I C 2771/19

Sygn. akt: C 2771/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2020 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Bogdan Tężycki Protokolant: starszy sekretarz sądowy Izabela Wojnicka po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2020 r. w Grudziądzu sprawy z powództwa (...) z siedzibą we W. przeciwko (...) w G. o zapłatę I. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 23.008,33 zł (dwadzieścia trzy tysiące osiem złotych 33/100) - z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwoty 22.600,19 zł od dnia 13.08.2019 roku do dnia zapłaty, - z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 408,14 zł od dnia 13.08.2019 roku do dnia zapłaty; II. Oddala powództwo w pozostałym zakresie; III. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4.768,00 zł (cztery tysiące siedemset sześćdziesiąt osiem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 2771/19 UZASADNIENIE Powódka – (...) siedzibą we W. , działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) kwoty 23.011,92 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 13.08.2019 roku do dnia zapłaty od kwoty 22.600,19 zł oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 13.08.2019 roku do dnia zapłaty od kwoty 411,73 zł . Ponadto strona powodowa domagała się zasądzenia od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa podała, że strony zawarły dwie umowy: nr (...) z dnia 30.05.2017 roku i nr (...) z dnia 20.02.2018 roku na dostawy artykułów medycznych różnego przeznaczenia . Z tytułu dokonywanej na podstawie powyższych umów sprzedaży i dostawy produktów medycznych powódka obciążyła pozwanego następującymi fakturami VAT: 1. Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 11.06.2019 roku, 2. Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 18.06.2019 roku, 3. Nr (...) na kwotę 1877,15 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 02.07.2019 roku, 4. Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 09.07.2019 roku, 5. Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 10.07.2019 roku, 6. Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 13.07.2019 roku, 7. Nr (...) na kwotę 3.453,84 z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 17.07.2019 roku. Pozwany nie uregulował należności wynikających z powyższych faktur, dlatego też strona powodowa dochodzi należności głównej w łącznej wysokości 22.600,19 zł wraz z należnymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, liczonymi od dnia 13.06.2019 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 411,73 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 13.08.2019 roku do dnia zapłaty . Na kwotę 411,73 zł składają się : kwota 241,65 zł tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonych od kwoty 22.600,19 zł od dnia wymagalności do dnia 12.12.08.2019 roku oraz kwota 170,08 zł naliczona zgodnie z art. 10 § 1 Ustawy z dnia 8 marca 2013 roku o terminach zapłaty w transakcjach handlowych jako rekompensata kosztów odzyskania należności. Pozwany nigdy nie składał żadnych reklamacji ani jakichkolwiek zastrzeżeń co do ilości, bądź jakości dostarczonych przez powódkę produktów. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 27 sierpnia 2019 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Grudziądzu orzekł zgodnie z żądaniem pozwu (k. 36). Pozwany - (...) w G. wniósł od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw, zaskarżając go w całości. Domagał się o oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia na niego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu sprzeciwu strona pozwana podniosła, że powód nie udowodnił zasadności swojego roszczenia. W tym zakresie powód nie zaoferował żadnego dowodu na powyższą okoliczność ,w szczególności nie wykazał by rzeczywiście wykonał zamówienia czy zrealizował je prawidłowo co do terminu, jak i jakości i czy pozwany zgłaszał w tym zakresie jakiekolwiek zastrzeżenia czy reklamacje. Ponadto pozwany podniósł ,iż na dołączonych fakturach do pozwu brak jest podpisu osoby uprawnionej przez pozwanego do odbioru faktury a faktura VAT sama w sobie nie stanowi podstawy dla zobowiązania pozwanego do zapłaty. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu procesowym zwykłym . Sąd ustalił, co następuje: W dniach 30.05.2017 roku i 20.02.2018 roku (...) z siedzibą we W. zawarła z (...) dwie umowy nr (...) na dostawy artykułów medycznych takich jak : stentgrafty, zestawy nieprawidłowych połączeń wewnątrzsercowych , artykuły medyczne jednorazowego użytku różnego przeznaczenia głównie dla Oddziału Kardiochirurgii oraz obłożenia chirurgiczne. Zgodnie z umowami powód zobowiązany był do sukcesywnego zaopatrywania zamawiającego w artykuły medyczne a także w obłożenia chirurgiczne w okresie 24 miesięcy od daty zawarcia umów z możliwością przedłużenia do czasu całkowitej realizacji zakontraktowanych ilości. Z tytułu dokonywanej na podstawie powyższych umów sprzedaży i dostawy produktów powódka obciążyła pozwanego następującymi fakturami VAT: -Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 11.06.2019 roku, - Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 18.06.2019 roku, -Nr (...) na kwotę 1877,15 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 02.07.2019 roku, -Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 09.07.2019 roku, -Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 10.07.2019 roku, -Nr (...) na kwotę 3.453,84 zł z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 13.07.2019 roku, -Nr (...) na kwotę 3.453,84 z terminem wymagalności oznaczonym na dzień 17.07.2019 roku. Pozwany dostarczył zamówiony towar do magazynu aptecznego szpitala (komisu) a przedstawiciele szpitala odebrali artykuły medyczne . Pozwany nie zgłaszał żadnych uwag co ilości i jakości dostarczonych towarów i zaksięgował otrzymane faktury VAT. Mimo upływu w/w terminów, pozwany nie dokonał terminowej zapłaty za zrealizowane przez powoda świadczenia. Powód pismem z dnia 2 sierpnia 2019 roku wezwał pozwanego do zapłaty przysługującej mu należności wraz z należnymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych oraz równowartości 40 Euro stanowiącej rekompensatę kosztów odzyskania należności. Pozwany również po otrzymaniu wezwania nie zakwestionował w jakikolwiek sposób ilości , jakości dostarczonych artykułów medycznych ani też nie podniósł faktu nie dostarczenia zamówionych artykułów medycznych. Dowody : - umowa z 30.05.2017 r. Nr (...) (k. 9-10), -załączniki do umowy z dnia 30.05.2017 roku (k.11-12), - umowa z 20.02.2018 r. Nr (...) (k. 13-14), -załączniki do umowy z dnia 20.02.2018 roku (k.15- 17), - faktury VAT (k. 18,20,22 ,24, 26 ,28 ,30,91 ), -zamówienia (k.19,21,23,24,27,29,31),, - wezwanie do zapłaty (k.32), Sąd zważył, co następuje: Przedstawiony powyżej stan faktyczny ustalony został w oparciu o dokumenty dołączone do pozwu oraz po wniesieniu sprzeciwu od nakazu zapłaty, które nie były kwestionowane przez strony i stanowiły w pełni wiarygodną podstawę ustaleń faktycznych. Okoliczności faktyczne w niniejszej sprawie można było uznać za bezsporne. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę na niespójne stanowisko strony pozwanej . Z jednej strony pozwany domagał się oddalenia powództwa a jednoczenie nie zaprzeczał faktu wykonania przez stronę powodową przedmiotu umowy tj. dostawy towaru czy doręczenia faktur. W ocenie Sądu postępowanie strony pozwanej zmierzało li tylko do przedłużenia procesu. Strony zawarły transakcję handlową a więc umowę , której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi , do której ma zastosowanie ustawa z dnia 8 marca 2013 roku o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U..2019.118. t.j.) . Przez odpłatną dostawę towaru należy rozumieć przeniesienie praw do towaru lub udostępnienie towaru do czasowego korzystania (np. sprzedaż, zamiana, darowizna, najem ,dzierżawa , leasing itp. ) . W ocenie Sądu strona powodowa w sposób dostateczny udowodniła ,że dostarczyła zamówiony przez pozwanego towar a pozwany odebrał go nie kwestionując przesyłek pod względem ilościowym i jakościowym. Zarzuty pozwanego co do braku udowodnienia roszczenia w ocenie Sądu są bezpodstawne i pozostają w kolizji do zgromadzonego w tym zakresie materiału dowodowego. Zamówiony towar został dostarczony do zamawiającego za pośrednictwem firmy kurierskiej i odebrany przez osoby upoważnione do odbioru przesyłek . Towar został przyjęty przez pozwanego i prawdopodobnie zużyty podczas bieżącej działalności leczniczej. W tym miejscu należy podnieść ,że pozwana jest jednostką sektora finansów publicznych , na której ciążą dodatkowe wymogi i ciężary odpowiedzialności kontraktowej . Odpowiednie służby szpitala w przypadku dostawy towaru niezamówionego powinny natychmiast zareagować i nie przyjąć towaru a w przypadku przyjęcia niezwłocznie go zwrócić towar. Podobnie w przypadku dostarczenia towaru ilościowo , bądź jakościowo niezgodnego z umową właściwe służby szpitala powinny odpowiednio zareagować . W rozpatrywanym przypadku takiej reakcji pozwanego nie było. Nawet na wezwanie strony powodowej do uregulowania zadłużenia pozwany w ogóle nie zareagował i niczego nie kwestionował . W tych okolicznościach sprawy fakty dostarczenia towaru zgodnego z pod względem jakości i ilości z umową i dostarczenia faktur należało uznać za wykazane ( art.231 k.p.c. ). Reasumując , zgłoszone powództwo jako całkowicie uzasadnione należało uwzględnić na podstawie art. 535 § 1 k.c. w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 roku o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U..2019.118. t.j.) . W konsekwencji stronie powodowej należały się również ustawowe odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych na podstawie art.4 pkt 3 iart.8 ust.1 i 2 powołanej wyżej ustawy , jak również równowartość 40 Euro stanowiącej zryczałtowaną rekompensatę z tytułu kosztów odzyskania należności. Jedynie data wymagalności odnośnie faktury (...) okazała się błędna . Należało przyjąć datę wymagalności należności z tej faktury nie datę 17.07.2019 rok a datę 21.07.2019 rok. W konsekwencji żądanie kwoty 241,65 zł powinno zostać pomniejszone o kwotę 3,59 zł. W tym zakresie zgłoszone powództwo zostało oddalone ( pkt II sentencji wyroku). Pozostałe twierdzenia i zarzuty zgłoszone dopiero na rozprawie w dniu 13 lutego 2020 roku okazały się nie tylko bezzasadne , ale również spóźnione. O kosztach procesu w punkcie III. wyroku orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. W związku z wniesieniem sprzeciwu od nakazu zapłaty utraciło moc orzeczenie o kosztach procesu zawarte w tymże nakazie, a o kosztach należało orzec w orzeczeniu kończącym postępowanie ( art. 108 k.p.c. ). Powód uległ nieznacznie ( o kwotę 3,59 zł w związku ze zgłoszeniem żądania odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonych od kwoty 22.600,19 zł od dnia wymagalności do dnia 12.08.19 roku nadłączna kwotę 241,65 zł) , w związku z czym należał się mu zwrot wszystkich poniesionych kosztów procesu w łącznej wysokości 4.768,00 zł, na które składały się : opłata od pozwu w wysokości 1.151,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem w wysokości 3.600 zł (§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. z 2015 poz. 1800 ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.