I C 286/23

Sygn. akt IC 286/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2023 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO Dorota Krawczyk Protokolant: sekr. sąd. Anna Frankowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2023 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa E. 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. (...) 683 przeciwko M. C. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego M. C. na rzecz powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. kwotę 235 460,84 zł (słownie: dwieście trzydzieści pięć tysięcy czterysta sześćdziesiąt złotych 84/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15.12.2022 r. do dnia zapłaty; 2. przyznaje pełnomocnikowi powoda z urzędu radcy prawnemu J. B. wynagrodzenie w kwocie 10.800,00 zł (dziesięć tysięcy osiemset złotych), która zostanie powiększona o odpowiednią stawkę podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozwanemu M. C. i nakazuje wypłacenie tej kwoty ze środków Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim; 3. nie obciąża pozwanego M. C. kosztami procesu. Sędzia SO Dorota Krawczyk Sygn. akt I C 286/23 UZASADNIENIE Pozwem złożonym w postępowaniu upominawczym dnia 21 grudnia 2022 roku skierowanym przeciwko pozwanemu M. C. , powód (...) 1 Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. - (...) Funduszy Inwestycyjnych S. A. w W. , reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 235 460,84zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15.12.2022 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda na podstawie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, jak również kwoty 17,00 zł tytułem uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa. W przypadku skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych, a także w wyniku wniesienia przez pozwanego sprzeciwu od nakazu zapłaty powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 235 460,84zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15.12.2022 r. do dnia zapłaty, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, jak również kwoty 17,00 zł tytułem uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa. Pozwany zarzucił powodowi, że ten nie zaspokoił wszystkich należności wynikających z umowy kredytu zawartej przez powoda z wierzycielem pierwotnym (...) Bank (...) S.A. w dniu 19 maja 2017 roku nr (...) .( k.3-7) W dniu 18 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. w sprawie o sygn. akt I Nc 169/22 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym nakazał pozwanemu M. C. , aby zapłacił na rzecz powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. kwotę 235 460,84 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15.12.2022 r. do dnia zapłaty wraz z kwotą 18.991,00zł tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, zakreślając pozwanemu dwutygodniowy termin od doręczenia nakazu zapłaty albo, albo wniósł w tymże terminie sprzeciw (k. 107). Nakaz został doręczony pozwanemu w dniu 31 stycznia 2022 roku. W ustawowym terminie pozwany M. C. wniósł od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw, którym zaskarżył wydany przez Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim ww. nakaz zapłaty w całości (k.113-115). Pozwany podniósł szereg zarzutów i twierdzeń: - zarzucił powodowi brak umocowania osób znajdujących się w lokalu przedsiębiorstwa, które zawierały z pozwanym umowę kredytu; - nieudowodnienie przez powoda, iż nabył wierzytelność, której dochodzi niniejszym pozwem; - abuzywność postanowień umowy kredytu, a mianowicie powołując się również na stan swojego zdrowia wskazał na zapis 4.2 d) umowy kredytu nr (...) - zabezpieczenia kredytu, z