z dnia 24 kwietnia 2024 roku likwidator szkody poinformował Serwis oraz powoda o braku możliwości rozpatrzenia roszczenia zgłoszonego w związku ze szkodą w pojeździe V. o numerze rejestracyjnym (...) w terminie 30 dni od daty zgłoszenia szkody, z uwagi na konieczność podjęcia dodatkowych czynności mających na celu ustalenie zakresu odpowiedzialności A. za szkodę i wysokość należnego odszkodowania/ świadczenia. Kolejno – pismem z tegoż samego dnia – (...) S.A. poinformował Serwis o zweryfikowaniu kosztów naprawy pojazdu i uznaniu kosztów jego naprawy w wysokości 20.332,79 zł netto. Potwierdzenie przyjęcia odpowiedzialności przez zakład ubezpieczeń nastąpiło jednak dopiero w dniu 7 maja 2024 roku i tego też dnia Serwis zamówił niezbędne do realizacji naprawy części. Zamówione części niezbędne do naprawy pojazdu nie zostały do Serwisu dostarczone jednorazowo – część z nich dostarczono bowiem w dniu 10 maja 2024 roku, zaś pozostałe w dniu 14 maja 2024 roku. Zastosowana przez Serwis naprawczy procedura polegająca na oczekiwaniu z zamówieniem części oraz rozpoczęcie prac naprawczych na potwierdzenie przyjęcia odpowiedzialności przez towarzystwo ubezpieczeniowe jest standardowym postępowaniem znajdującym zastosowanie w przypadku likwidacji szkody z udziałem zagranicznego ubezpieczyciela. Dowód: wydruk wiadomości e-mail z dnia 24.04.2024 r. – k. 16, informacja o statusie sprawy i dalszych krokach z dnia 07.05.2024 r. – k. 17 i k. 162, pismo pełnomocnika powoda do Serwisu z dnia 18.09.2024 r. – k. 26-27, pismo Serwisu do pełnomocnika powoda z dnia 27.09.2024 r. – k. 2-29, wydruk wiadomości e-mail z dnia 25.04.2024 r. – k. 30, harmonogram naprawy – k. 31, wydruk wiadomości e-mail – k. 35-37,  akta szkody – k. 48 i k. 94 (płyta CD) , zgłoszenie szkody w pojeździe – k. 77-80, pisma (...) S.A. z dnia 12.04.2024 r. – k. 81-82, pisma (...) S.A. z dnia 24.04.2024 r. – k.83-85, wydruk wiadomości e-mail – k. 116-120, zlecenie blacharsko – lakiernicze – k. 158, zamówienie na części z dnia 08.05.2024 r. – k. 159, wydanie do zlecenia – k. 160-161, wydruk z systemu wewnętrznego Serwisu – k. 163, częściowo zeznania świadka M. G. – protokół rozprawy z dnia 02.12.2025 r. – k. 167 odwrót – 168, częściowo zeznania świadka G. P. - protokół rozprawy z dnia 02.12.2025 r. – k. 168, przesłuchanie powoda M. C. - protokół rozprawy z dnia 02.12.2025 r. – k. 169. Choć powód pozbawiony był możliwości korzystania ze stanowiącego jego własność samochodu aż do dnia zakończenia jego naprawy, tj. 21 maja 2024 roku, to ubezpieczyciel zorganizował mu najem pojazdu zastępczego jedynie w okresie od dnia 27 marca 2024 roku do dnia 5 maja 2024 roku. W związku z powyższym powód zawarł z akceptowanym przez ubezpieczyciela usługodawcą kolejną umowę najmu pojazdu zastępczego na okres od dnia 06 maja 2024 roku do dnia ukończenia naprawy stanowiącego jego własność pojazdu, tj. 21 maja 2024 roku, co wygenerowało koszty opiewające na kwotę 3.164,18 zł brutto oraz koszty zakupu paliwa opiewające na kwotę łączną 721,35 zł, których pokrycia ubezpieczyciel odmówił stając na stanowisku, że gdyby serwis realizujący naprawę podejmował właściwe działania i czynności bez nieuzasadnionej zwłoki, to proces naprawy zakończyłby się dnia 6 maja 2024 roku i tylko w takim zakresie ponosi odpowiedzialność. W toku postępowania likwidacyjnego powód korzystał z pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym. Wynagrodzenie pełnomocnika ustalone zostało na kwotę 900 zł. Dowód: faktura VAT z dnia 22.05.2024 r. – k. 14, paragony – k 15, pismo (...) S.A. z dnia 10.05.2024 r. – k. 18, decyzja z dnia 31.05.2024 r. – k. 19 i k. 89-90, wezwanie do zapłaty z dnia 17.07.2024 r. – k. 20-23, pismo z dnia 02.08.2024 r. – k. 24-25 i 92-93 , faktura VAT z dnia 16.09.2024 r. – k. 