I C 2842/15

Sygn. akt IC 2842/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 lipca 2016r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSR Katarzyna Niemczyk Protokolant: starszy inspektor K. M. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2016 r. w S. sprawy z powództwa (...) (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. przeciwko Z. Ł. o zapłatę oddala powództwo. sygn. akt I C 2842/15 UZASADNIENIE W dniu 21.10.2015 roku powód (...) (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. , reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew przeciwko Z. Ł. o zapłatę kwoty 942,47 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 21.10.2015 roku do dnia zapłaty. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów sądowych w kwocie 30,00 zł, kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 180,00 zł i zwrotu innych kosztów w wysokości 0,30 zł (opłata manipulacyjna dla dostawcy usług płatności). W uzasadnieniu wskazał, że dochodzona pozwem wierzytelność wynika z braku zapłaty przez pozwanego za korzystanie z usług telekomunikacyjnych świadczonych przez (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością . Wierzytelność ta została nabyta przez powoda. Składa się na nią kwota 751,00 zł wynikająca z faktury VAT (...) – MP oraz odsetki naliczone od tej kwoty od dnia 11.07.2013 roku - w kwocie 191,47 zł. Referendarz sądowy Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie w dniu 22.10.2015 roku wydał w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym (k. 5 verte). Sprawa została przekazana do rozpoznania do Sądu Rejonowego w Słupsku (k. 8 verte). W postępowaniu uproszczonym prowadzonym przed Sądem Rejonowym w Słupsku powód wniósł o zasądzenie kosztów procesu w kwocie 227,30 zł, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 180,00 zł (k. 13 verte), zgodnie ze spisem kosztów (k. 38). Pozwany Z. Ł. w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniesionym w postępowaniu uproszczonym zaskarżył nakaz zapłaty w całości zarzucając powodowi nieudowodnienie roszczenia. Pozwany wskazał, że powód nie przedstawił żadnej dokumentacji dotyczącej roszczenia, nie wiadomo czy chodzi o spłatę telefonu, czy o niedotrzymanie warunków umowy, czy telefon został spłacony, czy też nie. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że zawarł umowę z (...) na spłatę telefonu doładowaniami po 50,00 zł. Po pewnym okresie telefon zablokowała policja uniemożliwiając dalsze doładowania, a (...) był bezradny. Kiedy pozwany próbował zwrócić telefon, stwierdzono, że został spłacony (k. 49 – 52). Na rozprawie w dniu 30.05.2015 roku pozwany wniósł o oddalenie powództwa (k. 56). W piśmie z dnia 10.06.2016 roku powód wskazał, że została naliczona pozwanemu kara umowna z uwagi na to, że pozwany nie dokonał obowiązkowej liczny zasileń konta kwotą minimalną i przedterminowe rozwiązanie umowy z winy abonenta (k. 62 – 64). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 19.09.2011 roku została zawarta umowa dotycząca udziału w promocji (...) pomiędzy (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. a Z. Ł. (jako klientem). Umowa została zawarta na czas nieoznaczony. Kara umowna została określona na 1.51,00 PLN. (dowód: umowa z dnia 19.09.2011 roku k. 65 – 66) (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powstała w wyniku przekształcenia (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. (bezsporne: wypis z Krajowego Rejestru Sądowego nr KRS (...) k. 31 – 34) (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wystawił na Z. Ł. notę obciążeniową nr (...) - MP z dnia 25.06.2013 roku, w której wskazał termin zapłaty na dzień 10.07.2013 roku. W opisie pozycji wskazano: kara umowna naliczona przez (...) za niedokonanie przez abonenta obowiązkowej liczby zasileń konta kwotą minimalną; kara 751,00 zł. (dowód: nota obciążeniowa k. 67) Pismem z dnia 25.06.2013 roku Z. Ł. został wezwany do zapłaty kary umownej w wysokości 751,00 zł. Wskazano również, że w przypadku zasilenia numeru kwotą minimalną 50,00 zł brutto do dnia 10.07.2013 roku kara umowna zostanie anulowana oraz nastąpi odblokowanie zawieszenia świadczenia usług i połączeń wychodzących. (dowód: pismo z dnia 25.06.2013 roku k. 68) W dniu 30.10.2014 roku została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności pomiędzy (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (jako zbywcą) a Agio Wierzytelności (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. (jako nabywcą). Przedmiotem przelewu była m.in. wierzytelność dotycząca Z. Ł. wynikająca z dokumentu nr (...) – MP wystawionego w dniu 25.06.2013 roku z saldem 751,00 zł. (dowód: umowa przelewu wierzytelności wraz z załącznikiem nr 1 k. 24 – 30) Pismem z dnia 30.10.2014 roku Z. Ł. został zawiadomiony przez (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o dokonanym przelewie wierzytelności. (dowód: pismo z dnia 30.10.2014 roku k. 35) Pismem z dnia 29.12.2014 roku Agio Wierzytelności (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wezwał Z. Ł. do zapłaty kwoty nabytej przez fundusz, która na dzień 5.01.2015 roku wynosi 896,78 zł, na którą składa się należność główna w kwocie 751,00 zł i odsetki naliczone do dnia 5.01.2015 roku w kwocie 145,78 zł. (dowód: pismo z dnia 29.12.2014 roku k. 36 i 36 verte) Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Sporne było uprawnienie powoda do dochodzenia zapłaty kary umownej i skapitalizowanych odsetek. Ciężar wykazania tych okoliczności, zgodnie z art. 6 k.c. , ciążył na powodzie. Powód temu obowiązkowi nie sprostał. Na mocy przepisu art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Jak stanowi przepis art. 481 § 1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jedynym dowodem, który powód złożył na okoliczność tego, że w umowie łączącej pozwanego z (...) Spółką Akcyjną w W. była przewidziana kara umowna - jest umowa z dnia 19.09.2011 roku. Wobec zakwestionowania przez pozwanego zasadności żądania pozwu, dowód ten jest niewystarczający. Wynika z niego jedynie wysokość kary umownej ustalonej na 1.501,00 zł (umowa z dnia 19.09.2011 roku k. 65). W złożonej do akt sprawy umowie brak regulacji dotyczących zasad uprawniających do naliczenia kary umownej oraz podmiotu zobowiązanego do jego zapłaty. Żadne inne dowody na okoliczność kary umownej i uprawnienia do żądania jej zapłaty przez pozwanego nie zostały złożone. Dowodami na okoliczność uprawnienia do żądania zapłaty kary umownej nie są wezwania do zapłaty, ani nota obciążeniowa. Wezwania do zapłaty są dowodem na okoliczność tego, że pozwany był wzywany do zapłaty, a nota obciążenia na okoliczność tego, że taki dokument finansowy został wystawiony. Wobec niewykazania przez powoda przesłanek z art. 483 § 1 k.c. , sąd powództwo oddalił, o czym orzekł jak w sentencji wyroku.