którego wynika, że to na kredytobiorcę przeniesiono ciężar zabezpieczenia kredytu w postaci przelewu praw z umowy ubezpieczenia w zakresie ryzyk (...) niezdolności do wykonywania pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami, (...) czasowej niezdolności do pracy oraz utraty stałych dochodów (...). W ocenie pozwanego takie zabezpieczenie kredytu powinno być warunkiem uzyskania kredytu, a nie jedynie bezpodstawną deklaracją nie mającą żadnych skutków prawnych, które naraziły pozwanego szkodę w postaci niemożności dochodzenia roszczeń wobec ubezpieczyciela w razie zajścia ww. ryzyk; - zasadność wysokość odsetek karnych w wysokości 48 829,70zł, których obowiązek uiszczenia w jego ocenie nie wynika z umowy z powodem, w związku z czym naliczenie ich jest niezasadne; - zarzut przedawnienia roszczeń oraz - datę wymagalności roszczenia głównego jako nieuzasadnioną (k.113-115). W odpowiedzi na sprzeciw pozwanego powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w toku postępowania, a twierdzenia pozwanego uznał za niesłuszne i bezpodstawne, a jako takie nie zasługujące na uwzględnienie.( k. 139-143) Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r. przekazano sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie (k. 17). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 19.05.2017 r. miedzy (...) Bank (...) S.A z siedzibą w W. doszło do zawarcia umowy kredytu nr (...) . Na jej podstawie bank udzielił powodowi kredytu na kwotę 170.000 zł na okres od 19 maja 2017 roku do 10 maja 2027 roku. Kredyt został udzielny pozwanemu z przeznaczeniem na finansowanie inwestycji związanej z rozwojem działalności gospodarczej pozwanego finansowanie składki ubezpieczeniowej należnej TU (...) Firma oraz refinansowanie zadłużenia. Pozwany nie kwestionuje faktu zawarcia umowy. Pieniądze były przeznaczone na zakup nieruchomości. Powód zgodnie z umową przekazał pozwanemu środki pieniężne wynikające z umowy kredytu. (dowód: umowa kredytu nr (...) z dnia 19.05.2017 r. k. 14-19 wraz z załącznikami k.20-23, zeznania pozwanego k. 159 verte, wyciąg za okres od 25.05.2017 r. do 11.11.2018 r. k. 29-30 i k. 30, zestawienie spłat rat kapitałowo-odsetkowych za okres 25.05.2017 r. do 16.12.2021 k. 31-40, historia naliczania odsetek k. 42-44) W dniu 09.11.2018 r. (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. wstąpił z mocy prawa w prawa i obowiązki (...) Bank (...) S.A. , poprzez przeniesienie na bank przejmujący tj. (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. części majtku Banku (...) tj. (...) Bank (...) S.A. (dowód: KRS (...) , akt notarialny z dnia 14.11.21018 roku Rep A 3584/2018 k. 144-147) Pozwany M. C. ma 56 lat, z zawodu jest prawnikiem – radcą prawnym. W chwili zawierania spornej umowy pozwany był aktywny zawodowo. Do 2021 roku prowadził kancelarię prawną w dwóch siedzibach. Do 2021 roku kancelaria była na ul. (...) w R. . Drugą siedzibę miał na Placu 3 maja 10/4 w R. , gdzie z żoną miał kancelarię. Rozwód pozwanego był we wrześniu 2018 roku. W trakcie małżeństwa pozwany zaciągał liczne zobowiązania kredytowe wraz z żoną, wspólnie inwestowali w zakup nieruchomości. Pozwany miał oprócz spornego kredytu też inne zobowiązania, musiał sprzedać nieruchomość i pokryć zobowiązania, które miał z żoną. Kupowali w trakcie małżeństwa nieruchomości, a żona nie chciała ich spłacać po rozwodzie. Sporny kredyt był też na zakup nieruchomości. Rata wynosiła 1800 zł miesięcznie. Od czasu rozwodu 2018 roku pozwany zaprzestał spłacać sporny kredyt, którego rata miesięczna wynosiła ok. 1800 zł. Pozwany przestał spłacać raty w 2018 roku sądząc, że żona będzie spłacać sporny kredyt. Była żona pozwanego jednak nie płaciła rat spornego