I C 29/17

Sygn. akt I C 29/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca: SSO Łucja Oleksy-Miszczyk Protokolant: sekr. sądowy Wioleta Motyczka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 roku w Gliwicach sprawy z powództwa (...) w W. przeciwko M. K. i Ż. K. o zapłatę 1) zasądza od pozwanych M. K. i Ż. K. solidarnie na rzecz powoda (...) w W. kwotę 90.868,58 (dziewięćdziesiąt tysięcy osiemset sześćdziesiąt osiem 58/100) złotych wraz z odsetkami od kwoty 82.748,32 (osiemdziesiąt dwa tysiące siedemset czterdzieści osiem 32/100) złotych w wysokości stopy procentowej równej czterokrotności stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, nie większej niż dwukrotność odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 24 sierpnia 2016 roku; 2) zasądza od pozwanych M. K. i Ż. K. solidarnie na rzecz powoda (...) w W. kwotę 11.355,00 (jedenaście tysięcy trzysta pięćdziesiąt pięć 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSO Łucja Oleksy-Miszczyk Sygn. akt I C 29/17 UZASADNIENIE Powódka (...) w W. (po zmianie nazwy (...) w W. ) wniosła o zasadzenie w postępowaniu nakazowym od pozwanych M. K. i Ż. K. solidarnie kwoty 82. 748,32 zł wraz z żądanymi obok roszczenia głównego: odsetkami umownymi w kwocie 3. 582,30 zł za okres od dnia 23 kwietnia 2014 roku do dnia 2 czerwca 2016 roku w wysokości stopy procentowej określonej w zawartej przez strony umowie kredytu, kosztami z tytułu opłat i prowizji bankowych w kwocie 1.669,11zł, odsetkami karnymi w kwocie 2.868,85 naliczonymi za okres od dnia 23 maja 2014 roku do dnia 23 sierpnia 2016 roku w wysokości stopy procentowej równej czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP, dalszymi odsetkami karnymi naliczanymi od zaległego kapitału w kwocie 82.748,32zł od dnia 24 sierpnia 2016 roku do dnia zapłaty w wysokości stopy procentowej równej czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP, zasądzenie na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazała, iż dochodzone wierzytelności przysługują jej z tytułu zawartej w dniu 22 kwietnia 2014 roku z pozwanym M. K. umowy o (...) Kredyt Nr (...) oraz umowy poręczenia za zobowiązania kredytobiorcy zawartej w dniu 22 kwietnia 2014 roku z pozwaną Ż. K. . Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 21 października 2016 roku uwzględniono w całości żądanie powódki. W sprzeciwie od nakazu zapłaty (k.66akt) pozwani wnieśli o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając zakwestionowali żądanie zarówno co do wysokości, jak i co do zasady. W ocenie pozwanych powódka nie wykazała, aby skutecznie wypowiedziała umowę kredytową łączącą strony, co powoduje, iż powództwo jest przedwczesne. Nadto podnieśli, iż powódka nie wykazała jaka wartość zobowiązania pieniężnego została przez pozwanych spłacona, w jaki sposób została rozksięgowana, ani na poczet jakich należności wynikających z umowy. W odpowiedzi na sprzeciw (k.81akt) powódka podtrzymała w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. W ocenie powódki zarzuty przedstawione w sprzeciwie są nieuzasadnione i nie zasługują na uwzględnienie. Podniosła, iż wypowiedzenie umowy zostało nadane pod adres wskazywany przez pozwanego przy zawieraniu umowy jako adres korespondencyjny. Zgodnie z postanowieniami regulaminu kredytowania pozwany miał obowiązek zawiadomić powódkę o zmianie adresu, a zatem w ocenie powódki oświadczenie o wypowiedzeniu umowy zostało skutecznie doręczone. Na okoliczność wykazania salda zadłużenia, wysokości i terminów spłat powódka załączyła wyciąg nr (...) z dnia 26.2.2017r, historie naliczania odsetek dla przedmiotowej umowy oraz zestawienie należności i zaległości kapitałowe z kalkulacją odsetek za zwłokę za okres od 25.4.2014 roku do 26.1.2017 roku. Sąd ustalił co następuje: W dniu 22 kwietnia 2014r. pozwany M. K. zawarł z (...) w W. umowę o (...) Kredyt Nr (...) (...) , na podstawie której bank udzielił pozwanemu kredytu na finansowane bieżącej działalności (umowa k. 13-15). Solidarnego poręczenia za w/w zobowiązanie pozwanego udzieliła bankowi jego żona-pozwana Ż. K. na mocy umowy