I C 274/24

Sygnatura akt I C 274/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lipca 2025 roku Sąd Rejonowy w Sopocie, I Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia Anna Potyraj Protokolant: Kornelia Stenzel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2025 roku w S. sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w S. o zapłatę I. 
        zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w S. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej w W. kwotę 410 zł (czterysta dziesięć złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty; II. 
        oddala powództwo w pozostałym zakresie; III. 
        zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w S. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej w W. kwotę 432,96 zł (czterysta trzydzieści dwa złote i dziewięćdziesiąt sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty. Sygnatura akt I C 274/24 UZASADNIENIE Powód (...) S.A. z siedzibą w W. domagał się zasądzenia od (...) S.A. z siedzibą w S. kwoty 2 110,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 15 grudnia 2022 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, iż w dniu 21 listopada 2022 r. uszkodzeniu uległ pojazd osobowy marki O. (...) o nr rej. (...) . W chwili zdarzenia sprawca szkody posiadał ubezpieczenie OC w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń. Pojazd O. (...) był objęty ubezpieczeniem AC u powoda. Powód przyznał poszkodowanemu odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia AC w wysokości 11 537,00 zł. Szkoda została rozliczona jako całkowita. Wartość rynkowa pojazdu została wyliczona przez powoda przy uwzględnieniu wszystkich indywidualnych cech pojazdu i została ustalona na kwotę 13 000 zł, natomiast wartość rynkowa pozostałości na kwotę 1 463,00 zł. Powód wystąpił do pozwanego o refundację odszkodowania. Pozwany uznał swoją odpowiedzialność, jednocześnie kwestionując wysokość roszczenia. Pozwany uznał odszkodowanie w wysokości 9 427,00 zł netto, za wartość rynkową pojazdu przyjmując kwotę 10 890,00 zł. Z uwagi na fakt, że pozwany zaniżył wysokość szkody, niniejsze powództwo jest zasadne. (pozew – k. 5-8) Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 26 marca 2024 r. Starszy Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił żądanie pozwu w całości. (nakaz zapłaty – k. 76) Sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty złożył pozwany, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że pozwany dokonał weryfikacji poprawności wykonania wyceny wartości rynkowej pojazdu na dzień powstania szkody. Pozwany wyjaśnił w decyzji ubezpieczeniowej, że jako wartość wyjściową przyjęto sumę podaną w systemie (...) Ekspert w kwocie bazowej 12 550,00 zł. Podana tam kwota odpowiada jednak pojazdom kupionym w kraju od autoryzowanego przedstawiciela danej marki, o normatywnym przebiegu i standardowym wyposażeniu, zarejestrowanym w miesiącu maju roku produkcji. Specyfikę pojazdu uwzględniono poprzez zastosowanie korekt indywidualnych zgodnie z „Instrukcją Określania Wartości (...) nr (...) ” z dnia 17 maja 2016 r. Tak ustalona wartość pojazdu na dzień szkody wynosiła 10890,00 zł i w ocenie pozwanego jest ona prawidłowa. (sprzeciw – k. 79-81) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 21 listopada 2022 r. miało miejsce zdarzenie drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki O. (...) o nr rej. (...) . Sprawcą zdarzenia był kierujący pojazdem marki A. (...) o nr rej. (...) , ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) S.A. w S. . (okoliczności niesporne, nadto dowód: wydruk z (...) k. 18, oświadczenia – k. 33-34) W dacie zdarzenia pojazd marki O. (...) o nr rej. (...) był objęty dobrowolnym ubezpieczeniem Autocasco w (...) S.A. z siedzibą w W. . Poszkodowany dokonał zgłoszenia szkody w powodowym towarzystwie ubezpieczeń z tytułu ubezpieczenia AC. Naprawa uszkodzonego pojazdu okazała się ekonomicznie nieuzasadniona. Decyzją z dnia 13 grudnia 2022 r. powód poinformował poszkodowanego o rozliczeniu szkody jako całkowitej i przyznaniu odszkodowania w wysokości 11 537 zł. Wysokość odszkodowania ustalono jako różnicę między wartością rynkową pojazdu z daty szkody oszacowaną na kwotę 13 000 zł a wartością pozostałości na kwotę 1 463 zł. Odszkodowanie zostało wypłacone w dniu 14 grudnia 2022 r. (dowód: polisa ubezpieczeniowa wraz z załącznikiem – k. 19-32, decyzja – k. 35-36, wycena – k. 41-46, oferty zakupu – k. 47-49, kalkulacja naprawy – k. 50-54, 57-61, raport – k. 55, potwierdzenie przelewu – k. 62) Powód zwrócił się do pozwanego (...) Towarzystwa (...) jako ubezpieczyciela OC sprawcy szkody o zwrot wypłaconego poszkodowanemu odszkodowania. Decyzją z dnia 19 kwietna 2023 r. pozwany poinformował o przyznaniu odszkodowania w wysokości 9 427,00 zł wskazując, że za wartość rynkową pojazdu w dacie szkody przyjęto kwotę 10 890,00 zł netto. Pomimo złożonego odwołania, pozwany podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie wysokości należnego odszkodowania. (dowód: decyzja – k. 64-65, 73, 85-87korespondencja e-mail – k. 66-68, wycena – k. 71-72, 83-84) Wartość rynkowa pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...) w dacie zdarzenia z dnia 21 listopada 2022 r. w stanie nieuszkodzonym wynosiła 11 300 zł netto. (dowód: opinia biegłego sądowego rzeczoznawcy samochodowego A. P. wraz z załącznikami – k. 122-128, ustna opinia biegłego sądowego A. P. – k. 151-) Sąd zważył, co następuje: Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dowodach dotychczas już wymienionych. Sąd uznał za w pełni wiarygodne dokumenty dołączone do akt sprawy, albowiem zostały sporządzone przez umocowane do tego podmioty w formach prawem przewidzianych, a ich prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana przez strony. Z tym, że kalkulacje wartości pojazdu poszkodowanego w stanie nieuszkodzonym sporządzone na zlecenie każdej ze stron Sąd uwzględnił jedynie jako wyjaśnienie stanowisk stron co do wysokości szkody w pojeździe poszkodowanego i uzasadnienie podjętych przez nich decyzji w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania. Ponieważ wartość pojazdu w stanie nieuszkodzonym była sporna, a jej ustalenie było istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z dziedziny techniki motoryzacyjnej. Sąd dał wiarę dowodom w postaci korespondencji stron w toku postępowania likwidacyjnego nr (...) dołączonej do pism procesowych oraz znajdującej się w aktach szkody. Na ich podstawie Sąd ustalił przebieg postępowania likwidacyjnego prowadzonego przez (...) S.A. z siedzibą w W. , w szczególności datę wydania decyzji przez ubezpieczyciela, zakres uwzględnienia żądań poszkodowanego w toku postępowania likwidacyjnego oraz datę przekazania poszkodowanemu należnego odszkodowania. Powyższe dokumenty nie były kwestionowane przez żadną ze stron pod względem ich autentyczności i wiarygodności. Z uwagi na spór stron postępowania co do wartości rynkowej pojazdu marki O. (...) w stanie nieuszkodzonym, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki motoryzacyjnej A. P. w celu ustalenia tej okoliczności. Sądu uznał tę opinię biegłego za w pełni wiarygodną. Przedmiotowa opinia została sporządzona w sposób staranny, rzetelny, należycie uzasadniona i zawierająca logicznie wyprowadzone wnioski. Sąd zważył, iż strona powodowa nie kwestionowała treści opinii biegłego. Pozwany kwestionował opinię, zarzucając biegłemu, że niezasadnie zwiększył wartość bazową pojazdu o kwotę 2.000 zł. Pozwany wskazywał, że podawana przez system (...) Ekspert wartość bazowa wycenianego pojazdu na dzień szkody wynosi 10 550 zł netto i biegły nie powinien kwoty tej zwiększać do kwoty 12 550 zł. Do zarzutu strony pozwanej biegły w sposób precyzyjny i stanowczy odniósł się w swojej ustnej opinii uzupełniającej. Biegły wyjaśnił, że wskazana przez pozwaną kwota bazowa 10 550 zł brutto (8 577 zł netto) jest kwotą rażąco oderwaną od realiów rynkowych. Biegły podkreślił, że obie strony niniejszego postępowania w przedłożonych przez siebie wycenach uwzględniły kwotę bazową pojazdu w wysokości 12 550 zł netto i przyjęcie tej kwoty nie było dotąd kwestionowane. Biegły wskazał, że według jego wiedzy, kwota ta faktycznie odzwierciedla realną wartość rynkową uszkodzonego pojazdu na dzień zdarzenia szkodowego. W ocenie Sądu argumentacja biegłego jest przekonywająca, logiczna. Z tych względów, Sąd uznał opinię biegłego sądowego A. P. za w pełni wiarygodną i przyjął ją za podstawę swoich ustaleń faktycznych w sprawie. Na jej podstawie Sąd ustalił, że wartość rynkowa pojazdu w stanie nieuszkodzonym wynosi 11 300,00 zł netto. W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie części. Zgodnie z art. 828 § 1 k.c. jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania. Jeżeli zakład pokrył tylko część szkody, ubezpieczającemu przysługuje, co do pozostałej części pierwszeństwo zaspokojenia przed roszczeniem ubezpieczyciela. Bezspornym w sprawie było, iż w dniu 21 listopada 2022 r. doszło do zdarzenia szkodowego