kredytu, pozwany też nie spłacał rat spornego kredytu i powstały zaległości. Informacje o zaległościach pozwany dostawał z D. Banku. S. Bank pismem z dnia 21.01.2019 roku wezwał pozwanego M. C. do zapłaty zaległości przed wypowiedzeniem na adres Pl. (...) M. 10/4 w R. , tj. na adres wskazany w umowie jako adres siedziby Kancelarii i adres do korespondencji. Do 2021 roku pozwany miał dwie siedziby kancelarii: jedną siedzibę kancelarii na ul. (...) w R. , a drugą siedzibę na Placu 3 maja 10/4 w R. . W dniu 5 października 2019 roku pozwany dostał udaru niedokrwiennego mózgu, miał afazję ruchową czyli zanik mowy. W wyniku udaru u pozwanego doszło do zaburzeń mowy, zapominania słów, spowolnienie mowy itp.. W październiku 2019 roku pozwany Nie przedłużono pozwanemu umowy o pracę na stanowisku radcy prawnego w Gminie R. , gdzie pracował na okres próbny od 11.03.2019r. do 10.06.2019r. a potem na czas określony od 11.06.2019r. do 10.12.2019r.. W 2021 roku zatrudnił się krótko w firmie (...) S. A. , gdzie zarabiał 6.500zł brutto, następnie w Urzędzie Marszałkowskim pracował od 14.03.2022 roku do marca 2023 roku, gdzie zarabiał 4.800zł brutto. Od marca do sierpnia 2023 roku pozwany przebywał na zwolnieniu lekarskim. Obecnie pozwany nie pracuje, jest na zasiłku dla bezrobotnych, ma zasiłek w kwocie 1550 zł. Korzysta z pomocy rodziny, siostry, mamy. Mama sprzedaje działki, aby pomóc pozwanemu. Pozwany leczy się neurologicznie. Skutki udaru utrzymują się w dalszym ciągu. (dowód: zeznania pozwanego k. 159 verte, przelewy k. 118-122, umowy o pracę k. 124 i 125- 129, zajęcia komornicze k. 123, wyciąg za okres od 25.05.2017 r. do 11.11.2018 r. k. 29-30 i k. 30, zestawienie spłat rat kapitałowo-odsetkowych za okres 25.05.2017 r. do 16.12.2021r. k. 31- 40, karta leczenia szpitalnego k. 126-128, dokumentacja lekarska 126-128, 129 i 130) Pozwany otrzymywał od (...) Banku (...) S.A. pisma wzywające do zapłaty zaległości ze spornego kredytu. (dowód: zeznania pozwanego k. 159 verte) Pismem z dnia 21 stycznia 2019 roku (...) Bank (...) S.A. skierował do pozwanego „wezwanie do zapłaty przed wypowiedzeniem” , wskazując, iż w związku ze z utrzymującymi się przeterminowaniem w spłacie zobowiązania wynikającego z zawartej w dniu 25 maja 2017 roku umowy kredytu wzywa do niezwłocznej spłaty zaległości, która na dzień 21 stycznia 2019 roku wynosiła 13.793,96 zł, w tym: 5.541,01 zł z tytułu przeterminowanego kapitału, 8.105,76 zł z tytułu przeterminowanych odsetek, 127,19 zł z tytułu odsetek karnych, 20 zł, z tytułu opłat i prowizji. W uzasadnieniu bank wskazał, że oczekuje spłaty zadłużenia przeterminowanego wraz z dalszymi odsetkami karnymi i kosztami naliczonymi do dnia spłaty, w terminie do dnia 11-02-2019 roku oraz przypomniał o konieczności uregulowania bieżącej raty wynikającej z przyjętego w umowie kredytowej harmonogramu spłat. Jednocześnie poinformował, iż w wyżej wskazanym terminie istnieje możliwość złożenia wniosku o restrukturyzację obecnych warunków kredytowania. W piśmie tym pozwany został pouczony, iż w przypadku braku spłaty bank wypowie umowę kredytową, co będzie skutkowało postawieniem całości zadłużenia w stan natychmiastowej wymagalności, rozpoczęciem naliczania odsetek karnych od całości długu oraz wszczęciem postępowania windykacyjnego. Pismo zostało nadane przez powoda do pozwanego na adres: Pl. (...) maja 10/4 w R. w dniu 23 stycznia 2019 roku. (dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 21.01.2019 r. wraz z książką nadawczą k. 24-25 i 26) Pozwany nie uiścił zaległości w spłacie spornego kredytu. (dowód: zeznania pozwanego k. 159 verte) Pismem z dnia 20 lutego 2019 roku, z uwagi na bezskuteczność przedmiotowego wezwania, wierzyciel