34, akta szkody – k. 48 i k. 94 (płyta CD), decyzja z dnia 09.05.2024 r. – k. 85-86, decyzja z dnia 27.05.2024 r. – k. 87-88, specyfikacja płatności – k. 91, pismo (...) Sp. z o.o. – k. 143, przesłuchanie powoda M. C. - protokół rozprawy z dnia 02.12.2025 r. – k. 169. Sąd zważył, co następuje: Powództwo rozpoznawane na gruncie niniejszego postępowania zasługiwało na uwzględnienie w całości. Powód M. C. domagał się od pozwanego P. (...) w W. kwoty 4.785,53 zł, wskazując, iż stanowi ona sumę różnicy między odszkodowaniem należnym, a odszkodowaniem uiszczonym przez likwidatora szkody w związku ze zdarzeniem drogowym zaistniałym w dniu 25 marca 2024 roku, tytułem kosztów najmu pojazdu zastępczego 3.164,18 zł, kosztów zakupu paliwa oraz kwoty 900 zł uiszczonej przez powoda tytułem kosztów pomocy prawnej, z której powód korzystał na etapie przedprocesowym. Pozwany z kolei wniósł o oddalenie powództwa w całości, podnosząc konsekwentnie w toku całego postępowania argument dotyczący braku podstaw do obciążania go odpowiedzialnością za koszty najmu pojazdu zastępczego w okresie po 6 maja 2024 roku, wskazując, że gdyby nie opieszałość powoda w dostarczaniu niezbędnych dokumentów oraz niewłaściwy sposób organizacji naprawy w Serwisie, to likwidacja szkody nastąpiłaby w czasie, w którym poszkodowany miał zagwarantowany przez ubezpieczyciela najem pojazdu zastępczego. Pierwszorzędnie należy wskazać, iż poza sporem w niniejszej sprawie pozostawała odpowiedzialność strony pozwanej wynikająca z umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy zdarzenia szkodowego za szkodę doznaną przez powoda, która to odpowiedzialność ma jednocześnie swoją podstawę prawną w art. 123 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 367), zgodnie z którymi to regulacjami P. (...) odpowiada za szkody będące następstwem wypadków, które miały miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powstały w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, zarejestrowanych w państwach, których biura narodowe są sygnatariuszami Porozumienia Wielostronnego. Po myśli zaś art. 19 ust. 3 wskazanej ustawy poszkodowany może dochodzić roszczeń bezpośrednio od P. (...) w przypadkach, o których mowa w art. 123. Bezsporne pozostawało, że powód jako poszkodowany skorzystał z możliwości bezkosztowej likwidacji szkody, do realizacji której wybrał Serwis Grupa (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę jawną Oddział w S. , który to podmiot zaakceptowany został przez likwidatora szkody. Niewątpliwe było także to, że choć powód pozbawiony był możliwości korzystania ze stanowiącego jego własność samochodu aż do dnia zakończenia jego naprawy, tj. 21 maja 2024 roku, to ubezpieczyciel zorganizował najem pojazdu zastępczego jedynie w okresie od dnia 27 marca 2024 roku do dnia 5 maja 2024 roku, a w związku z czym powód zawarł z akceptowanym przez ubezpieczyciela usługodawcą kolejną umowę najmu pojazdu zastępczego na okres od dnia 06 maja 2024 roku do dnia ukończenia naprawy stanowiącego jego własność pojazdu, tj. 21 maja 2024 roku, co wygenerowało koszty opiewające na kwotę 3.164,18 zł brutto oraz koszty zakupu paliwa opiewające na kwotę łączną 721,35 zł, których pokrycia ubezpieczyciel odmówił stając na stanowisku, że nie pozostają one w związku przyczynowym z zaistniałą szkodą, stanowiąc skutek opieszałości/ bezczynności powoda oraz Serwisu realizującego naprawę. Spór dotyczył zatem wysokości poniesionej szkody, a w konsekwencji powyższego także zakresu odpowiedzialności pozwanego Ubezpieczyciela. Zgodnie z treścią art. 822 kc przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Istota ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprowadza się zatem do tego, że w sytuacji zaistnienia szkód wskazanych w § 2 powołanego przepisu, zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia odszkodowania osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za te szkody ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Na uwadze należy mieć także regulację art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych , zgodnie z treścią którego z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Z kolei zgodnie z treścią art. 35 tejże ustawy ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu. Nie można przy tym nie dostrzegać tego, iż w obowiązkowym ubezpieczeniu komunikacyjnym OC ma zastosowanie zasada pełnego odszkodowania wyrażona w art. 361 § 2 kc , a ubezpieczyciel z tytułu odpowiedzialności wypłaca poszkodowanemu świadczenie pieniężne w granicach odpowiedzialności sprawczej posiadacza lub kierowcy pojazdu mechanicznego. Suma pieniężna wypłacona przez zakład ubezpieczeń nie może być jednak wyższa od poniesionej szkody ( art. 824 1 § 1 kc ). Nie ulega przy tym wątpliwości, że odpowiedzialność zobowiązanego do odszkodowania obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki - w tym także na najem pojazdu zastępczego (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 roku, sygn. akt III CZP 5/11) – o ile pozostają one w związku ze zdarzeniem szkodowym. I tak wydatkiem niezbędnym i celowym jest wydatek poniesiony na korzystanie z innego pojazdu w takim zakresie, w jakim poszkodowany korzystałby ze swojego środka lokomocji, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Wydatki ekonomicznie uzasadnione natomiast to wydatki na najem pojazdu zasadniczo o podobnej klasie do pojazdu uszkodzonego lub zniszczonego, poniesione w oparciu o stawki czynszu najmu, które obowiązują na danym rynku lokalnym (ceny rynkowe za tego typu usługi) i w czasie naprawy pojazdu mechanicznego lub do czasu nabycia nowego pojazdu (w przypadku szkody całkowitej). Poszkodowany nie powinien przy tym swoim zachowaniem doprowadzać do zwiększenia rozmiarów szkody, a wręcz przeciwnie – obowiązkiem poszkodowanego jest podejmowanie działań zmierzających do minimalizowania szkody. Uwzględniając okoliczności faktyczne niniejszej sprawy nie sposób zaaprobować stanowisko pozwanego, zgodnie z którym najem pojazdu zastępczego w okresie od 6 maja 2024 roku do 21 maja 2024 roku spowodowany został bezczynnością czy też opieszałością, za której skutki winien odpowiadać powód. Jak wskazuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, uzasadniony czas najmu pojazdu zastępczego wyznaczony jest rzeczywistym czasem naprawy – okresem, w którym uszkodzony pojazd mechaniczny w normalnym stanie rzeczy, przy uwzględnieniu faktycznych elementów naprawy (oczekiwania w kolejce na naprawę, sprowadzenia części zamiennych, technologiczną przerwę potrzebną na wyschnięcie świeżej powłoki lakierniczej przed przystąpieniem do prac związanych z konserwacją oraz finalnym montażem pojazdu itp.) oraz procesu likwidacji szkody (oczekiwania na oględziny, oczekiwania na ponowne oględziny, uzgodnień poszkodowanego z ubezpieczycielem co zakresu naprawy) mógł zostać naprawiony (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2004 roku, sygn. akt II CK 494/03). Podkreślić należy, a co znajduje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie, że technologiczny czas naprawy uszkodzonego pojazdu nie jest miarodajnym kryterium dla określenia uzasadnionego czasu wynajmu pojazdu zastępczego, a tylko jednym z wielu składników rzeczywistego czasu trwania naprawy. Sam okres uzasadnionej technologicznie naprawy jest jedynie pewnym wyliczeniem teoretycznym opartym na założeniu, iż wszystkie czynności związane z naprawą mogą zostać wykonane w przyjętych teoretycznie czasokresach, ustalonych standardowo dla ułatwienia wszelkich rozliczeń związanych z naprawą pojazdów