I C 2837/13

Sygn. akt: I C 2837/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2014 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący: SSR Radosław Tukaj Protokolant: Kinga Romanowska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa E. K. przeciwko L. G. o eksmisję I. nakazuje pozwanej L. G. opuszczenie i opróżnienie lokalu mieszkalnego nr (...) znajdującego się w budynku położonym przy ulicy (...) w W. i wydanie go powódce E. K. ; II. orzeka, że pozwanej nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego; III. nie obciąża pozwanej kosztami procesu. Sygn. akt: I C 2837/13 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 06 listopada 2013 r. powódka E. K. domagała się nakazania pozwanej L. G. opuszczenia lokalu nr (...) położonego w budynku przy ul. (...) w W. . Pozwana uznała powództwo na rozprawie. W sprawie niniejszej występowało Miasto S. W. jako interwenient uboczny po stronie powoda, które wniosło o orzeczenie braku uprawnień pozwanej do otrzymania lokalu socjalnego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. E. K. jest właścicielem nieruchomości budynkowej nr (...) położonej w W. przy ul. (...) oraz użytkownikiem wieczystym gruntu, na którym ten budynek jest posadowiony /bezsporne, k. 25/. Budynek został przekazany w administrowanie matce E. K. , Z. B. w oparciu o protokół przekazania z dnia 26 czerwca 2008 r., zawarty między nią a przedstawicielami Miasta S. W. /k. 7-8/. W dniu 26 września 2008 r. grunt, na którym jest posadowiony ten budynek, został oddany Z. B. w użytkowanie wieczyste /k. 9-16/, zaś aktem darowizny z dnia 21 października 2008 r. został przekazany E. K. /k. 17-24/. L. G. zajmuje w ww. budynku mieszkalnym lokal nr (...) w oparciu o przydział lokalu z dnia 26 września 1983 r. /k. 26-29/. W dniu 01 lipca 2013 r. L. G. odebrała pismo zawierające wezwanie do zapłaty zaległego czynszu, przekraczającego trzy pełne okresy płatności oraz uprzedzenie o zamiarze wypowiedzenia stosunku najmu /k. 30-31, 32-33/. Wypowiedzenie stosunku najmu nastąpiło w dniu 29 sierpnia 2013 r., zaś pismo je zawierające zostało doręczone L. G. w dniu 05 września 2013 r. /k. 34-35/. L. G. zajmuje ww. lokal mieszkalny sama. Osiąga dochód na poziomie 300,00 zł miesięcznie, wliczając zasiłki celowe i okresowe. Obecnie nie pozostaje w zatrudnieniu, ma status osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku. /zeznania pozwanej/. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, których autentyczność nie budziła wątpliwości i nie była kwestionowana przez żadną ze stron procesu, a także w oparciu o zeznania pozwanej, które stanowiły potwierdzenie i uzupełnienie dokumentacji złożonej do sprawy. Sąd zważył, co następuje. Sąd zważył, że pozwana L. G. nie kwestionowała swojego zamieszkania w spornym lokalu ani przyczyny wypowiedzenia stosunku najmu tego lokalu ( art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów ); na rozprawie uznała powództwo ( art. 213 § 2 k.p.c. ), oświadczając, że do zadłużenia lokalu doprowadziła właśnie w celu umożliwienia powódce wypowiedzenia jej stosunku najmu. Sąd uznał zatem, że powództwo było usprawiedliwione ( art. 675 § 1 k.c. i art. 222 § 1 k.c. ). Sąd, uwzględniając roszczenie powódki o eksmisję z przedmiotowego lokalu, nie przyznał jej prawa do lokalu socjalnego. Pozwana nie spełniała niektórych warunków do otrzymania lokalu socjalnego określonych w przepisie art. 14 ust. 4 ww. ustawy (Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec: 1) kobiety w ciąży, 2) małoletnich oraz sprawujących nad takimi osobami opiekę i wspólnie z nimi zamieszkałymi 3) obłożnie chorych, 4) emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej). Pozwana spełniała natomiast warunki określone w przepisie art. 14 ust. 4 pkt 5 i 6 ww. ustawy (Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec 5) osoby posiadającej status bezrobotnego i 6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały). Sąd zważył, że obecnie obowiązująca uchwała nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego W. z dnia 09 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta (...) W. , wprowadziła kryterium pozostawania w niedostatku (§ 12). W rozumieniu uchwały, niedostatkiem jest średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego nieprzekraczający 100% kwoty najniżej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym i 130% tej kwoty w gospodarstwie jednoosobowym ( § 1 pkt 27). Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. z 2009 r. Dz.U. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) ustaliła wartość najniższej emerytury na poziomie 799,18 zł miesięcznie ( art. 85 ust. 2 ). Z uwagi na wysokość dochodów osiąganych przez pozwaną (łącznie ok. 300,00 zł miesięcznie) bezspornie należało uznać, że średni miesięczny dochód w przeliczeniu na jednego członka jednoosobowego gospodarstwa domowego był dużo niższy niż 130% najniższej emerytury. Pozwana, uznając powództwo na rozprawie, przyznała jednak, że Miasto S. W. przygotowało dla niej lokal mieszkalny położony na terenie D. Ś. , o powierzchni ok. 20 m 2 , który pozwana zdążyła już obejrzeć. Z tych przyczyn Sąd uznał, że wobec możliwości zamieszkania przez pozwaną w innym lokalu niż dotychczas zajmowany, brak podstaw do przyznawania jej prawa lokalu socjalnego ( art. 14 ust. 4 in fine ustawy o ochronie praw lokatorów ). O kosztach orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. , nie obciążając nimi pozwanej. Sąd uznał bowiem, że powinna ona skierować swe wysiłki w pierwszej kolejności na uiszczenie kwot tytułem zaległego czynszu. Z przytoczonych wyżej względów Sąd orzekł jak w sentencji. Zarządzenie: (...) 16.04.2014 r.