wypowiedział pozwanemu umowę oraz wzywał pozwanego do zapłaty należności głównej wraz z odsetkami. (dowód: wypowiedzenie umowy kredytu z dnia 20.02.2019 r. k. 27-28) W dniu 10.12.2021 r. wierzyciel pierwotny dokonał przelewu przysługującej mu wobec pozwanego wierzytelności na rzecz (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. . Pismem z dnia 11 stycznia 2022 roku pozwany został poinformowany o cesji wierzytelności. (dowód: umowa cesji z dnia 10.12.2021 r. k. 45-87 wraz z aneksem i załącznikiem k. 88-93, oświadczenie z dnia 3 stycznia 2022 roku k.94, poświadczenie Rep. A nr 14/2022 k.95-96 oraz załączniki do umowy przelewu wierzytelności k. 97- 99, akt notarialny z dnia 14.11.21018 roku Rep A 3584/2018 k.144, zeznania pozwanego k. 159 verte) Pismem z dnia 11.01.2022 r. powód wezwał pozwanego do spłaty zadłużenia, które na dzień 11 stycznia 2022 roku wynosiło 221.859,25 zł oraz wezwał do jego uregulowania w nieprzekraczalnym terminie do 25 stycznia 2022 roku. (dowód: wezwanie do dobrowolnego spełnienia świadczenia z dnia 11 stycznia 2022 roku k. 100 wraz z przedstawieniem stanu zadłużenia k. 101) Na łączną wysokość wartości przedmiotu sporu tj. 235 460,84 zł składają się następujące kwoty: 1. kwota 157 650,76 zł - tytułem wykorzystanego przez pozwanego, lecz niespłaconego do dnia złożenia pozwu kapitału umownego, 2. kwota 12 177,62 zł - tytułem niespłaconych odsetek umownych; 3. kwota 48 829,70 zł - tytułem niespłaconych odsetek karnych do dnia cesji, 4. kwota 16 802,76 zł - tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych przez powoda na podstawie art. 481 § 1 k.c. od kwoty 157 650,76 zł od dnia następnego po dniu cesji do dnia wniesienia powództwa. (dowód: historia naliczania odsetek k. 42-44, zestawienie spłat k. 41, wyciągi k. 29-40) Sąd ocenił i zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 69. 1. Prawa Bankowego (Dz.U.2021.2439 t.j. ) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że w dniu 19 maja 2017 roku doszło do zawarcia przez pozwanego oraz wierzyciela pierwotnego (...) Bank (...) S.A. umowy kredytu nr (...) . Nie ulega również wątpliwości, że w dniu 09.11.2018 r. (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. wstąpił z mocy prawa w prawa i obowiązki (...) Bank (...) S.A. , poprzez przeniesienie na bank przejmujący tj. (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. części majtku Banku (...) tj. (...) Bank (...) S.A. , co wynika z aktu notarialnego z 14.11.2018r. oraz (...) . Pomimo, że strony w umowie ustaliły warunki umowy, terminy spłaty kredytu oraz konsekwencje wynikające z jego nieprzestrzegania tych warunków umowy pozwany nie zaspokoił wszystkich należności wynikających ze spornej umowy kredytu, co sam przyznał. Kredyt objęty pozwem został udzielny pozwanemu z przeznaczeniem na finansowanie inwestycji związanej z rozwojem działalności gospodarczej pozwanego, finansowanie składki ubezpieczeniowej należnej TU (...) Firma oraz refinansowanie zadłużenia. Pozwany nie kwestionuje faktu zawarcia umowy. Jak wynika z zeznań pozwanego pieniądze z kredytu były przeznaczone na zakup nieruchomości, a tym samym pozwany potwierdza, że Bank wypłacił pozwanemu pieniądze z kredytu, co też wynika z wyciągów załączonych do pozwu k. 29-40. Ponadto pozwany spłacał kredyt. Więc nie ulega żadnej wątpliwości, że Bank przekazał pozwanemu pieniądze objęte sporną umową kredytu. A tym samym zupełnie niezasadne jest kwestionowanie przez pozwanego umocowania pracowników Banku do podpisywania umów przez pracowników podpisanych na umowie. Już sama realizacja umowy wskazuje, że osoby zawierające umowę z pozwanym z ramienia Banku były prawidłowo umocowane do dokonania tej czynności. W oparciu o zawartą między stronami umowę kredytu pozwany otrzymał wskazaną w nim kwotę, co wynika wprost z załączonej historii rachunku, co potwierdza pozwany i co też wskazuje na skuteczność zawarcia spornej umowy. Dokumentacja dotycząca przekazania środków z kredytu zawiera wszystkie informacje, które pozwalają zidentyfikować, kto zawierał umowę: zestawienie operacji na koncie, dane pozwanego, numer umowy kredytowej, historia operacji na koncie utworzonym na potrzeby zaciągniętego kredytu. A wobec otrzymania do dyspozycji przez pozwanego wnioskowanej przez niego kwoty kredytu - umowa kredytu została skutecznie zawarta. Wątpliwości Sądu nie budzi fakt, że w dniu 09.11.2018 r. (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. wstąpił z mocy prawa w prawa i obowiązki (...) Bank (...) S.A. , poprzez przeniesienie na bank przejmujący tj. (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. części majtku Banku (...) tj. (...) Bank (...) S.A. i tym przeniesieniem objęta była wierzytelność wobec pozwanego co wynika z KRS (...) oraz aktu notarialnego z dnia 14.11.21018 roku Rep A 3584/2018, który to fakt potwierdza późniejsze zbycie wierzytelności na rzecz (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. . Wątpliwości Sądu nie budzi fakt, że w dniu 10.12.2021 r. wierzytelność pierwotnego wierzyciela wobec pozwanego nabył na podstawie umowy cesji wierzytelności powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. , przez co uzyskał legitymację procesową czynną w niniejszym postępowaniu. O cesji wierzytelności pozwany został poinformowany pismem z dnia 11 stycznia 2022 roku. Zgodnie z art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania, wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. W ocenie Sądu, na podstawie zebranego materiału dowodowego wywnioskować można, iż doszło do ważnego i skutecznego względem pozwanego przelewu wierzytelności, wynikającej z łączącej strony umowy kredytu. Przemawiają za tym zarówno znajdujące się w aktach sprawy: umowa o kredyt, którą pozwany zawarł z Bankiem, umowa cesji wierzytelności – wraz z dokumentacją notarialną ich dotyczącą, jak również całokształt załączonych do akt niniejszej sprawy dokumentów w postaci pism, załączników, oświadczeń, poświadczeń itp. Sam pozwany zeznał, że nie spłacał spornego kredytu. Zeznał, że w trakcie małżeństwa pozwany zaciągał liczne zobowiązania kredytowe wraz z żoną, wspólnie inwestowali w zakup nieruchomości. Pozwany miał oprócz spornego kredytu też inne zobowiązania, musiał sprzedać nieruchomość i pokryć zobowiązania, które miał z żoną. Kupowali w trakcie małżeństwa nieruchomości, a żona nie chciała ich spłacać po rozwodzie. Sporny kredyt był też na zakup nieruchomości. Rozwód pozwanego był we wrześniu 2018 roku. Od czasu rozwodu w 2018 roku pozwany zaprzestał spłacać sporny kredyt sądząc, że żona będzie spłacać sporny kredyt. Była żona pozwanego jednak nie płaciła rat spornego kredytu, pozwany też nie spłacał rat spornego kredytu i powstały zaległości. Informacje o zaległościach pozwany dostawał z D. Banku. Nie uzasadnione było oczekiwanie pozwanego, aby była żona spłacała sporny kredyt bowiem to pozwany zawierał umowę i zobowiązał się spłacić sporny kredyt i pozwany zawierał umowę jako prowadzący działalność gospodarczą na finansowanie inwestycji związanych z jego działalnością gospodarczą. Sąd nie dał wiary pozwanemu, co do twierdzenia, że otrzymywał wezwania do zapłaty i informacje o zaległościach tylko z D. Banku, bowiem jak wynika z materiału zebranego w sprawie, S. Bank pismem z dnia 21.01.2019 roku (nadanym 23.01.2019r.) wezwał pozwanego M. C. do zapłaty zaległości przed wypowiedzeniem na adres Pl. (...) M. 10/4 w