I C 280/21

Sygn. akt I C 280/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2025 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janusz Supiński Protokolant: Katarzyna Kucharska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24.04.2025 r. sprawy z powództwa W. K. przeciwko (...) SA V. (...) w W. o zapłatę I. Zasądza od pozwanego (...) SA V. (...) w W. na rzecz powoda W. K. kwotę 15.900,00 (piętnaście tysięcy dziewięćset) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie: - od kwoty 10.155,18 zł od dnia 05.01.2021r. do dnia zapłaty - od kwoty 1.400,00 zł od dnia 25.05.2021r. do dnia zapłaty - od kwoty 4.344,82 zł od dnia 29.07.2024r. do dnia zapłaty. II. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4.628,26 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. III. Nakazuje pobrać od powoda W. K. na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Giżycku) kwotę 328,57 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo ze środków budżetowych. IV. Nakazuje pobrać od pozwanego (...) SA V. (...) w W. na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Giżycku) kwotę 5.221,53 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo ze środków budżetowych. Sygn. akt. I C 280/21 UZASADNIENIE Powód W. K. , po ostatecznym sformułowaniu roszczeń, wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego (...) SA V. (...) w W. kwoty 16.900,00 złotych wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. Powód wskazał, że na wyżej wskazaną kwotę składają się 14.500 zł tytułem odszkodowania za szkodę wynikającą z nieprawidłowego przeprowadzenia naprawy pojazdu powoda przez (...) Serwis Sp. z o.o. , 600 zł tytułem zwrotu kosztów transportu auta z warsztatu (...) Serwis Sp. z o.o. (firmy ubezpieczonej w pozwanym zakładzie ubezpieczeń) oraz 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów prywatnej opinii rzeczoznawcy, wykonanej na zlecenie powoda. Ostatecznie sformułowane roszczenie dotyczące odsetek obejmowało odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od kwoty 13.535,18 zł od dnia 05.01.2021r do dnia zapłaty i od kwoty 3.364,82 zł od dnia doręczenia pozwanemu pisma powoda, zawierającego ostatecznie ukształtowane roszczenie. W uzasadnieniu powód podniósł, że jest właścicielem pojazdu marki M. (...) nr rej. (...) ; w dniu 15.09.2018r. działający w jego imieniu syn T. K. (1) zlecił firmie (...) Sp. z o.o. naprawę w/w auta; samochód nie tylko nie został naprawiony, ale dodatkowo uszkodzony, wobec czego, opierając się na prywatnej opinii rzeczoznawcy D. F. (1) , pojazd został przewieziony do innego warsztatu, ale próba jego naprawy nie powiodła się. Pozwane towarzystwo ubezpieczeń było związane umową ubezpieczenia z firmą (...) Sp. z o.o. w dacie wyrządzenia szkody. Pozwany – (...) SA V. (...) w W. – nie uznał roszczenia powoda i wniósł o jego oddalenie w całości na koszt powoda. W uzasadnieniu pozwany potwierdził, iż był ubezpieczycielem firmy (...) Sp. z o.o. , ale jednocześnie zakwestionował możliwość powstania uszkodzeń pojazdu powoda w serwisie (...) Sp. z o.o. i szerzej odpowiedzialność (...) Serwis Sp. z o.o. , a nadto wysokość ewentualnej szkody. Sąd ustalił, co następuje: Właścicielem pojazdu marki M. (...) nr rej. (...) jest powód W. K. . Pojazdem tym, za wiedzą i zgodą powoda poruszał się jego syn T. K. (1) , który też, działając w imieniu ojca, zlecił firmie (...) Sp. z o.o. w S. wykonanie naprawy przedmiotowego samochodu, bowiem stwierdził, że wskaźnik temperatury wskazywał nazbyt wysoką temperaturę silnika. W dniu 21.09.2018r. T. K. (1) dojechał przedmiotowym samochodem do warsztatu (...) Serwis Sp. z o.o. , gdzie pozostawił auto i uzyskał informację, że naprawa potrwa około tygodnia. Z uwagi na niewykonanie przez (...) Serwis Sp. z o.o. naprawy rzeczonego auta, w dniu 26.01.2019r. T. K. (1) przekazał warsztatowi informację o zabraniu pojazdu do innego serwisu, co też nastąpiło w dniu 28.01.2019r. W dniu 29.01.2019r. prywatny rzeczoznawca D. F. (1) dokonał oględzin pojazdu powoda, stwierdzając brak możliwości uruchomienia silnika i wyczuwalny swąd spalenizny. Wskazany rzeczoznawca sporządził też opinię techniczną auta powoda. Pomimo podjęcia się przez C. Serwis prób naprawy samochodu powoda, pojazd ten nie został przywrócony do stanu używalności. Wartość samochodu powoda z chwili zlecania naprawy firmie (...) Sp. z o.o. to kwota 17.500 zł, zaś wartość owego auta w chwili obecnie to 3.000 zł. W chwili zlecania i wykonywania naprawy pojazdu powoda przez firmę (...) Sp. z o.o. , warsztat był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w pozwanym (...) SA V. (...) w W. . dowód: zeznania powoda k 83, 408 zeznania świadka D. F. k 83v-84 zeznania świadka T. K. k 84-85 zeznania świadka K. C. k 85 zeznania świadka P. P. k 91 odpis k 13-32, 43-62, 102-103 opinia biegłego k 105-126, 147-149, 168-173, 189, 240-328 Sąd zważył, co następuje: Bezspornym w sprawie jest ustalony wyżej stan faktyczny. Owa bezsporność wynika wprost z twierdzeń samych stron, zeznań świadków D. F. , T. K. , K. C. , P. P. oraz zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów. Mając na uwadze korelację zeznań świadków D. F. , T. K. , K. C. , P. P. z bezosobowym materiałem dowodowym sprawy należało, rzecz jasna, dać wiarę zeznaniom w/w świadków. Podkreślenia też wymaga fakt, że w niniejszej sprawie podstawowe znaczenie tak dla ustalenia stanu faktycznego , jak i szerzej – oceny zasadności roszczeń powoda, mają opinie biegłych, którzy na podstawie swojej wiedzy fachowej mogli dokonać oceny i samego przebiegu naprawy feralnego pojazdu powoda, i fachowości owej naprawy. W tym kontekście należy zauważyć, że o ile opinia biegłego M. P. spotykała się wielokrotnie z zastrzeżeniami stron i była w związku z tym uzupełniania, o tyle opinia biegłego K. K. już żadnych sprzeciwów ani krytyki stron nie napotkała. Analiza owych opinii, dokonana przez Sąd również doprowadziła do wniosku, że o ile opracowania biegłego M. P. zawierają niektóre sformułowania niejasne i nie wynikające całościowo z materiału dowodowego sprawy, o tyle ekspertyza biegłego K. K. jest klarowna, logiczna, oparta na zgromadzonych w sprawie dowodach i zawiera wnioski, wynikające tak z wiedzy specjalistycznej, jak i zasad doświadczenia życiowego. W tej sytuacji należało oprzeć się przy ferowaniu rozstrzygnięcia przede wszystkim na opracowaniu biegłego K. K. , co nie zmienia postaci rzeczy, że również podstawowy wniosek wynikający z opinii biegłego M. P. (zbieżny z tezą K. K. ) należało uwzględnić. Otóż bowiem biegły M. P. wskazał, że podczas naprawy pojazdu powoda w firmie (...) Sp. z o.o. dokonano błędnego montażu pompy wtryskowej, nie wymieniono filtra paliwa, zbiornika paliwa, pompy paliwa i wlewu paliwa, które były skorodowane i spowodowały uszkodzenie pompy wtryskowej, a także uszkodzony został sterownik silnika. W efekcie tego, wskazał biegły, uznać należało, że naprawa pojazdu powoda w firmie (...) Sp. z o.o. została dokonana w sposób nieprawidłowy. (k 118). Biegły K. K. z kolei wskazał, że kwestie związane z pompą wtryskową były przedmiotem wcześniejszych napraw pojazdu, aniżeli w firmie (...) Sp. z o.o. i choć rzeczywiście tamte naprawy pompy wtryskowej zostały wykonane niezgodnie z wymaganą technologią, to jednak nieznany jest podmiot dokonujący tamtej naprawy (być może jest to (...) Serwis Sp. z o.o. ). Jednocześnie jednak biegły K. K. wskazał, że obecnie nie można jednoznacznie określić jakie uszkodzenia zostały spowodowane podczas naprawy przeprowadzonej w warsztacie (...) Serwis Sp. z o.o. , choć najbardziej prawdopodobną przyczyną nienaprawienia pojazdu są niesprawności po stronie instalacji elektrycznej i elektronicznej jednostek sterujących pracą głównych zespołów pojazdu. Owe niesprawności i uszkodzenia wszakże są wynikiem prac naprawczych podejmowanych w (...) Serwis Sp. z o.o. W konkluzji biegły K. K. stwierdził, że pojazd powoda, po działaniach (...) Serwis Sp. z o.o. jest całkowicie niesprawny, co uniemożliwia jego dalszą eksploatację. Sumując powyższe Sąd uznał, że w wyniku działań firmy (...) Sp. z o.o. w S. samochód powoda utracił wszelką możliwość funkcjonowania i nadaje się do zezłomowania, co też wynika wprost z opinii biegłego K. K. . Powyższą konstatację Sąd wysnuł nie tylko na podstawie lektury opinii obu biegłych, ale też w oparciu o proste zestawienie faktów. Nie ulega wątpliwości, że pojazd powoda dotarł o własnych siłach do warsztatu (...) Serwis Sp. z o.o. we wrześniu 2018r., po czym, po poddaniu go naprawie przez pracowników (...) Serwis Sp. z o.o. , już o własnych siłach z tego warsztatu nie wyjechał – konieczna była laweta do przetransportowania auta do kolejnego serwisu. Niezależnie zatem od tego, jakie czynności wykonywali pracownicy tego kolejnego warsztatu, to istotnym jest, że w chwili przewożenia auta z (...) Serwis Sp. z o.o. do drugiego serwisu pojazd był niesprawny, nie było możliwości uruchomienia silnika, a wyczuwalny był swąd spalenizny (vide zeznania świadka D. F. ). Niewątpliwie nie były to elementy normalne dla pojazdu po naprawie. W tej sytuacji Sąd po pierwsze uznał opinię K. K. za fachową, rzetelną i mogącą stanowić podstawę orzeczenia; po drugie uwzględnił fakt że pojazd powoda jest całkowicie niezdolny do funkcjonowania; po trzecie – dostrzegł, że wartości pojazdu sprzed naprawy i po jej zakończeniu wskazane przez biegłego K. K. nie zostały zakwestionowane przez strony. W efekcie uznał roszczenie powoda z tytułu odszkodowania za uszkodzenie pojazdu w firmie (...) Sp. z o.o. do kwoty 14.500 zł. Na marginesie jedynie należy wskazać, że właścicielem pojazdu jest powód, który udzielił we wrześniu 2018r pełnomocnictwa synowi T. K. (1) do używania auta, stąd też dokonanie przez T. K. (1) zlecenia firmie (...) Sp. z o.o. naprawy pojazdu należy oceniać jako działanie w imieniu i na rzecz powoda, a nie w imieniu własnym i na własną rzecz. Powyższa konstatacja Sądu to wynik podnoszonego przez pozwanego na pewnym etapie postępowania braku legitymacji czynnej po stronie powoda, którego zresztą Sąd nie uznał. Nadto, należało jeszcze odnieść się do zarzutu przedawnienia roszczeń powoda, jaki to zarzut sformułował pozwany. Pochylając się nad tą kwestią Sąd doszedł do przekonania, że podstawą roszczenia w niniejszej sprawie jest odpowiedzialność kontraktowa firmy (...) Sp. z o.o. w S. , wynikająca z zawarcia z powodem umowy zlecenia na wykonanie naprawy auta. Treść roszczeń powoda, sformułowanych w pozwie wskazuje, że są to roszczenia odszkodowawcze w oparciu o treść art. 471 § 1 kc. Te zaś ulegają przedawnieniu na podstawie art. 118 kc. Nie ma tu zastosowania termin określony w art. 751 kc , a to z uwagi na treść roszczeń. W takiej sytuacji uznać należało, że nie doszło do przedawnienia roszczeń powoda. Wracając do kwestii wysokości odszkodowania, należy stwierdzić, że skoro pojazd powoda po naprawie w firmie (...) Sp. z o.o. nie nadawał się do jazdy, to logicznym była konieczność użycia lawety do przetransportowania auta do drugiego serwisu. Tym samym i koszt takiej operacji uznać należało za konieczny wydatek obciążający powoda, a podlegający zwrotowi w ramach odszkodowania. Jeszcze inną kwestią jest roszczenie dotyczące zwrotu kosztów opinii prywatnej, sporządzonej przez świadka D. F. . Pochylając się nad tą materią, Sąd dostrzegł oczywiście uchwałę składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 2 września 2019 r. w sprawie III CZP 99/18 stanowiącej, że poszkodowanemu oraz cesjonariuszowi roszczeń odszkodowawczych z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej zwrot kosztów tzw. prywatnej opinii (ekspertyzy) rzeczoznawcy, jeżeli jej sporządzenie było niezbędne do efektywnego dochodzenia odszkodowania. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że powodem jest bezpośredni poszkodowany, który też nie jest rzeczoznawcą, uprawnionym do dokonywania oceny poprawności napraw pojazdów i wprawdzie z zawodu jest kierowcą mechanikiem, to jednak nie posiada wiedzy specjalistycznej choćby w zakresie kosztorysowania napraw pojazdów. W takiej sytuacji logicznym jest, że po stwierdzeniu, że jego pojazd nie został naprawiony w firmie (...) Sp. z o.o. , a pracownicy tej firmy nie potrafili wskazać przyczyny usterek, ani sposobu ich usunięcia, powód zasięgnął porady specjalisty w celu ustalenia rzeczywistych niesprawności i rozmiarów poniesionej szkody. W takim rozumieniu w/w uchwały Sądu Najwyższego uznać należało poniesienie przez powoda kosztów prywatnej opinii za zasadne, a to oznacza, że i roszczenie powoda o zwrot owych nakładów jest zasadny. Na potwierdzenie wysokości poniesionych z tego tytułu kosztów powód przedstawił odpis faktury z 08.11.2020r.,opiewającej na kwotę 800 zł i stąd taką kwotę Sąd uwzględnił. W efekcie powyższego można było ukształtować pkt I wyroku. O odsetkach Sąd orzekł po myśli art. 481 § 1 i 2 kc i art. 455 kc , przy czym należało uwzględnić, że co do kwoty 10.155,18 zł pozwany popadł w zwłokę od 25.04.2019r. (30 dniowy termin od zgłoszenia szkody w zw. Z art. 817 § 1 kc ), ale powód ograniczył żądanie poprzez wskazanie daty 05.01.2021r.; co do kwoty 1.40 zł (600 zł + 800 zł), to ową zwłokę można liczyć dopiero od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu w niniejszej sprawie (24.05.2021r.), zaś co do kwoty 4.344,82 zł to datą zwrotną mogłoby być doręczenie pozwanemu odpisu pisma pełnomocnika powoda z dnia 07.06.2024r.,ale w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia tego pisma, a zatem wyznacznikiem daty zapoznania się przez pozwanego z rzeczonym pismem jest data sporządzenia odpowiedzi na nie. To zaś nastąpiło w dniu 29.07.2024r. (k 375). O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą opisaną w art. 100 kpc . Koszty procesu wyniosły w sprawie po stronie powoda 5.317,00 zł (3.600 zł - koszty zastępstwa procesowego, kwota 100 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 700,00 zł – wykorzystana zaliczka na koszty opinii biegłego). Po stronie pozwanego koszty procesu ukształtowały się na poziomie kwoty 6.317,00 zł (3.600 zł wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 2.700,00 zł - zaliczka nabiegłego). Przeliczenia arytmetyczne, oparte o w/w kwoty oraz procentowy rozkład sukcesu poszczególnych stron w sprawie (94,08 % do 5,92 %) doprowadziły do sformułowania pkt II wyroku. Jednocześnie, zgodnie z dyspozycją art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28.07. 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych , kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu, należało orzec jak w pkt III i IV wyroku. Mając na uwadze fakt, że w toku postępowania Skarb Państwa poniósł tymczasowo wydatki w wysokości 5.550,10 zł, to uwzględniaj wskazany wyżej procentowy wynik procesu, Sąd sformułował wskazany wyżej pkt III i IV wyroku.