w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki O. (...) , że szkoda w ten konkretnej sprawie powinna zostać zakwalifikowana jako szkoda całkowita, jak również to, że powód wypłacił poszkodowanemu odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia AC pojazdu w wysokości 11 537 zł. Pozwany uznał co do zasady żądanie regresowe powoda i dokonał zwrotu wypłaconego poszkodowanemu odszkodowania w kwocie 9 427,00 zł. Tym samym nie ulegało wątpliwości, iż roszczenie odszkodowawcze przeszło na powoda co do wypłaconej wysokości odszkodowania z tytułu umowy AC. Okolicznością sporną było, czy kwota wypłaconego przez powoda odszkodowania była w całości uzasadniona. Pozwany nie kwestionował wartości pozostałości uszkodzonego pojazdu, ale kwestionował przyjętą przez powoda do rozliczenia szkody całkowitej wartość rynkową pojazdu w stanie nieuszkodzonym. Powód bowiem ustalił wartość tę na kwotę 13 000 zł netto, natomiast pozwany na kwotę 10 890,00 zł netto. Na podstawie opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej A. P. Sąd ustalił, iż wartość rynkowa pojazdu poszkodowanego w stanie nieuszkodzonym na dzień 21 listopada 2022 r. (dzień szkody) wynosiła 11 300,00 zł. Uwzględniając niesporną wartość pozostałości w kwocie 1 463,00 zł, należna poszkodowanemu wysokość odszkodowania z tytułu szkody w pojeździe z dnia 21 listopada 2022 roku wynosiła 9 837 zł (11 300,00 zł – 1 463,00 zł). W takiej wysokości powód był uprawniony do dochodzenia od pozwanego roszczenia regresowego w trybie art. 828 § 1 k.c. Ponieważ pozwany na etapie przedprocesowym spełnił roszczenie regresowe na rzecz powoda do kwoty 9 427 zł, to powodowi przysługiwało wobec pozwanego roszczenie o dopłatę należnego odszkodowania w wysokości 410 zł (9837 zł – 9 427 zł). Taką też kwotę Sąd – na podstawie art. 828 § 1 k.c. - zasądził od pozwanego na rzecz powoda, o czym orzeczono w pkt. I sentencji wyroku. Dalej idące żądanie pozwu oddalono na podstawie art. 6 k.c. jako niewykazane co do wysokości. O odsetkach Sąd orzekł w oparciu o art. 481 § 1 i 2 k.c. , zgodnie z którym wierzyciel może żądać odsetek, jeżeli dłużnik opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego. W niniejszej sprawie brak było danych precyzujących dokładną datę zgłoszenia roszczenia regresowego pozwanemu towarzystwu ubezpieczeń. Decyzja ubezpieczeniowa została przez pozwanego wydana w dniu 19 kwietnia 2023 r. Sąd uznał, iż w tej dacie roszczenie to na pewno było już pozwanemu zgłoszone i okoliczności sprawy były już dostatecznie wyjaśnione przez pozwanego, skoro zdecydował się na wydanie decyzji o przyznaniu świadczenia. Dlatego na mocy art. 455 k.c. Sąd uznał, iż najpóźniej w tej dacie pozwany był wezwany do spełnienia świadczenia regresowego, a od dnia następnego pozwany pozostawał w opóźnieniu w spełnieniu na rzecz powoda należnego świadczenia. Dlatego też Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od uwzględnionej kwoty należności głównej od dnia 20 kwietnia 2023 r. do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie żądanie odsetkowe podlegało oddaleniu, o czym Sąd orzekł w pkt. II wyroku. O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął na mocy 98 § 1 k.p.c. , art. 108 § 1 k.p.c. , art. 100 zdanie 2 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów. Sąd zważył, iż powództwo zostało uwzględnione do kwoty 410 zł z żądanych 2110,00 zł. Powód wygrał proces w 19,43%, a pozwany w 80,57%. Powód winien zatem ponieść 80,57% kosztów procesu, pozwany natomiast 19,43%. Na koszty procesu w niniejszej sprawie składały się: a) koszty poniesione przez powoda w postaci: opłaty od pozwu w wysokości 200 zł, kosztów zastępstwa procesowego powoda w wysokości 917 zł (wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 900 zł ustalone na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych i opłata skarbowa w kwocie 17 zł) oraz wykorzystanej zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego w kwocie 1141,93 zł. b) koszty poniesione przez pozwanego w postaci kosztów notarialnych uwierzytelnienia pełnomocnictwa w kwocie 7,38 zł. Łącznie suma kosztów procesu wyniosła 2 266,31 zł. Powód winien był ponieść 80,57% tych kosztów, a więc 1 825,96 zł, a poniósł 2258,93 zł. Dlatego z tytułu rozliczenia kosztów procesu między stronami należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 432,96 zł, zasądzając również na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c. od tej kwoty odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.