R. , tj. na adres wskazany w umowie jako adres siedziby Kancelarii i adres do korespondencji. Do 2021 roku pozwany miał dwie siedziby kancelarii: jedną siedzibę kancelarii na ul. (...) w R. , a drugą siedzibę na Placu 3 maja 10/4 w R. . Następnie pismem z dnia 20 lutego 2019 roku (nadanym 21.02.2019r.), po uprzednim wezwaniu do zapłaty, wierzyciel wypowiedział pozwanemu sporną umowę oraz wzywał pozwanego do zapłaty należności głównej wraz z odsetkami w terminie 30 dni. Wobec braku spłaty zaległości wypowiedzenie stało się skuteczne. Należy przyjąć, iż najpóźniej z dniem 14 marca 2019 roku wypowiedzenie stało się skuteczne (przyjmując 21 dni na doręczenie poleconej przesyłki). Wysokość zadłużenia też nie budzi wątpliwości Sądu, bowiem wynika z dokumentacji Banku, której skutecznie pozwany nie zakwestionował. Zarzut przedawnienia jest niezasadny, bowiem przedmiotowa wierzytelność stała się wymagalna w roku 2019 - wypowiedzenie umowy nadane pozwanemu listem poleconym na właściwy adres 23.01.2019r. . Zgodnie z brzmieniem art. 118 kc jeżyli przypis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata. Pozew w niniejszej sprawie nadano 21 grudnia 2022 roku, co skutecznie przerwało bieg przedawnienia. Zarzut, że punkt 4.2 d) w zakresie zobowiązania kredytobiorcy zabezpieczenia kredytu poprzez przelew praw z umowy ubezpieczenia w zakresie ryzyk niezdolności do wykonywania pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami jest klauzulą abuzywną jest niezasadny, bowiem klauzule abuzywne to regulowane przepisami Kodeksu cywilnego ( art. 385 1 -385 3 ) niedozwolone postanowienia umowne, zdefiniowane jako postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie i nie wiążące go w sytuacji, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Co ważne, instytucja klauzuli abuzywnej obowiązuje jedynie w relacjach pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem, a pozwany w spornej umowie nie ma statusu konsumenta, jest przedsiębiorcą. Brak było podstaw do uwzględnienia wniosku pozwanego o rozłożenie żądanej pozwem kwoty na raty. Sytuacja materialna i osobista pozwanego wobec zgłoszonego przez niego wniosku o rozłożenie należności na raty obligowała Sąd do rozważania, czy zostały spełnione przesłanki z art. 320 k.p.c. Przepis ten pozwala na rozłożenie w wyroku na raty zasądzonego świadczenia, a przesłanką takiej ingerencji Sądu w stosunek obligacyjny jest występowanie w sprawie szczególnych okoliczności, wskazujących na to, że spełnienie przez dłużnika świadczenia jednorazowo nie jest możliwe. Z treści powyższego uregulowania wynika, że jest ono stosowane przez sąd fakultatywnie („sąd może”), który przez pryzmat okoliczności, na które powołuje się strona chcąca skorzystać z możliwości rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty, dokonuje oceny istnienia bądź nieistnienia przesłanki szczególnie uzasadnionych wypadków. Owe „wypadki”, jak się powszechnie przyjmuje, zachodzą w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody. Trudności w spełnieniu świadczenia mogą być przy tym obiektywne, np. spowodowane nieurodzajem czy klęską żywiołową, mogą być jednak także spowodowane działaniem samego dłużnika. W orzecznictwie panuje ugruntowany pogląd, iż ochrona, jaką zapewnia pozwanemu dłużnikowi art. 320 k.p.c. , nie może być stawiana ponad ochronę wierzyciela w procesie cywilnym i wymaga uwzględnienia wszelkich okoliczności sprawy, w tym uzasadnionego interesu podmiotu inicjującego. Rozważając zastosowanie art. 320 k.p.c. , Sąd winien mieć zatem na uwadze z jednej strony szczególną sytuację pozwanego, a z drugiej strony – interes powoda, który najczęściej sprowadzać się będzie do jak najszybszego wyegzekwowania