mechanicznych. Te teoretyczne założenia muszą jednak zostać w każdym przypadku skonfrontowane z okolicznościami konkretnej sprawy, w której występują czynniki wpływające na wydłużenie oszacowanego czasu niezbędnego dla dokonania naprawy pojazdu. Do takich okoliczności zalicza się na przykład: czas oczekiwania na naprawę, czy też czas oczekiwania na podjęcie przez zakład ubezpieczeń decyzji o uznaniu swojej odpowiedzialności i wypłacie odszkodowania. (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 3 marca 2017 roku, sygn. akt I ACa 2464/15). Obowiązkiem sprawcy szkody, a więc także jego ubezpieczyciela, jest zwrócenie poszkodowanemu kosztów najmu pojazdu zastępczego za cały okres, w jakim z przyczyn leżących po stronie sprawcy szkody i ubezpieczyciela nie mógł on korzystać ze swojego uszkodzonego lub zniszczonego pojazdu lub nie otrzymał za ów pojazd należnego, pełnego odszkodowania. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, powód zgłosił szkodę (...) S.A. w W. w dniu jej zaistnienia, a już następnego dnia, tj. 26 marca 2024 roku upoważnił Grupa (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę jawną Oddział w S. do odbioru odszkodowania z tytułu naprawy uszkodzonego w zdarzeniu z dnia 25 marca 2024 roku samochodu marki V. (...) / lub wynajmu pojazdu zastępczego oraz prowadzenia postępowania likwidacyjnego w sprawie szkody nr (...) . Pozostawiając uszkodzony w zdarzeniu drogowym pojazd w Serwisie – zaakceptowanym przez pozwanego - celem jego naprawy, powód przedłożył wymagane od niego na tamten czas dokumenty. Skorzystał również z opcji najmu pojazdu zastępczego zorganizowanego przez likwidatora szkody w firmie (...) Sp. z o.o. Oględziny pojazdu z udziałem mobilnego rzeczoznawcy (...) S.A. w W. przeprowadzone zostały w Serwisie w dniu 4 kwietnia 2024 roku, a kalkulacja naprawy sporządzona została i przekazana do likwidatora szkody celem weryfikacji kosztów naprawy w dniu 10 kwietnia 2024 roku. Wiadomością e-mail z dnia 24 kwietnia 2024 roku likwidator szkody poinformował Serwis oraz powoda o braku możliwości rozpatrzenia roszczenia zgłoszonego w związku ze szkodą w pojeździe V. o numerze rejestracyjnym (...) w terminie 30 dni od daty zgłoszenia szkody, z uwagi na konieczność podjęcia dodatkowych czynności mających na celu ustalenie zakresu odpowiedzialności A. za szkodę i wysokość należnego odszkodowania/ świadczenia. Kolejno zaś – pismem z tegoż samego dnia – (...) S.A. poinformował Serwis o zweryfikowaniu kosztów naprawy pojazdu i uznaniu kosztów jego naprawy w wysokości 20.332,79 zł netto, jednak potwierdzenie przyjęcia odpowiedzialności przez zakład ubezpieczeń nastąpiło dopiero w dniu 7 maja 2024 roku i tego też dnia Serwis zamówił niezbędne do realizacji naprawy części, które z przyczyn niezależnych od Serwisu nie zostały dostarczone jednorazowo – część z nich dostarczono bowiem w dniu 10 maja 2024 roku, zaś pozostałe w dniu 14 maja 2024 roku. Realizacja naprawy pojazdu trwała do dnia 21 maja 2024 roku, w którym to dniu powód, po uzyskaniu informacji o jej ukończeniu, odebrał swój pojazd oraz oddał wynajęty na okres od dnia 6 maja 2024 pojazd zastępczy. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania jakoby długość rzeczywistego czasu naprawy pojazdu powoda wynikała z okoliczności, za które odpowiedzialnością można obciążyć powoda, a oceny w tymże zakresie nie może zmienić podnoszona przez pozwanego okoliczność dotycząca rzekomego opóźnienia w uzupełnianiu dokumentacji, która zdaniem pozwanego była niezbędna dla przeprowadzenia procesu likwidacji szkody. W tym kontekście pierwszorzędnie zważyć należy, że zgłoszenie szkody nastąpiło niezwłocznie – w dniu jej zaistnienia – zaś przekazanie pojazdu do Serwisu już w dniu następnym, kiedy to powód upoważnił Grupa (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę jawną Oddział w S. nie tylko do odbioru odszkodowania z tytułu naprawy uszkodzonego w zdarzeniu z dnia 25 marca 2024 roku samochodu marki V. (...) ale również do prowadzenia postępowania likwidacyjnego w sprawie szkody nr (...) . Udzielając rzeczonego upoważnienia i pozostawiając pojazd w Serwisie akceptowanym przez likwidatora szkody powód miał prawo oczekiwać, że proces likwidacji szkody nastąpi właściwie bez jego udziału. Mimo jednak udzielonego Grupie (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce jawnej Oddział w S. upoważnienia do prowadzenia postępowania likwidacyjnego, powód nie pozostawał bierny, kierując do Serwisu kilkukrotnie wiadomości e-mail z zapytaniem o przebieg procesu likwidacji szkody, jak również przesyłając na wskazany przez ubezpieczyciela adres e-mail wymagane dokumenty. Co warte zważenia, pozwany nie udowodnił jakoby faktycznie nie został mu dostarczony dowód rejestracyjny pojazdu, co miało stanowić jedną z przyczyn przedłużającego się postępowania likwidacyjnego, a zgromadzony materiał dowodowy prowadzi do wniosków wręcz przeciwnych – kserokopia dowodu rejestracyjnego znajduje się bowiem w aktach szkody (k. 113-114 akt szkody), a uwzględniając chronologię gromadzonej w nich dokumentacji przyjąć należy, że ubezpieczyciel dysponował ową kopią już na początkowym etapie likwidacji szkody, zaś wedle zeznań przesłuchanych w toku postępowania świadków (pracowników Serwisu) standardową procedurą jest także zrobienie kopii dowodu rejestracyjnego pojazdu w czasie przyjmowania pojazdu do naprawy. Podkreślić przy tym należy, że zastosowana przez Serwis naprawczy procedura polegająca na oczekiwaniu z zamówieniem części oraz rozpoczęciem prac naprawczych na potwierdzenie przyjęcia odpowiedzialności przez towarzystwo ubezpieczeniowe jest standardowym postępowaniem znajdującym zastosowanie w przypadku likwidacji szkody z udziałem zagranicznego ubezpieczyciela, co znajduje potwierdzenie w zgodnych zeznaniach świadków. Jednocześnie pozwany nie przedsięwziął inicjatywy dowodowej zmierzającej do wykazania, że sposób likwidacji szkody w zakresie organizacji procesu naprawy i niezbędnego do tego czasu odbiegał od standardów, a za co odpowiedzialność ponosił Serwis. Poniesione zatem przez powoda wydatki na najem pojazdu zastępczego w okresie od dnia 6 maja 2024 roku do dnia 21 maja 2024 roku były więc celowe i ekonomicznie uzasadnione. Odnosząc się do kwestii kosztów zastępstwa powoda na gruncie postępowania likwidacyjnego przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym - co wygenerować miało koszt w wysokości 900 zł – wskazać należy, że Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 marca 2012 roku, sygn. akt III CZP 75/11 przesądził, iż uzasadnione i konieczne koszty pomocy świadczonej przez osobę mającą niezbędne kwalifikacje zawodowe poniesione przez poszkodowanego w postępowaniu przedsądowym (likwidacyjnym) prowadzonym przez ubezpieczyciela, mogą w okolicznościach konkretnej sprawy stanowić szkodę majątkową podlegającą naprawieniu w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, z tym zastrzeżeniem, że ocena tego, czy czynności w postępowaniu likwidacyjnym wymagają udziału profesjonalnego pełnomocnika zależy od wielu okoliczności, a między innymi od tego, jakie szkody spowodował wypadek komunikacyjny (niewątpliwie inny jest stopień komplikacji związanych z zgromadzeniem dowodów, gdy doszło jedynie do uszkodzenia pojazdu, a inny gdy wypadek spowodował szkody na osobach albo nawet ich śmierć) czy też od fizycznej zdolności poszkodowanego do prowadzenia spraw związanych z dochodzeniem roszczeń. Ponadto mogą wystąpić przypadki, w których osobiste uczestnictwo poszkodowanego w postępowaniu likwidacyjnym wiązać się będzie z większymi kosztami (utrata zarobków, dojazd) niż powierzenie tych czynności odpłatnie pełnomocnikowi. W normalnym związku przyczynowym z zaistniałą szkodą pozostaje sięgnięcie po pomoc prawną w okolicznościach, w których stan zdrowia, kwalifikacje osobiste lub sytuacja życiowa poszkodowanego usprawiedliwiają stanowisko o niezbędności takiej pomocy w celu sprawnego, efektywnego i ekonomicznie opłacalnego przebiegu postępowania likwidacyjnego. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy Sąd uznał, iż wynagrodzenie pełnomocnika powoda, z pomocy którego korzystał on na etapie postępowania przedsądowego pozostaje w związku przyczynowym z zaistniałą szkodą. Nie ulega bowiem wątpliwości, że powód nie dysponuje wiedzą prawniczą, a argumentacja ferowana przez pozwanego w toku postępowania likwidacyjnego w połączeniu z odmową pokrycia kosztów najmu pojazdu zastępczego przez cały okres likwidacji szkody mogła wywołać u powoda uzasadnione przeświadczenie o konieczności skorzystania z pomocy profesjonalisty. Jednocześnie zważyć warto, że powód wykonuje zawód wymagający od niego przynajmniej czasowego przebywania poza miejscem zamieszkania (vide: k. 108), wobec czego nie powinien dziwić fakt, iż zdecydował się na ustanowienie pełnomocnika celem sprawnego przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego. Sąd ustalił stan faktyczny sprawy na podstawie okoliczności bezspornych, przedłożonych przez strony dokumentów, których autentyczność nie budziła żadnych wątpliwości, a także w oparciu o zeznania świadków M. G. i G. P. oraz przesłuchanie powoda M. C. . Uwzględniając powyższe Sąd orzekł jak w punkcie I. sentencji wyroku zasądzając na rzecz powoda kwotę 4.785,53 zł. Zasądzeniu na rzecz powoda podlegały również odsetki ustawowe za opóźnienie naliczane od zasądzonej kwoty od dnia 27 lipca 2024 roku do dnia zapłaty, uwzględniając przy tym treść przepisów art. 481 § 1 i 2 kc w zw. z art. 817 §1 kc. Wymagalność roszczenia w stosunku do zakładu ubezpieczeń powstaje w terminie 30 dni licząc od dnia otrzymania zawiadomienia o wypadku, chyba, że w powyższym terminie wyjaśnienie okoliczności koniecznych do ustalenia jego odpowiedzialności lub wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe. Biorąc to pod uwagę, skoro w dniu 31maja 2024 roku pozwany dysponował już wiedzą o szkodzie – w zakresie samodzielnego wynajmu pojazdu zastępczego – a pismem z dnia 17 lipca 2024 roku został wezwany do zapłaty uzupełniającego odszkodowania w kwocie obejmującej koszty najmu pojazdu zastępczego – 3.164,18 zł oraz koszty zakupu paliwa – 721,35 zł, to niewątpliwie w dniu 27 lipca 2024 roku pozostawał już w opóźnieniu. O kosztach procesu w punkcie II. sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc w zw. z art. 99 kpc oraz w zw. z art. 108 § 1 kpc i obciążył nimi pozwanego jako stronę przegrywającą niniejszy proces w całości, zasądzając od niego na rzecz powoda kwotę 1.317 zł obejmującą: kwotę 900 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika powoda będącego radcą prawnym ustalone stosownie do treści § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935), kwotę 400 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu oraz kwotę 17 zł uiszczoną tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Koszty procesu zasądzone zostały na rzecz powoda wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku. Zgodnie bowiem z art. 98 §1 1 kpc od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Jeżeli orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty, a jeżeli orzeczenie takie podlega doręczeniu z urzędu –za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. Zarządzenia: 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) Dnia 7 stycznia 2026 roku SSR Magdalena Sarzyńska