I C 281/11

Sygnatura akt I C 281/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 26 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy w Oleśnicy, Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Ryszard Jaworski Protokolant Katarzyna Czerniawska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. w Oleśnicy sprawy przy udziale stron: powód G. S. pozwany (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda G. S. kwotę 4.336,52zł (cztery tysiące trzysta trzydzieści sześć 52/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 22.07.2010r; II. dalej idące powództwo oddala; III. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.059,00zł tytułem kosztów procesu. Z. - kal 21 dni; 26 lutego 2013 r. I C 281/11 UZASADNIENIE Powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od wskazanego w pozwie towarzystwa ubezpieczeniowego kwoty 6.168zł tytułem odszkodowania związanego z kosztami likwidacji skutków wypadku komunikacyjnego, za które odpowiada strona pozwana. Powód podał, że w lipcu 2010r. w związku z kolizją drogową uszkodzeniu uległ należący do niego pojazd samochodowy. Strona pozwana uznała swoją odpowiedzialność za skutki tego wypadku i wypłaciła odszkodowanie w wysokości 2.533,44zł. Zdaniem powoda poniesiona przez niego szkoda była jednak wyższa i w związku z tym dochodzi różnicy między tą wysokością, a wypłaconą już kwotą. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa wskazując, że wypłacona w toku likwidacji szkody kwota odpowiada rzeczywistej szkodzie poniesionej przez powoda – co do zasady nie kwestionując swojej odpowiedzialności za skutki wypadku. W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny: Niesporne między stronami jest, że w dniu 13 lipca 2010r. w wyniku kolizji drogowej uszkodzeniu uległ należy do powoda pojazd V. (...) nr (...) i że za skutki tego wypadku odpowiada pozwane Towarzystwo (...) . Niesporne też jest, że w toku likwidacji szkody zgłoszonej przez powoda pozwana wypłaciła kwotę 2.533,44zł tytułem odszkodowania. Nadto ustalono, że koszt naprawy pojazdu powoda, uszkodzonego na skutek kolizji z 13 lipca 2010r. wynosi 6.869,96zł brutto. Dowód: opinia biegłego k. 68 opinia uzupełniająca k. 103 X X X W świetle stanowisk stron należy wskazać, że sama zasada odpowiedzialności strony pozwanej za skutki wypadku jest niesporna - a tym samym ta kwestia nie wymaga szerszego odniesienia. Jedynym elementem spornym, wymagającym omówienia, była zatem kwestia wysokości szkody. W tym zakresie sąd posiłkował się opinią biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej, który – po korekcie swojej pierwotnej opinii – koszt naprawy pojazdu ustalił na kwotę wskazaną we wstępnej części uzasadnienia. Opinia ta nie była kwestionowana przez stronę pozwaną natomiast zarzutów wyrażonych przez powoda nie sposób uznać było za zasadne. Podnoszona przez niego kwestia „naprawy” bądź „wymiany” części, czy też przyjętych przez biegłego zaniżonych stawek roboczogodziny – nie może być zweryfikowana procesowo, gdyż ta okoliczność wymaga wiadomości specjalnych, a wnioski dowodowe mające wskazać te okoliczności nie były nawet złożone. Biegły zaś w swojej opinii podstawowej, a także uzupełniającej, szeroko przedstawił swoje stanowisko i poparł je wywodami, których powód w żaden wiążący procesowo sposób nie podważył. Tym samym przyjęto, że wysokość szkody powoda wyraża się kwotą niezbędną do naprawy pojazdu – wskazaną przez biegłego po korekcie swojej pierwotnej opinii, do zapłaty której zobowiązana jest pozwana na podstawie art. 9 ust.1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych. Skoro zaś część tej należności wypłacono już w toku postępowania przedsądowego, orzeczono o zasądzeniu należności stanowiącej różnicę między kwotą szkody (6.869,96zł), a wypłaconą kwotą (2.533,44zł) – dalej idące powództwo podlegało tym samym oddaleniu jako niezasadne. O należnych odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 §1 i 2 kpc przy przyjęciu unormowania z art. 817 kc. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 100 kpc przez ich stosunkowe rozdzielenie. Powód wygrał bowiem proces w 70,3%, a pozwana w 29,7%. W takiej też proporcji rozstrzygnięto o należnych stronom kosztach przy następujących podstawach tego rozliczenia: - powód poniósł koszty zastępstwa prawnego i opłaty skarbowej w kwocie 1.217zł; - uiścił opłatę sądową w kwocie 309zł; - poniósł wydatki na biegłego w kwocie 856,50zł (z uwzględnieniem zwrotu części zaliczek); - z kolei pozwany poniósł koszty zastępstwa prawnego w wysokości takiej jak powód i w takiej też wysokości uiścił wydatki na biegłego. Zatem powodowi należna jest 70,3% z kwoty 2.382,50zł, a stronie pozwanej 29,7% z kwoty 2.073,56zł – różnica tych wartości daje kwotę, o której orzeczono w punkcie III.