świadczenia, w takiej wysokości, która stanowić będzie dla niego z ekonomicznego punktu widzenia realną wartość. W piśmiennictwie wyrażono pogląd, uznający wymienioną przesłankę za spełnioną wtedy, gdy w chwili wyrokowania są podstawy do przyjęcia, że ze względu na sytuację majątkową dłużnika wyrok zasądzający całe świadczenie stanowiłby tytuł egzekucyjny bez szans na realizację (por. A. Jakubecki (w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Artykuły 1 – 366, red. H. Dolecki, T. Wiśniewski, LEX 2013 - oraz powołane tam źródła). Powyższy przepis upoważnia sąd orzekający do wzięcia pod rozwagę przy wydawaniu wyroku, czy jego orzeczenie będzie mogło być wykonane bez potrzeby przeprowadzania egzekucji, zwłaszcza czy pozwany będzie w stanie spełnić zasądzone świadczenie jednorazowo. Jak wynika z zeznań pozwanego od marca 2023 r. do sierpnia 2023 roku pozwany przebywał na zwolnieniu lekarskim. Obecnie pozwany nie pracuje, jest na zasiłku dla bezrobotnych, ma zasiłek w kwocie 1550 zł. Wizyty u neurologa kosztują pozwanego 200 zł, pozwany płaci alimenty na córkę po 1350 zł miesięcznie. Pozwany korzysta z pomocy rodziny, siostry, mamy. Mama sprzedaje działki, aby pomóc pozwanemu. Pozwany ma również inne zadłużenia. Z powyższego wynika, że pozwany nie jest w stanie płacić rat w żadnej rozsądnej wysokości, zgodnych z interesem wierzyciela, bowiem pozwanemu nie starcza pieniędzy na podstawowe potrzeby życiowe. W takiej sytuacji brak jest podstaw do rozłożenia zsądzonej kwoty na raty. A egzekucja całej kwoty będzie możliwa np. z nieruchomości. Mając powyższe ustalenia i rozważania na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Sąd nie obciążył pozwanego kosztami procesu na rzecz powoda na podstawie art.102 kpc , zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. W odniesieniu do zasady słuszności w art. 102 KPC określone zostały przesłanki, których zaistnienie warunkuje możliwość obciążenia strony przegrywającej jedynie częścią kosztów albo nieobciążania jej w ogóle tymi kosztami. Obejmują one wystąpienie w sprawie wypadków szczególnie uzasadnionych, które powodują, że zasądzenie kosztów na rzecz wygrywającego przeciwnika w całości, a nawet w części, byłoby sprzeczne z powszechnym odczuciem sprawiedliwości oraz zasadami współżycia społecznego. Zalicza się do tych "wypadków" okoliczności związane z przebiegiem postępowania, jak charakter dochodzonego roszczenia, jego znaczenie dla strony, przedawnienie roszczenia, subiektywne przekonanie o zasadności roszczenia wsparte na obiektywnych podstawach, które jednak doznaje osłabienia w postępowaniu apelacyjnym. Do warunków leżących poza procesem należy sytuacja majątkowa i życiowa strony. Zwolnienie strony od kosztów sądowych nie stanowi samodzielnie o występowaniu szczególnie uzasadnionego wypadku, ale może być przyczynkiem do rozważenia, czy taki wypadek zachodzi. Zakwalifikowanie konkretnego przypadku jako ”szczególnie uzasadnionego” wymaga rozważenia całokształtu okoliczności sprawy łączących się z charakterem żądania poddanego pod osąd, przy uwzględnieniu zasad współżycia społecznego Mając na uwadze opisaną wyżej bardzo trudną sytuację finansową oraz rodzinną pozwanego Sąd stwierdził, iż jest to wypadek szczególnie uzasadniony pozwalający na nie obciążanie pozwanego w ogóle kosztami. Pozwany nie pracuje, utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych, leczy się, jest rozwiedziony, ma na utrzymaniu córkę na którą płaci alimenty. Wynagrodzenie pełnomocnika zostało obliczone na podstawie § 2 ust 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804) w kwocie 10.800zł plus podatek VAT. Sędzia SO Dorota Krawczyk Z/ Odpis uzasadnienia doręczyć pełn. pozwanego.