poręczenia z dnia 22 kwietnia 2014 roku (umowa poręczenia k.16). Pozwana wyraziła także zgodę na zawarcie w/w umowy kredytowej. Wysokość kredytu obejmowała kwotę 105.000,00 zł, oprocentowanie na dzień zawarcia umowy wynosiło 13,71% w skali roku. Pozwany zobowiązał się do spłaty kredytu w 59 ratach obejmujących kapitał, odsetki, opłatę za prowadzenie rachunku kredytowego. Maksymalna wysokość odsetek naliczonych od kwoty kredytu nie mogła w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego NBP (odsetki maksymalne). Jeżeli wysokość odsetek naliczonych od kwoty kredytu przekroczyła wysokość odsetek maksymalnych, bankowi należały się odsetki maksymalne za okres od kiedy oprocentowanie kredytu przekroczyło wysokość czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego NBP. Pozwanemu przy zawieraniu umowy zostały przekazane: regulamin kredytowania (k.17-21), tabela prowizji i opłat bankowych (k.24) oraz tabela oprocentowania (k.22-23). Zgodnie z § 8 ust 2 pkt 5 Regulaminu Kredytowania (k.19)w przypadku zmiany adresu zameldowania lub siedziby, zmiany adresu do korespondencji, nazwy i numeru dokumentów potwierdzających tożsamość, a także w przypadku zmiany nazwy (firmy), nazwiska, stanu cywilnego lub numeru telefonu kredytobiorca zobowiązany jest niezwłocznie powiadomić o tym zdarzeniu bank, a następnie w terminie 7 dni od dokonania zmiany tych danych potwierdzić ten fakt na piśmie. W przypadku niewykonania powyższego zobowiązania, wszelka korespondencja kierowana do kredytobiorcy pod dotychczasowy adres będzie uważana na prawidłowo doręczoną ze wszystkimi konsekwencjami dla kredytobiorcy. Natomiast zgodnie z §2 umowy poręczenia poręczyciel zobowiązuje się do informowania banku o zmianie danych osobowych i adresowych, z tym skutkiem, że pisma kierowane przez bank według ostatnich znanych bankowi danych będą miały skutek doręczenia z dniem pierwszego awiza pocztowego albo zwrotu z powodu niemożności doręczenia. W § 1 ust 2.10 umowy kredytowej został określony harmonogram spłaty kredytu. Wobec zaległości w terminowej spłacie wymagalnych rat powódka pismem z 29.03.2016r. kierowanym do pozwanego M. K. na adres wskazany przez niego przy zawieraniu umowy - ul. (...) , (...)-(...) G. - wypowiedziała przedmiotową umowę i wezwała kredytobiorcę do zapłaty zadłużenia w terminie 30 dni. Jako podstawę wypowiedzenia wskazano § 10 umowy kredytu oraz § 11 regulaminu kredytowania. Nadto pismem z dnia 29 marca 2016 roku wezwano poręczycielkę – pozwaną Ż. K. do zapłaty zadłużenia w terminie 30 dni od doręczenia wezwania, wskazując jako podstawę § 2 ust 1 umowy poręczenia. Na dzień wypowiedzenia zadłużenie wynosiło 82.748,32 zł z tytułu kapitału i 2.202,29 zł z tytułu odsetek umownych, opłaty i prowizje 369,11, odsetki karne – 70,41zł. (wezwanie do zapłaty k. 31,32, zestawienie przesyłek pocztowych k.33-34 ) Pozwani nie spłacili wymagalnej wierzytelności. Na dzień wniesienia pozwu wysokość zaległego kapitału nie uległa zmianie. Odsetki umowne za okres od dnia 23.04.2014r do 02.06.2016r wynosiły 3582.30 zł. Odsetki karne zostały naliczone za okres od dnia 23.05.2014r do 23.08.2016r i wynosiły 2868,85zł. Nadto na zadłużenie złożyła się kwota 1669,11zł tytułem opłat i prowizji (wyciąg z ksiąg banku k.35, wyciąg nr (...) z dnia 26.1.2017r. k. 84-90, historie naliczania odsetek k. 88-90, zestawienie należności i zaległości kapitałowe z kalkulacją odsetek za zwłokę za okres od 25.4.2014r do 26.1.2017r. k. 91-92) W dniu 28 października 2016 roku doszło do rebrandingu i (...) w W. zmieniła nazwę na (...) w W. (odpis KRS k. 93-97). Opisany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dokumentów, uznając je za wiarygodne w całości, a także na podstawie twierdzeń powódki przedstawionych w pismach procesowych, które nie budziły wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Dokumenty przedłożone przez powódkę wzajemnie korelują i uzupełniają się. Strona pozwana nie podważała wartości dowodowej przedłożonych przez powódkę dowodów w postaci dokumentów. Strona pozwana w sprzeciwie zakwestionowała zarówno zasadność, jak i wysokość roszczenia. Jednocześnie nie przedstawiła w toku procesu żadnych dowodów. Ogólnikowość twierdzeń strony pozwanej skutkowała niezaaprobowaniem jej zarzutów odnośnie braku skutecznego wypowiedzenia umowy kredytowej oraz niewłaściwego rozliczenia roszczenia. Sąd pominął dowód z przesłuchania stron, gdyż nie stawili się bez usprawiedliwienia na rozprawę będąc uprzednio pouczonymi o skutkach nieobecności. Sąd zważył co następuje: Pozwanego M. K. łączyła z powódką umowa kredytu. Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. W myśl art. 75 ustawy w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu bank może umowę wypowiedzieć. Możliwość wypowiedzenia umowy w przypadku uchybienia przez kredytobiorcę jej postanowieniom dotyczącym zasad i terminów spłat kredytu przewidywał również § 10 łączącej strony umowy oraz § 11 kredytowania. Zgodnie z art. 876 § 1 k.c. przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. Natomiast zgodnie z art. 881 k.c . w braku odmiennego zastrzeżenia poręczyciel jest odpowiedzialny jak współdłużnik solidarny. Pozwana Ż. K. jako poręczyciel ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązanie wynikające z zawartej umowy. Jak wskazano wyżej strona pozwana zakwestionowała zasadność powództwa zarówno co do podstawy powstania roszczenia, jak i co do wysokości. Podważyła także skuteczność wypowiedzenia. Odnośnie zasadności wypowiedzenia wskazać należy, iż powódka wykazała, iż skutecznie wypowiedziała umowę łączącą strony. Jak wynika z dowodu nadania wypowiedzenie wraz z wezwaniem do zapłaty zostało nadane listem poleconym na adres pozwanych wskazany przy zawieraniu umowy jako korespondencyjny. Zgodnie z postanowieniami § 8 ust 2 pkt 5 regulaminu kredytowania, który został pozwanemu doręczony przy zawieraniu umowy, a który stanowi integralną część umowy stron a także § 2 umowy poręczenia, należy przyjąć, że oświadczenie o wypowiedzeniu zostało skutecznie doręczone pozwanym. Sposób i warunki wypowiedzenia przez strony umowy kredytowej wynikają z postanowień regulaminu, a pozwani w sprzeciwie nie podnosili, aby bank nie mógł skorzystać z prawa wypowiedzenia kredytu, ani też nie zaprzeczyli temu, iż pozwany nie wywiązywał się ze swego obowiązku kredytobiorcy. Fakt ten wynika z dokumentów przedłożonych przez powódkę i nie budzi wątpliwości Sądu. W ocenie Sądu powódka wykazała zasadność naliczenia należności w żądanej wysokości. Przedstawiła historię rachunku kredytu, z której wynika wysokość i terminy spłat przez pozwanego rat kredytu oraz w wyciąg z ksiąg bankowych, gdzie wyszczególniono jego zadłużenie na dzień wypowiedzenia mu umowy o kredyt. Z powyższego wynika, iż wymagalny, niespłacony kapitał kredytu wynosi 82.748,32zł, a odsetki umowne naliczane od tego kapitału 3.582,30zł. W dokumencie o nazwie „historia naliczania odsetek dla umowy” został przedstawiony sposób naliczania odsetek umownych, według stopy procentowej określonej z zawartej przez strony umowie kredytowej, która na dzień podpisania umowy wynosiła 13,71%. Odsetki te są doliczane do salda zadłużenia jako roszczenie z tytułu niepłaconych odsetek umownych w przypadku niedokonania przez kredytobiorców spłaty raty w terminie. Nie budzi też wątpliwości wyliczenie odsetek karnych na dzień 23 sierpnia 2016r. zobrazowane wygenerowanym elektronicznie raportem. Za uzasadnione Sąd uznał także roszczenie w zakresie kwoty 1.669,11zł z tytułu opłat i prowizji, wynikającej z Tabeli Prowizji i Opłat Bankowych. Podsumowując wskazać należy, iż strona pozwana negując zasadność i wysokość dochodzonego przez powódkę roszczenia nie przestawiła żadnych dowodów mogących zaprzeczyć prawdziwości podnoszonych przez powódkę twierdzeń. W tych okolicznościach w oparciu o przepisy art. 69 ust. 1 i 75 ust. 1 ustawy Prawo bankowe sąd zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę objętą żądaniem pozwu. O odsetkach od kwoty 82.748,32zł (należność główna) orzeczono na podstawie art. 359 § 1 i 2ˡ kc – uwzględniając nowelizację obowiązującą od 1.02.2016r. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 98 k.p.c. SSO Łucja Oleksy-Miszczyk