Orzeczenie · 2024-02-29

I C 3/23

Sąd
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
Miejsce
Bydgoszcz
Data
2024-02-29
SAOSCywilnezobowiązaniaWysokaokręgowy
kredyt hipotecznynieważność umowyklauzule abuzywnezwrot świadczeniaTSUEdyrektywa 93/13/EWGkoszty postępowaniawaloryzacja

Powód, bank (...) S.A., wniósł o zasądzenie od pozwanych D. K. i M. K. kwoty 189.345,51 zł, na którą składał się zwrot kapitału kredytu hipotecznego (135.000,00 zł) oraz zwrot wartości świadczenia banku za umożliwienie korzystania z kapitału (54.345,50 zł). Ewentualnie, powód domagał się waloryzacji sądowej kwoty należności. Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa, podnosząc zarzuty przedawnienia, potrącenia i umorzenia części wierzytelności. Wskazali również, że umowa kredytu jest nieważna z powodu abuzywnych klauzul waloryzacyjnych, co zostało potwierdzone w poprzednim postępowaniu. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił powództwo. Sąd uznał, że w przypadku nieważności umowy kredytu bankowi przysługuje jedynie zwrot wypłaconego kapitału, zgodnie z teorią dwóch kondykcji i orzecznictwem TSUE. Ponieważ pozwana dokonała już spłaty pozostałej części kapitału (30.421,01 zł), roszczenie banku w tym zakresie wygasło. Sąd odrzucił również żądanie powoda dotyczące zwrotu wartości świadczenia banku za korzystanie z kapitału oraz żądanie ewentualne waloryzacji sądowej. Argumentował, że przyznanie bankowi takich roszczeń podważyłoby odstraszający skutek dyrektywy 93/13/EWG i naruszałoby zasady współżycia społecznego (art. 5 k.c.). Sąd podkreślił, że bank, wprowadzając do umowy niedozwolone postanowienia, nie może czerpać korzyści ponad zwrot kapitału. O kosztach postępowania orzeczono na rzecz pozwanych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Potwierdzenie stanowiska TSUE i Sądu Najwyższego w zakresie roszczeń banków po stwierdzeniu nieważności umów kredytowych z klauzulami abuzywnymi, zwłaszcza w kontekście braku prawa do wynagrodzenia za korzystanie z kapitału i waloryzacji.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji nieważności umowy kredytu waloryzowanego kursem CHF z powodu klauzul abuzywnych. Konieczność indywidualnej oceny każdego przypadku.

Zagadnienia prawne (3)

Czy bankowi, którego umowa kredytu została uznana za nieważną z powodu klauzul abuzywnych, przysługuje roszczenie o zwrot kapitału kredytu oraz o wynagrodzenie za korzystanie z tego kapitału?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Bankowi przysługuje jedynie roszczenie o zwrot wypłaconego kapitału kredytu. Roszczenie o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału oraz inne roszczenia ponad zwrot kapitału są bezzasadne.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na orzecznictwie TSUE i polskim prawie, wskazując, że przyznanie bankowi roszczeń ponad zwrot kapitału podważyłoby odstraszający skutek dyrektywy 93/13/EWG i naruszałoby zasady współżycia społecznego. Bank, wprowadzając niedozwolone postanowienia, nie może czerpać korzyści ponad zwrot kapitału.

Czy roszczenie banku o zwrot kapitału kredytu hipotecznego, którego umowa została uznana za nieważną, uległo przedawnieniu lub umorzeniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Roszczenie o zwrot kapitału nie przysługiwało powodowi w dacie wyrokowania, ponieważ zostało w całości rozliczone przez spłatę dokonaną przez pozwaną.

Uzasadnienie

Pozwana dokonała przelewu pozostałej części kapitału w dniu 14 listopada 2022 r., co skutkowało wygaśnięciem wierzytelności banku.

Czy sąd może dokonać waloryzacji sądowej świadczenia pieniężnego w przypadku nieważności umowy kredytu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie może dokonać waloryzacji sądowej świadczenia pieniężnego w przypadku nieważności umowy kredytu, a bank nie może skutecznie dochodzić takich roszczeń.

Uzasadnienie

TSUE w wyroku C-520/21 rozstrzygnął, że bankom nie przysługuje prawo do rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału i odsetek za zwłokę. Ponadto, art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. wyklucza stosowanie art. 358¹ § 3 k.c. do kredytów bankowych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
pozwani

Strony

NazwaTypRola
(...) S.A.spółkapowód
D. K.osoba_fizycznapozwany
M. K.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (7)

Główne

k.c. art. 405

Kodeks cywilny

Podstawa prawna obowiązku zwrotu wzajemnych świadczeń w przypadku nieważności umowy.

k.c. art. 410 § § 1

Kodeks cywilny

Zastosowanie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu do zwrotu nienależnego świadczenia.

Pomocnicze

k.c. art. 409

Kodeks cywilny

Okoliczności wyłączające obowiązek zwrotu korzyści lub jej wartości.

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

Zasada zakazu nadużywania prawa podmiotowego, stosowana wobec roszczeń banku wynikających z naruszenia zasad współżycia społecznego.

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada obciążenia strony przegrywającej kosztami postępowania.

k.p.c. art. 103 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Możliwość obciążenia strony kosztami wywołanymi jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem.

Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks cywilny art. 13

Wyłączenie stosowania art. 358¹ § 3 k.c. do kredytów bankowych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

W przypadku nieważności umowy kredytu bankowi przysługuje jedynie zwrot kapitału. • Roszczenie o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału jest bezzasadne i sprzeczne z celem dyrektywy 93/13/EWG oraz zasadami współżycia społecznego. • Kapitał kredytu został już w całości spłacony przez pozwaną. • Waloryzacja sądowa świadczenia pieniężnego nie przysługuje bankowi w przypadku nieważności umowy kredytu.

Odrzucone argumenty

Roszczenie banku o zwrot kapitału kredytu. • Roszczenie banku o zwrot wartości świadczenia banku polegającego na umożliwieniu korzystania ze środków. • Roszczenie ewentualne o waloryzację sądową świadczenia.

Godne uwagi sformułowania

każde inne roszczenie bowiem, zdaniem Sądu, byłoby swoistą „nagrodą” dla banku za swoje nieuczciwe wobec konsumenta zachowanie w dacie zawierania umowy. • przyznanie instytucji kredytowej prawa do żądania od konsumenta rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę, w danym przypadku, odsetek za zwłokę, mogłoby podważyć odstraszający skutek zamierzony przez dyrektywę 93/13.

Skład orzekający

Agnieszka Dutkiewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie stanowiska TSUE i Sądu Najwyższego w zakresie roszczeń banków po stwierdzeniu nieważności umów kredytowych z klauzulami abuzywnymi, zwłaszcza w kontekście braku prawa do wynagrodzenia za korzystanie z kapitału i waloryzacji."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji nieważności umowy kredytu waloryzowanego kursem CHF z powodu klauzul abuzywnych. Konieczność indywidualnej oceny każdego przypadku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu kredytów frankowych i pokazuje, jak sądy interpretują prawa konsumentów w obliczu abuzywnych klauzul bankowych, co jest gorącym tematem dla wielu osób.

Bank chciał dodatkowych pieniędzy za kredyt frankowy, ale sąd powiedział "nie". Kluczowe orzeczenie dla posiadaczy kredytów!

Dane finansowe

WPS: 189 345,51 PLN

zwrot kosztów postępowania: 5434 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst