I C 2793/15
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Słupsku uwzględnił powództwo funduszu sekurytyzacyjnego o zapłatę, ale nie obciążył pozwanej kosztami procesu ze względu na jej trudną sytuację materialną.
Powód, fundusz sekurytyzacyjny, wniósł o zapłatę kwoty 5.486,46 zł od pozwanej D. W. Pozwana uznała powództwo, przedstawiając swoją trudną sytuację życiową i materialną – brak pracy, niskie dochody, postępowania egzekucyjne. Sąd, opierając się na uznaniu powództwa i zasadzie słuszności (art. 102 kpc), uwzględnił żądanie zapłaty, ale odstąpił od obciążania pozwanej kosztami procesu.
Sprawa dotyczyła powództwa funduszu sekurytyzacyjnego przeciwko D. W. o zapłatę kwoty 5.486,46 zł wraz z odsetkami. Powód nabył wierzytelność od poprzednika prawnego, banku, który udzielił pozwanej kilku kredytów. Pozwana, mimo wezwań do zapłaty, nie uregulowała zobowiązań. W toku postępowania pozwana uznała powództwo, jednocześnie szczegółowo przedstawiając swoją trudną sytuację materialną i życiową: jest bezrobotna, utrzymuje się z niskiej emerytury (po potrąceniach komorniczych ok. 530 zł miesięcznie), jej mąż otrzymuje niską rentę, a rodzina korzysta z pomocy MOPS. Komornik prowadzi przeciwko niej postępowania egzekucyjne na rzecz czterech wierzycieli. Sąd Rejonowy w Słupsku, działając na podstawie art. 213 § 2 kpc, uznał powództwo za zasadne ze względu na jego uznanie przez pozwaną, podkreślając, że uznanie nie było sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego. Jednocześnie, stosując art. 102 k.p.c. (zasada słuszności), sąd nie obciążył pozwanej kosztami procesu, uznając jej sytuację materialną i życiową za szczególnie uzasadniony przypadek. Wyrokowi w punkcie I nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 kpc.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, uznanie powództwa jest dopuszczalne, o ile nie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego. W przypadku uznania powództwa, sąd jest nim związany, chyba że zachodzą wskazane wyjątki.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że uznanie powództwa jest zgodne z art. 213 § 2 kpc. W tej sprawie nie stwierdzono sprzeczności z prawem, zasadami współżycia społecznego ani próby obejścia prawa. Dlatego sąd był związany uznaniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie
Strona wygrywająca
(...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. | instytucja | powód |
| D. W. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 213 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że jest ono sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
Pomocnicze
k.p.c. art. 333 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności wyrokowi w punkcie I.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uznanie powództwa przez pozwaną. Trudna sytuacja życiowa i materialna pozwanej jako podstawa do zastosowania art. 102 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Pozwana jest w wyjątkowo trudnej sytuacji życiowej i materialnej.
Skład orzekający
Barbara Nowicka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 102 k.p.c. w sprawach o zapłatę, gdy pozwany uznaje powództwo, ale znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej."
Ograniczenia: Każdorazowa ocena sytuacji materialnej i życiowej pozwanego jest indywidualna i zależy od okoliczności konkretnej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, że mimo uznania długu, sąd może zastosować zasadę słuszności i nie obciążyć kosztami strony w trudnej sytuacji materialnej, co jest istotne z perspektywy praktycznej i społecznej.
“Dług uznany, ale kosztów nie będzie? Sąd stanął po stronie dłużnika w trudnej sytuacji.”
Dane finansowe
WPS: 5486,46 PLN
kwota główna: 5486,46 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I C 2793/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2016r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący: SSR Barbara Nowicka Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Muzyka-Boluk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2016 r. w S. sprawy z powództwa (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. przeciwko D. W. (1) o zapłatę I. zasądza od pozwanej D. W. (1) na rzecz powoda (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. kwotę 5.486,46 zł (pięć tysięcy czterysta osiemdziesiąt sześć złotych i 46/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 13.10.2015 r. do dnia 31.12.2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 01.01.2016 r. do dnia zapłaty; II. nie obciąża pozwanej kosztami procesu; III. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt I C 2793/15 UZASADNIENIE Powód (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wniósł w dniu 13.10.2015 r. do Sądu Rejonowego w Lublinie o zasądzenie od pozwanej D. W. (1) kwoty 5.486,46 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Powód wniósł również o zasądzenie kosztów sądowych w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwana zawarła z poprzednikiem prawnym powoda (...) Bank (...) S.A. umowę o przyznanie limitu kredytowego. Bank wykonał zobowiązanie wynikające z umowy. Pozwana mimo wezwania do zapłaty nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania wynikającego z w/w umowy. Powód nabył od Banku na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 27.06.2014 r. wierzytelność przysługującą mu względem pozwanej. Powód wskazał nadto, że na dochodzone roszczenie składa się kwota 934,91 zł z tytułu należności głównej, kwota 147,00 zł z tytułu kosztów, kwota 150,72 zł tytułem skapitalizowanych odsetek umownych oraz kwota 451,01 zł tytułem skapitalizowanych odsetek karnych. W dniu 24.11.2015 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał postanowienie, w którym wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Słupsku. Na rozprawie z dnia 22.06.2016 roku pozwana D. W. (1) oświadczyła, że uznaje powództwo. Wskazała, iż jest w trudnej sytuacji życiowej, nie pracuje, prowadzi gospodarstwo domowe z mężem, córką i jej dwójką dzieci. Pobiera emeryturę w wysokości 880,00 zł a jej mąż rentę w wysokości 150,00 zł, korzysta z opieki społecznej, otrzymuje żywność i 80,00 zł zasiłku celowego na żywność. Komornik prowadzi przeciwko niej postępowania z tytułu zadłużenia w 4 bankach. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12.05.2008 r. D. W. (1) zawarła z (...) Bankiem Spółką Akcyjną z siedzibą we W. (po zmianie nazwy (...) Bank (...) S.A. ) umowę o przyznanie limitu kredytowego nr (...) , w ramach której Bank udzielił pozwanej limitu kredytowego. Pomimo upływu terminu do spłaty kredytu D. W. (1) nie uregulowała ciążącego na niej zobowiązania. W dniu 19.11.2008 D. W. (1) zawarła z (...) Bankiem Spółką Akcyjną z siedzibą we W. (po zmianie nazwy (...) Bank (...) S.A. ) umowę o przyznanie limitu kredytowego nr (...) , w ramach której Bank udzielił pozwanej limitu kredytowego. Pomimo upływu terminu do spłaty kredytu D. W. (1) nie uregulowała ciążącego na niej zobowiązania. W dniu 16.03.2009 D. W. (1) zawarła z (...) Bankiem Spółką Akcyjną z siedzibą we W. (po zmianie nazwy (...) Bank (...) S.A. ) umowę o przyznanie limitu kredytowego nr (...) , w ramach której Bank udzielił pozwanej limitu kredytowego. Pomimo upływu terminu do spłaty kredytu D. W. (1) nie uregulowała ciążącego na niej zobowiązania. ( bezsporne) nadto: dowód: umowa z dnia 12.05.2008 r. /k. 18 – 19 akt/, umowa z dnia 19.11.2008 r. /k. 16 – 17 akt/, umowa z dnia 16.03.2009 r. /k. 14 – 15 akt/. Umową sprzedaży wierzytelności z dnia 27.06.2014 r. (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. nabył od (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. wierzytelności których przedmiotem były niesporne i wymagalne wierzytelności pieniężne szczegółowo określone w załączniku nr 5 stanowiącym integralną część umowy, w stosunku do osób fizycznych, wynikające z tytułu dokonanych czynności bankowych. W załączniku nr 5 do umowy cesji wierzytelności ujęto wierzytelność wobec D. W. (1) w kwocie 3.087,08 zł z tytułu umowy nr (...) , w kwocie 1.714,45 zł z tytułu umowy nr (...) , w kwocie 257,57 zł z tytułu umowy nr (...) . dowód: umowa przelewu wierzytelności z dnia 27.06.2014 r. /k. 33-40 akt/, załącznik nr 5 do umowy cesji wierzytelności r. /k. 13 akt/. (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we W. (poprzednio (...) Bank S.A. we W. ) wystawił Bankowy Tytuł Egzekucyjny nr (...) z dnia 2.03.2011 r., z którego wynikała wymagalna w stosunku do pozwanej w oparciu o umowę o przyznanie limitu kredytowego VISA Silver nr (...) z dnia 19.11.2008 r., kwota należności w wysokości 1.832,45 zł, z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy procentowej kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym od dnia następnego po dniu wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego do dnia zapłaty, obliczanymi od kwoty 934,91 zł z ograniczeniem egzekucji do kwoty 40.000,00 zł. Postanowieniem z dnia 21.06.2011 r. została nadana klauzula wykonalności temu tytułowi egzekucyjnemu. (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we W. (poprzednio (...) Bank S.A. we W. ) wystawił Bankowy Tytuł Egzekucyjny nr (...) z dnia 2.03.2011 r., z którego wynikała wymagalna w stosunku do pozwanej w oparciu o umowę o przyznanie limitu kredytowego VISA Silver nr (...) z dnia 16.03.2009 r., kwota należności w wysokości 1.349,33 zł, z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy procentowej kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym od dnia następnego po dniu wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego do dnia zapłaty, obliczanymi od kwoty 934,91 zł z ograniczeniem egzekucji do kwoty 40.000,00 zł. Postanowieniem z dnia 28.06.2011 r. została nadana klauzula wykonalności temu tytułowi egzekucyjnemu. ( bezsporne), nadto: dowód: bankowy tytuł egzekucyjny z dnia 2.03.2011 r. /k. 20 akt/, postanowienie z dnia 28.06.2011 r. o nadaniu klauzuli wykonalności /k. 21 akt/, bankowy tytuł egzekucyjny z dnia 2.03.2011 r. /k. 22 akt/, postanowienie z dnia 21.06. (...) . /k/ 23 akt/. Pismem z dnia 17.07.2014 r. (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. zawiadomił pozwaną o sprzedaży wierzytelności z tytułu umowy z dnia 19.11.2008 r. nr (...) , z dnia 16.03.2009 r. nr (...) , z dnia 12.05.2008 r. nr (...) . dowód: zawiadomienie o przelewie wierzytelności /k. 24 – 25 akt/. Pismem z dnia 3.06.2015 powód wezwał D. W. (1) do zapłaty należności w łącznej kwocie 5.426,70 zł. dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 3.06.2015 r. /k. 26 akt/ W dniu 13.10.2015 r. Bank wystawił wyciąg z ksiąg banku nr (...) , w którym stwierdzono zadłużenie D. W. (1) w łącznej wysokości 5.486,46 zł. (bezsporne), nadto: dowód: wyciąg z ksiąg banku z dnia 13.10.2015 r. nr (...) k. 12 akt/. D. W. (2) ma 63 lata, nie pracuje, prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, córką i jej dwójką dzieci. Osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 880,00 zł miesięcznie, jej mąż z tytułu renty w wysokości 150,00 zł miesięcznie. Korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, otrzymuje żywność oraz zasiłek celowy w kwocie 80,- zł na żywność.. Komornik prowadzi przeciwko niej postępowania egzekucyjne na rzecz czterech wierzycieli i potrąca należności z emerytury. Po potrąceniu komorniczym pozwana otrzymuje ok. 530,- zł z tytułu emerytury miesięcznie. Z uwagi na wiek pozwana nie ma problem ze znalezieniem pracy. (bezsporne). Sąd zważył, co następuje: Powództwo – jako uznane w całości przez pozwaną – podlegało uwzględnieniu. Sąd zważył, iż zgodnie z art. 213 § 2 kpc sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W niniejszej sprawie brak było podstaw dla stwierdzenia, iżby uznanie powództwa przez pozwaną godziło w jakikolwiek przepis prawa, zmierzało do jego obejścia, czy byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Wzgląd na powyższe przesądzał o rozstrzygnięciu jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach jak w pkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. Przepis ten stanowi, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Przytoczona regulacja urzeczywistnia zasadę słuszności i stanowi wyłom w zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu. Nie konkretyzuje on pojęcia „wypadków szczególnie uzasadnionych”, toteż ich kwalifikacja należy do sądu, który – uwzględniając całokształt okoliczności konkretnej sprawy – może nie obciążyć strony przegrywającej kosztami procesu. Oceniając, czy zachodzi w niniejszej sprawie wypadek szczególnie uzasadniony Sąd wziął pod uwagę sytuację pozaprocesową pozwanej, szczególnie jej sytuację życiową i materialną. Na podstawie niekwestionowanych przez stronę powodową twierdzeń pozwanej, podniesionych na rozprawie dnia 22.06.2016r., Sąd ustalił, iż pozwana jest w wyjątkowo trudnej sytuacji życiowej i materialnej. Jej dochód (emerytura) wynosi po dokonaniu potrąceń w toku postępowania egzekucyjnego ok. 530,- zł miesięcznie. Okoliczność ta uzasadniała udzielenie pozwanej pomocy przez (...) w S. w postaci żywności i zasiłku celowego na żywność. Jednocześnie Sąd zważył, że z uwagi na wiek 63 lat pozwana posiada znacznie ograniczone możliwości podjęcia pracy pozwalającej na polepszenie materialnego bytu, a także zaspokojenia roszczeń z tytułu kosztów procesu tym bardziej, że prowadzone są przeciwko niej postępowania egzekucyjne z wniosków kilku banków. Wzgląd na powyższe uzasadniał – zdaniem Sądu - zastosowanie art. 102 kpc . O nadaniu punktowi I wyroku rygoru natychmiastowej wykonalności orzeczono jak w pkt III sentencji, na podstawie art. 333 §1 pkt 2 kpc .
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę