I C 276/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny uchylił postanowienie o odrzuceniu pozwu, uznając, że roszczenie odszkodowawcze nie było przedmiotem wcześniejszego prawomocnie osądzonego postępowania.
Powódka E.S. wniosła pozew o zapłatę odszkodowania w związku z obniżeniem wartości nieruchomości. Sąd Okręgowy odrzucił pozew, uznając sprawę za prawomocnie osądzoną w innej sprawie (I C 276/07). Sąd Apelacyjny zmienił to postanowienie, oddalając wniosek o odrzucenie pozwu, ponieważ roszczenie odszkodowawcze nie było przedmiotem wcześniejszego postępowania, które dotyczyło jedynie zobowiązania do złożenia oświadczenia woli o nabyciu nieruchomości. Uchylono również postanowienie o kosztach zastępstwa procesowego.
Sprawa dotyczyła zażaleń powódki E.S. na postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, który odrzucił jej pozew o zapłatę odszkodowania w wysokości 79.000 zł z tytułu obniżenia wartości nieruchomości w wyniku zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd Okręgowy uznał, że sprawa została już prawomocnie osądzona w sprawie o sygn. akt I C 276/07. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu zażaleń, zmienił postanowienie Sądu Okręgowego, oddalając wniosek o odrzucenie pozwu. Sąd Apelacyjny stwierdził, że w sprawie I C 276/07 przedmiotem rozpoznania było wyłącznie roszczenie o zobowiązanie pozwanej Gminy N. do złożenia oświadczenia woli o nabyciu nieruchomości za określoną cenę, a nie roszczenie odszkodowawcze z tytułu obniżenia wartości nieruchomości wynikające ze zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. Powódka wyraźnie wskazała, że dochodzenie odszkodowania będzie prowadzone w odrębnym postępowaniu. W związku z tym, Sąd Apelacyjny uznał, że nie zachodzi tożsamość roszczenia w rozumieniu art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., co uzasadniało oddalenie wniosku o odrzucenie pozwu. Następnie, Sąd Apelacyjny uchylił postanowienie Sądu Okręgowego dotyczące kosztów zastępstwa procesowego, wskazując, że w sytuacji kontynuowania postępowania brak jest podstaw do orzekania o kosztach na tym etapie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, roszczenie odszkodowawcze nie było przedmiotem wcześniejszego postępowania, które dotyczyło wyłącznie zobowiązania do złożenia oświadczenia woli o nabyciu nieruchomości.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny szczegółowo analizując akta poprzedniej sprawy (I C 276/07) oraz uzasadnienia wyroków, stwierdził, że przedmiotem rozpoznania było jedynie żądanie zobowiązania do nabycia nieruchomości, a nie odszkodowanie za utratę jej wartości. Powódka wyraźnie zaznaczyła zamiar dochodzenia odszkodowania w osobnym postępowaniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zażalenie uwzględnione
Strona wygrywająca
Powódka E.S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. S. | osoba_fizyczna | powódka |
| Gmina N. - (...) | instytucja | pozwana |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 199 § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd ma obowiązek odrzucić pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.
u.p.z.p. art. 36 § ust. 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Podstawa roszczenia odszkodowawczego za obniżenie wartości nieruchomości w wyniku zmiany planu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 366
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zakres przedmiotowy i podmiotowy powagi rzeczy osądzonej.
k.p.c. art. 108
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
k.p.c. art. 98 § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.
u.z.s.p.r.i.z.p. art. 13 § ust. 3
Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych
Podstawa żądania zobowiązania do nabycia nieruchomości.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Roszczenie odszkodowawcze nie było przedmiotem wcześniejszego postępowania prawomocnie osądzonego. Powódka wyraźnie zaznaczyła zamiar dochodzenia odszkodowania w odrębnym postępowaniu.
Odrzucone argumenty
Sprawa została prawomocnie osądzona w sprawie I C 276/07 (argument pozwanej i Sądu Okręgowego).
Godne uwagi sformułowania
sprawa została już prawomocne osądzona tożsamość roszczenia przedmiotem rozpoznania było wyłącznie roszczenie powódki o zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli
Skład orzekający
Bogdan Wysocki
przewodniczący-sprawozdawca
Piotr Górecki
sędzia
Piotr Majchrzak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'res iudicata' w kontekście odrębnych roszczeń wynikających z tej samej sytuacji faktycznej, ale opartych na różnych podstawach prawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z planowaniem przestrzennym i roszczeniami wobec gminy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne formułowanie żądań i rozróżnianie roszczeń, aby uniknąć problemów z powagą rzeczy osądzonej. Pokazuje też, jak sądy drugiej instancji korygują błędy sądów niższych instancji.
“Czy można dochodzić odszkodowania, jeśli sprawa była już sądzona? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 79 000 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Dnia 15 października 2014 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Bogdan Wysocki (spr.) Sędziowie: SA Piotr Górecki (del) SO Piotr Majchrzak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. S. przeciwko Gminie N. - (...) o zapłatę na skutek zażaleń powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 26 czerwca 2014 r. oraz z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt: I C 472/13 postanawia: 1. zmienić postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 26 czerwca 2014 r. w ten sposób, że oddalić wniosek pozwanej o odrzucenie pozwu, 2. uchylić postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 4 sierpnia 2014 r. , 3. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawić orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie. /-/P. Górecki /-/B. Wysocki /-/P. Majchrzak UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze odrzucił pozew albowiem sprawa została już prawomocne osądzona w sprawie o sygn. akt IC 276/07 Sądu Okręgowego w Zielonej Górze tj. na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie powódka wystąpiła z powództwem przeciwko pozwanej Gminie N. – (...) o zapłatę odszkodowania w wysokości 79.000 zł z tytułu obniżenia wartości nieruchomości położonej w N. przy ul. (...) oznaczonej nr ewidencyjnym działki (...) (obecnie (...) ) o pow. 27.501 m ( 2) w wyniku zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w okresie od 1999 - 2008 r. tj. na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym . W sprawie I C 276/07 Sądu Okręgowego w Zielonej Górze powódka wystąpiła o zobowiązanie pozwanej do nabycia nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr (...) o powierzchni 2.75.01 ha za cenę 2.750.100 zł oraz o zasądzenie od pozwanej 2.750.100 zł tytułem ceny z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W trakcie procesu powódka początkowo ograniczyła żądanie pozwu do kwoty 2.274.100 zł, a następnie zmodyfikowała je w ten sposób, że domagała się od pozwanej złożenia oświadczenia woli w przedmiocie nabycia przez pozwaną nieruchomości składającej się z działek nr (...) za cenę 1.370.000 zł wraz z odsetkami od dnia 15 lipca 2008 r. W piśmie z dnia 3 września 2012 r. powódka ostatecznie sprecyzowała stanowisko domagając się zobowiązania pozwanej do złożenia oświadczenia woli o nabyciu nieruchomości za kwotę 1.370.000 zł oraz zasądzenia odszkodowania za degradację wartości przejmowanej nieruchomości wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego z 1999 r. na ten z 2008 r. i co za tym idzie unicestwienia rozwiązań funkcjonalnych przyjętych w planie z 1999 r. (k. 568 akt IC 276/07). Powódka również w pismach z dnia 19 września 2011 r.( k - 485 akt IC 276/07) oraz z dnia 10 października 2011 r. (k - 506 akt IC 276/07) wskazywała, że na wysokość należnej jej kwoty składa się zarówno cena transakcyjna z tytułu nabycia przez pozwaną nieruchomości należącej do powódki w oparciu o przepis art. 13 ust 3 ustawy z dnia 10.04.2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych jak i wartość szkody powstałej w wyniku obniżenia wartości nieruchomości na skutek ustalenia w 2008 r. nowego planu zagospodarowania przestrzennego unicestwiającego rozwiązania przyjęte w planie z 1999 r. a znajdujące umocowanie w treści art. 36 ust 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zagospodarowaniu i planowaniu przestrzennym. Wyrokiem z dnia 16 października 2012 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze w sprawie I C 276/07 zobowiązał pozwaną do złożenia oświadczenia o przejściu nieruchomości położonej w N. przy ul. (...) składającej się z działki (...) za cenę 1.370.000 zł natomiast w pozostałym zakresie powództwo oddalił. W wyniku rozpoznania apelacji powódki od powyższego wyroku Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. zmienił zaskarżony wyrok tylko w części dotyczącej kosztów procesu, a w pozostałym zakresie oddalił apelację. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że powódka w piśmie z dnia 3 września 2012 r. ograniczyła swe pierwotne żądanie poprzez zmniejszenie obszaru nieruchomości, których wykupu się domagała, obniżenia ceny wykupu i ograniczenie się do żądania zasądzenia jedynie odsetek. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby pozwana wyraziła zgodę na cofnięcie pozwu w części w jakiej powódka nie podtrzymała swych pierwotnych żądań, za czym przemawia nie tylko brak wyraźnego stwierdzenia o wyrażeniu zgody, lecz także treść wniosków składanych przez pozwaną reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika przed zamknięciem rozprawy. Skoro zatem powódka nie cofnęła skutecznie pozwu, to nie było podstaw do umorzenia postępowania i w związku z tym Sąd Okręgowy prawidłowo w pkt 2 wyroku oddalił powództwo w pozostałym zakresie. W ocenie Sądu Okręgowego o tym, że zakresem orzekania objęte były oba roszczenia Sąd Apelacyjny podkreślił w części uzasadnienia dotyczącej kosztów procesu, wskazując że powódka domagała się złożenia oświadczenia woli o nabyciu przez pozwaną nieruchomości za cenę 2.750.000 zł i niezależnie od tego zasądzenia kwoty 2.750.000 zł. Sąd Okręgowy uwzględnił natomiast jedynie roszczenie o złożenie oświadczenia woli o nabyciu przez pozwaną nieruchomości za cenę 1.370.000 zł, a więc powódka wygrała proces w 25%. Wobec tego w niniejszej sprawie w stosunku do sprawy I C 276/07 zachodzi tożsamość roszczenia, tożsamość stron (powódka E. S. i pozwana Gmina N. - Miasto), tożsamość przedmiotu i tożsamość podstawy. Powódka w dalszym ciągu powołuje się na te same okoliczności, co wyklucza możliwość merytorycznej oceny i uzasadnia odrzucenie pozwu na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Oddalenie powództwa oznacza bowiem negatywne rozstrzygnięcie o zgłoszonym przez powoda roszczeniu. Ewentualne niedokładności komparycji wyroku polegające na wskazaniu w rubrum tylko jednego żądania i nie wyszczególnienie pozostałych, nie mają zasadniczego znaczenia dla określenia przedmiotu i zakresu wyrokowania. Natomiast postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2014 r. Sąd Okręgowy na podstawie art. 108 k.p.c. zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r. odrzucił pozew, nie orzekł jednak o kosztach procesu. Odrzucenie pozwu oznacza, że powódka przegrała proces dlatego zgodnie a art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz stosownie do § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych Sąd zasądził na rzecz pełnomocnika pozwanej kwotę 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Zażalenia na powyższe postanowienia złożyła powódka, wniosła o ich uchylenie oraz o zasądzenie od pozwanej na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Powódka zarzuciła rozstrzygnięciom naruszenie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyjęciem, że roszczenie odszkodowawcze zgłoszone przez powódkę na podstawie art. 36 ust 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym było już przedmiotem rozpoznania w sprawie I C 276/07 prowadzonej przed Sądem Okręgowym w Zielonej Górze. Pozwana wniosła o oddalenie obu zażaleń oraz o zasądzenie od powódki na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia zasługiwały na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należało, że sposób rozstrzygnięcia zażalenia na postanowienie z 4 sierpnia 2014 r., którego przedmiot stanowiło w istocie uzupełnienie postanowienia z 26 czerwca 2014 r. jest wprost uzależniony od oceny zasadności w/w orzeczenia. Stosownie do art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. sąd ma obowiązek odrzucić pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Zakres przedmiotowy i podmiotowy powagi rzeczy osądzonej reguluje art. 366 k.p.c. przewidując, że wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko, co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami. Tożsamość stron obu procesów (spraw o sygnaturze I C 276/07 i aktualnej) nie budzi wątpliwości, przedmiotem sporu pozostają natomiast granice przedmiotowe powagi rzeczy osądzonej. Wbrew odmiennej ocenie Sądu I instancji, roszczenie z którym wystąpiła powódka w niniejszej sprawie nie zostało prawomocnie osądzone w sprawie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze o sygn. akt IC 276/07. Z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt I C 276/07 jak i Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 24 kwietnia 2013 r. (k. 581, 591 – 594, 646, 653 – 667 akt o sygn. I C 276/07) wydanego w wyniku rozpoznania apelacji powódki wynika, że przedmiotem rozpoznania sprawy było wyłącznie roszczenie powódki o zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli dotyczącego nabycia działki (...) położonej w N. przy ul. (...) o pow. 2.75,01 ha za cenę 2.750.100 zł i to w oparciu art. 13 ust 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194). Częściowe oddalenie powództwa dotyczyło tego właśnie żądania. Sąd I instancji błędnie ustalił, że powódka w piśmie procesowym z dnia 3 września 2012 r. ostatecznie precyzującym swe stanowisko w sprawie, oprócz żądania zobowiązania pozwanej do złożenia oświadczenia woli o nabyciu nieruchomości za kwotę 1.370.000 zł, domagała się również zasądzenia od pozwanej odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w wyniku zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1999 r. na ten z 2008 r. znajdującego umocowanie w treści art. 36 ust 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zagospodarowaniu i planowaniu przestrzennym. Żaląca bowiem wskazała tylko, że zgłoszenie przez nią takiego roszczenia spowodowałoby przedłużenie postępowania w sprawie dojrzałego już do definitywnego rozstrzygnięcia. Wobec tego będzie dochodzić odszkodowania w odrębnym postępowaniu (k. 485 akt IC 276/07). Również we wcześniejszych pismach tj. z dnia 19 września 2011 r. i 10 października 2011 r. (k. 485 – 486, 506 -507 akt IC 276/07) - wskazanych przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, powódka nie zgłosiła takiego żądania, rozważała tylko możliwość wystąpienia z nim w sprawie. Jednakże ostatecznie nie uczyniła tego, na co wskazała wprost w piśmie procesowym z dnia 3 września 2012 r. Także z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 kwietnia 2013 r. w części dotyczącej kosztów procesu nie wynika, że zakresem orzekania w sprawie I C 276/07 objęte było również roszczenie odszkodowawcze zgłoszone przez powódkę na podstawie art. 36 ust 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zagospodarowaniu i planowaniu przestrzennym. Sąd odwoławczy wskazał bowiem, że w sprawie „powódka domagała się złożenia oświadczenia woli o nabyciu nieruchomości za cenę 2.750.000 zł i niezależnie od tego zasądzenia kwoty 2.750.000 zł, a Sąd Okręgowy uwzględnił jedynie roszczenie o złożenie oświadczenia woli o nabyciu przez pozwaną nieruchomości za cenę 1.370.000 zł”. Z treści pozwu wynika bowiem, że powódka oprócz oświadczenia woli o nabyciu nieruchomości za cenę 2.750.000 zł domagała się oddzielnie zasądzenia kwoty 2.750.000 zł tytułem ceny za wykupienie nieruchomości (k. 1 akt IC 276/07). Mając na uwadze powyższe należało uznać, że wniosek pozwanej o odrzucenie pozwu z uwagi na res iudicate na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. nie zasługiwał na uwzględnienie. Wobec tego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie z dnia 26 czerwca 2014 r. w ten sposób, że wniosek pozwanej o odrzucenie pozwu oddalił (pkt 1). W konsekwencji powyższego na uwzględnienie zasługiwało również zażalenie wywiedzione przez powódkę na postanowienie z 4 sierpnia 2014 r. w przedmiocie rozstrzygnięciu o kosztach procesu w sprawie. Na obecnym etapie postępowania wobec zmiany postanowienia z dnia 26 czerwca 2014 r. i oddalenia wniosku pozwanej o odrzucenie pozwu, a tym samym kontynuowania postępowania w sprawie, brak jest podstaw do orzeczenia o kosztach procesu na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. Wobec tego Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 4 sierpnia 2014 r. (pkt 2). O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 108 k.p.c. ( pkt 3) . /-/P. Górecki /-/B. Wysocki /-/P. Majchrzak
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI